Szczelina mroku. Historia Naridy. Tom 2

   Przyznam się bez bicia, że sięgając po „Szczelinę Mroku” autorstwa Karoliny Ligockiej, już dawno zapomniałam, co działo się w pierwszym tomie. „Piekielne niebo” czytałam ponad rok temu, więc jedyne co mi świtało, to to, że pokochałam tę historię. Zresztą, jak można nie kochać książki, która ma w sobie mój ulubiony motyw nieba i piekła, aniołów i demonów. A co najważniejsze – jej akcja dzieje się w Rzymie! Byłam tam raz i zakochałam się w tym mieście!!

   A więc akcja książki zaczyna się od najazdu na piekło – jakby kurde, co tam się dzieje? Jak to możliwe? Nasi bohaterzy również nie mogą tego pojąć. Tego, kto jest na tyle potężny, by sprawić, iż wszystkie dusze z piekła nagle wyparują, a przede wszystkim doprowadzić do tego, by demony zagłady zaczęły umierać. Także no tutaj Autorka od razu wprowadziła nas w mocną i szybką akcję, która od samego początku ma nas wciągnąć do tego świata. I pomimo tego, iż dalej nie mogłam sobie przypomnieć poprzedniego tomu, tak od razu dałam się porwać emocjom i wydarzeniom, które po sobie następowały.

   W trakcie lektury wspomnienia tego, co działo się w „Piekielnym Niebie”, zaczęły do mnie wracać, ale to był dosłownie mały ułamek tego, co powinnam wiedzieć. Żałuję trochę, że przed „Szczeliną Mroku” nie zrobiłam sobie re-readu, ale jednocześnie dzięki temu, może za rok czy dwa będę mogła jeszcze raz przysiąść do całej serii (czekam teraz na kolejny tom!).

   Tyle działo się w tej historii, że sama nie wiem, o czym Wam napisać. Mamy tutaj naprawdę potężnego wroga, z którym bohaterzy muszą się zmierzyć, jednak najpierw muszą zastanowić się nad tym, jak go powstrzymać. Dodatkowo nasza Narida jest zagrożona, nie można jej odstępować na krok, gdyż nigdy nie wiadomo kiedy nastąpi atak, którego nawet jej wilk nie daje rady odeprzeć. No powiem Wam, że jestem po prostu zachwycona tym wszystkim!!

   Przyjemne pióro Autorki w połączeniu z wartką akcją, masą niepewności i świetnie wykreowanymi postaciami, jak i tym światem, to zdecydowany przepis na sukces. Zabierając się za książkę, możemy spodziewać się tego, że ona będzie nas do siebie wołać, jeśli choć na chwilę ją odłożymy. Z racji tego, że tak jak już wspomniałam, uwielbiam motyw nieba i piekła, tutaj zostałam kupiona od razu. Jednak nie jest to jedyna rzecz, która mnie przyciągnęła. Poza oczywiście wątkiem typowych demonów i aniołów znajdziemy również kilka ich odmian, jak np. nasza bohaterka, która jest upadłym aniołem, mamy również demonów mocy i zagłady – oba gatunki różnią się od siebie. Zetkniemy się tu również z magią, z jej kilkoma odmianami, w zależności od tego, kto nią włada. Poznamy też kilka innych mistycznych gatunków – i tu mam nadzieję, że z dwoma z nich będziemy mogli bliżej zapoznać się w kolejnym tomie, a może też poznać ich więcej.

   Także reasumując – w tej historii dzieje się bardzo dużo, ciężko jest to opisać tak, by nie zdradzić całości. Mogę Was jednak zapewnić, że jak już sięgniecie po ten tytuł, to raz-dwa go skończycie i będziecie chcieli więcej.

   Szczerze mogę przyznać, że książka od samego początku rozkochała mnie w sobie, sprawiła, że z wielką przyjemnością się w nią wczytywałam i z pewnością kiedyś do niej wrócę. Bardzo polubiłam bohaterów i chciałabym móc spędzić z nimi jeszcze więcej czasu, bo choć tam są, to jakoś mało mi o nich wiadomo. Relacja Naridy i Kaima dalej pozostaje dla mnie wielką niewiadomą i mam nadzieję, że kiedyś to w końcu się wyjaśni.

   Historia bohaterów zostawiła mnie z gigantycznym mętlikiem w głowie. Sprawiła, że mam ochotę na więcej, a wręcz domagam się kolejnego tomu, ponieważ czuję ogromny niedosyt! Autorka po raz kolejny dała z siebie wszystko i wiem, że wezmę od niej w ciemno wszystko, co napisze.

