Splątana chwała. Utkane Królestwo. Tom 3

Ta seria to historia, która z pewnością przypadnie do gustu fanom serii "Dwory". W mojej opinii pod względem motywów obie historie są do siebie dość podobne. Już przy drugim tomie miałam co do tego, mocne odczucia, ale z czasem przestałam zwracać na to aż taką uwagę i postanowiłam po prostu cieszyć się lekturą.

Dodatkowo - jak zawsze romantasy wciągnęło mnie w magiczny świat, w którym mogłam się zatracić. Magia – zarówno ta dosłowna, jak i ta obecna w relacji między głównymi bohaterami – jest bardzo wyczuwalna i stanowi jeden z najmocniejszych elementów całej serii. Pod tym względem książka spełniła moje wygórowane oczekiwania.

Niestety, choć tom ten ma swoje atuty, nie mogę pominąć faktu, że w moim odczuciu jest też mocno przegadany. Główne zadanie tej części to ukazanie budującej się relacji między bohaterami i faktycznie udało się to osiągnąć. Jednakże, oprócz mocnego tąpnięcia na końcu oraz kilku wyjątkowych scen, większość fabuły nie wzbudziła we mnie takich emocji jak wcześniejsze części. Czułam, że akcja miejscami stoi w miejscu, a rozmowy między bohaterami nie zawsze wnoszą coś nowego, a czasami miałam wrażenie, że produkują tylko dodatkowe pytania. To lekko rozczarowujące, zwłaszcza że książka jest jedną z krótszych w serii. Moim zdaniem równie dobrze można by było połączyć ją z kolejnym tomem, który – jak przypuszczam – będzie miał więcej dynamiki i zwrotów akcji.

Jeśli chodzi o bohaterów, to ponownie doceniłam postacie drugoplanowe. Wprowadzają one do historii humor, co stanowi świetną przeciwwagę dla głównego wątku i daje czytelnikowi chwilę oddechu. Natomiast główni bohaterowie… cóż, tutaj moje odczucia zmieniły się diametralnie. W poprzednim tomie byłam rozdarta między męskimi postaciami, ale teraz – po lekturze tej części – jednego z nich miałam wręcz ochotę udusić! Jestem ciekawa, jak to wyglądało w Waszym przypadku, bo przyznam, że nie sądziłam, iż da się w tak subtelny sposób ukazać negatywne cechy bohatera. A jednak autorce się to udało – i to bez użycia oczywistych schematów.

Mimo pewnych niedociągnięć i fragmentów, które mnie nieco nużyły, zakończenie książki całkowicie zrekompensowało mi te drobne mankamenty. Było tak intrygujące i emocjonalne, że teraz niecierpliwie wyczekuję kolejnego tomu. Tajemnice, jakie skrywają bohaterowie, sprawią, że długo nie będę mogła o tej historii zapomnieć. Jeśli więc zastanawiacie się, czy warto sięgnąć po tę serię – moim zdaniem jak najbardziej! Może ten tom nie zachwycił mnie tak jak poprzednie, ale wciąż jest to historia, dla której warto poświęcić kilka chwil.

Gdy dostałam trzeci tom najnowszej serii od Tahereh Mafi, byłam pod jednym względem rozczarowana… Niby jak dostaje książki 500 - 600 stronicowe, to marudzę, że grubaski piszą. A tu ? Każdy tom jest zdecydowanie za krótki.

Dalsze losy Alizeh, Kamrana, Cyrusa i reszty ekipy.

Cyrus mota się koszmarnie. Osaczony przez diabła, zakochany i przekonany, że ta miłość to kolejny gwóźdź do jego trumny. Bohater, który na starcie wydawał się tym złym, czarnych charakterem, okazuje się coraz bardziej pozytywną postacią, skrywającą wiele tajemnic. Gotów oddać wszystko - królestwo i życie, byle zakończyć pakt z Iblisem. Stawiający wszystkich ponad siebie, sądzi, że dla Alizeh jest tylko okazją do uratowania jej ludu.

A ona …

Stanęła przed powoli zbierającym się w Tulanie ludem dżinnów, przepełnionym nadzieją na pojawienie się zaginionej dziedziczki tronu. Widzą w niej szansę na odzyskanie wolności. Jest przerażona myślą, że ich rozczaruje ale również tym, że coraz częściej widzi iż jej przekonania na temat Cyrusa były błędne. Nienawiść którą chyba powinna do niego żywić, częściej zamienia się w pożądanie, troskę i… Kim dla niej staje się ten rudowłosy władca?

