Nie zawsze pamiętamy, że Oscar Wilde był przede wszystkim dramatopisarzem, który najbardziej spełniał się w mowie żywej.
Jego najlepsze utwory – to znaczy teksty dla sceny – wypływały z tego, co robił najlepiej, czyli z rozmawiania. Gdy się zorientował, że mówi lepiej, niż pisze, postanowił uwiecznić swe wyczyny stolikowe, słusznie przypuszczając, że to one, nie co innego, zapewnią mu nieśmiertelność.
Nie mówimy oczywiście o rozmowach tak zwanych istotnych, głębokich, poważnych, bo te były poniżej oczekiwań króla londyńskiej socjety.
Wilde specjalizował się w „small talku”, który wyniósł na wyżyny sztuki. W Anglii, swej drugiej ojczyźnie (pierwszą była Irlandia, a trzecią, ostatnią – Francja), jest kochany właśnie za swoje dramaty, a mniej za „Doriana Graya” czy bajki dla dzieci.
Do dramatów Wilde`a przylgnęło określenie „society plays”: komedie „z towarzystwa”, sztuki salonowe, co wcale nie znaczy, że dla salonu pochwalne. Wilde uwielbiał życie towarzyskie i bywanie, gdzie się bywa, bardzo bolał, gdy to stracił, ale był na tyle światły, by w pełni dostrzegać „całą stronę ridicule” poruszania się w tych kręgach. Swymi komediami wystawił dobremu londyńskiemu towarzystwu dość dwuznaczny pomnik. Uwielbiał tych ludzi, ale uwielbiał z wysoka, za co w swoim czasie pięknie mu się odpłacili. „Sztuki” Oscara Wilde`a to pierwsze w języku polskim pełne wydanie jego najważniejszych utworów dramatycznych.
Oprócz czterech „komedii z towarzystwa” zawiera „Salome” przełożoną z oryginału francuskiego oraz utwory niedokończone. Książka ukazuje się w przekładzie Macieja Stroińskiego i z posłowiem Michała Lachmana.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jakie konkretne dramaty zawiera to wydanie zbiorcze "Sztuki" autorstwa Oscara Wilde'a?
Niniejsza publikacja to pierwsze w Polsce pełne wydanie najważniejszych utworów dramatycznych Wilde'a, obejmujące cztery słynne komedie salonowe. Czytelnicy znajdą tu również kontrowersyjną "Salome" przetłumaczoną bezpośrednio z języka francuskiego oraz teksty niedokończone. Każdy utwór został opatrzony nowym przekładem autorstwa Macieja Stroińskiego, co pozwala na świeże spojrzenie na klasykę teatru. Całość uzupełnia merytoryczne posłowie Michała Lachmana, które przybliża kontekst historyczny i biograficzny twórcy.
Czy styl językowy w dramatach Wilde'a jest przystępny dla współczesnego czytelnika?
Teksty Oscara Wilde'a opierają się na błyskotliwym "small talku" i ciętym dowcipie, co czyni je niezwykle dynamicznymi w odbiorze. Autor po mistrzowsku operuje ironią i paradoksem, dzięki czemu dialogi zachowują świeżość mimo upływu lat. Nowoczesny przekład Macieja Stroińskiego dba o to, by język był zrozumiały i oddawał ducha oryginału bez zbędnej archaizacji. To lektura idealna dla osób ceniących intelektualną rozrywkę i mistrzowskie operowanie słowem.
Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Publikacja ta nie jest powieścią ani biografią, lecz zbiorem tekstów przeznaczonych do wystawiania na scenie, co wymaga od czytelnika wyobraźni teatralnej. Osoby poszukujące długich opisów narracyjnych czy tradycyjnej formy literackiej mogą poczuć się zawiedzione formą zapisu dramatycznego. Książka koncentruje się wyłącznie na dialogach i didaskaliach, co determinuje specyficzny rytm lektury. Nie polecamy tej pozycji czytelnikom, którzy nie przepadają za literaturą opartą głównie na konwersacjach i satyrze społecznej.
Czym wyróżnia się tłumaczenie Macieja Stroińskiego na tle starszych wydań?
Przekład Macieja Stroińskiego koncentruje się na oddaniu żywego, scenicznego charakteru mowy Wilde'a, unikając sztywnych i przestarzałych konstrukcji. Tłumacz wydobywa z tekstów ich oryginalną drapieżność oraz dwuznaczność, która często umykała w dawniejszych wersjach. Szczególną wartość stanowi "Salome", która w tym wydaniu zachowuje rytmikę i specyfikę swojego francuskiego pierwowzoru. Dzięki temu utwory stają się tekstem żywym, gotowym do ponownego odkrycia przez współczesnych czytelników.
Czym charakteryzują się zawarte w tomie "society plays" i o czym opowiadają?
Tzw. "society plays" to komedie salonowe, które w prześmiewczy sposób portretują elity londyńskiego społeczeństwa przełomu wieków. Wilde z niezwykłą precyzją punktuje hipokryzję, snobizm i sztywne zasady moralne wyższych sfer, ubierając krytykę w formę lekkiego żartu. Utwory te nie tylko bawią, ale stanowią dwuznaczny pomnik wystawiony towarzystwu, w którym autor sam chętnie przebywał. Lektura pozwala zrozumieć, dlaczego Wilde został okrzyknięty królem londyńskiej socjety i mistrzem konwersacji.