   Dziękuję serdecznie Wydawnictwu oraz Autorce za egzemplarz! To była niesamowita przygoda, którą długo będę wspominać. Błagam o kolejny tom jak najprędzej!!!

Kiedy sięgam po debiut, zawsze podchodzę do niego z czystą głową i brakiem oczekiwań. Dzięki temu udało mi się uniknąć rozczarowań w naprawdę wielu przypadkach. Jednak przy kolejnym tomie, często spotykam się z blokadą i wysokimi oczekiwaniami. Jednak przy książce Karoliny Ligockiej “Szczelina mroku”, zderzyłam się z naprawdę dobrą książką, która uniknęła klątwy drugiego tomu.

Z przyjemnością sięgnęłam po drugi tom historii Naridy i po raz kolejny dałam się porwać w ten świetnie wykreowany świat aniołów, demonów, piekła i nieba. Jest to naprawdę godny następca “Piekielnego nieba”, zarazem jest to też mroczniejsza i dojrzalsza powieść. Nie tylko dzięki mrocznemu przeciwnikowi, z którym musi walczyć Narida, ale też dzięki faktowi, że upadła anielica wydaje się dojrzewać w zastraszającym tempie.

Podobało mi się, że akcja od samego początku zaczęła pędzić i wciągać nas w główną historię. Oczywiście były momenty, gdzie zwolniliśmy, ale były to chwile na wzięcie oddechu, by znów zatopić się w historię. Jednak jedna rzecz mi strasznie przeszkadzała. Zakończenie. Bardzo przepraszam, rozumiem łamanie schematów, że wielka bitwa na koniec książki, mogłaby być bardzo schematyczna, jednak i tak mi jej brakowało. Rozwiązanie problemu było bardzo lajtowo potraktowane i nie spodobało mi się to. Tym bardziej że przygotowania do tego były porządne i bardzo czasochłonne.

Oczywiście były momenty, które mnie zachwycały, przez co nie odkładałam książki i skończyłam ją dosłownie w jeden dzień. Najważniejszym punktem tej książki, który cenię sobie najbardziej, była znikająca granica między dobrem a złem. W niektórych momentach była cienka, a niekiedy całkowicie znikała. Świetne zagranie ze strony autorki.

Jak pisałam Narida dorosła i nie jest już zagubioną upadłą anielicą, dorosła, może i nawet w bardzo bolesny sposób. Pogodzona z własną mocą, w końcu używa jej, co mnie bardzo cieszy, bo mogłam się w końcu zatopić w magiczny aspekt tej książki. Osobiście polecam na bardzo przyjemną odmianę fantastyki o aniołach i demonach. Dziękuję bardzo wydawnictwu Mięta za możliwość poznania tej historii.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Karoliny Ligockiej miałam przy czytaniu powieści „Piekielne niebo”. Ta książka wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie i czekałam na na jej kontynuację. W końcu udało mi się ją przeczytać i jestem zachwycona całokształtem!

Tym razem skupiamy się na Piekle, gdzie władze przejmuje demon, który ma na celu sianie zniszczenia. Nasi bohaterowie są przerażeni i szukają sposobu jak można pokonać tego demona. Sprawa okazuje się mocno skomplikowana, ale Narida wraz z przyjaciółmi postanawiają poświęcić wiele, aby zachować równowagę na świecie.

„Szczelina mroku” to powieść, która mnie oczarowała. To niezwykle wciągająca, pasjonująca oraz mroczna opowieść. Znajdziemy tutaj elementy fantasy, demonologii, ale także przygodowe. Autorka zabiera nas do świata, gdzie granica między światłem a ciemnością jest bardzo cienka. Widzimy, że każdy z bohaterów niezależnie czy pochodzi z Nieba, Piekła, czy z Ziemi zmaga się z własnymi problemami i lękami.

Główną bohaterką powieści jest Narida, anielica, która została wygnana z nieba na ziemię. Anielica, która posiada niezwykły dar. Dziewczyna jest niezwykle odważną, pomysłową, ale i nietuzinkową bohaterką. Narida niejednokrotnie staje przed trudnym wyborem jakim jest obowiązek, a własne emocje. To dodaje powieści dramatyzmu. Narida to bohaterka, którą polubiłam już w pierwszej części. „Szczelina mroku” tylko umocniła mnie w tym przekonaniu. Jest ona odważna, zdeterminowana, dbająca o dobro rodziny i przyjaciół, ale też nie wahająca się przed niczym.