Czytając pierwszy tom, przekonana byłam iż Kamran jest wręcz idealną drugą połówką dla Alizeh, że są dla siebie stworzeni. Przy drugim tomie zaczęłam się wahać, a teraz, po trzecim…coraz mniej go lubię. Mam wrażenie, że leciutko czuć tu powtórkę z rozrywki z serii Dotyk Julii, gdzie główna bohaterka finalnie stanęła u boku z pozoru negatywnego bohatera, a Adam, ten niby idealny, poszedł w odstawkę. Autorka lubi jak widać tworzyć takich tragicznych mężczyzn, poturbowanych przez życie czy jak w tym przypadku przez diabła, który jest wyjątkowo okrutny, podstępny i brutalny.

Wracając do Kamrana - władca bez tronu, bo sytuacja w jakiej się znalazł jest dość niepewna. Mimo to nie brak mu arogancji i porywczości, przez którą już na wstępie wpakował wszystkich w tarapaty. Zupełne przeciwieństwo Cyrusa pod każdym względem, zemsta przyćmiła mu rozsądek.

“Na tronie nie ma miejsca na takie zacietrzewienie i zadufanie w sobie. Jeśli nie nauczysz się rezygnować z siebie na rzecz służenia innym, nigdy nie okażesz się godzien korony.”

Ciekawą postacią jest tu także Hazan, jak podwójny agent trwał przy boku Kamrana, a gdy odnalazł Alizeh jest wierny i lojalny tylko wobec niej. Huda z kolei dodaje barw i humoru tej historii, z uporem wypominając Kamranowi wszystkie błędy i wady. Zagadkową bohaterką jest matka Cyrusa, wciąż czekająca aż ktoś wspaniałomyślnie zabije jej syna…

Ten tom na swój sposób był aż nazbyt spokojny. Dużo opisów, przemyśleń, oczekiwania, mało dialogów. Zaskoczyło mnie to, że z początku mnie nieco nudził… Pod koniec akcja zaczęła się konkretnie rozkręcać i… tom się skończył. Znów pozostaje czekanie na kolejny. Ale jak widziałam będzie prześliczny. Cała ta seria cieszy oko.

Mam nadzieję, że kolejna część nadrobi te luki i niespełnione oczekiwania z tego tomu, że będzie więcej się działo. To raczej pewne, bo czeka nas ślub i wyprawa do Ardunii. Mam nadzieję, że Alizeh i Cyrus w końcu przestaną żyć w przekonaniu, że nic dla siebie nie znaczą, że zaczną otwarcie mówić o tym co czują i myślą. To by wiele im ułatwiło, wzajemne wsparcie sądzę, że okaże się dla nich bezcenne. Bo w końcu jest tak nie tylko w tego typu fantastycznych historiach ale i po prostu w życiu.

A Wy już znacie tę serię ? Albo twórczość autorki, która tworzy nie tylko fantastykę ? Polecam gorąco i serdecznie dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Tahereh Mafi długo kazała czekać na kontynuację serii z Alizeh. Na szczęście było warto. Treść jak i przepiękna okładka wynagradzają czas oczekiwania poznania dalszych losów Alizeh, Kamrana i Cyrusa.

"Splątana chwała" to bezpośrednia kontynuacja wydarzeń z "Nieskończonych nici". W tym tomie poznaje się bliżej królestwo Tulanu jak i samego króla. Postać Cyrusa jest zaskakująco ciekawa. Autorka krok po kroku odkrywa cechy władcy, które kompletnie do niego nie pasują, jeśli zna się jego powszechną reputację. Okrutny, zły, królobójca-ojcobójca posiada maskę, którą nieliczni są w stanie dostrzec. Jest to dobre posunięcie, które ma ogromną wagę co do relacji z Alizeh.

Główna bohaterka nie posunęła się jakoś do przodu. To czego dowiedzieliśmy się w poprzednich tomach ma swoje potwierdzenie w "Splątanej chwale", ale mam wrażenie, że ten tom został poświęcony w większości ewentualnych zaślubin, całej ich otoczki oraz relacji z królem Tulanu. Oczywiście ta dwójka bohaterów cierpi na różne sposoby, ale to cierpienie w pewien sposób ich łączy. Alizeh ma trudny orzech do zgryzienia, ponieważ poczuwa się do obowiązku, by zadbać o swój lud, który jak sie okazuje, już na nią czeka.

Co do Kamrana to jestem trochę zawiedziona jego postawą. Zauważyłam podobny schemat, który był zastosowany przy serii z Julią i trochę skomplikowało to mój odbiór jego osoby. Mafi zarzuciła przynętę w postaci pewnych zachowań, które mnie zaskoczyły, więc tym bardziej jestem ciekawa jak będą wyglądały relacje bohaterów w kolejnym tomie.

