Szata z piór. Moc Korzeni. Tom 2

Czasem jest tak, że człowiek pokłada w jakiejś książce ogromne nadzieje. Nie tylko wierzy, że zagłębienie się w jej treść pozwoli mu przenieść się do innego świata, oderwać się na chwilę od szarej rzeczywistości, liczy, że ta czekająca go podróż będzie iście epicka.

Nie będę ukrywać, Szata z piór była dla mnie taką książką, na którą bardzo, bardzo liczyłam. Po pierwszej części miałam ogromny apetyt na więcej i drżałam co też bohaterom przyniesie kolejny tom.

A przyniósł wiele!

Warcisława nie jest już wylęknioną dziewczyną, która trafiła do lasu. O nie, dziedziczka Jastrzębskiego Gniazda dorasta. Każdy kolejny dzień, każdy kolejny poznany i pozyskany sojusznik zmieniają ją i utwierdzają w obranej ścieżce. Nie znaczy to jednak, że wszystko układa się jak w bajcie. Wacia raz za razem musi stawiać czoła wyzwaniom, tym zupełnie prozaicznym - jak zacofani mężczyźni, którzy nie zamierzają okazywać jej szacunku, tylko dlatego, że nosi spódnicę - jak i tym bardziej magicznym. Dziwne sny, przeczucia i ciągła konieczność udowadniania, że bogowie wybrali ją i obdarowali mocą to dla niej chleb powszedni.

Jednak podczas gdy ona zbiera siły by ruszyć do boju, w jej domu wciąż panoszą się noduńczycy, z Powałą na czele. Czy Ptasiej Księżnej uda się zebrać odpowiednio wielu sojuszników, by pomścić rodzinę i odzyskać dom? Czy uczucie, którym w leśnych ostępach obdarzyła Szarego przetrwa zderzenie ze światem ludzi?

Magdalena Wolff stworzyła niesamowitą opowieść. Piórem wykreowała świat, w którym chytrzy i podstępni zdrajcy przeplatają się z dzielnymi i mądrymi wojownikami. W którym księżniczki są nie tylko urodziwe ale i mądre a ich rycerze wiedzą kiedy miast machać mieczem, lepiej wybrać spryt i inteligencję jako swój oręż.

W moich oczach autorka zdecydowanie może głośno powiedzieć, że nie ma pojęcia czym jest klątwa drugiego tomu i wyrzucić niedowiarków za okno :D ponieważ o ile Kukułka i Wrona była świetna o tyle Szata z piór jest doskonała.

Nie mogę nadziwić się, jak jej się udało stworzyć postacie, które tak bardzo przypominają żywych ludzi. Mają wady i zalety, mają gorsze i lepsze dni, zmieniają się i ewoluowują pod wpływem innych. Magdalena Wolff ukazując całe spektrum charakterów i relacji międzyludzkich nadała swojej książce pozór życia, sprawiając, że czytelnik ma wrażenie (i nadzieję), że za chwilę spotka jedną z postaci, razem z nią siądzie na koń i pogna w świat – moim zdaniem to najprawdziwsza magia.

Więc odpowiadając na moją ni to tezę ni pytanie z pierwszego akapitu: Tak! Szata z piór spełniła pokładane w niej oczekiwania i zabrała mnie w podróż tak epicką, magiczną i słowiańską, że nie pozostaje mi nic innego jak namalować transparent i stanąć pod oknami autorki z okrzykiem: Czytelnicy żądają trzeciego tomu!

Drogi czytelniku, jeśli jeszcze się wahasz i nie czujesz się przekonany moimi zachwytami

to pozwól, że spróbuję jeszcze raz.

Masz przed sobą pełnosłowiańską opowieść o odwadze, walce o swoje przeznaczenie i miłości.

Masz przed sobą historię zdrajców, wojowników i kochanków.

Masz przed sobą książkę pełną magii, trudnych decyzji i ich konsekwencji.

Masz przed sobą świat, w którym nikt nie nadstawia drugiego policzka,

za to szable zawsze są pod ręką.

Masz przed sobą upadające królestwa i rodzące się państwa.

Krew, śmierć i zniszczenie.

Nowe życia i stare, które właśnie diametralnie się zmieniły.

Masz przed sobą opowieść epicką.

Nie marudź tylko czytaj.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję autorce i wydawnictwu Oficynka