Jednym z najciekawszych wątków tej powieści jest przejęcie Piekła przez byłego władcę, który został obalony i więziony przez wieki. To postać, która wprowadza do książki mroczną atmosferę. Atmosferę ciągłego zagrożenia. To dzięki temu wątkowi napięcie jest mocno odczuwalne już od pierwszych stron, a fabuła nie zwalnia tempa aż do ostatniej strony.

Coś co mi się spodobało w tej powieści to jej emocjonalność. Jest to fantasy, ale bardzo mi się spodobało, że na pierwszym miejscu nie jest postawiona jedynie magia. Bardzo doceniam to, że autorka w głównej mierze postawiła na relacje między bohaterami, bo to właśnie te relacje odgrywają tutaj kluczową rolę i wzajemne wsparcie może być w stanie pokonać siły zła.

Jeśli chodzi o narrację to również jestem z niej zadowolona. Fabuła jest dynamiczna, jednak rozkręca się w swoim tempie. Co chwilę na jaw wychodzą sekrety, które napędzają całą akcję. Kiedy wydaje nam się, że wiemy wszystko, autorka potrafi nas mocno zaskoczyć zwrotem akcji, bądź nowym wątkiem. Na uznanie zasługują również opisy, a szczególnie te Nieba i Piekła, które są niezwykle barwne i wpływające na wyobraźnię czytelnika.

„Szczelina mroku” to niesamowicie bogata, ciekawa, fascynująca i wciągająca historia. To historia nie tylko o walce dobra ze złem. To historia o sile lojalności, odkupieniu i wsparciu. Historia ta zapada w pamięci czytelnika na długo. Jeśli szukacie powieści, mrocznego fantasy to ta książka na pewno wpasuje się w wasze gusta. Osobiście nie mogłam się od niej ani na chwilę oderwać tak mocno zostałam wciągnięta do świata Naridy. Bardzo gorąco polecam wam tę powieść.

Strata kogoś bliskiego to najgorsze, co może nas spotkać.

Narida zostaje po raz kolejny zmuszona do walki. Jej spokojne życie zakłóca pojawienie się demona zagłady proszącego o pomoc. Wraz z przyjaciółmi musi uratować Piekło i świat przed złem, które zagraża wszystkim istotom.

Wraz z aniołami i demonami, prosząc o wsparcie elfy, wyrusza na poszukiwanie istoty, która może pomóc im pokonać przeciwnika. Sprawy komplikują się, gdy zło zaczyna zbyt mocno interesować się Naridą, pragnąc wykorzystać ją do własnych celów. Anielica musi zaufać swoim przyjaciołom i stawić czoła nie tylko fizycznej walce z wrogiem, jej umysł i serce zostaną potwornie zranione doprowadzając ją do rozpaczy. Czy dziewczyna odnajdzie się w nowej rzeczywistości?

Autorka po raz kolejny zabiera swoich czytelników do świata aniołów i demonów, w którym dobro i zło nie są ukazane schematycznie. W mroku czai się światło, w jasności odbija się cień, który może zatrzeć granice znanych nam stereotypów Nieba i Piekła.

Mamy tu silnych, odważnych bohaterów, którzy nie boją się podjąć walkę dla dobra bliskich i całej ludzkości. Między bohaterami dochodzi do rozbudzenia silnych emocji. Stare rany nie zasklepiają się, a chęć zemsty i nienawiść staje się zapalnikiem nadchodzącej wojny. Fabuła jak zwykle zaskakuje swoim mrokiem, uczuciami i oddziaływaniem na czytelników. Autorka znakomicie wplata w opowieść tajemnicę, lawiruje między odpowiedziami, sprawiając że chce się więcej i więcej. Dużą rolę odgrywają tu relacje między bohaterami, ich pragnienia, obawy, niedopowiedzenia.

To mocna, znakomicie zbudowana fantastyka, niebanalna, świeża i zaskakująca. Uwielbiam pióro Karoliny, bo potrafi ona tak upleść fabułę książki, że wierzy się w jej realność i zatraca w każdej stronie.

To książka którą trzeba przeczytać!

Recenzja

„Szczelina Mroku”

Cykl: Historia Naridy, tom 2

Autor: Karolina Ligocka

Wydawnictwo: Mięta

#BtzMaggiewksiazkach #BtzNaridą

@maggie_w_ksiazkach

„Anioł i demon zawładnęli ślepiami zwierzęcia. Dwie Postacie stojące naprzeciwko siebie, trzymające się za dłonie. Dookoła nich wirowały oddzielne poświaty: czerń i biel, które na powrót scaliły się w grafitowy krąg, zamykając w nim istoty.”

