Zatrudniona dorywczo w szpitalnej stołówce samotna, bezimienna młoda kobieta z prowincji poznaje bogatego lekarza. Carl wpada jej w oko od razu, ale z czasem okazuje się, że zainteresowanie jest obopólne, pomimo że lekarz jest starszy, bogaty, wykształcony - a przede wszystkim ma rodzinę. Wydaje się, że to banalna historia, jakich wiele, że to się musi źle skończyć. Ale czy na pewno?
Therese Bohman zaprasza nas do dwóch równoległych światów: biednej, zagubionej, poszukującej kierunku w życiu kobiety i ustatkowanego, pewnego siebie, zamożnego mężczyzny. Poznajemy ich domy, marzenia, dowiadujemy się, jak spędzają czas i jakie noszą ubrania. Przepaść między nimi to nie tylko różnica statusu społecznego wyznaczonego przez pieniądze i wykonywaną pracę, ale też przez pochodzenie i uwarunkowania rodzinne. Pod pozorem zwykłej opowieści o miłostce autorka porusza wiele wątków społecznych, które wydają nam się oczywiste, ale wcale nie są banalne.
Opinie o książce
Samotna kobieta, przypominająca bohaterki Dostojewskiego, staje się "tą drugą" w powieści o podziałach klasowych i pożądaniu.
Kirkus Reviews
Therese Bohman lubi stawiać niewygodne pytania i kwestionować to, co wydaje się oczywiste. Tym razem pyta o mechanizmy wykluczenia kobiet, modę na parytety, zastanawia się nad zaślepieniem feministycznym i jego sprymitywizowanymi hasłami. Jej powieść będzie szokować i skandalizować - zwłaszcza w konserwatywnej Polsce, która jeszcze nie dorosła do niektórych prądów, a Bohman już pokazuje, jak się one degenerują. Jej bohaterka, pogubiona młoda pisarka, nie potrafi sobie poradzić z nadmiarem wyborów życiowych, pracuje więc w szpitalnej kuchni i ta jej perspektywa - buntownicza i jednocześnie dotykająca biedy - daje nam nową opowieść, taką, jakiej nie zna polska proza.
Paulina Małochleb, "Książki na ostro"
Jak wiele można poświęcić, aby zdobyć upragnioną wolność? Czy seks, fascynacje, intrygi mogą być przepustką do lepszego świata? Gdzie są granice moralności? O co walczymy: wolność wyboru, rodzinę, pieniądze, seks, pozycję społeczną? Czy człowiek może śmierdzieć wilgocią...? Zatrważająco ludzki obraz ambicji, słabości i poddania.
Georgina Gryboś, "Literacka Kavka"
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Ta druga" autorstwa Therese Bohman?
"Ta druga" to surowa i prowokująca powieść psychologiczna, która skupia się na analizie napięć klasowych oraz moralnych niejednoznaczności. Autorka buduje realistyczny, momentami duszny klimat, unikając przy tym schematów typowych dla literatury o romansach. Narracja koncentruje się na wewnętrznym buncie bezimiennej bohaterki i jej chłodnej obserwacji wyższych sfer. To lektura wymagająca intelektualnie, która stawia czytelnika przed trudnymi pytaniami o granice wolności.
Czy fabuła koncentruje się wyłącznie na wątku romantycznym między bohaterami?
Nie, relacja z lekarzem jest jedynie punktem wyjścia do głębokich rozważań nad wykluczeniem społecznym i ambicją. Książka bada przepaść dzielącą dwa równoległe światy: biednej pracownicy stołówki oraz zamożnego, wykształconego mężczyzny. Autorka kładzie duży nacisk na detale codzienności, ubiór i pochodzenie, które determinują status jednostki. Wątek romansowy służy tu jako narzędzie do ukazania mechanizmów pożądania i dążenia do lepszego życia.
Jaki styl pisarski reprezentuje w tej pozycji Therese Bohman?
Autorka stosuje precyzyjny, analityczny język, który przypomina styl klasycznej prozy egzystencjalnej. Bohman mistrzowsko operuje kontrastem, opisując zarówno sterylność bogatych domów, jak i surowość pracy fizycznej w szpitalu. Styl jest oszczędny w emocje, co potęguje wrażenie wyobcowania głównej bohaterki. Dzięki temu czytelnik otrzymuje wiarygodny i niezwykle ludzki obraz ludzkich słabości oraz determinacji.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść nie jest polecana osobom poszukującym dynamicznej akcji, nagłych zwrotów fabularnych czy lekkiej, rozrywkowej tematyki. Ze względu na powolne tempo narracji i skupienie na monologach wewnętrznych, może ona znużyć wielbicieli literatury sensacyjnej. Książka porusza kontrowersyjne kwestie społeczne i kwestionuje współczesne ideologie, co może być trudne w odbiorze dla konserwatywnych czytelników. Jest to pozycja skierowana do odbiorców ceniących literaturę piękną i krytyczną analizę rzeczywistości.
Jakie główne problemy społeczne porusza autorka w tej historii?
Książka analizuje mechanizmy wykluczenia, pułapki współczesnego feminizmu oraz wpływ pochodzenia na życiowy sukces. Therese Bohman zadaje niewygodne pytania o to, co faktycznie daje człowiekowi wolność i czy awans społeczny jest możliwy bez utraty własnej tożsamości. Powieść demaskuje sprymitywizowane hasła ideologiczne, pokazując ich degenerację w starciu z realnym życiem. To wnikliwe studium kobiecej kondycji w świecie rządzonym przez status i pieniądze.
