ZBIGNIEW PIOTROWICZ (1958) – psycholog, taternik, podróżnik, działacz samorządowy, menadżer, ale także stolarz, hodowca owiec, redaktor naczelny „Taternika”, publicysta, bloger, winiarz, pszczelarz, pomysłodawca i organizator Przeglądu Filmów Górskich im. Andrzeja Zawady w Lądku Zdroju, autor i redaktor kilku książek oraz przewodnika wspinaczkowego po Skałkach Lądeckich, twórca enigmatycznej wytwórni filmowej Lasy Państwowe Forever. Gawędziarz. Czasem wokalista. Mieszka pod lasem w Radochowie w Górach Złotych. Sudeckość, jest słowem, którego nie znajdziemy w słownikach, prowokującym, bez definicji. Może mieć znaczenie wszelakie, ale zawsze związane z górami, ciągnącymi się łańcuchem 22 pasm na przestrzeni 300 km. To Sudety. Znane i eksplorowane od stuleci. Góry bogate, piękne, tajemnicze, pożądane, z mocno skomplikowaną historią. W te góry kilkadziesiąt lat temu, jeszcze jako student, wkroczył autor. Po latach opisał swoją życiową ścieżkę, krętą, sudecką. W literaturze górskiej pojawiła się nowa pozycja o nieznanej do tej pory narracji. Czy „sudeckość” w wydaniu Zbyszka jest próbą pokazania rodzącej się od dziesięcioleci wartości i tożsamości regionalnej? Czytelnik znajdzie odpowiedź po wnikliwym przeczytaniu tej pasjonującej lektury. Marian Sajnog
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii reportaż lub z serii Literatura Górska Na Świecie
Jaki charakter ma książka "Sudeckość" i w jakim stylu została napisana?
"Sudeckość" to osobisty reportaż i literatura górska napisana w formie pasjonującej gawędy. Autor łączy fakty historyczne z własnymi doświadczeniami, tworząc subiektywny portret regionu. Narracja odbiega od suchych faktów, skupiając się na budowaniu tożsamości regionalnej i emocjonalnym związku z górami. To idealna lektura dla osób szukających w literaturze głębi i autentycznego głosu mieszkańca Gór Złotych.
Czy treść skupia się na konkretnym pasmie, czy obejmuje całe Sudety?
Publikacja obejmuje szeroki kontekst całych Sudetów, ciągnących się przez 300 kilometrów i 22 pasma górskie. Zbigniew Piotrowicz analizuje ten obszar jako spójną całość geograficzną i historyczną, mimo jego ogromnej różnorodności. Autor przybliża skomplikowane dzieje regionu, który od stuleci jest miejscem przenikania się wielu kultur. Lektura pozwala zrozumieć fenomen Sudetów jako gór bogatych, tajemniczych i wciąż odkrywanych na nowo.
Jaką perspektywę wnosi Zbigniew Piotrowicz do tej literatury górskiej?
Zbigniew Piotrowicz pisze z perspektywy wieloletniego praktyka, taternika i mieszkańca Sudetów. Jako wieloletni redaktor "Taternika" i organizator festiwali górskich posiada unikalną wiedzę o środowisku wspinaczkowym i lokalnej społeczności. Jego spojrzenie łączy wrażliwość psychologa z surowym doświadczeniem stolarza i hodowcy owiec żyjącego blisko natury. Dzięki temu tekst zyskuje rzadko spotykaną w literaturze górskiej autentyczność i wielowymiarowość.
Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem i jakie ma ograniczenia?
Książka nie jest odpowiednia dla osób szukających wyłącznie technicznych opisów szlaków lub encyklopedycznych zestawień. Publikacja skupia się na narracji literackiej i filozoficznym ujęciu tożsamości, więc nie zadowoli czytelników oczekujących sztywnego trzymania się chronologii historycznej. Ograniczeniem dla niektórych może być bardzo subiektywny punkt widzenia autora, który stawia na emocje i osobiste anegdoty. Nie jest to również pozycja dla poszukiwaczy sensacyjnych zwrotów akcji, lecz dla miłośników refleksyjnej prozy.
Czy publikacja pełni funkcję praktycznego przewodnika turystycznego po Sudetach?
Mimo bogatej wiedzy autora, pozycja ta nie stanowi klasycznego przewodnika turystycznego z mapami i wykazem schronisk. Jest to raczej literacka wędrówka przez znaczenia i symbole, które definiują życie w cieniu sudeckich szczytów. Czytelnik zyskuje wgląd w to, jak rodzi się więź z miejscem, co jest cenniejsze niż same wskazówki dojściowe. Książka uzupełnia wiedzę o regionie o aspekty kulturowe i społeczne, których brakuje w standardowych informatorach.