Czasem, by odnaleźć światło, trzeba zejść w sam środek mroku.

A Karolina Ligocka prowadzi nas tam z poetycką precyzją i emocjonalną siłą, jakiej próżno szukać w gatunku urban fantasy.

Motyw „piekła w Piekle” wypada zaskakująco świeżo, pokazuje, że nawet miejsce potępienia może mieć swoje zasady, a ich złamanie pociąga za sobą katastrofalne skutki.

Drugi tom Historii Naridy to literacka eksplozja, dojrzalsza, intensywniejsza i jeszcze bardziej nasycona emocjami niż Piekielne Niebo. „Szczelina Mroku” to kontynuacja, która nie tylko rozwija fabułę rozpoczętą w pierwszej części, ale też pogłębia emocjonalny wymiar całej historii. Wkraczamy w mroczniejszy bardziej nieprzewidywalny świat, w którym magia pulsuje w rytmie emocji. Autorka odważnie wciąga nas w sam środek chaosu, w świat, gdzie granice między dobrem a złem coraz częściej się zacierają, a ocalenie... dotyczy samego Piekła.

Tym razem stawka jest jeszcze wyższa, pojawia się dawne zło, które powraca, by zagrozić światu, a bohaterowie wyruszają w pełną niebezpieczeństw podróż. Na ich drodze stają ogary piekielne, zdrady i mroczne sekrety przeszłości.

Ligocka z mistrzowską lekkością odwraca schematy. Sprawia, że kibicujemy tym, którzy powinni budzić strach. Pokazuje, że nawet demony potrafią mieć serca, a anioły popełniać błędy. Jej Piekło to nie tylko miejsce potępienia, lecz żywy, oddychający organizm, pełen zasad, legend i sekretów, które z każdą stroną odkrywamy z fascynacją i lękiem.

Narida dojrzewa. Nie jest już tą samą anielicą, którą poznaliśmy wcześniej, teraz staje się symbolem odwagi, siły i wewnętrznego rozdarcia. Rozpięta między obowiązkiem a uczuciami, uczy się, że nawet w najgłębszym mroku można znaleźć własne światło. Jej relacja z Kaimem iskrzy jak burza, pełna napięcia, sarkazmu i namiętności, która pali, ale i ratuje.

Autorka tworzy przestrzeń tak zmysłową i obrazową, że niemal czujemy zapach siarki, słyszymy trzepot skrzydeł i szmer piekielnych języków. Obok piekielnych krajobrazów pojawia się Toskania, złocista i spokojna, a jednak niepokojąco bliska otchłani. Ten kontrast światła i cienia to esencja całej powieści.

Na scenę wkraczają nowi bohaterowie, tajemniczy Nifrodel, potężny Tamiel, a nawet sama Śmierć. Każda z tych postaci wnosi własny kolor emocji, własny cień i własne światło.

„Szczelina Mroku” to nie tylko fantastyka. To opowieść o ludziach zamkniętych w ciałach aniołów i demonów, o błędach, które uczą, o miłości, która trwa mimo wszystkiego.

To historia o odkupieniu, o granicy między światłem i cieniem, o tym, że nawet najciemniejszy mrok może kryć w sobie iskrę nadziei.

Ligocka udowadnia, że polska fantastyka potrafi być światowej klasy, poetycka, emocjonalna i dynamiczna zarazem. Pisze z lekkością, która zachwyca, i z pasją, która boli. Każde zdanie drży od emocji, każdy dialog tętni życiem. A finał? To cios prosto w serce. Piękny, bolesny, niezapomniany.

„Szczelina Mroku” to emocjonalny rollercoaster w samym sercu piekła.

To historia o walce, miłości, lojalności i świetle, które można znaleźć nawet w najciemniejszej szczelinie.

Mroczna. Magiczna. Przejmująca.

Książka, która zostaje w sercu długo po zamknięciu ostatniej strony.

-Kto zagraża demonom zagłady?

-Czy uda im się uwolnić Pana Piekła?

-Czy Narida jest w niebezpieczeństwie i z czym będą musieli się zmierzyć?

-Czy wyjaśni wszystko sobie z Kaimem?

Jeśli kochasz urban fantasy, które łączy magię z emocjami, dynamiczną akcję z refleksją, a bohaterów masz ochotę przytulić po każdej walce ta książka jest dla ciebie.

Z całego serca polecam, przygotuj się na podróż, która pochłonie cię bez reszty. Piekielnie dobra kontynuacja.