Sztuka kłamania. Tak powstają złoczyńcy. Tom 1

"Sztuka kłamania" to książka niezwykle zaskakująca. Jestem pod wrażeniem jak autorce udało się stworzyć tak przewrotną historię.

Fałszerz obrazów kontra ścigająca go policjantka. Zabawa w przysłowiowego kotka i myszkę, w której nie do końca możemy przewidzieć, kto będzie górą.

Świetnie się czyta, czasem jest zabawnie, czasem przerażająco. Trzyma w nieustannym napięciu.

Warto przeczytać!

Autorka wplata w narrację nie tylko aspekty kryminalne, ale również elementy psychologiczne i emocjonalne, co nadaje książce głębokość. Postać Luc'a, z jego sprzecznymi cechami charakteru, staje się nie tylko przestępcą, ale również bohaterem, którego losy czytelnik śledzi z zaciekawieniem. Mistrzowskie połączenie sztuki, zdrady i niebezpiecznej pasji sprawia, że jest to lektura, która trzyma w napięciu do ostatnich stron.

Lubicie powieści pełne przepychanek pomiędzy głównymi bohaterami? Niby coś ich do siebie ciągnie, niby nie potrafią się sobie oprzeć a jednak wciąż uciekają od siebie tocząc walkę między sercem a rozumem. Julia Kubicka sięga po ten ulubiony przez wszystkie romantyczki motyw i pokazuje jak trudno czasami radzić sobie z emocjami.

Autorkę kojarzyłam z książki "Hey, I slept with your crush", więc decydując się na jej najnowszą lekturę nie zrobiłam skoku na głęboką wodę. A jednak założyłam, że książka będzie mniej intensywna niż to co ostatecznie otrzymałam, ponieważ muszę szczerze przyznać, że "Sztuka kłamania" wypadła dużo lepiej. Fabuła nie miała dużej ilości motywów, ale te które się pojawiły były ze sobą świadomie sklejone i płynnie się przenikały a całość została poprowadzona w sposób pełen napięcia, więc z przyjemnością przerzucałam kolejne strony.

Luc Moreau był wybitnie utalentowanym artystom, ale niestety właśnie to doprowadziło go do zguby. Ktoś dostrzegł jego wprawną rękę i zaproponował mu układ na którym chłopak porządnie się wzbogacił. Igrał przy tym z prawem. Nie spodziewa się, że w kolejnej, najtrudniejszej dla niego akcji pozna Brooke Astley, policjantkę pilnującą dzieł sztuki, które zaplanował ukraść. I tak rozpocznie się ich wspólna przygoda, pełna wyzwań i cichych manipulacji, która doprowadzi tą dwójkę na skraj rozpaczy.

Miły jest fakt, że trzymamy w dłoniach intensywną przygodę, która nie ma nic wspólnego ze słodkim love story. Brutalność świata, w którym poruszają się postacie, nawet jeśli nie ma w nim rozlewu krwi, nie pozwala na chwilę wytchnienia czy opuszczenie gardy. Podjęte zostają kwestie moralne, zwątpienie we własne zamierzenia czy przewartościowanie celów, gdy obydwoje zrozumieją trudną sytuację w jakiej się znaleźli. My zachwyceni natomiast będziemy zachodzącymi zmianami, które wymuszać będą na Lucku i Brooke dostosowanie się do tego co zaczyna dojrzewać w ich sercach, bowiem cała historia po brzegi wypełniona została skrajnymi emocjami.

"Sztuka kłamania" to intensywny romans, w którym tak naprawdę wszystko może się wydarzyć. Autorka zaplanowała swoją opowieść od pierwszej do ostatniej strony i to cieszy oko, ponieważ dostrzegam jak płynnie zmienia się talent Julii Kubickiej i w jak dobrą stronę podąża. Jeśli więc szukacie wartej przeczytania książki, która idealnie wkomponuje się w jesienną aurę za oknem oraz rozgrzeje serce - polecam!

Muszę przyznać, że sam pomysł na książkę był już niezwykle intrygujący, ponieważ, kto nie chciałaby poznać historii przebiegłego fałszerza sztuki i młodej, ambitnej detektyw. Poczułam się naprawdę zaintrygowana i pełna nadziei, że odnajdę pozycję, która wręcz zwali mnie z nóg. Nie znałam wcześniej twórczości autorki oraz jej pióra i nie wiedziałam do końca, jakiej historii mogę się spodziewać i jak zostanie to wszystko przedstawione. Po skończeniu mogę wam powiedzieć, że było zupełnie inaczej, niż zakładałam. Historia przeszła moje najśmielsze oczekiwania.

Książka ta jest sztuką samą w sobie. Zatrzymuje dech w piersi i powoduje, że w każdą kolejną stronę wpatruję się jak urzeczona. Dawno nie spotkałam się z tak dopracowaną i spójną historią, którą wręcz żyłam. Czułam, że w pewnym momencie to ja miałam obsesję na punkcie tej sprawy i wspaniałych bohaterów.

