Strażniczka spalonych książek

Będę szczera.

Długo nie mogłam się wgryźć w tę historię.

W pewnym momencie zwątpiłam, o czym jest bo miałam wrażenie, że o niczym.

Jak uwielbiam książki o tematyce wojennej tak tym razem ten temat był ledwie liźnięty.

Głównie fabuła skupiała się na kobietach, co akurat jest plusem.

Początkowo się gubiłam trochę bo było ich kilka i co chwilę przeskakiwaliśmy zarówno od postaci do postaci jak i do różnych lat.

Lubię różne osie czasowe jednak tutaj był troszkę chaos, który w końcu udało się opanować.

W miarę upływu czasu historie wszystkich kobiet się łączą w jedną całość.

Duży nacisk autorka położyła na uczucia między dwoma bohaterkami a tytułowe książki były zaledwie tłem tej fabuły.

Nie jest to książka, którą bym czytała z zachwytem czy kolejny raz, niestety.

Uważam to za sukces, że przeczytałam ją w całości.

Poruszone są ważne kwestie jak homoseksualizm, wojna, polityka, walka o siebie i swoje wartości.

Nie brakuje tu zdrady ze strony przyjaciół czy zawodów miłosnych.

Ciężko mi powiedzieć w tej chwili coś więcej ale zawiodłam się.

Przykro mi, jednak moim zdaniem każdy powinien wyrobić sobie swoją własną opinię.

" [...] Wolontariusze z chyba wszystkich pozostałych bibliotek musieli wybiec na ulice, bo znaleźli się tam wszyscy. Stali, patrzyli i nic nie zrobili. [...] To był dla nich wyrok śmierci. [...]"

Jak tylko przeczytałam opis "Strażniczki Spalonych Książek" Brianny Labuskes, to od razu postanowiłam ją przeczytać. Znalazłam tutaj dobrą akcję, ciekawą fabułę z historią II wojny światowej w tle i wyjątkowe trzy bohaterki, które ostro w tej książce namieszają.

Przeraziły mnie niektóre wątki. Jestem zachwycona tłem historycznym. Cieszę się, że autorka zwróciła uwagę na temat losów książek, bibliotekarzy, autorów i wydawców podczas drugiej wojny światowej. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się co się z nimi działo za czasów śmiercionośnych rządów Hitlera? Dlaczego duża część powieści była zakazana? Czy poprzez literaturę, możliwa była walka z Hitlerowskim faszyzmem? Jeżeli interesują was odpowiedzi na te pytania, to odsyłam was do książki "Strażniczka spalonych książek".

Naszymi bohaterkami są:

Althea James — pisze książki, w grudniu 1932 roku przyjeżdża do Berlina. Jest nim oczarowana. Czy tak samo będzie zachwycona, gdy ktoś jej pokaże prawdziwą twarz Niemiec?

Vivian Childs — tę postać poznajemy w listopadzie 1943 roku w tragicznej dla niej chwili. Jej mąż Edward zginął w walce. Viv mieszka w Nowym Jorku. Dzielnie walczy z systemem i cenzurą. Czy uda jej się uzyskać zgodę na wysyłkę książek wszystkich autorów walczącym żołnierzom? Warto zwrócić uwagę na tę bohaterkę.

Hannah Brecht — poznajemy ją w Paryżu w październiku 1936 roku. Jest przeciwniczką faszyzmu.

Co połączy te trzy kobiety? Co przygotowała dla nich autorka? Tego dowiecie się, podczas czytania.

Jeżeli kochacie książki, uwielbiacie biblioteki, cenicie sobie autorów i wydawnictwa, to zachęcam was do poznania historii ukrytej na kartkach "Strażniczki Spalonych Książek".

Ta powieść jest warta przeczytania. Znajdziecie tutaj mnóstwo emocji, intryg i miłości. Dzięki Briannie Labuskes możemy poznać naprawdę silne, odważne i zdeterminowane kobiety, które walczą w słusznej sprawie.

Autorka pisze językiem zrozumiałym dla każdego czytelnika.

Jestem zadowolona, z tego, że mogłam przeczytać tę wzruszającą historię.

