Światło w oknie

Literatury nawiązującej do tragedii Żydów nigdy za wiele, szczególnie napisanej w tak cudowny sposób, w jaki zrobiła to Marion Kummerow. Autorka bowiem odrzuciła fakty historyczne na drugi plan skupiając się przede wszystkim na wykreowaniu losów bohaterów i mimo fikcji literackiej przedstawiła indywidualne dzieje wybranej jednostki w sposób z którym bez problemu potrafimy się utożsamić.

Przeszłość odgrywa kluczową rolę w tej historii, ale największą zaletą jest bez wątpienia styl autorki. Pisze ona w bardzo życiowy i jednocześnie obrazowy sposób, więc bez problemu potrafimy utożsamić się z postaciami oraz wyobrazić sobie to co dzieje się dookoła. A jest tego naprawdę dużo, ponieważ akcja rozwija się wraz z kolejnymi stronami i o ile na początku spokojnie możemy wgryźć się w temat, tak później intensywność działań oraz emocji wydaje się być nastawiona na najwyższy poziom.

Przenosimy się do Berlina 1941 roku i obserwujemy losy Żydówki Margarete Rosenbaum. Pracuje jako pokojówka u nazistowskiego oficera a pewnego dnia tylko ona cało uchodzi ze zbombardowanego domu. Decyduje się na zaskakujący krok i podaje się jako córka zmarłego chociaż o jej prawdziwej tożsamości wie oficer SS, Wilhelm Huber. Nie demaskuje jednak dziewczyny a składa jej pewną zaskakującą propozycję, która jak się okaże, zaprowadzi ich w stronę prawdziwego niebezpieczeństwa.

Przyznaję, że z zapartym tchem przewracałam kolejne strony. Chociaż temat jest ważny, przeszłość konieczna do pamiętania a podobne opowieści istotne dla przyszłych pokoleń to jest ich już tak dużo, że nie łatwo wyłapać te najlepsze. A jednak twórczość Kummerow wyróżnia się spośród tłumu, zachwyca przedstawieniem postaci, sytuacji a także bardzo trafnymi przemyśleniami, ponieważ Margarete nie należy do naiwnych dziewcząt i doskonale rozumie w jakiej znalazła się sytuacji. Nie ma wyjścia, musi zaufać Wilhelmowi, ale doskonale rozumiałam jej obawy i wahania. Raz, że zostały one rewelacyjnie przedstawione, dwa, że wszystko otoczone było solidną porcją prawdy i wiarygodności.

"Światło w oknie" to fascynująca podróż w głąb przeszłości, która ściska za serce i budzi wiele skrajnych emocji. Nie spodziewałam się, że ta powieść aż tak mocno mnie dotknie, a jednak styl Marion Kummerow jest wyjątkowy i to on odegrał tutaj najważniejszą rolę. To historia zaufania, przyjaźni a może i miłości, opowieść o strachu, obawie o swoje życie, wszechobecnym niebezpieczeństwie a także o nadziei palącej się malutkim ogniem. Cudowna, zapadająca w pamięć książka, do której - jestem tego pewna - jeszcze kiedyś wrócę.

Po raz pierwszy spodobała mi się książka, której akcja rozgrywa się w okresie ll wojny światowej, tak bardzo, że będę do niej często wracać. Przeważnie sięgam po taką lekturę jeden raz i staram się szybko o niej zapomnieć, gdyż nerwowo nie wyrabiam, przeżywając ogrom nieszczęścia i nazistowskiej brutalności. Ta pozycja okazała się dla mnie inna i tak mnie wciągnęła, że przepadłam.

