Syryjska legenda

To doskonale przemyślana, zaplanowana i dopracowana powieść, napisana z rozmachem i pasją, z wieloma wątkami, które autor połączył w jedną, sensowną i klarowną całość. Dodatkowego egzotycznego smaczku dodaje miejsce, w którym osadzona jest fabuła całkowicie fikcyjnej, ale autor wplótł w nią prawdziwe fakty i postaci z dziejów Syrii. Pod tym względem widać, że autor dobrze przygotował się do napisania swojej powieści, zdobywając potrzebne informacje, poznając miejsca, które opisuje tak, jakby tam faktycznie był.

Czytanie „Syryjskiej legendy” było dla mnie niesamowitą przygodą, którą przeżywałam wraz z bohaterami. To, co pan Wojciech Kulawski robi z czytelniczymi emocjami, jest trudne do opisania. Moje emocje były rozciągnięte do granic możliwości, gdyż przez całą fabułę czułam napięcie i niepokój związany z losami bohaterów. Zdarzyło się kilka razy, że musiałam na chwilę odłożyć książkę, by ochłonąć, ale potem znowu zagłębiałam się w lekturę. Do końca nie było wiadome, jak dla niektórych potoczą się ich losy, co się z nimi stanie i czy wyjdą cało z opresji. Wprawdzie takich wątpliwości nie miałam w przypadku Tima Mayera, ale pozostałe postacie budziły moje obawy pod tym względem.

To wszystko w efekcie tworzy jedną, wspólną całość, z zaskakującym finałem, i epilogiem, który zamiast uspokoić emocje, dolewa przysłowiowej „oliwy do ognia”. W zakończeniu autor pozostawia niedokończone wątki, którym, mam nadzieję, kiedyś dopisze ciąg dalszy.

Cała recenzja na Oaza Recenzji

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością pana Kulawskiego i z przyjemnością mogę napisać, że jest ono udane. Już sam opis wydawcy daje nadzieję na ciekawą przygodę i jest ON trafiony w stu procentach. W tej książce jest wszystko to, co lubię w dobrym sensacyjnym kryminale: porządnie zbudowana intryga, zawrotna akcja, źli chłopcy niebojący się używać broni i polityka w tle....

Początkowo miałam problem połapania się, kto jest kim, bo autor operuje imionami i nazwiskami na przemian- początkowo może być to dość irytujące, ale po poznaniu głównych postaci nie jest już tak dużym problemem. Jedyny zarzut, jaki mam do tej powieści to zakończenie, szczególnie dwa ostatnie rozdziały. W moim odczuciu jakoś się one rozjechały i niespecjalnie pasują do całości (Ale to jest moje subiektywne zdanie i nie bierzcie go pod uwagę).

Pomysł na fabułę to strzał w dziesiątkę- ukryte skarby zawsze rozpalają wyobraźnię a odnalezienie ich, dla niektórych staje się celem życia. Przedstawiona historia wciąga, nie pozwala się od siebie oderwać.

Autor prowadzi czytelnika, od zagadki do zagadki, podsuwając tropy i wskazówki, pozwalając mu samemu wpaść na jej rozwiązanie.

Plastyczne i niezwykle barwne opisy, pozwalają przenieść się na spalony słońcem obszar Syrii. Możemy poczytać o syryjskiej kulturze, wierzeniach, obawach i lękach zwyczajnych ludzi, a także tych, którzy rozdają tam polityczne karty.

Autor poruszył również niezwykle trudny temat handlu żywym towarem. Opisuje, jak są traktowane europejskie kobiety sprzedawane do arabskich domów. Opisy te przyprawiają o dreszcze i wywołują olbrzymie wzburzenie, a zarazem współczucie. Nie sposób przejść obojętnie obok tych fragmentów.

Przemoc, której w tej książce również nie brakuje, tylko napędza emocje. Trzyma w napięciu, nie pozwala odetchnąć.