W tej książce zostało powiedziane wiele, wątki bohaterów zostały zgrabnie rozwinięte, dzięki czemu historia była jeszcze żywsza i ciekawsza. Mam wrażenie, że poznałam Luca i Brooke do perfekcji. Autorka poświęciła naprawdę dużo czasu na zbudowanie ich portretów psychologicznym i zdecydowanie są to osoby, do których wasze myśli wciąż będą wracać. Luc to tak naprawdę antybohater, który oczaruje każdego czytelnika. Znamy jego historię i sama w pewnych momentach łapałam się na tym, że chciałam go tłumaczyć i wierzyłam, że w końcu postąpi odpowiednio. Luc Moreau to mamipulat, który świetnie operuje kłamstwami oraz dniami i nocami snuje intrygi. Policja go przeprasza, on sam ma zawsze świetną wymówkę i każdy jego plan dopracowany jest do perfekcji. Jeśli chcecie się przekonać, czy zostało z niego coś z człowieka, to musicie przekonać się sami, jednak jedno jest pewne. Luc stworzył potwora, pragnącego zemsty.

Brooke Astley od samego początku była oszałamiającą bohaterką, kobietą, która przyciąga uwagę. I obserwowanie jak jej psychika i życie zaczyna się walić, ze względu na zdolnego oszusta było jednocześnie bolesnym, ale również intrygującym procesem.

Brooke trafiła do samego piekła, ale musicie pamiętać, że to bohaterka z krwi i kości, która nie zapomina wyrządzonych krzywd. Cały opis jej stanów psychicznych był niesamowicie wiarygodny i spowodował, że historia była jeszcze bardziej brutalna i rzeczywista.

Fabuła nie pędzi, autorka pozwala czytelnikowi odkrywać kolejne elementy układanki. Choć pojawiają się momenty, które przyspieszają tempo akcji i powodują szybsze bicie serca, to całość rozwija się powoli, dzięki czemu ja jeszcze bardziej uwierzyłam w każde kłamstwo.

To książka, która musicie poznać. Dla mnie to czysta perfekcja i spełnienie marzeń czytelniczych. Pełna intryg, zwrot akcji i dopracowana w każdym detalu. Nie mogę się już doczekać kolejnych części, choć nie jestem pewna, czy moje serce jest na to gotowe.

„Wszystkie cytryny, jakimi los obdarował Luca, były robaczywe, dlatego postanowił ukraść lemoniadę.”

Luc Moreau nigdy nie miał problemów z prawem. Był porządnym człowiekiem, choć biednym. Można powiedzieć, że nie imał się żadnej pracy, a nawet kilku na raz. Studiował sztukę i aby skończyć studia musiał się zadłużyć, skazując się na już i tak straszne warunki do życia. Moment, w którym zdał sobie sprawę, że jego talent artystyczny jest odpowiedzią na wszystkie jego problemy, postawił go przed trudnym wyborem.

Podczas jednej z najważniejszych akcji w jego życiu Luc poznaje tajemniczą dziewczynę, która zrobiła na nim piorunujące wrażenie. Niestety okazuje się, że Brooke Astley jest policjantką, która strzeże obrazy, które Luc chce ukraść.

Oboje nie mają pojęcia, że właśnie rozpoczęli grę w kotka i myszkę. Tylko kto będzie kotkiem, a kto myszką? Jedno jest pewne, ich wybory zaprowadzą ich do takiego momentu, w którym każdy z nich będzie musiał ponieść konsekwencje. Jakie? To już musicie sami się przekonać.

To była książka, na którą czekałam. Nieziemsko przystojny fałszerz sztuki od razu przywołał genialny serial — Białe Kołnierzyki, a policjantka, która się nie poddaje i nie spocznie, dopóki nie złapie złoczyńcy, przypominała mi o Chloe Decker z niesamowitego Lucyfera.

Bohaterowie zostali dobrze wykreowani. Brook jest pewną siebie, nieugiętą, ciekawską i sprytną policjantką, która wręcz zacięcie dąży do celu, nawet jeśli trwa to kilka lat.

Natomiast Luca pokochałam! To prawdziwy mistrz w kilku dziedzinach. Jest inteligentny, przystojny, tajemniczy i utalentowany. Od zawsze był dobrym człowiekiem, zaharowanym, choć z długami, jednak dzięki swojemu talentowi stał się obrzydliwie bogatym fałszerzem sztuki. Prawdopodobnie nie ma sobie równych, jeśli chodzi o podrabianie obrazów i w szczególności przy kłamstwie i manipulacji drugim człowiekiem. Ten facet od początku bawił się z policją, sprawił, że Brooke wyszła na chorą psychicznie. Co prawda, ona też nie pozostawała mu winna, a cała zabawa w kotka i myszkę, gdzie role się zmieniały, sprawiała, że czytało się to naprawdę dobrze. Można powiedzieć, że manipulacja gra tutaj drugie skrzypce i autorka odwaliła kawał dobrej roboty, a dodając do tego wątek hate-love, nie można się oderwać od książki.

Jednak w tym wszystkim czegoś mi brakowało. Nie potrafię określić czego dokładnie, ale czytając książkę, ciągle czułam niedosyt. Początkowo myślałam, że może to przez to, że doszukiwałam się zbyt mocno elementów z White Collar i Lucyfera, jednak to definitywnie nie było to. Może spodziewałam się czegoś innego, a może moje oczekiwania po świetnej reklamie tej książki były za wysokie, a może już nie mogę się doczekać kolejnej części?