Na uwagę zasługuje również piękna okładka. Ma coś w sobie tajemniczego i magicznego.

Czy miłość do tej samej płci była możliwa podczas drugiej wojny światowej? Po odpowiedź odsyłam was do tej książki.

Chętnie za jakiś czas ponownie wrócę do tej powieści.

„Strażniczka spalonych książek” to historia której fundamentem jest miłość do dzieł literatury. Owa miłość scala trzy wątki poruszone w powieści, łączy ze sobą trzy kobiece postacie i wiąże w jedną fabułę trzy przeplatające się linie czasowe. Od Berlina, poprzez Paryż i Nowy Jork, od czasów drugiej wojny światowej po lata 30 XX wieku. Brianna Labuskes kolejno prezentuje nam bohaterki, z których każda roztacza wokół siebie zaskakująco barwną panoramę emocji: Althea – zafascynowana poglądami Hitlera, Hannah uciekająca z Niemiec do Paryża w poszukiwaniu schronienia, i w końcu Vivian walcząca o prawa dla żołnierzy przelewających krew na froncie.

Autorka w bardzo autorytatywny sposób angażuje czytelnika w zawile skonstruowaną fabułę, tak aby nie pozwolić mu opuścić tej historii bez poznania końcowego zdania. To powieść zaprzątająca uwagę, intrygująca i jednocześnie prowokująca do deliberacji na temat poruszanych problemów. Niczym ciasno oplatający pled oddziaływuje na odczucia odbiorcy. Potrafi trzymać w czytelniczym uścisku, wzruszyć i niejednokrotnie zaskoczyć. Nie zabraknie tutaj trudnych wyborów, wątków przyjaźni, czy kobiecej niezłomności.

„Strażniczka spalonych książek” to powieść, która zachwyca barwnym językiem, inteligentnymi dialogami, a nade wszystko, która ukazuje silne kobiece jednostki. Takie, które pomimo trudności, ciągłego doświadczania bolesnych niepowodzeń czy traumatycznych zdarzeń, podejmują się walki o to, co najważniejsze…

Zdecydowanie to historia dla wielbicieli tytułów, które oscylują wokół książek, które potrafią zaskoczyć i które pozostawiają czytelnika z pewną nutą zdumienia. Ja jestem zachwycona!

Lubicie książki, w których bohaterkami są silne kobiety? Ja bardzo i ostatnio miałam okazję przeczytać wspaniałą historię o kobietach, które żyły przed II Wojną Światową. Do tego jeśli historia jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami to już wiem, że od książki nie będę mogła oderwać się i że dostarczy mi ona wielu emocji.

„Strażniczka spalonych książek” to książka, która zabiera czytelnika do czasów w których było trzeba walczyć o wszystko. O wolność, o kromkę chleba i jak się okazuje również o literaturę. Trzy kobiety: z Paryża, Berlina i Nowego Jorku jednoczą siły by walczyć z faszyzmem i chronić swoje ideały.

Althea James rok po debiutanckim sukcesie powieści udaje się do Berlina. Początkowo zachwycona jest tym miastem. Wszytko się zmienia gdy poznaje kogoś, kto pokaże jej prawdziwe oblicze tego kraju.

Hannah, mieszkanka w Paryżu nie ma tak łatwo. Ucieka przed nazistami i pracuje w Bibliotece Spalonych Książek. Wśród regałów czuje się trochę bezpiecznej, ale również poznaje tam miłość.

Vivian, mieszkanka Nowego Jorku angażuje się w działanie na rzecz organizacji pozarządową Armed Services Editions. Jej mżą zginął w walkach za granicą, ale wcześniej wysyłała i jemu i innym żołnierzom książki. Z listów od męża, wiedziała, że to co robi ma sens. Dlaczego teraz musi walczyć z pewnym politykiem?

Trzy kobiety, trzy kraje, trzy ramy czasowe. Łączy je miłość do książek, walka z nazizmem i z niesprawiedliwością. Nie zabraknie tutaj intryg, tajemnic, ale również przyjaźni i romansów. Książka na pewno spodoba się fanom powieści historycznych. Dowiemy się z niej o nazistach, którzy palili książki, oraz o tym co stało się z uratowanymi zbiorami. Nie zabraknie tutaj emocji. Bo tam gdzie wojna i ludzka krzywda zawsze będą emocje.

