Świąteczna niespodzianka

Okładka książki jest niezwykle klimatyczna. Widzimy dom, światło, śnieg... Mnie od razu skojarzyła się z zimą i świętami. W dodatku to wydanie! Okładka jest satynowa w dotyku, ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim fragment książki. Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Przez satynowe wykończenie okładki uważam, że idealnie nadaje się na świąteczny podarunek pod choinkę. Naprawdę. Temat świąteczny jest, okładka również, w dodatku jest piękna i klimatyczna. Jeśli nie masz prezentu, a dana osoba lubi czytać, kup teraz tę książkę. Nie czekaj!

Jest to moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Nie wiem, czy czasem w tym roku już trzecie...? Niemniej jednak muszę przyznać, że Małgorzata ma lekkie pióro, które bez przeszkód trafia do czytelników. Czyta się szybko i przyjemnie, dzięki czemu strony jeszcze szybciej ulatują... Uważam, że to jedna z lepszych z dorobku pisarki, jaką miałam okazję poznać. Wszystkich historii nie znam, ale z tych, które czytałam to te ostatnio wydane tytuły są naprawdę bardzo dobre. Myślę, że już teraz, po raz kolejny, mogę Wam polecić tę historię.

Bohaterów jest tu trochę, nie miałam swojego ulubionego. Każdy z nich jest mocno realistyczny, bez wątpienia spotkalibyśmy ich na ulicy. Łucja to spokojna dziewczyna, która chciałaby w końcu spotkać chłopaka, którego pokocha z wzajemnością. Nie może się wręcz tego doczekać, kiedy przechodzi jeden z trudniejszych chwili w swoim dotychczasowym życiu. Lubiłam ją, tak samo jak jeh brata, Miłosza. Jednak był innym człowiekiem, a mimo to i tak wydawał się sympatyczny. Najbardziej z nich wszystkich tajemniczy jest Szymon, który początkowo przedstawiony jest w szarych barwach, jako ten gorszy. A czy tak jest naprawdę? Brakowało mi tego, by rozwinąć tajemnice jego duszy. Bo z pewnością było ich więcej...

Akcja ma odpowiednie tempo, momentami przyspiesza, by zwolnić za chwilę. Nie jest to też taka książka o niczym. Tłem są święta Bożego Narodzenia. Czas, jak wszyscy powiadają, magiczny. Jakoś wcześniej nie przepadałam za tym okresem, ale odkąd mam córkę, to jakoś bardziej się z niego cieszę. Tematem są życiowe problemy, świat, w którym żyjemy i nic nie jest tu koloryzowane. Autorka pokusiła się o trudne tematy: niespełniona miłość, a nawet bym powiedziała, że zakazane zauroczenie; bolesna prawda, która wychodzi na jaw; przebaczenie; odnalezienie się w nowej sytuacji; powrót do przeszłości; miłość; relacje rodzinne. Myślę, że to wszystko, o czym przeczytacie na kartach książki jest prawdziwe, mogło lub może spotkać każdego z nas - tego nie wiemy. Cieszę się, że Małgorzata pokazała prawdziwe oblicze życia, bohaterów na tle świąt. Pokazała nam, jak jedni bohaterowie celebrują ten czas, a drudzy niekoniecznie. I delikatna przemiana postaci, co widać, jak się zmienia pod wpływem innych bohaterów i zdarzeń.

Reasumując uważam, że książka idealnie wpasowała się w świąteczny klimat. Jest to powieść obyczajowa, która może wielu czytelników otulić klimatem i spokojem. Nie zapiera wprawdzie tchu w piersi, ale nie jest również zła. Myślę, że polecić ją mogę fanom twórczości autorki, ale raz jeszcze podkreślę, idealnie sprawdzi się jako prezent na święta pod choinkę. 🌲 Jest pięknie wydana, sama okładka satynowa robi robotę. A do tego gra kolorów... Polecam. Jedna z lepszych powieści autorki.