Bohaterowie są szczegółowo dopracowani, (moim ulubieńcem zdecydowanie został Mark Radke- nic nie poradzę, że lubię mocne, czarne charaktery). Autor obdarzył ich cechami, które wyzwoliły we mnie całą gamę uczuć od sympatii po irytację.

Cieszę się, że mogłam przeczytać "Syryjską legendę", bardzo przypadł mi do gustu styl literacki pana Wojciecha i z pewnością sięgnę po jego wcześniejsze powieści. Naprawdę bardzo przyjemnie i szybko się czyta.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. "Syryjska legenda" to książka, która rozpala emocje i ciekawość. Nie sposób się przy niej nudzić.

POLECAM...

Wojna niosła ze sobą falę śmierci, cierpienia, zniszczenia i dehumanizacji. To był moment, gdy ginęli masowo niewinni ludzie i gdy całe kultury upadały. Wraz z kulturami odchodziła też bardziej estetyczny część naszego istnienia. Płonęły książki, niszczono zabytki, kradziono dzieła sztuki... To była również zagłada dla całokształtu sztuki. Po latach coraz więcej osób chciało odnaleźć to, co zaginione i zapomniane. Naziści wywieźli z Europy całe dorobki kultury. Ile ich odnaleziono? Ile odzyskano? A ile na zawsze zostanie ukrytych? Nigdy nie interesowałam się tą tematyką na tyle mocno, by znać dokładne statystyki. Jednak jednego jestem pewna – niezależnie od strony konfliktu, zbyt wiele straciliśmy.

Mark dostaje od swojego umierającego przyjaciela wskazówki, które mają go doprowadzić do starych stronic. Wedle ustaleń znajdują się na nich kolejne podpowiedzi, ale tym razem prowadzące do zrabowanych przez hitlerowców dzieł sztuki. To niezwykła okazja, by światło dzienne ujrzały ponownie arcydzieła mistrzów. Tak swój początek rozpoczyna wyprawa archeologów, którzy z całą swoją wiarą i wytrwałością zamierzają odnaleźć je, nie zważając na żadne niebezpieczeństwa. Czy uda im się to? Co niesie ze sobą Syria? Kim tak naprawdę jest Mark i czy chodzi tylko o zaginione obrazy? Pytań tak wiele, a odpowiedzi z każdym dniem coraz mniej.

Jest to moje drugie spotkanie z twórczością autora. Pierwsze okazało się niesamowicie przyjemne i pełne fascynacji. Z tego właśnie względu miałam dość duże oczekiwania co do najnowszej książki Wojciecha Kulawskiego – "Syryjskiej legendy". Sam opis wskazuje, że tym razem nie będzie to kryminał, ale powieść pełna akcji, zagadek i pościgu za zaginionym. Rzadko czytam tego typu opowieści, jednak w żadnym razie nie oznacza to, że ich nie lubią. Po prostu sprawiają mi większą przyjemność co jakiś czas, a nie notorycznie. Czy ta książka spełniła moje oczekiwania? Jak myślicie?

Podoba mi się pomysł, który pozornie nie wydaje się jakoś bardzo oryginalny. Zafascynowanie takimi historiami już dawno osiągnęło swój szczyt. Lecz czym dalej w powieść, tym bardziej okazuje się, że to motyw wydaje się dość konwencjonalny, ale przy płynnych zabiegach i pomysłowości pisarza nabiera nowego znaczenia, by zaskoczyć czytelnika niesztampowością.

Tak samo mogę Was zapewnić, że styl autora od samego początku pozwala wciągnąć się w fabułę i prowadzi nas poprzez zawiłe intrygi i zagadki. Przede wszystkim jest dopracowany i bardzo plastyczny, co daje wraz z lekkością pióra ciekawe i swobodne połączenie. To wszystko w otoczce pewnego rodzaju unikatowości i tak dochodzimy do mojego olbrzymiego szacunku i wskoczenia do listy moich ulubionych stylów pisarzy.

