Star Bringer

Tracy Wolff i Nina Croft stworzyły fascynującą historię, która z pewnością sprawi, że poczujesz się uzależniona od przewracania stron. Napędzała mnie chęć odkrycia wszystkiego, każdej tajemnicy, zwrotu akcji. Poznałam już twórczość Tracy Wolff, dlatego wiedziałam, że ma ciekawe pomysły i styl, który mi się może spodobać, natomiast Niny Croft wcześniej nie poznałam. „Star Bringer” to powieść o niesamowitej okładce, która zwróciła na siebie moją uwagę. Tematyka umierania planet, słońca jest bardzo ciekawa. Czytałam już książki, których akcja działa się w kosmosie, chciałam przekonać się, czy jest coś, co mi się spodoba. Prawdziwi bohaterowie to bardzo często zwykli ludzie, którzy spotykają się zupełnie przypadkiem, aby dokonać czegoś wielkiego.

„Star Bringer” to historia, która jest przedstawiona z perspektywy kilku bohaterów, co mi się podobało, ponieważ wszyscy są tak różni i ciekawi. Ten zabieg pozwala zrozumieć, co każdy z nich myśli, czuje i z czym sobie radzi. Kali, księżniczka, Ian, najemnik, Rain, arcykapłanka i Beckett, zbiegły więzień, to moi ulubioni bohaterowie. Każdy z nich ma tak wyjątkową historię do opowiedzenia, a każda perspektywa jest tak samo wciągająca jak poprzednia. Kali jest córką cesarzowej, która nie do końca wpasowuje się w ramy, w które jej matka tak rozpaczliwie próbuje ją wcisnąć. Stając twarzą w twarz z „prawdziwym światem” po raz pierwszy w życiu i dostrzega, jak powoli ciemność życia zaczyna się rozjaśniać, ujawniając prawdę, że potwory, które jej matka malowała przez wszystkie te lata, mogą nie być prawdziwymi wrogami.

„Star Bringer” to opowieść, która oferuje czytelnikowi o wiele więcej niż tylko strony przepełnione akcją. Podczas lektury czytelnik zakochuje się w bohaterach i jest w stanie przyjąć dobry humor w podróży po układzie słonecznym, którą rozpoczęli. Ze śmiechem, przekomarzaniem się, miłością i poświęceniem, ta wielowątkowa historia oferuje wgląd w to, jak okoliczności nie zawsze ukazują dokładny obraz człowieka, jakim jesteśmy. Fabuła jest wielowarstwowa, dynamiczna i pełna zwrotów akcji oraz nieoczekiwanych odkryć, co podsycało moją ciekawość. „Star Bringer” to taka książka, w którą całkowicie się, w fabułę, świat i wiele o więcej. Kosmiczna katastrofa, misja ratunkowa i niesamowicie wiele zwrotów akcji, do tego wspaniali bohaterowie i nieodparta chęć sięgnięcia po kontynuację. Bohaterowie są tak dobrze rozwinięci i przechodzą przez tak wiele, że trudno się w nich nie zakochać. Jest dużo dramatu i napięcia, szczególnie na początku, gdy wszyscy się poznają, ale szybko przechodzi to do rodzinnej dynamiki z mnóstwem zabawnych przekomarzań.

Szczerze mówiąc to nie przepadam za książkami sci-fi ale ta pozycja odczarowała złą passę!

Star bringer dzięki dużej dozie romansu, akcji, skupienia na emocjach bohaterów sprawia, że chciało się czytać tę książkę z przyjemnością.

Mimo swoich nieco ponad sześciuset stron,nie odczuwałam tej ilości (chyba że ręka, którą trzymałam książkę).

Siedem przypadkowych zdaje się osób, każdy z innym bagażem doświadczeń i charakterem, trafia na jeden statek.

Co może pójść nie tak?

Jak się okazuje, wiele.

Nawet wszystko.

