W górskim hotelu Olympic przycupniętym nad fikcyjną włoską wioską o nazwie Strega, wśród gęstych lasów i jadeitowych jezior, pracuje sezonowo grupa młodych kobiet, dziewiętnastoletnia Rafa i jej osiem koleżanek. Każdego dnia wietrzą pokoje, prasują prześcieradła i gotują posiłki dla gości, którzy nigdy się nie pojawiają. Wypełniają nieustannie te same obowiązki, aż granice między identycznymi dniami zaczynają się zacierać, a wspaniały hotel okazuje się przedziwną pułapką, zawieszoną pomiędzy snem a jawą. Co to za miejsce i kto nim zarządza? Co się stało z Cassie, która zaginęła podczas jedynej uczty, kiedy hotel zapełnił się gośćmi?
Historia, kojarząca się z kultowym filmem „Piknik pod Wiszącą Skałą”, atmosferą nawiązuje do książek Stephena Kinga, budząc w czytelniku jednocześnie niepokój i chęć ponownej lektury. Czytając, nieustannie sprawdzamy, czy jakiś szczegół nam nie umknął, czy w opisach codzienności nie kryje się jakaś podpowiedź zdradzająca losy zaginionej. Z pozoru senna, ta klimatyczna narracja nieusytuowana w żadnym konkretnym czasie osiąga punkt kulminacyjny w momencie katastrofy. Sposób pisania Lykke Holm zaskakuje nieoczywistym doborem słów, wizualnym, niezwykle zmysłowym i nieposkromionym sposobem opisu. Rytuały przejścia, tajemnice, niezwykłe miejsce akcji, bogactwo symboli i dramatyczne wydarzenia sprawiają, że każda scena ożywa w wyobraźni czytelników.
O książce
„Wiedziałam, że życie kobiety w każdej chwili może zmienić się w miejsce zbrodni” – myśli narratorka na początku książki, zapowiadając nadciągającą tragedię. Pomimo wszechobecnego napięcia kobiecy świat przedstawiony przez Johanne Lykke Holm zachwyca i fascynuje.
„Dagens Nyheter”
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki klimat dominuje w powieści "Strega" Johanne Lykke Holm?
Książka "Strega" charakteryzuje się gęstą, oniryczną atmosferą pełną niepokoju i zmysłowych opisów. Akcja toczy się w odizolowanym górskim hotelu, gdzie granica między jawą a snem ulega stopniowemu zatarciu. Czytelnik obcuje z nastrojem tajemnicy przypominającym kultowy "Piknik pod Wiszącą Skałą", co buduje stałe napięcie. To lektura, która zamiast na szybkiej akcji, skupia się na budowaniu dusznego, niemal gotyckiego nastroju osamotnienia.
Czy ta historia to klasyczny kryminał z jasnym rozwiązaniem zagadki?
"Strega" nie jest tradycyjnym kryminałem, lecz raczej literackim thrillerem psychologicznym z elementami surrealizmu. Choć punktem zwrotnym jest zaginięcie jednej z bohaterek, autorka kładzie większy nacisk na symbolikę i wewnętrzne przeżycia niż na samo śledztwo. Fabuła prowadzi czytelnika przez labirynt niedopowiedzeń i rytuałów, które są ważniejsze niż chronologiczne wyjaśnienie faktów. Jest to propozycja dla osób szukających w literaturze głębi oraz nieoczywistych metafor zamiast prostych odpowiedzi.
Dla jakiego typu czytelnika powieść "Strega" nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka ta może rozczarować osoby oczekujące dynamicznej akcji oraz jednoznacznego, realistycznego zakończenia. Ze względu na swój oniryczny charakter i skupienie na detalach, wymaga ona od odbiorcy dużej cierpliwości oraz skupienia na warstwie symbolicznej. Czytelnicy preferujący twarde fakty i logiczne ciągi przyczynowo-skutkowe mogą poczuć się zagubieni w poetyckim stylu Johanne Lykke Holm. Nie jest to również pozycja dla osób unikających w literaturze motywów związanych z lękiem i egzystencjalnym niepokojem.
Jakie główne motywy porusza autorka w tej publikacji?
Głównym motywem utworu jest dojrzewanie kobiet oraz pułapka oczekiwań społecznych narzucanych młodym dziewczętom. Johanne Lykke Holm analizuje rytuały przejścia, siostrzeństwo oraz wszechobecne poczucie zagrożenia towarzyszące kobiecości. Hotel Olympic staje się metaforą miejsca, w którym tożsamość bohaterek zostaje poddana próbie w izolacji od świata. Całość dopełnia bogata symbolika przyrody, która współgra z wewnętrznymi emocjami postaci.
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim w tej książce?
Styl Johanne Lykke Holm jest niezwykle wizualny, zmysłowy i oparty na nieoczywistym doborze słownictwa. Autorka posługuje się rytmiczną narracją, która sprawia, że opisy codziennych czynności nabierają niemal sakralnego charakteru. Czytelnik styka się z prozą, która ożywia każdą scenę w wyobraźni dzięki precyzyjnym, plastycznym obrazom. To literatura piękna najwyższej próby, w której język służy przede wszystkim do wywoływania silnych wrażeń estetycznych.