Książka wymaga od czytelnika większego skupienia. Istnieją bowiem przeskoki pomiędzy miastami i datami. Dla mnie osobiście nie jest to problem, ponieważ uwielbiam takie zabiegi w literaturze. Nie każdemu one wychodzą, ale Brianna Labuskes poradziła sobie znakomicie z tym.

Jeśli więc lubicie powieści historyczne, albo znacie kogoś takiego komu moglibyście dać książkę w prezencie, to bardzo polecam „Strażniczkę spalonych książek”.

Briana Labuskes zasłynęła z mrocznych książek, których nie da się odłożyć. Moje poprzednie spotkania chłonełam jak gąbka. Polubiłam się nie tylko z piórem jaki zaprezentowała pisarka ale w głównej mierzę ze światem, który dla nas stworzyła.

Czytając opis, już czułam sie zaintrygowana. Zupełnie inny gatunek, inne spojrzenie na świat i przeszłość, która miesza się na różnych płaszczyznach czasowych. To jest zagranie, które uwielbiam w literaturze, dlatego z zapartym tchem, z małą obawą ale i z ogromną ciekawości chwyciłam za ten tytuł... i jestem pod ogromnym wrażeniem!

Fabuła książki została rozdzielona na różne etapy życia bohaterów. Dzięki temu nie tylko możemy poznać ich losy ale również dostrzec trudną walkę z własnymi słabościami, lękami i obawami. Różne ramy czasowe dają nam możliwość ujrzenia z jakimiś konsekwencjami musieli się mierzyć po podjęciu wielu, czasami trudnych decyzji.

Głównym atutem jest okres dwudziestolecia miedzywojennego, który jest jednym z moich ulubionych w literaturze. Zawsze z ogromną fascynacją poznaje nieznane mi informacje. I dzięki tej książce miałam okazje ponownie zajrzeć do czasów, które wstrząsnęły światem i odmieniły losy milionów ludzi.

Podobała mi się ta książka, nie da się ukryć, porusza wiele kontrowersyjnych tematów i bardzo bolesnych ale za to kocham książki, za emocje, które kipią z każdej strony. Której każde słowo świadczy o mocy swojego przekazu.

Polecam i to bardzo ❤️

„- Jaka jest pani ulubiona książka?

- Ulubiona książka (…). Myślę, że to tak, jakby wybierać ulubiony moment życia. Może i da się się jakiś wymienić, ale to nie znaczy, że oprócz tego nie ma setki innych równie wartościowych.”

Jest rok 1933 gdy po sukcesie debiutanckiej powieści Althea otrzymuje zaproszenie do Niemiec. Jest oczarowana Berlinem do czasu gdy zostaje jej pokazane prawdziwe oblicze tego kraju.

Paryż 1936. Hannah ucieka przed nazistami. Trafia do miasta, które tylko z pozoru wydaje się bezpiecznym schronieniem. Wśród regałów Biblioteki Spalonych Książek pełnych zakazanych tomów odnajduje miłość i siłę do walki.

Nowy Jork 1944r. Mąż Vivian zginął w walkach za granicą, a ta angażuje się w działanie na rzecz organizacji pozarządową Armed Services Editions, która wysyła książki dla żołnierzy walczących na froncie. Dzięki wszystkim listom, które otrzymuje od mężczyzn, do których docierają książki, wie, że to co robi ma sens. Teraz musi walczyć z politykiem, który chce nałożyć cenzurę na tytułu wydawane i wysyłane przez organizację.

„Strażniczka spalonych książek” to historia której akcja toczy się w trzech krajach, w trzech ramach czasowych, a przy tym jest opowiedziana przez trzy kobiety. Historie i tych kobiet łączą się ze sobą, a one starają się coś zmienić w świecie. To również opowieść z historią w tle dzięki, której możemy się dowiedzieć o nazistach palących książki, o tym jak do tego doszło i co stało się z literaturą, którą udało się ocalić.

