Śpiew wiatru

„Śpiew wiatru” to najnowsza powieść obyczajowa od Doroty Milli.

Studentka rzeźbiarstwa Adrianna przyjeżdża na wakacje do rodzinnego miasteczka, w trakcie których pragnie nie tylko wypocząć, ale podjąć ważne życiowe decyzje [Adres usunięty]. o  zaręczynach z aktualnym chłopakiem. Jej planami mocno zachwieje pojawienie się dawnego przyjaciela.

Opisy małego sielskiego miasteczka leżącego między dwoma jeziorami nieopodal zamku, budzą tęsknotę za latem, podróżami i ekscytującymi przygodami. Książki autorki pokochałam właśnie za miejsca, w których rozgrywa się akcja, zazwyczaj są to pełne uroku nadmorskie miejscowości, które chętnie wybieramy na wakacyjny wypoczynek.

Uwielbiam postacie tworzone przez panią Dorotę — tutaj urzekła mnie postać dziadka, jego mądrość i zabawne spory z sąsiadką — ponoć „kto się czubi, ten się lubi”, ale czy tutaj to przysłowie znajdzie swoje odzwierciedlenie?

Prosty i zrozumiały język oraz przyjemny w odbiorze styl, niezwykle życiowa, chwytająca za serce fabuła, oraz bohaterowie — tacy jak my, z ich troskami dnia codziennego — to wszystko składa się na cudowną bliską naszym sercom opowieść, która wywołuje czułość i uśmiech, a niejednokrotnie zmusza do refleksji.

Jest to jedna z książek, która zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. Sądziłam, że to będzie książka, której schemat fabuły znam z góry, przeczytam dla przyjemności w jeden lub dwa wieczory i tyle.

Jednak nie doceniłam autorki i dostałam coś dużo lepszego.

Fabuła została poprowadzona zdecydowanie w sposób, na który bym nie wpadła. Do tego życie bohaterów i ich dylematy wciągnęły mnie. Czytałam i czytałam, i zastanawiałam się jaka będzie decyzja Adrianny.

Ale o co chodzi. Jest czwórka dorastających przyjaciół. Poznajemy ich, gdy mają około 23 lata. Adi jest z Winim. Jagoda została w rodzinnym miasteczku i pracuje w zamkowej restauracji, a pokiereszowany przez życie Artur wraca z zagranicy. Nagle jednego lata cała czwórka spotyka się znowu nad jeziorem.

Adi nie jest pewna kogo kocha tak naprawdę: Winiego czy Artura. No i co z Jagodą?

To książka o dorastaniu do podejmowania własnych decyzji i rozliczaniu się z przeszłością, która nie daje nam żyć.

To wbrew pozorom mądra książka. Opowiada o tym, co w życiu ważne. Ubrana w może się wydawać zwykłą powieść obyczajową, ma w sobie to coś i warto to odkryć.

Los bywa nieprzewidywalny. To od nas zależy, czy odważymy się podjąć wyzwanie i odkryć ścieżkę wiodącą do szczęścia. Gdy życiowe i miłosne rozterki splatają się ze sobą, Adrianna – studentka rzeźby – postanawia spędzić wakacje w rodzinnych stronach. Tam staje przed kluczową decyzją dotyczącą przyszłości. W malowniczej krainie dwóch jezior zastanawia się nad przyjęciem oświadczyn swojego chłopaka. Jednak wszystko się komplikuje, gdy do miasteczka wraca jej dawny przyjaciel, a ich spotkanie budzi w niej lawinę wspomnień.

To opowieść o delikatnym głosie duszy, który niczym powiew wiatru cicho próbuje zostać usłyszanym. Główna bohaterka podąża za opiniami innych, spełnia innych potrzeby a nie swoje, aż nadchodzi chwila przełomu. Historia o odwadze by stawać naprzeciwko losowi, i miłości, która dojrzewa przez lata, nabierając prawdziwej siły. 

Autorka tworzy swoje książki z niezwykłą wrażliwością, co sprawia, że jej twórczość wyróżnia się na tle innych. Nie boi się poruszać trudnych tematów, skłaniając czytelników do głębokiej refleksji. Jej słowa mają moc – inspirują, dodają skrzydeł i przypominają, jak ważne jest, by wierzyć w marzenia i odważnie za nimi podążać.

Lektura obowiązkowa!

Adrianna czuje się rozdarta, a rodzina uparcie pcha ją w ręce Winiego, który pragnie zmienić status z chłopaka na narzeczonego, a wkrótce potem męża. Czy jest gotowa na tak poważny związek? Pragnie skończyć studia, tworzyć. Czy znajdzie w małżeństwie miejsce dla siebie, nie tylko dla roli żony? Staje się jeszcze bardziej zagubiona, gdy do jej życia powraca przyjaciel, z którym łączyło ją tak dużo.

Autorka wykreowała bardzo ciekawych bohaterów, kompletnie różnych, wyrazistych, którzy mają zarówno wady jak i zalety. Czyli wypadają bardzo naturalnie, jakby naprawdę żyli pośród nas. Akcję osadziła w małej urokliwej miejscowości, ale ciekawie skontrastowała ją z dużym miastem, podobnie kwestia się ma do kwestii materialnych. Z resztą tu na każdym kroku widać kontrasty, z którymi musi zmierzyć się Adrianna, a wybór naprawdę nie jest prosty. Akcja potrafi zaskakiwać, podobnie jak zakończenie. Cała książka jest klimatyczna. Choć fabuła nie pędzi, nie ma tu miejsca na nudę. To świetny tytuł, by oderwać się od codziennych zadań i problemów i by nieco odpocząć. Czy to zimowy wieczór pod kocykiem, czy letnie słońce na tarasie, będzie się ją dobrze czytać w każdych warunkach i o każdej porze roku. Polecam.