Margarete Rosenbaum jest Żydówką i pracuje u starszego niemieckiego oficera. Dom nazisty zostaje zbombardowany. Wszyscy jego mieszkańcy giną. Ocalała jedynie ona, która decyduje się na radykalny i niebezpieczny krok, podając się za córkę swego pracodawcy. Otrzymawszy dokumenty uznające ją za prawowitą Niemkę, dziewczyna wyjeżdża z Berlina i rozpoczyna pracę w bibliotece. Tam niestety odnajduje ją jej "brat" Wilhelm Huber, który od razu demaskuje oszustwo. Dziwne jest to, że mężczyzna zachowuje to dla siebie i proponuje swej fałszywej siostrze by wyjechała i zamieszkała z nim w Paryżu. Przerażona Żydówka zgadza się na ryzykowny krok i postanawia udawać jego siostrę.

Dlaczego oficer SS zaproponował taki układ i jakie są jego motywy? Czy bycie Annegret stanie się dla niej wybawieniem? Czy zmiana tożsamości przyniesie jej ogrom nowych problemów i stanie się przysłowiowym gwoździem do trumny? Czy ta historia zakończy się happy endem?

Moi drodzy, cóż to była za interesująca i niezwykle emocjonująca historia. Przez nią zjadłam doszczętnie moje paznokcie, uroniłam kilka łez i praktycznie drżałam z obawy, że oszustwo doprowadzi do śmierci bohaterki.

Fabuła została bardzo ciekawie poprowadzona. Autorka naszpikowała ją wieloma zaskakującymi i pełnymi grozy wątkami oraz tak sterowała akcją, że czasem myślałam, iż serce wyskoczy mi z piersi. Zachwyciły mnie doskonale wykreowane postaci, które nadały temu dziełu realności i spowodowały, ze moje serce pokochało "Światło w oknie".

Na kilka godzin czytania wraz z głównymi bohaterami przeniosłam się w tamte czasy, chodziłam zlękniona po brudnych uliczkach, obserwując nędzę głodujących ludzi, którzy żyli ciągłym strachem i niepewnością o jutro. Odczuwałam wszystkie lęki Margarete i ogarniające ją wątpliwości. Starałam się zrozumieć ją dlaczego robiła tak a nie inaczej, czym się kierowała i czy obrana przez nią droga była właściwa.

Pochłaniając lekturę byłam zachwycona rodzącym się uczuciem między główną bohaterką a Wilhelmem, zmianami jakie w nim zachodziły i jego postrzeganiem ludzi. Na początku zaledwie go tolerowałam, ale później zaimponował mi i to bardzo.

Mimo, że styl pisarki i jej kunszt jest cudowny to mam do niej jedno ale. Dlaczego takie, a nie inne zakończenie i czy realia wojny muszą przynosić tylko cierpienie? Rozumiem zamierzenia pani Kummerow, ale jakoś ciężko mi się z tym wszystkim pogodzić.

Podsumowując treść, styl i wrażenia to oceniam książkę bardzo wysoko i uważam ją za godną uwagi. Czas jaki poświęciłam na jej przeczytanie uważam za wartościowy i nie żałuję, że poznałam tą niezwykłą historię. Dała mi ona dużo do myślenia.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌸 "Światło w oknie" autorstwa Marion Kummerow to cudowna książka, z którą spędziłam niezapomniane chwile.

🌸 Margarete jest Żydowką, i pracuje w domu nazistowskiego oficera.

W czasie bombardowania, jej pracodawcy i ich córka giną, a ona jako jedyna uchodzi z życiem.

Kobieta ze strachu podszywa się pod zmarłą córkę oficera, i dostaje dokumenty, dzięki którym ma szansę rozpocząć nowe życie.

Syn oficera Wilhelm poznaje prawdę na temat nowej tożsamości kobiety, i postanawia jej nie wydać, jeśli Margarete zamieszka z nim w Paryżu, i nadal będzie udawała jego siostrę.

Czy Margarete uda się uciec od przeszłości?

Jakie motywy kierują Wilhelmem?

Czy prawda wyjdzie na jaw?

🌸 Akcja powieści rozgrywa się w okresie wojennym. Jeśli obserwujecie mój blog, to wiecie, że uwielbiam tego typu książki, i jak tylko przeczytałam jej zapowiedź, to wiedziałam, że ta powieść koniecznie musi się znaleźć w moich rękach.