Jednak w "Syryjskiej legendzie" liczy się fabuła – zaskakująca i pełna akcji. Muszę z sercem na ręku przyznać, że zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona, co jest nie lada osiągnięciem, patrząc, że od samego początku miałam dobre nastawienie. Jest to powieść dla czytelników, którzy uwielbiają akcję rozwijającą się. Historia rozpoczyna się intrygująco, ale z każdym nowym wydarzeniem nabiera tempa, by ostatecznie okazało się ono zawrotne. Osobiście w pewnym momencie ten pośpiech nie do końca mi odpowiadał, ale zarazem to właśnie ON sprawił, że z taką pasją przeczytałam powieść. Pisarz ukazuje nam spójną zagadkę, która inspiruje i pozwala na poszukiwanie rozwiązań. Mocno zbudowana sieć intryg i rozbudowanych wątków prowadzi przez wszelkie zwirowania. W żadnym momencie nie jest ograniczona do jednej tematyki, ale zapewnia czytelnikowi wielowymiarowość.

Tematyka również wyróżnia się na tle znanych mi książek, ponieważ w sposób logiczny i bezpretensjonalny łączy lekki i emocjonujący wątek poszukiwania dzieł sztuki przez archeologów. Ale ma odwagę, by zejść na poziom mroczny i przerażający. Pokazać oblicze najgorszych ludzkich koszmarów i przypomnieć, że nasze bezpieczeństwo w żaden sposób nie oznacza bezpieczeństwa innych i nigdy do końca nie jest to stały stan. Czasami za złe decyzje, naiwność czy zwykły przypadek można zapłacić karę najwyższą.

Jeśli miałabym znaleźć jakąś wadę, to stanowczo miałam problem z bohaterami. Dla jasności – bardzo ich polubiłam, w szczególności Tima. Lecz był potencjał, żeby ich historie były jeszcze bardziej rozbudowane, a oni sami lepiej dopracowani. Mój ukochany Tim był ukochany, bo był uroczy i lojalny. Ale chciałabym się dowiedzieć o nim jeszcze czegoś. Za to przypadła mi do gustu kreacja Marka, którego wprost nienawidziłam. Pisarz ukazał jego prawdziwy charakter, ale potrafił też ubrać go w maski.

Niezmiernie się cieszę, że przeczytałam "Syryjską legendę". To była miła odmiana od moich tradycyjnych lektur. Niosła ze sobą tak potrzebną mi w obecnych czasach rozrywkę, ale nie pozwalała na puste oddanie się historii. W niej było coś o wiele więcej, lecz to musi odkryć sam czytelnik. Jeżeli tylko fascynują Was takie tematy, zapewniam, że będziecie bawić się przednio.

Nie da się ukryć, że nawet po kilkudziesięciu latach, ludzi nadal intrygują nierozwiązane zagadki z czasów wojny. Jedną z nich są miejsca ukrycia zrabowanych dzieł sztuki, których do dzisiaj nasze państwo poszukuje na całym świecie. Gratuluję więc Wojciechowi Kulawskiemu pomysłu na to, aby fabułę swojej najnowszej książki oprzeć właśnie na tym motywie. Temacie z wielkim potencjałem, któremu autorowi udało się w pełni wykorzystać, gdyż zafundował czytelnikom intrygującą tajemnicę oraz wciągającą drogę do jej odkrycia. Podążając bowiem wraz z bohaterami ścieżką wskazaną z kartach zapisanych w języku pragermańskim, przeżywa się niezapomnianą, literacką przygodę.

Przygodę, która bezpieczną jest jedynie podczas czytania książki w domowym zaciszu, gdyż jak autor pokazuje w fabule, Syria to kraj oferujący piękne, zabytkowe miasta i podwodne jaskinie, ale także wielkie zagrożenie czyhające w szczególności na Europejki. Fabuła "Syryjskiej legendy" skoncentrowana jest bowiem na wątku przygodowym, jednak jedną z jej przewodnich płaszczyzn jest temat porwań kobiet, w szczególności naturalnych blondynek oraz związany z tym proceder handlu żywym towarem. To wielce dramatyczna płaszczyzna, pokazująca szokującą prawdę o krajach arabskich, która wywołuje dużo emocji.

