Talerz pełen składników

Przygodę z twórczością autorki zaczęłam od znakomitego cyklu kryminalnego „Teoria gier”, dlatego ucieszyła mnie niespodziewanie przesłana przez Autorkę lub Wydawnictwo kolejna jej książka, za którą nadawcy bardzo dziękuję. „Talerz pełen składników” to nie pierwsza powieść obyczajowa autorki i po lekturze nie dziwi mnie wcale, że wcześniejsze również otrzymują przychylne oceny.

Ta książka jest o kobietach i dla kobiet. Zupełnie różnych, wyznających odmienne wartości, w innej sytuacji życiowej, które w obliczu czterdziestki łączy potrzeba zmiany. Jedną z nich samotność zaskoczyła w najmniej spodziewanym momencie, druga jest samotna z wyboru, a trzecia odczuwa ją mimo wieloletniego związku. Trafiają na kurs fotografii kulinarnej, gdzie niespodziewanie odnajdują nie tylko ciekawą pasję, ale przede wszystkim wzajemne wsparcie.

Zarówno porzucona przez męża Dorota, poświęcająca całe dotychczasowe życie dla rodziny Julita i niezależna, spełniona zawodowo singielka Julita w sobie nawzajem znajdują siłę, by nie dać uzależnić się od drugiej połowy, nie zatracić siebie w związku i nie dać wpisać w schematy.

To opowieść ciepła, optymistyczna i niosąca pozytywny przekaz. Ukazująca siłę kobiecego wsparcia i przyjaźni. Dająca przestrzeń do rozmów o wszystkim i o niczym, przy winie i smakowitym posiłku. Bez oceniania, bez oczekiwań i dwulicowości. Czy my kobiety umiemy tak się przyjaźnić? Czy nie częściej porównujemy się wytykając wzajemnie błędy, traktując jak rywalki? I z czego to wynika?

Takie pytania zadają sobie nie tylko bohaterki powieści, ale i mnie automatycznie nasunęły się podobne przemyślenia po jej lekturze. Konkluzja? Mniej się oceniajmy, a więcej wspierajmy!

Przyjaźń ma wiele twarzy i niezwykłą siłę, każda, obojętnie kogo z sobą połączyła, ale kobieca niesie z sobą niezwykły dar. Jaki? Siostrzaną wspólnotę, patchworkową, wspierającą w trudniejszych momentach i świętującą gdy nadejdzie sukces, nieważne czy mały czy duży.

Czasem powstaje ona przypadkowo, z potrzeby chwili, na tu i teraz, a potem trwa bez względu na wszystko. Po prostu lub wprost przeciwnie, bo tak podpowiada intuicja, serce bądź głowa.

Życie nie zawsze jest kolorowe i nie przynosi same szczęśliwe dnie, ktoś powie tak już bywa, w końcu realny świat to nie bajka. Jednak czasami umie dopiec, bez okazji albo wprost przeciwnie, co jeszcze bardziej boli. Julitę, Dorotę i Iwonę nie łączy nic, prawie nic, przynajmniej na początku, poza jednym „czymś” i właśnie to jest źródłem ich spotkania oraz co ważniejsze nawiązania nic przyjaźni. Nieoczywistej, pojawiającej się znikąd, kiedy w najmniej tego się spodziewają i nie oczekują. Singielka, mężatka i rozwódka, trójkąt daleki od ideału, chociaż gdyby spojrzeć z boku … No właśnie każdy dostrzega coś innego, zazdrości czegoś, co wcale nie musi być rzeczywiste lub zostało osiągnięte wysiłkiem, jakiego się zauważa. Ale właśnie przyjaźń daje lub pozwoli brać wsparcie, właśnie teraz gdy jest potrzebne oraz siłę, motywację, by być taką, jaką się chce. Julita, Iwona, Dorota, mają za sobą przeszłość, lecz tu i teraz również siebie, a co z przyszłością? Właśnie złapały szansę na taką, której pragną, marzą lub po prostu w jakiej będą czuć się dobrze z sobą, cała reszta dopiero przed nimi.

Niekiedy to kwestia szczęścia albo bycia w odpowiednim miejscu i czasie, nawet jeśli uważamy inaczej. O czym mówię? O przyjaźni, wydającej się czasem czymś oczywistym, ale rzadko kiedy taką będącą. Natalia Nowak-Lewandowska po mistrzowsku pokazała ją w swojej książce, nie za pomocą wzniosłych słów, monumentalnych opisów, lecz w takiej postaci jak znamy ją z codzienności. Czasem wystarczy po prostu właściwa perspektywa i skierowanie wzroku czytelników tam gdzie jest to, co najważniejsze, ale niezauważalne, bo uważane za coś oczywistego, nad czym się nie ma zastanawiać. „Talerz pełen składników” nie jest książką jakich wiele, lecz właśnie tą, której warto poświęcić swój czas, nie dla samej rozrywki, lecz by go spędzić z historią, która jeszcze długo będzie się echem w nas odbijać. Trzy główne bohaterki nie są cukierkowo słodkie, próbują wyłamać się ze schematów, w które weszły same, chcąco lub nie i co doskonale znamy z codzienności, nie w bohaterskim zrywie, ale by zawalczyć o siebie. Nie są hollywoodzkimi superwomen, ale znanymi z autopsji bądź naszego otoczenia, daleko nie trzeba szukać, zdarza im się potknąć, poczuć zniechęcenie, złość i gniew. Jednak również uczą się doceniać siebie, dawać pierwszeństwo sobie lub zwyczajnie stawiać własne potrzeby na równi z bliskimi. Natalia Nowak – Lewandowska wyłowiła wszystko to, co gdzieś ginie w codziennej bieganinie, a czego warto się nauczyć, czasem przypomnieć lub zwyczajnie docenić.