Z wielką radością wyruszyłam w kosmiczną podróż z naszymi nietuzinkowymi postaciami, gdzie odnaleźli nie tylko swoje własne ja ale także miłość.

A przynajmniej część z nich.

Było kilka rzeczy, które mnie zaskoczyły a także łapałam się na tym, iż szukałam romansu tam gdzie go nie było.

Cięte riposty sprawiały, że lektura stała się lekka i przyjemna mimo ogromu cierpienia w niej zawartego.

Liczne zwroty akcji dodają dynamiki i wzbogacają fabułę.

Przyznać muszę także, że niektórych rzeczy się kompletnie nie spodziewałam a niektóre były przewidywalne lecz nie przeszkodziło mi to w odbiorze treści.

Jest akcja, jest romans, są spicy sceny, jest przyjaźń i są kosmici (nie zielone ufoludki, różne rasy i planety).

Ciekawa jestem czy moje podejrzenie odnośnie tych, którzy chcą zebrać żniwa się sprawdzi ale tego się dowiemy dopiero w drugim tomie.

Mam nadzieję, że nie będziemy musieli na niego zbyt długo czekać.

Mam swoje ulubione postacie jak choćby Ian i Deszcz ale nie tylko oni, jestem pełna podziwu dla kreacji świata, ras, emocji i myśli naszych bohaterów.

Każdy jest barwny, każdy swoje przeżył.

Spodobała mi się również przemiana naszych ulubieńców, obserwowanie jak zmienia się ich nastawienie i jak odkrywają prawdę o świecie a także o sobie samych oraz współtowarzyszach.

Merrick to chyba najbardziej tajemnicza, zagadkowa postać, którą aż mnie korci rozłożyć na części pierwsze i zobaczyć, co mu w duszy gra i o czym tak intensywnie myśli.

Czy wyjawił całą prawdę?

Czy trzyma w zanadrzu jeszcze jakąś wiedzę, którą się nie podzielił?

Takie science fiction to ja mogę czytać!

Polecam wszystkim.

Co się stanie, gdy księżniczka, oszust i samozwańczy kapitan-dupek muszą uratować wszechświat?

Brzmi jak absurd? Może. Ale „Star Bringer” Niny Croft i Tracy Wolff udowadnia, że nawet największy kosmiczny chaos może zamienić się w historię, od której nie sposób się oderwać.

Wiem, co sobie teraz myślisz: kolejna space opera, która próbuje być śmieszna, seksowna i dramatyczna jednocześnie. I masz rację. Ale jednocześnie się mylisz, bo „Star Bringer” to nie tylko literacki koktajl wybuchowych emocji, ciętych ripost i wyuzdanych scen, ale też opowieść o samotności, poszukiwaniu siebie i (trochę niechcący) o ratowaniu świata. Bo kiedy Słońce umiera, a galaktyka wali się na głowę, do akcji wkracza… grupa kompletnych wykolejeńców.

Na pokładzie zdezelowanego statku spotykamy siedem osobowości tak różnych, że samo ich przetrwanie w jednym pomieszczeniu jest cudem. Mamy tu księżniczkę z alergią na przywileje, kapłankę w kryzysie wiary, strażnika, który już dawno powinien iść na terapię, oszusta z kompleksem bohatera, więźniarkę o złotym sercu i dwóch typów, którzy z równym zapałem ratują świat i rozwalają wszystko dookoła. A między nimi relacje - skomplikowane, momentami toksyczne, często piekielnie zabawne, a kiedy indziej aż zbyt dramatyczne.

Styl autorek? Lekki, pełen sarkazmu, emocjonalnych fikołków i dosadnego języka. Narracja płynie szybko, często za szybko - jakby sama gubiła oddech. Ale w tym szaleństwie jest metoda. Bo choć czasem łapałam się na tym, że gubię wątek, że któryś dialog brzmi jak powtórka z poprzedniego rozdziału, to i tak czytałam dalej. Bo byłam ciekawa. Bo bawiłam się dobrze. Bo „Star Bringer” nie udaje, że jest ambitną fantastyką - i całe szczęście.