To opowieść w której nie zabraknie miłości do książek oraz walki z niesprawiedliwością. Nie brakuje tu również emocji, przyjaźni, odwagi, poświęcenia, tajemnic, straty ale i silnych kobiecych postaci oraz cenzury która która naprawdę nadal jest obecna. Znajdziemy tu również miłość, która przychodzi gdy najmniej się jej spodziewamy.

Co istotne to lektura, która zwłaszcza na początku wymaga skupienia by nie pogubić się w opisanych wydarzeniach.

Przepiękna opowieść, która niemal w romantyczny sposób wplata wszystkie cudowne uczucia pośród czasu wojny i upadających bomb. Uwielbiałam, kiedy z gracją i precyzją skromnie ale dosadnie opisywała kto w co był ubrany i jakie chciał odnieść wrażenie. Do tego poruszony został temat książek, który miały zostać całkowicie wycofane z pewnych powodów. Aż mnie te słowa zmroziły, tak jak naszą postać. Ale może od początku. Po pierwsze, musicie zerkać na daty, gdyż w opowieści mamy trzy różne czasy i w każdym z nich akcja dotyczy innej kobiety. Gdybym nie zwróciła na to uwagi, to zgubiłabym się od razu, gdyż nie zawsze na początku rozdziału było ukazane o kim jest mowa, a samo słowo kobieta niewiele mi mówiło. Dopiero kiedy zerkałam na przedział czasowy przypominałam sobie o kim mowa i co dzieje się w jej życiu. Tutaj większe nawiązanie było do osoby Hitlera i osób, które żyły w przekonaniu, że był osobą dobrą. Dopiero później znalazł się tu ktoś, kto ukazał bolesną prawdę, nie wymienianą przez innych. W innym czasie spotkamy kobietę zrozpaczoną nieudaną miłością. Mając romantyczną duszę zaaklimatyzowała się z bibliotece, gdzie niektóre egzemplarze musieli wycofać. Był tu również poruszony temat książek politycznych, które nie chciano, by wojsko czytało. Woleli prawdę trzymać w sekrecie, by walczący o swój kraj wiedzieli tylko to, co mieli wiedzieć. Również męskie postacie nie zawsze należały do przyjemnych. W tamtych czasach, począwszy od 1933 roku, nie brano słów kobiet za wartościowe, bez względu na to czy miały rację czy nie, czy znały się na polityce, czy nie. Próbowano umniejszać ich na każdym kroku delikatnie sugerując, że miejsce kobiety jest w domu, a jej wiedza nie powinna wypływać poza obszar swoich obowiązków. Jednak każda z kobiet o której będzie tu mowa nie chce pozwolić się krzywdzić i obrażać. Są silne i odważne. Myślę, że warto z nich brać przykład i to również chciała zasugerować nam autorka. Warta przeczytania w skupieniu, gdyż wtedy to, co pomiędzy wierszami ukryte jest najbardziej widoczne:-)

"Wojna trwała już tak długo. Tyle lat niedoli, poświęceń, leku, straty oraz bólu, a także tępej monotonii bezradności, ale nic nie zniszczyło ich do końca. Nawet w najmroczniejszych czasach, w najgłębszym żalu, w największym wycieńczeniu ludzkość potrafiła stworzyć takie chwile, z których płynęła nadzieja i które inspirowały do tego, by zrobić jeszcze ten jeden krok. A potem następny."

To zupełnie inny klimat niż seria o Gretchen White, a ja raz na jakiś czas lubię zrobić czytelniczy skok w bok, do czegoś spokojniejszego. Strazniczka sprawdziła się w tym idealnie, bowiem połączenie pióra autorki z fikcją przeplataną prawdziwymi wydarzeniami oraz wielowymiarowość tej powieści to był strzał w dziesiątkę.