🍀Recenzja🍀

Natalia Nowak-Lewandowska strona autorska

,,Talerz pełen składników”

LUCKY Wydawnictwo

To moje kolejne spotkanie z piórem autorki. I powiem, wam, że jest to powieść do bólu prawdziwa. Przepiękna. Myślę, że każdy znajdzie w niej jakąś cząstkę siebie. Ta książka nie jest kierowana tylko do kobiet. Uważam, że mężczyźni też powinni do niej zajrzeć.

Na kartach tej powieści poznajemy siłę przyjaźni, trzech kobiet. Wierzycie w przeznaczenie? W przypadki? Ja myślę, że wszystko dzieje się po coś. One po prostu musiały się spotkać. Myślicie, że to przypadek,że akurat jak skończyłam czytać tę wspaniałą książkę, to odwiedziła mnie moja przyjaciółka od serca z wieku szkolnego. Ja myślę, że nie. Byłyśmy nierozłączne. Wszędzie razem. Ba, nawet po cienkim lodzie razem stąpałyśmy, no i się skąpałyśmy🤣 Nawet się raz zgubiłyśmy, tak się zagadałyśmy🤣 No przygód mieliśmy całkiem sporo. Książkę można by napisać. Niesamowite były to przygody. I choć minęło już dobrych parę lat, to wspomnienia są wiecznie żywe, namacalne. Jakby to, było wczoraj. I choć widzimy się raz, może dwa razy na rok jak zawita w Polsce. To jest pięknie i wesoło i jakoś tak dobrze nam w swoim towarzystwie i czas za szybko leci. To jest siła przyjaźń. Nigdy się na tej osobie nie zawiodłam. Zawsze punktualna, no o mnie tego powiedzieć, nie można🙈 Ale ciągle się tego uczę. Tak więc, podróż po tej książce wzbudziła we mnie ogrom wspaniałych wspomnień. I przywołała do mnie jakoś tak telepatycznie, czy co🤔 moją przyjaciółkę. Oczywiście od razu poleciłam jej tę perełkę. Bo ta książka jest o nas. Kobietach silnych, które w swoich codziennych obowiązkach, potrzebują tego oderwania, tego resetu. I rozmowy, wygadania się, poklepanie po ramieniu, a czasem po prostu mocnego ,,postawienia na nogi”.

Niezwykle życiowa powieść. Gdybym mogła, to przepisałabym do swojego ,,zeszytu z cytatami” całą książkę. Wszędzie pełno cudownych słów, zwrotów. Cudowna to była przygoda literacka.

Pani Natalia Nowak-Lewandowska pięknie dziękuję za każde słowo, i każdą cudowną myśl przelaną na papier. Potrzebujemy takich książek. Na pewno będę do niej często powracała i polecała innym. Niech wieść się niesie o tej niezwykle życiowej książce, która jest warta każdej poświęconej minuty. Po tej historii się płynie. O tej książce się myśli. Do tej powieści się powraca.

Pięknie dziękuję Wydawnictwu Lucky za możliwość przeczytania, tej prawdziwej do bólu historii.

Monika Bujek ( @Monika W Krainie Powieści)

„Talerz pełen składników” to kolejna książka, która wyszła spod pióra Natalii Nowak-Lewandowskiej. Dla mnie jednak to pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i muszę przyznać, że było jak najbardziej udane! Gdy tylko przeczytałam opis „Talerza pełnego składników”, stwierdziłam, że to książka dla mnie, ponieważ już od dawna nosiłam się z zamiarem sięgnięcia po lekturę skupiającą się na kobietach i ich perypetiach, która niekoniecznie byłaby romansem! Najnowsza powieść Natalii okazała się strzałem w dziesiątkę! Jednak przyznaję, że zaskoczył mnie wiek głównych bohaterek, ponieważ nie spodziewałam się, że będą to czterdziestoletnie kobiety.

Życie Doroty legło w gruzach po tym, jak mąż oświadczył, że ich małżeństwo dobiegło końca, a ON postanowił zacząć od nowa u boku innej kobiety. Bohaterkę poznajemy w momencie, gdy otrzymuje list z terminem rozprawy sądowej. Trudnością jest dla niej wstanie z łóżka, nie mówiąc już o wyjściu z domu. Codzienność Doroty dotychczas wypełniał mąż i to dla niego żyła. Wraz z jego odejściem, bohaterka nie widzi dla siebie przyszłości.