"Splątana chwała" to świetna kontynuacja serii, choć nie bez małych, według mnie, minusów. Tempo akcji jest nierówne, przez co gdy zwalnia, rozwleka się. Miejscami autorka pokusiła się o ukazanie relacji między bohaterami (przyjaciółmi Alizeh), ale miałam wrażenie, że te momenty są przegadane. Niecierpliwie czekałam na akcję, która dostarczy emocji i poprowadzi fabułę do przodu. Tak czy siak cieszę się, że w końcu mogłam sięgnąć po najnowszą książkę Mafi. Po tak długim czasie musiałam odświeżyć wydarzenia z poprzednich tomów, ale był to miły powrót do serii. Jeśli jeszcze nie znacie Alizeh, to sięgnijcie po pierwszy tom "Utkane królestwo". Polecam!

"Jedynie nieliczni uprzywilejowani mogą sobie pozwolić na ucieczkę, na zaryglowanie drzwi i zamknięcie oczu na brzydotę. Pozostali mieszkają w domach bez zamków i nie mają powiek, które mogliby zacisnąć. Stawiają czoła ciemności, nawet gdy ich serca drżą, a dusze się trzęsą - bo pomimo zaciskających się szponów lęku nie mają innej możliwości, jak tylko wytrzymać. W pobliżu nie ma nikogo, kto zgładzilby ich demony."

************

Przyznaję mam do tej serii, zwłaszcza do Cyrusa, ogromną słabość, a ta część w dużej mierze skupia się właśnie na nim.

W porównaniu z poprzednimi tomami, w tym niewiele się dzieje, a cała fabuła rozgrywa się dosłownie w przeciągu paru dni. Zupełnie tak jakby był on chwilą oddechu przed tym co dopiero na nas czeka.

Czy jest trochę przegadana? Może i tak, ale mi osobiście to nie przeszkadza, bo sposób w jaki Tahereh Mafi pisze o uczuciach, roztapia moje romantyczne serducho.

Co istotne cała ekipa jest razem. Sprzeczki pomiędzy Kamranem i Hudą są przezabawne, a lojalny Hazan jest gotów na wszystko aby ochronić swoją królową, nie zabraknie też Omida i Dina.

Jeżeli do tej pory nie byliście jeszcze do końca przekonani co do Cyrusa, to teraz nie będziecie mieli wyjścia jak tylko go pokochać. W tej części mało jest Alizeh, ale to wciąż wyjątkowa postać, niezwykle czuła i niezłomna jednocześnie.

Przeczytałam na raz i czekam na więcej.

"Splątana chwała", to już 3 tom serii, która z jednej strony mnie urzekła, a z drugiej, przez swój specyficzny styl potrafi być trochę męcząca. Pod tą piękną, cukierkową okładką znajdziecie historię uroczą, zabawną, ale też bolesną 💔 Uwielbiam relację, która tworzy się pomiędzy Alizeh i Cyrusem. Jest emocjonalnie, elektryzujący i bardzo slow burn. Kibicuję im z całego serca i wciąż mi ich za mało. Zabawny wątek wprowadza tu ekipa Kamrana - przypadkowy zlepek postaci, które w normalnych warunkach nawet nie powinny się spotkać. Książę ma z nimi komedię, choć on raczej powiedziałby, że wielką tragedię. Ja za to jestem ogromną fanką panny Hudy! Przejdźmy teraz do stylu prowadzenia fabuły, który jak wspomniałam jest dość specyficzny. Można powiedzieć, że książka jest po prostu przegadana i choć czasem jest to męczące, to ma też swój urok. Weźmy taki przykład: jeden bohater strzela do drugiego z łuku i w czasie, gdy strzała leci do celu, mamy kilka stron monologu wewnętrznego jednego z nich. Pełne przepracowanie emocji w każdym momencie 😉. Pomimo tego, że naprawdę lubię tę serię, ma w sobie coś (choć może bardziej kogoś 😇), co mnie oczarowało, to w tym tomie dostajemy tak mało faktycznej akcji i popchnięcia fabuły do przodu, że czuję się rozczarowana. Każda część to dosłownie kilka dni z życia bohaterów. Tutaj mieliśmy co prawda trochę większy przeskok w czasie, ale mimo wszystko opisywana fabuła, to raptem 1-2 dni. Przed nami jeszcze tyle - całe przeznaczenie, wyprawa - naprawdę sporo jest tu wątków do pociągnięcia i trochę się obawiam ile tych części powstanie, skoro to wszystko tak wolno będzie się posuwać do przodu i ile będziemy na nie wszystkie czekać 😱. Ten tom, to więc trochę rozczarowanie, a trochę dalsza miłość. Naprawdę liczyłam, że dostaniemy tu więcej. Dla przypomnienia, co znajdziecie w serii:

🧞‍♀️ dżinów

🌹 zaginioną królową

🧞‍♀️ mitologię perską

🌹 romans slow burn, enemies to lovers i trójkąt miłosny

🧞‍♀️ motyw przeznaczenia i wypełniania przepowiedni

🌹 oraz ten typ mrocznego bohatera, którego każda książkara zapragnie uratować i wyrwać ze szponów diabła, a musicie wiedzieć, że autorka takich bohaterów potrafi tworzyć znakomicie!