Proza ze Ściany Wschodniej
Czy krajobraz, na jaki patrzymy za oknem, ma wpływ na to, kim jesteśmy, na nasze życiowe wybory? Na to, o czym i jak piszemy? Człowiek nie istnieje przecież bez kontekstu… Proza ze Ściany Wschodniej. Tom 4. Poczytaj, poszukaj odpowiedzi…
O książce
Świat opowiadań Ziontka to świat kompletny. Rozrzucony hojną ręką autora „między wielkim Bugiem i mało ważną Wisłą” ożywa, nabiera kolorów, smaku, zapachu i pulsuje dźwiękami dnia codziennego, oddziałującymi na nas z taką intensywnością, jak byśmy stanęli nagle na kosowskim rynku u boku fryzjera z ambicjami, towarzyszyli nowo mianowanemu naczelnikowi siedleckiej poczty i razem z nim popijali wodę z saturatora, czy ruszyli w szaloną podróż do wsi, w której czas staje się pojęciem względnym, a duch Józefa Górskiego, dawnego właściciela pałacu, jest tak samo rzeczywisty, jak ci, którzy żywi się wydają. Bo kto jest tu żywy, a kto nie – tego nie możemy być nigdy pewni. Wszystkie postaci są wyraziste i natychmiast przejmują władzę nad nami.
Dla Artura Ziontka pisarskim tworzywem jest wszystko – to, co się wydarzyło, co się wydarza i co się wydarzy w miejscu, które stało się jego domem i pasją. Niewielkie miejscowości nadbużańskie, trochę większe miasta pogranicza podlasko-mazowieckiego są dla niego jak stół obficie zastawiony potrawami: autor żywi się każdym szczegółem współczesności i pełnymi garściami czerpie ze źródeł historycznych, które od lat bada i które zna jak mało kto.
Tryptyk Stałem nago na progu domu to czułe studium współczesności utkanej z lokalnych opowieści, które wyrastają z podglebia historii ludzi zwyczajnych,”osiadłych na pograniczu Mazowsza i Podlasia. Fryzjer, naczelnik poczty, babcia Helcia – to bohaterowie, którzy konfrontują się z rzeczywistością społeczną, a następnie próbują ją zrozumieć oraz nadać jej jakiś sens i kształt. Postaci w tej prozie nie są dobrane przypadkowo, wpisując się w dzieje miast, miasteczek i wsi, odsłaniając niepowtarzalny sposób myślenia o sobie i swej profesji, związki i zależności międzyludzkie, ale przede wszystkim stają się one niemal figurami filozoficznymi.
Dr hab. Andrzej Borkowski, prof. UwS
O autorze
Artur Ziontek – rocznik 1978, syn śp. Bogdana i wciąż nieźle trzymającej się Barbary, wnuk: Heleny, Mariana, Zofii i Zygmunta, których życie przypadło na różne dziejowe zawieruchy, prawnuk osób bliżej mu nieznanych; mąż Anety (rudowłosego cuda o wielkim duchu i niewielkich gabarytach), ojciec Marii i Tytusa, dzięki którym świat nie traci na dynamice zmieniając się szybciej niż pory roku. Urodził się w Siedlcach skąd trudno mu się duchowo wyprowadzić, choć mieszka w Ceranowie, a żyje w Kosowie Lackim.
Redaktor siedmiu monografii, edytor jedenastu tomów źródłowych, autor jedenastu książek oraz blisko trzystu innych publikacji naukowych i popularnych dotyczących historii i kultury Podlasia oraz literatury polskiej. Przygotował kilka wystaw o przeszłości kulturowej regionu, a w Radiu Podlasie prowadzi cykliczną audycję „Na podlaskim trakcie literackim”.
Wydał powieść Latawcy oraz zbiór opowiadań grozy Przedśmierć.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska lub z serii Proza ze Ściany Wschodniej
Jakie tematy dominują w zbiorze opowiadań "Stałem nago na progu domu"?
Książka "Stałem nago na progu domu" skupia się na prozie regionalnej, przedstawiając życie i historie mieszkańców polskiej Ściany Wschodniej, a konkretnie pogranicza podlasko-mazowieckiego. Opowiadania Artura Ziontka czerpią inspirację z lokalnych opowieści, historycznych źródeł oraz współczesności tego regionu. Czytelnik znajdzie w nich barwne portrety zwyczajnych ludzi, którzy zmagają się z codziennością i próbują nadać sens otaczającej ich rzeczywistości. Jest to czułe studium lokalnych społeczności, ich kultury i specyficznego myślenia.
Co wyróżnia styl pisarski Artura Ziontka w zbiorze "Stałem nago na progu domu"?
Styl Artura Ziontka charakteryzuje się głębokim zakorzenieniem w lokalnym kontekście historycznym i kulturowym, co widać w detalicznym opisie miejsc i postaci. Autor z niezwykłą precyzją oddaje specyfikę regionu nadbużańskiego, sprawiając, że świat opowiadań staje się niemal namacalny dzięki bogactwu smaków, zapachów i dźwięków. Ziontek umiejętnie łączy rzeczywistość z elementami fantastycznymi, a jego bohaterowie, mimo swojej zwyczajności, często nabierają wymiaru filozoficznego. To podejście pozwala na odkrywanie głębszych sensów w codziennych wydarzeniach.
Kim są główni bohaterowie opowiadań i jakie wyzwania ich spotykają?
W opowiadaniach Artura Ziontka czytelnik spotka barwną galerię postaci, takich jak fryzjer z ambicjami, nowo mianowany naczelnik poczty czy babcia Helcia. Są to ludzie zwyczajni, osadzeni w realiach pogranicza Mazowsza i Podlasia, którzy konfrontują się z otaczającą ich rzeczywistością społeczną. Ich historie ukazują próby zrozumienia świata, nadania mu sensu i kształtu, a także odzwierciedlają unikalny sposób myślenia o sobie i swojej profesji. Postacie te stają się niemal figurami filozoficznymi, odsłaniając złożone relacje międzyludzkie i wpływ miejsca na ludzkie losy.
Dla kogo przeznaczony jest zbiór opowiadań "Stałem nago na progu domu"?
Zbiór opowiadań "Stałem nago na progu domu" to propozycja dla czytelników ceniących sobie prozę zakorzenioną w lokalnych historiach i kulturze. Będzie to idealna lektura dla miłośników literatury pięknej, którzy szukają głębokich i refleksyjnych opowieści o życiu na polskiej prowincji, z silnym akcentem na region Podlasia i Mazowsza. Książka spodoba się również osobom zainteresowanym wpływem krajobrazu i historii na ludzkie losy oraz tym, którzy doceniają bogactwo języka i umiejętność tworzenia wyrazistych postaci. To także gratka dla badaczy kultury regionalnej, chcących poznać jej współczesne interpretacje.
Jaką rolę w książce odgrywa koncept "Prozy ze Ściany Wschodniej"?
Koncept "Prozy ze Ściany Wschodniej" jest kluczowy dla zrozumienia kontekstu i istoty zbioru opowiadań "Stałem nago na progu domu", będąc jednocześnie czwartym tomem tej serii. Podkreśla on geograficzne i kulturowe zakorzenienie przedstawionych historii, umieszczając je w specyficznym krajobrazie wschodniej Polski, "między wielkim Bugiem i mało ważną Wisłą". To określenie sugeruje eksplorację unikalnych cech tego regionu, jego tradycji, mentalności i wpływu na życie bohaterów. Opowiadania te stają się świadectwem bogactwa i różnorodności kulturowej tej części kraju.