Z kolei Julita to żona Zachariasza – niespełnionego filologa klasycznego, na którego pomoc nie może liczyć. Na jej głowie jest cały dom oraz opieka nad trójką dorastających dzieci. Ta bohaterka nie ma czasu na myślenie o sobie, nie mówiąc już o relaksie. Julita, oprócz pracy zarobkowej, jest również zatrudniona w swoim domu na pełen etat — sprzątaczka, kucharka, organizatorka czasu…

Iwona – spełniona zawodowo kobieta, z wyboru singielka, która nie lubi angażować się w związki. Bohaterka nie potrafi wyobrazić sobie siebie w długim związku, a myśl, że przyszłoby jej niańczyć faceta i skupić na nim całą swoją uwagę, jest dla niej czymś nie do pomyślenia.

Każda z przedstawionych bohaterek czuje w pewnym momencie swojego życia nagły impuls, by zrobić coś dla siebie i wyrwać się z codziennej rutyny, dlatego pierwszym pomysłem, który się w nich rodzi, jest zapisanie się na pewien kurs.

Książka napisana jest w narracji trzecioosobowej, jednak z podziałem na punkt widzenia Iwony, Doroty oraz Julity. Z początku ciężko było mi się zżyć z bohaterkami oraz postawić się na ich miejscu, jednak wraz z bliższym poznaniem kobiet, również zaczęłam je rozumieć. Czułam zmęczenie Julity, samotność Iwony i załamanie Doroty. Chciałam wyciągnąć je do kawiarni i każdej dodać otuchy. Autorce należą się ogromne gratulacje za wykreowanie postaci z krwi i kości, które z pewnością możemy spotkać na ulicy, a może nawet znamy kobiety w podobnej sytuacji. Myślę, że niejedna czytelniczka, zagłębiając się w lekturze, mogłaby się utożsamić z bohaterkami.

Dla mnie styl pisarski autorki jest specyficzny i były fragmenty w książce, których nie czytałam tak płynnie jak pozostałych. Dla mnie sama powieść, mimo że mi się podobała, nie jest książką, którą czytałam z zapartym tchem, nie potrafiąc się oderwać. Stwierdzam jednak, że nie takie zadanie miała spełniać. „Talerz pełen składników” to przede wszystkim lektura zmuszająca do refleksji i poruszająca ważny temat, jakim jest przeciwstawianie się spełniania ról społecznych odgrywanych przez kobiety.

Natalia Nowak-Lewandowska stworzyła książkę, którą może właśnie TY – czytelniczko, potrzebujesz przeczytać w tym momencie. Gwarantuję, że znajdziesz w niej przyjaciółki, które pomogą ci stanąć na nogi, zawalczyć o siebie i uświadomić sobie, że wcale nie jest za późno, by zrobić coś dla siebie.

,, Talerz pełen składników" to książka, która pokazuje prawdziwą rzeczywistość, nasze zwątpienia, nasze dylematy!

Książka przedstawia losy trzech całkiem obcych sobie kobiet Julity, Doroty i Iwony, każda z nich ma własne życie, każda z nich pod wpływem chwili postanawia coś zmienić, lecz czy uda im się zmienić swoje życie? Czy obce osoby mogą mieć wpływ na nasze decyzje? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę, by znaleźć odpowiedzi na pytania!

Książka jest niesamowitą odskocznią od romansów, zdecydowanie mogę napisać, że każda kobieta odnajdzie w jednej z bohaterek samą siebie i zacznie się zastanawiać, a jak to jest w moim przypadku? Autorka otworzy oczy nie jednej czytelniczce, by się zatrzymała, zerknęła za siebie i postawiła sobie pytanie, czy chcesz tak dalej żyć? Wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że czegoś nam brakuje i nie chodzi tu o dobra materialne, lecz o spontaniczność, by zrobić coś dla siebie, lecz mimo, że zdajemy sobie z tego sprawę, iż stoimy w miejscu, nie robimy z tym kompletnie nic. Ważne jest to, czy mamy na tyle odwagi, by zaryzykować, wyjść ze swojej strefy komfortu?

Miesiąc temu ja zaryzykowałam, postawiłam na siebie i właśnie ta książka, uświadomiła mi, że to było coś wielkiego! " Talerz pełen składników" pokazuje, jak obce nam osoby, psychicznie są w stanie podnieść naszą samoocenę, otworzą oczy, wysłuchają i nie będą oceniać! Bohaterki mimo, że znalazły się na różnych etapach swojego życia, a przypadek sprawił, że spotkały siebie, pokazały, że do zmiany potrzebny jest bodziec, a wewnętrzny smutek, który towarzyszy przy rutynie zmieni się w radość

Styl autorki jest rewelacyjny, to już moja piąta książka autorki, którą miałam przyjemność czytać i po raz kolejny zostałam wciągnięta przez fabułę, gdzie nie ma fałszu, tylko czysty realizm i trafność! Autorka stawia na życie, dylematy, problemy, z jakimi się mierzymy, otwiera oczy i każda książka jest wartościową pozycją! Polecam!