Fabularnie zwiedziłam z Altheą James Berlin (1933 r.), z Hannah Brecht Paryż (1936-1937) oraz z Vivian Childs Nowy Jork (1944 r.), czując klimat tamtych czasów. Barwne opisy miast i ich ciekawych zakątków, społeczności oraz wydarzeń historycznych sprawiły, że mogłam się przenieść w czasie. Poczuć emocje targające bohaterkami, które znalazły się w trudnym momencie swojego życia. Z pozoru opowieść dotyczy trzech kobiet żyjących w różnych częściach świata, w innym okresie, a jednak z biegiem wydarzeń i mijanych lat ich losy się splatają się. Nie mogę przy tym nie wspomnieć o tym, że każda z tych trzech bohaterek odnalazła w sobie siłę i to było niesamowitym doświadczeniem, obserwować ich przemianę.

Strażniczka spalonych książek pokazuje sytuację autorów, wydawców, bibliotekarzy (ogółem światka książkowego) w latach 30 XX wieku oraz w czasie II wojny światowej. Wszechobecna cenzura i próba dyktowania ludziom, co mają czytać. W lekturze zostały opisane jedne z najważniejszych wydarzeń ze wspomnianego okresu [Adres usunięty]. palenie książek w Berlinie (w rzeczywistości na terenie całych Niemiec i Austrii), wybór Hitlera na kanclerza i panujące nastroje w społeczeństwie, pożar Reichstagu.

Pięknie to autorka napisała, przy wydarzeniach z palenia książek, że nastał mroczny czas, kiedy ludzie odwrócili się od nauki i wiedzy.

Oprócz tego jedna z bohaterek Vivian Childs przybliża nam sytuacje rynku wydawniczego w Stanach Zjednoczonych w 1944 r. oraz inicjatywę organizacji pozarządowej Armed Services Editions. Polegała ona na tym, że drukowane były książki "kieszonkowe" i wysyłane żołnierzom, którzy szli na front. Jednakże senator Taft obawiający się kolejnej wygranej Roseevelta próbował przeforsować poprawkę do "ustawy", która nakładała by cenzurę na tytułu wydawane w ramach tej inicjatywy. Vivian była niesamowicie uparta i konsekwentna w dążeniu do osiągnięcia celu, jakim było zniesienie widma cenzury na owe książki.

Strażniczka to także opowieść o "zakazanej" miłości, która niespodziewanie puka do drzwi w przededniu przełomowych wydarzeń przy powstawaniu Trzeciej Rzeszy. Bez względu na czas, miejsce, wyznanie, poglądy, płeć czy kolor skóry każdy zasługuje na miłość, ale również szacunek drugiego człowieka.

Polecam Wam ten tytuł gorąco, szczególnie ze względu na to, że niewiele jest książek opisujących tamten moment w dziejach świata. Patrząc na to z perspektywy dnia dzisiejszego (współczesności) jako nałogowego czytelnika, nie wyobrażam sobie sytuacji, w której ktoś zabroniłby mi czytać daną pozycję albo palono by "niewygodne" książki.

"Strażniczka spalonych książek" ma wszystko to, co tak bardzo lubię w historical fiction: przeplatające się linie czasowe i interesujące historyczne tło (literacka podróż do Berlina lat 30. XX wieku oraz Paryża i Nowego Jorku lat drugiej wojny światowej), ciekawe motywy (działalność ruchu oporu, berlińskie kabarety, kolaboracja, wojenne losy książek i bibliotek), trzymającą w napięciu fabułę oraz subtelny wątek romantyczny (tym razem z queerową reprezentacją). Zachwyciła mnie płynność, z jaką Labuskes splata ze sobą trzy, początkowo odrębne wątki – losy trzech kobiet powoli łączą się w jedną opowieść z zaskakującym (i wzruszającym) zakończeniem. Dużą zaletą powieści są błyskotliwe dialogi – ich czytanie sprawiło mi ogromną przyjemność (zaznaczyłam wiele pięknych, mądrych i refleksyjnych fragmentów). Na uwagę zasługują też wielowymiarowe kobiece portrety – Labuskes przedstawia skomplikowane losy zwykłych kobiet, które znalazły się w samym środku dramatycznych wydarzeń.

"Strażniczka spalonych książek" to fascynująca powieść z historią w tle, idealna dla fanów twórczości Kristin Harmel i Kate Quinn. O kobiecej sile, mocy literatury, przyjaźni i trudnych wyborach. Przeczytałam z przyjemnością i polecam. Trafia na listę moich tegorocznych ulubieńców.