Wojciech Kulawski poprzez przedstawienie archeologicznej wyprawy w głąb Syrii, ukazał także newralgiczne miejsca w tym państwie, które zasługują na wyróżnienie. Warstwa opisowa tej płaszczyzny jest niezwykle bogata, a w niektórych momentach czytelnik może poczuć się, jakby sam odkrywał poszczególne puzzle układanki, jaką próbują zgłębić Tim i Sara oraz pozostali członkowie ekspedycji. Aż chciałoby się zobaczyć te wszystkie miejsca, dotknąć zabytkowych wnętrz i poczuć klimat wieloletniej historii.

"Syryjska legenda" to książka, która z pewnością zaspokoi wymagania czytelników oczekujących po lekturze sporej dawki sensacji i przygody, okraszonej dobrym warsztatem pisarskim i wartką akcją. Wojciech Kulawski swoim najnowszym dziełem rozpalił moją wyobraźnię i pozwolił mi znowu uwierzyć, że gdzieś tam w świecie na swoje odkrycie czekają prawdziwe skarby.

Moi cudowni obserwatorzy! Dziś przychodzę do was z recenzją wystrzałowej powieści od @wojciech_kulawski wydawnictwa #wydawnictwocm 😇 słuchajcie, ta książka była strasznie wciągająca😀 Autor przede wszystkim bardzo uzdolniony twórczo i o nieprzeciętnej inteligencji. Potrafi nam w tekście wytłumaczyć na czym polegają prawa fizyki kwantowej a my czytamy o tym z uwagą. Ukazuje nam możliwości naszej świadomości a my czytamy z zapartym tchem😊 Chyba jeszcze nigdy tak uważnie nie wczytywałam się w tekst, który dotychczas w ogóle mnie nie interesował. Powieść przyrównuję do książki,, Inferno". Mamy tajemniczą legendę, zaszyfrowane mapy i ludzi, którzy zrobią wszystko by osiągnąć swój cel. Fantastyczne zagadki, które sami będziemy chcieli rozwiązać. Czytając mamy wrażenie, że i my poszukujemy tego skarbu. Tajemnice, tajemnice i jeszcze raz tajemnice😄Do tego również fakty z przetrzymywanych żywych towarów uzmysławiają nam, jak bardzo potrafimy być naiwni. Zabawne porównania, które wywołują uśmiech na naszych twarzach😃 Dokładnie przedstawiona kultura Sycyryjczyków. Powieść pełna napięcia i przemocy. Końcówka równie hipnotyzujące, dająca nam namiastkę przypuszczenia, że mógłby powstać ciąg dalszy. Niebanalne fakty, warta akcja, momenty miłosnych wyniesień i życia prywatnego bohaterów. Sensacja na wysokim poziomie😄

Kurcze, to może w końcu przedstawię wam sam opis książki😅

Światowej sławy archeologowie dowiadują się o pewnej mapie, która ma prowadzić do bardzo starego skarbu. Problemem jest natomiast język w którym została spisana. Dodatkowo dochodzi do porwania córki znanego profesora, który miał światu zaprezentować swoje odkrycie. Sprawy wymykają się z rąk gdy okazuje się, że samych zainteresowanych skarbem jest bardzo wielu. Rozpoczyna się mordercza walka między prawdą a władzą w państwie. Bitwa, intrygi, kłamstwa i również naiwność przyćmiona uczuciem. Syryjska legenda, która może okazać się prawdziwa. Skarby o których marzy nie jeden poszukiwacz.

A czy ty, chciałbyś poznać zakończenie Syryjskiej legendy?

Dla mnie 5 na 5