Szklane skrzydła

Małżeństwo zawarte na fali rozpędzonych uczuć może stać się przyczyną wielu nieszczęść i cierpień. Przekonała się o tym główna bohaterka książki ''Szklane skrzydła'' Giny Holmes.

17-letnia Penny Carson jest pewna, że znalazła Tego Jedynego, wymarzonego mężczyznę. To Trent Taylor, przystojny, pewny siebie pracownik sezonowy na farmie jej ojca. Idylla nie trwa jednak zbyt długo, albowiem wkrótce okazuje się, że małżonek jest apodyktycznym, wybuchowym draniem, który stosuje przemoc psychiczną i fizyczną. Izolowana od świata dziewczyna biernie poddaje się bezlitosnym rządom ukochanego.

''Izolacja jest najlepszą bronią oprawcy. Jeśli kobieta nie ma w pobliżu żadnych przyjaciół czy rodziny, kto ma jej powiedzieć, że to, co znosi w domu, nie jest normalne? Gdzie pójdzie, jeśli w końcu poczuje, że ma dość?''

Mija dziesięć lat. Wskutek wypadku przy pracy Trent traci wzrok, przez co nie jest w stanie utrzymać rodziny. W zaistniałej sytuacji niechętnie zgadza się, aby jego żona sprzątała okoliczne domy. Dzięki temu Penny poznaje dwie kobiety z różnych światów, które szybko stają się jej przyjaciółkami. Dzień po dniu uczą ją, jak odnaleźć siebie na nowo i jak cieszyć się każdą chwilą. Trent, widząc metamorfozę małżonki zaczyna popadać w furię. Co z tego dalej wyniknie? Czy Penny kiedykolwiek wyzwoli się z pułapki domowej przemocy? A może los napisze dla niej zupełnie inny scenariusz?

Gina Holmes rozpoczęła swoją karierę w roku 1998, pisząc artykuły i krótkie opowiadania. W roku 2005 założyła wpływowy blog literacki Novel Journey. Ukończyła nauki ekonomiczne oraz pielęgniarstwo. Mieszka wraz z mężem i dziećmi w południowej Virginii i pracuje jako pielęgniarka. Autorka takich bestsellerowych powieści, jak Crossing Oceans (Pokonać ocean) oraz Dry as Rain. Można ją odwiedzić online na [Adres usunięty].

Nie sądziłam, że lektura ta wywrze na mnie tak mocne wrażenie. Fabuła nie jest zbyt oryginalna i skomplikowana, wszak temat agresji i przemocy domowej był już wielokrotnie podejmowany. Mimo to autorce udało się stworzyć dzieło, które porusza czytelnika, zmusza do przemyśleń oraz popycha do racjonalnych decyzji. Mamy młodą kobietę tkwiącą od lat w toksycznym związku, która codziennie potulnie siedzi w domu i czeka, aż mąż wróci z pracy. A potem może liczyć tylko na wyzwiska, przykrości, upokorzenia, które stopniowo przybierają na sile. Mimo to bez sprzeciwu, bez buntu, bez pretensji, bierze na swoje barki ten ''krzyż'', ponieważ w okresie między kolejnymi wybuchami złości, mężczyzna pokazuje swoje lepsze, czułe, troskliwe i ujmujące oblicze. Ciągle próbuje wybielić zachowane Trenta, naprawić coś, co nie jest do naprawienia.

''tak właśnie postępuje żona doznająca przemocy-kryje sprawcę.(…) ukrywa to, że jest bita, i okłamuje rodzinę i przyjaciół nawet wtedy, kiedy jej kłamstwa są tak rzucające się w oczy jak jej siniaki''.

Pisarka nakreśliła wiarygodny wizerunek kobiety dręczonej przez bezdusznego męża. Niezwykle skrupulatnie przedstawia wszelkie moralne dylematy i rozterki ''ofiary''. Penny od najmłodszych lat wychowana była w wierze i bogobojności, tymczasem prawo chrześcijańskie potępia rozwody. Ale jak żyć z kimś, kto używa wobec ciebie przemocy? W takim przypadku Kościół Katolicki dopuszcza jedynie separację kościelną, a prawo polskie zapewnia wszelkie możliwości odcięcia się od przemocowca. To poniekąd dobre rozwiązanie, gdyby nie fakt, że wiele osób poszkodowanych pragnie całkowicie odseparować się od swojego oprawcy i ułożyć sobie życie na nowo, z kimś innym. Jak zatem znaleźć najlepsze wyjście z tej ciężkiej sytuacji? Podczas czytania wielokrotnie miałam ochotę mocno potrząsnąć bohaterką, uzależnioną od nieobliczalnego męża. Nie docierały do niej żadne argumenty innych ludzi. Aczkolwiek jak mówi mądre przysłowie ''Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy''. Nic jednak więcej nie zdradzę.

Całość napisana jasnym językiem, bardzo przejrzyście i zrozumiale. Nie ma niepotrzebnych dialogów, opisów czy dygresji. Akcja cały czas utrzymuje jednolite, miarowe tempo i nie nudzi ani przez chwilę. Sylwetki bohaterów są pieczołowicie zarysowane. Łatwo zapadają w pamięć, bez problemu można się poruszać w ich relacjach międzyludzkich - rodzinnych, przyjacielskich, zawodowych. Nie brak też kilku odniesień do Biblii i wiary, lecz nie przytłaczają swoją ideologią, są subtelne i wyważone. Osoby wrażliwe, nie muszą martwić się o nadmiar drastycznych scen. Autorka nie etapuje brutalnością. Czasami tylko pojawiają się mocne obelgi, policzkowanie, szarpanina oraz zarzuty i pretensje.

''Szklane skrzydła'' to poruszająca i przejmująca historia. Między wierszami pokazuje, jak można spróbować przeciwdziałać przemocy, jak wyzwolić się spod kurateli domowego tyrana i jak odbudować poczucie własnej wartości. Ja pewnością długo nie zapomnę o tej książce. Bardzo serdecznie polecam i zachęcam do przeczytania.