Jak byłam mała to uwielbiałam jak babcia czasem opowiadała historie o wojnie, o tym przez co przeszła i jak wtedy wyglądało życie ludzi, i bardzo żałuję, że nie zdawałam więcej pytań. Myślę, że dlatego tak lubię czytać książki o tej tematyce, gdyż czuję się wtedy, jakbym była bliżej mojej ukochanej babci, i dlatego te książki są mi tak bliskie.

Książka ta bardzo mi się podobała, wzbudziła wiele emocji i na długo pozostanie w mojej pamięci.

Jest to wstrząsająca opowieść która pokazuje, jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, aby przeżyć, oraz jak duże okrucieństwo może nas spotkać z ręki drugiego człowieka.

Książka zmusza do refleksji, a historia Margarete mnie porwała, i przyznam, że nie raz się o nią bałam. Autorka ma cudownie lekkie pióro, dzięki czemu czytanie tej książki było prawdziwą przyjemnością.

Jeśli lubicie książki w wojennym klimacie, to musicie koniecznie przeczytać tą wspaniałą powieść.

Berlin 1941. Margarete Rosenbaum jest służącą, a właściwie niewolnicą w domu Hubertów. Herr Hubert SS-Standartenführera, jest wysoko postawiony w nazistowskim aparacie władzy. Bombardowanie RAF niszczy dom Hubertów, zabijając zarówno właścicieli domu jak i ich córkę, niewiele starszą od Margarete Annegret. Dla Żydówki Margaret, która miała zostać wysłana do obozu pracy, taka sytuacja jest niemal zbawieniem. Dziewczyna zamienia dokumenty i wychodzi spod gruzów zawalonego domu jako Annegret Hubert, wzorowa Nazistka, siostra Wilhelma stacjonującego w Paryżu SS-Oberscharführera i Reinera SS-Oberstrurmführera „podręcznikowego przykładu gorliwego, posłusznego i pełnego werwy esesmana”. Margarete ucieka z Berlina do Lipska, gdzie podejmuje pracę jako bibliotekarka w Bibliotheca Albertina. Tam też znajduje ją „brat”, który odkrywa mistyfikację. Margarete musi uciekać, Niemcy nie są bezpiecznym krajem dla Żydów. Młoda kobieta z pomocą ciotki i nieporozumienia z szefem gestapo ucieka do Francji. Tam trafia prosto na „brata” Wilhelma, który składa jej propozycję nie do odrzucenia – będzie nadal udawała jego siostrę Annegret, aby Wilhelm mógł przejąć spadek po ojcu. Czy niezwykły „sojusz” Żydówki i oficera SS może się powieść? Jak daleko posunie się Margarete, aby ocalić życie?

„Światło w oknie” to powieść obyczajowa osadzona w czasie II Wojny Światowej. Młoda dziewczyna, której jedyną winą była wyznawana religia oraz zagorzali Naziści. Autorka przedstawiła w niezwykle obrazowy sposób myślenia nazistowskich władz, kobieta ma być posłuszna mężowi, idealną Niemkę interesuje tylko KKK – Kirche, Küche und Kinder (kościół, kuchnia i dzieci), natomiast mężczyzna ku chwale Führera może mieć kochanki. Traktowanie żony przez Reinera było wręcz z naszego współczesnego punktu widzenia nieakceptowalne, natomiast była to powszechnie akceptowana postawa w III Rzeszy.