To książka, która działa jak dobry serial na Netflixie: odpinasz pasy, zawieszasz niewiarę i płyniesz z tą kosmiczną rzeką absurdów. Czy wszystko ma sens? Nie. Czy to przeszkadza? Tylko jeśli bardzo się na tym skupiasz. A ja nie chciałam się skupiać - chciałam się bawić. I dokładnie to dostałam.

Czy są tu minusy? Tak. Momentami styl Iana (czyli naszego "dupka") ociera się o tanią próbę pokazania buntu - jakby ktoś uznał, że przekleństwa wystarczą, żeby stworzyć pogłębiony charakter. Sceny romantyczne bywają cringe’owe - szczególnie te, które pojawiają się tuż po wybuchach, walkach czy prawie-śmierci (bo kto by się nie całował, kiedy wszystko płonie, prawda?). I fakt, że niektóre postaci w połowie książki zaczynają brzmieć jak ten sam głos z różnymi fryzurami, też potrafi wybijać z rytmu.

Ale mimo tego - „Star Bringer” ma to "coś". Coś, co sprawia, że chcesz spędzić z tymi bohaterami więcej czasu. Bo może i są irytujący, może nie wiedzą, co robią – ale są w tym autentyczni. Niedoskonali. Ludzcy. A przy tym wszystkim - zabawni, odważni i szaleni w ten sposób, który każe ci kibicować im do ostatniej strony.

Jeśli lubisz połączenie humoru, przygody, kosmicznych ucieczek i (momentami bardzo gorącego) romansu - wskakuj na pokład. Nie obiecuję, że uratujesz wszechświat. Ale obiecuję, że nie będziesz się nudzić.

Jest to młodzieżowe sci-fi. To książka z seri tych gdzie grupa przypadkowych, zupełnie różnych od siebie ludzi musi współpracować, aby osiągnąć jakiś cel. I dobrze nawet wyszło, tylko te wątki romantyczne koszmarne. Chociaż może nie tak do końca? Książka skierowana jest do młodzieży (16+), więc może to tylko moje odczucia, bo młodzieżą od dawna już nie jestem.

Słońce umiera i to bardzo szybko. Jedyną nadzieją na ocalenie Dziewięciu Planet jest stacja badawcza i znajdujący się w niej artefakt Obcych. Niestety, ale pewien d*pek postanowił ją wysadzić. Aby przeżyć siedmioro bohaterowie kradną statek kosmiczny. I to co na nim dzieje się później jest niesamowite. Nie jeden raz udaje im się uciec przed innymi frakcjami. Ale czy księżniczka, strażnik, oszust , kapłanka, więźniarka, kretyn i d*pek uratują wszechświat? Czy może będą dalej kłócić się i pić? Przekonacie się sami!

Książka porywa od pierwszych stron. I chociaż nie należy do cienkich lektur, to w ogóle jej objętości nie czuć. A wszystko to za sprawą bohaterów, którzy tak samo jak rozbawić potrafią zdenerwować czytelnika. Osobiście lubię gdy książka dostarcza tak skrajnych emocji. Uwielbiam cięte docinki pomiędzy bohaterami. Świetnie wtedy bawię się.

Nie zabrakło również napięcia i adrenaliny gdy siódemka specyficznych bohaterów uciekała przed niebezpieczeństwem.

Znajdziemy tutaj również zaskakujące zwroty akcji, które tym bardziej sprawiają, że od lektury nie można oderwać się. Sama akcja jest również dość dynamiczna. Nie mogło również zabraknąć wątku romantycznego, którego również poszukuję w fantastyce.

Wszystko to w połączeniu z lekkim stylem autorek sprawia, że czas spędzony z książką jest naprawdę miło spędzonym czasem. Polecam!