Taki krótki urlop

Sięgnęłam po ta książkę z ciekawości, bo opis zachęcał.

Niestety nie przypadła mi do gustu. Niesamowicie się l męczyłam podczas czytania.

Sama fabuła byłaby wciągająca i nawet ciekawa, jednak jest wiele czynników, które skutecznie zmieniły bieg wydarzeń. Po pierwsze książka obfituje w opisy. Ja tego nie znoszę, ponieważ w moim odczuciu nic nie wnoszą do fabuły, a niesamowicie ją spowalniają. 70% historii to opis wydarzeń, myśli. Natomiast 30% to dialogi, które są fajne, ale czymże jest taka ilość w porównaniu do reszty książki?

Gdyby proporcje były na odwrót, gdyby chociaż 50/50, ale niestety. Potencjał książki przepadł wraz z ilością treści bezwartościowej dla fabuły.

Do tego mnogość postaci sprawiła, że jeszcze trudniej się odbierało tą pozycję. Nie dość, że nudziła niesamowicie, to jeszcze wprawiała zamęt z głowie i musiałam wracać do początku książki, by zorientować się kto jest kim. Wiadomo, gangsterzy, ksywki, ale tutaj to była ich cała horda.

Ponadto ta historia była tak odrealniona, że ciężko się ją przyswajało.

Jest to jedna ze słabszych pozycji, jakie miałam „przyjemność” czytać. Umoczyłam się okropnie i tym razem nie polecam.

Co może łączyć dziennikarza, parę oszustów i dwójkę kardiologów? Sopot. Wszyscy właśnie w stronę tego miejsca kierują swoje kroki. Jan Jankiel pracuje na etacie w miejscowej gazecie, tropiąc temat, który zwiększy nakłady gazety, a jemu przyniesie satysfakcje i większe zyski. Irena i Waldek to para złodziejaszków, których kobieta podrywa, otumania i okrada wraz z pomocą swojego partnera. Aleksandra i Joachim są lekarzami z Warszawy, którzy swój tygodniowy urlop postanawiają spędzić nad morzem. Piątka osób, która nie ma pojęcia o swoim istnieniu, a splot wydarzeń sprawi, że ich drogi się przetną. Głównie dla Oli i Joachima, te znajomości, będa mocno ingerujące w ich życie. Jak? Co wyniknie z niespodziewanych spotkań tych osób?

Będę z wami szczera: jestem sroką okładkową, a okładka tej książki niespecjalnie mnie zachwyciła. W środku jednak odnalazłam szalenie ciekawą historię 😍. Autorzy zafundowali mi opowieść mocno pochłaniającą. Dzięki niej, po pierwsze odpoczęłam od miłosnych historii, z racji tego, że historia jest nasiąknięta kryminalną zagadką, a dwa starałam się rozgryźć tą całą spiralę powiązań, zarówno osób, jak i sytuacji po sobie następujących. Trójmiejska mafia rozgościła się tutaj na dobre i wiodła prym. Dwójka bohaterów w mojej ocenie to postacie neutralne, w których zdecydowanie przeważają pierwiastki dobra. Sądziłam, że to nie będzie historia z tych zaskakujących i się pomyliłam, bo rozwiązanie tego, nad czym głowiłam się podczas czytania, mnie zadziwiło. Książka obrazuje jak w bardzo trudnym położeniu może znaleźć się osoba, która pojawi się w złym miejscu i złym czasie. Porusza także wątek poświęcenia życia dla ocalenia kilku innych istnień. No i kluczowe w niej jest zaufanie - jest świetnym przykładem na to, że nie wszystkim należy ufać. Urlop, którzy przetrwali bohaterowie, na pewno zostanie mi na dłużej w pamięci. Jedynym minusem były opisy, których nie znoszę, ale na tle całej historii były jedynie mało istotnymi wadami.

Lektura warta polecenia!

Pierwszy raz sięgnęłam po książkę tego duetu. I wiecie co? Była zabawna i pełna tejemnic.

Joachim i Aleksandra, bliscy przyjaciele, lekarze kardiolodzy, wybierają się na krótki, parodniowy urlop nad morze. Tam jednak nie mają szans na odpoczynek. Zaraz po przyjeździe lokują się w domku na uboczu, skąd, na drugi dzień, stają się ofiarami porwania. Jednak porywaczom nie wszystko poszło, jak po maśle. Joachimowi udało się uciec. Ponadto, poprzedniej nocy byli przypadkowymi świadkami morderstwa w pensjonacie "Zupa z sieci". Niedługo potem sami zostali uznani za zabójców. A przecież pojechali tylko wypoczać. Czy spodziewali się takiego obrotu spraw? Czy porwanie Oli z domu Jędzy ma coś wspólnego ze śmiercią członka mafii? Tego już musicie dowiedzieć się sami. Jedno jest pewne: w Sopocie znikają turyści i wraz z dziennikarzem Jaśkiem muszą to wyjaśnić.