Na przykładzie Wilhelma widzimy jak bardzo bliższe poznanie Żydówki burzy jego światopogląd „Muszę przyznać, że nigdy nie uważałem cię za …kogoś. W domu moich rodziców byłaś tylko służącą, która troszczy się o ich potrzeby, jednocześnie sama nie będąc osobą.” Wilhelm stopniowo zaczyna zdawać sobie sprawę, że Żydzi są takimi samymi ludźmi jak Niemcy, wbrew propagandzie „że jej pobratymcy byli źródłem wszystkich problemów Niemiec, że za wielki kryzys z poprzedniej dekady należało winić spisek międzynarodowego żydostwa, nie wspominając o tym, że to Żydzi mieli być odpowiedzialni za hiperinflację w Republice Weimarskiej, bezrobocie czy nawet porażkę w czasie poprzedniej wojny.” Natomiast Reiner jest wręcz przeszczęśliwy, że może razem z Heydrichem tworzyć program „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”. Program przedstawiony przez Huberta na spotkaniu w Paryżu sprawił „że wszyscy poza najbardziej zatwardziałymi zwolennikami Hitlera czuli mdłości na myśl o konsekwencjach, które niosły za sobą słowa Reinera. (…) ale… to, o czym mówił jego brat… mordowanie na skalę przemysłową… było tak nieludzkie”. Dwaj bracia, dwa jednakowo skażone ideologią umysły, przy czym jeden pod wpływem miłości, zakazanej miłości zaczyna się „budzić” i zadawać sobie pytania, jak to możliwe, że podludzie jednak umieją te same rzeczy co rasa panów.

Moralne konflikty obu głównych bohaterów powieści Margarete/Annegret i Wilhelma były wręcz fascynujące. Każde z nich w postawiło w tej rozgrywce na szali swoje życie i swoje wartości. Każde musiało wyrzec się swojej tożsamości i ideałów, w które wierzyli.

„Światło w oknie” to bajkowa wręcz opowieść o nawróconym Naziście i kobiecie walczącej o przeżycie. Jak każda bajka tak i ta opowieść ma swój morał, ale czy jak każda bajka skończy się happy endem? Tego dowiedzcie się sami.

Serdecznie polecam nie tylko miłośnikom powieści z tłem historycznym i powieści obyczajowych.

Autor: Marion Kummerow

Margarete jest pokojówką u nazistowskiego oficera. Ich dom zostaje jednak zbombardowany i tylko dziewczyna uchodzi z życiem. Jest Żydówką i ten fakt popycha ją do tego, żeby podszywać się pod córkę oficera. Podmienia dokumenty i od tego momentu staje się Annegret Huber. Nie przemyślała tylko tego, że Anne ma przecież braci, którzy na pewno chcieli by się spotkać ze swoją siostrą. Czy uda jej się zachować prawdziwą tożsamość?

„Światło w oknie” to książka o woli przetrwania. Fikcja literacka miesza się z rzeczywistymi wydarzeniami. Kłamstwo goni kłamstwo i teraz bohaterowie muszą uważać, żeby prawda nie wyszła na jaw.

Margarete jako Żydówka ma bardzo ciężkie życie w czasie wojny. Musi bardzo kryć swoją prawdziwą tożsamość inaczej zostanie wysłana do obozu koncentracyjnego. Z każdym kolejnym rozdziałem bałam się o nią coraz bardziej. Nie chciałam, żeby stała jej się jakakolwiek krzywda. Kibicowałam jej z całych sił.

Między nią, a Wilhelmem rodzi się uczucie, które nie ma racji bytu. Nazista i Żydówka… Mężczyzna widzi, że kobieta nie jest złą osobą, ale jego myśli w stosunku do ludzi jej narodu nie ulegają zmianie.

Książka trzymała w napięciu i nie puściła mnie, aż do ostatniej strony. Autorka miała świetny pomysł na fabułę i moim zdaniem wykonała go w stu procentach. Klimat wojny został oddany tak jak należało. Marion ma przyjemne dla oka pismo, a ciekawa fabuła sprawia, że powieść czyta się błyskawicznie.

Zakończenie książki mnie trochę zaskoczyło, ale nie zmieniłabym go, bo było w punkt. Twórczyni na końcu stawia ważne pytanie. Czy możemy decydować kto zasługuje na śmierć, a kto nie?