(...) Miłosz oznajmia rodzicom, że postanowił przeprowadzić się do mieszkania po babci. Jako powód podaje chęć usamodzielnienia się, jednak jego siostra Łucja zdaje sobie sprawę, że to ona jest przyczyną wyprowadzki brata. Gdy dziewczyna zdradza mamie o co tak naprawdę chodzi, kobieta postanawia wyznać córce tajemnicę, która szokuje a jednocześnie pomaga wiele zrozumieć. Gdy trafia ona również do Miłosza, ten krok po kroku odkrywa prawdę o sobie, a to zmienia wszystko w życiu Sadowskich. Od tej pory niespodzianki stają się częścią ich codzienności... A już wkrótce przyjdzie im przeżyć pierwsze Święta Bożego Narodzenia w tej nowej rzeczywistości...

"Świąteczna niespodzianka" Małgorzaty Kasprzyk, to wciągająca historia rodzinna z tajemnicą w tle, w której bohaterowie muszą mierzyć się z prawdą o sobie, z trudnymi relacjami, niezrozumieniem, ale odkrywają jednocześnie, że życie potrafi zaskakiwać i przywrócić wiarę, że jeszcze może być dobrze. Książka idealna na ten około świąteczny czas, gdy w atmosferze błyszczącej choinki i zapachu piernika, dobrze zanurzyć się pod ciepły kocyk i w dobrą lekturę. Fabuła dwutorowa, w której przebieg wydarzeń obserwujemy od strony narratora, oraz z pamiętnika Łucji, naprzemiennie. Całość płynnie zgrana, nie gubi sensu. A zauważyłam, że czasem autor taką konstrukcją potrafi wprowadzić niemały zamęt w głowie czytelnika.

Pomimo tego, iż w powieści poruszane są niełatwe tematy jak adopacja, poczucie odrzucenia i miłosny zawód, to powieść czyta się sama, z taką lekkością i przyjemnością, że aż nie chce się jej odkładać.

Polecam!!

36/52/2026

"Świąteczna niespodzianka" Małgorzata Kasprzyk WasPos #recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #świątecznaniespodzianka

Świąteczne tło

Widząc okładkę i tytuł byłam nastawiona na miłą, świąteczną historię, która mnie wzruszy i porwie. No cóż, po lekturze mogę powiedzieć, że jestem rozczarowana.

Akcja książki rozgrywa się w ciągu roku, od końca października do świat Bożego Narodzenia następnego roku. Gdy fabuła się rozpoczyna poznajemy rodzinę Sadowskich i tajemnicę, którą zdradzają swoim dzieciom. Okazuje się, że Miłosz jest adoptowany. Chłopak postanawia odnaleźć swojego biologicznego ojca, a to pociągnie za sobą cały ciąg zdarzeń, które przewrócą życie bohaterów do góry nogami.

Fabułę poznajemy z perspektyw wszystkich bohaterów, a dodatkowo czytelnik otrzymuje wpisy z pamiętnika Łucji, siostry Miłosza.

Co mnie rozczarowało? Mianowicie to, że sama książka jest po prostu nudna. Ten tytuł jest zwodny i święta przewijają się w tle, nie wiem, to jakaś nowa moda, by przed świętami wypuścić książkę, która nawiązuje tak czy inaczej do świąt Bożego Narodzenia? Szkoda tylko, że nie zwraca się uwagi na jakość wypuszczanych takich książek...

Książka jest infantylna, naiwna i ani nie wzrusza ani nie porywa. Rozterki Łucji to jakaś tragedia, zauroczenie bratem, jak się później okazuje adoptowanym synem rodziców, co rozwiewa wątpliwości bohaterki o jej zapędy kazirodcze, ale które rozważa, rozmyśla o nich do końca książki... A potem nasza bohaterka zakochuje się w przyrodnim bracie swojego brata... Eh. Ręce mi opadały w trakcie lektury nie raz. I to przeżywanie rodziców i siostry fakt, że syn, brat wyprowadzili się z domu, że nie spędzają już czasu i świąt tak jak dotychczas, że życie mija i zostają tylko wspomnienia. To jeszcze można potraktować na plus, tę refleksję nad przemijaniem. Ale sam styl pisania nie porywa, jest infantylny. Książka ma około 300 stron, a męczyła mnie bardzo jej lektura. Następnym razem dwa razy się zastanowię jak zobaczę tytuł związany ze świętami, żeby nie wpakować się na minę, jak w tym przypadku.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu WasPos.