Ubawiłam się przy tej lekturze. Jest porwanie, intryga, śledztwo, ale jak dla mnie zbyt dużo opisów. Pomimo sporej objętości, czyta się ją szybko. Nie wiem, co autorzy mieli na myśli, ale jeżeli miała to być komedia kryminalna, to zbyt wcześnie zostają odkryte karty. Jednak, "coś czuję", że najważniejszy tu był wątek mafijny. Dla mnie jest to powieść kryminalno-obyczajowa i fajna pozycja na rozluźnienie dnia.

Aleksandra i Joachim postanawiają pojechać na krótki urlop do Sopotu. Już pierwszego dnia ich życie zmienia się w koszmar - bohaterowie widzą morderstwo, następnie ktoś porywa Olę. Joachim oczywiście planuje odbić kobietę, jednak nie zdaje sobie sprawy co się stanie w następstwie tych zdarzeń. W co wplączą się jeszcze bohaterowie? Czy uda im się wyjaśnić wszystkie nieporozumienia?

To moje pierwszego spotkanie z duetem pisarskim Jacek Skowroński i Maria Ulatowska i jestem naprawdę miło zaskoczona, to książka obyczajowa z mieszanką kryminału oraz sensacji.

Historia Olki i Joachima wciągnęła mnie już od pierwszych stron i do samego końca trzyma nieźle w napięciu. Bohaterów polubiłam już od samego początku, a przygody jakie się im przytrafiały nieraz przyprawiały mnie o szybsze bicie serca, jak i wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Ta książka jest tak stworzona, że po prostu trzeba przewracać kolejne strony, żeby dowiedzieć się co dla Olki i Joachima naszykowali jeszcze autorzy, a uwierzcie dzieje się tutaj sporo, w tej powieści następuje wiele nieprzewidzianych zwrotów akcji, dzięki czemu nie ma nawet chwili na nudę, a intryga goni intrygę! Niejednokrotnie czułam się tak jakbym była w Sopocie razem z bohaterami, przeżywała ich rozterki, czuła ich emocje i próbowała razem z nimi rozwikłać śledztwo.

Muszę koniecznie zapoznać się z inni książkami tego duetu, bo "Taki krótki urlop" wywarł na mnie naprawdę świetne wrażenie!

Aleksandra i Joachim, para lekarzy wybiera się nad morze na wyczekiwany urlop. Nie mają zielonego pojęcia, że zamiast wsłuchiwania się w szum fal na swojej drodze napotkają mafię, specyficznego dziennikarza-detektywa, znajdą się w niebezpieczeństwie, odświeżą znajomość z lat studenckich. Jak na kardiologów przystało zadbają o swoje serca, niekoniecznie w odpowiedni sposób. Zamiast spokoju, zapewnią sobie urlop pełen wrażeń i migotanie przedsionków.

Po lekturze początkowych rozdziałów byłam sceptycznie nastawiona do lektury Takiego krótkiego urlopu. Potrzebowałam chwili, aby wciągnąć się w fabułę ale później już przepadłam. Powieść ta jest komedią pomyłek, zbiegów okoliczności, przeszkód, dziwnych zdarzeń jakie mają miejsce w życiu głównych bohaterów. Może nie śmiejemy się w głos, dialogi nie należą do lekkich i żartobliwych ale jednak ta książka ma w sobie lekkość, powiew świeżości. Dawno nie czytałam czegoś w tym stylu. Mamy watek kryminalny, rozbudowany wątek mafijny z ciekawie przedstawiona historią i hierarchią poszczególnych członków organizacji. Jest zagadka do rozwiązania i naprawdę zaskakujące zakończenie. Trochę misz masz i wszystkiego po trochu, ale przenika się to na wszystkich poziomach w idealnych proporcjach. Nie mogłam oderwać się od książki, bardzo chciałam wiedzieć co się dalej wydarzy i jak bohaterowie wyjdą z opresji. Może ich zachowanie czasami było infantylne i nieco zbyt frasobliwe w odniesieniu do zaistniałych okoliczności, ale kładłam to na karb tego, iż jednak ta powieść nie miała być w zamyśle kryminałem czy thrillerem. Zdecydowanie dobrze się przy niej bawiłam, trzymała mnie w swoich szponach do samego końca, nie nudziłam się, odpoczelam sobie przy niej bo nie była zbyt mocno angażująca czytelnika.

Szczerze mogę ją polecić jako typową rozrywkę, przewietrzenie głowy przed cięższymi lekturami i jako dobrą zabawę. Ja jestem bardzo usatysfakcjonowana.

Moja ocena 8/10

Dorota

Obydwie Zaczytane