Spełniacze. Tom 1

Z wielką przyjemnością przystąpiłam do lektury Spełniaczy, o których w ostatnim czasie było bardzo głośno w internecie oraz które zbierały zadowalające opinie. Zdążyłam już poznać trochę twórczość autorki, więc tym bardziej ciekawość mnie zżerała czego mam się spodziewać tym razem.

Dominika, Maciej i Julian to trójka przyjaciół, którzy wspólnie założyli Fundację Spełniacze, która ma na celu spełniać marzenia dzieciaków, którym nie jest łatwo w życiu. Dominika to niezwykle wrażliwa dziewczyna, która bardzo emocjonalnie podchodzi do każdego marzenia, Dominik jej partner w związku to chłopak, który jest skryty i który nie lubi ukazywać uczuć wśród tłumów, natomiast Julian to niezwykle wesoły chłopak na którego zawsze można liczyć. Wspólnie pragną spełniać w roku 12 marzeń, po jednym w każdym miesiącu. Przed nimi wcale nie takie proste zadanie jakby mogło się wydawać. Bo oprócz chęci do takich działań, trzeba mieć też wielką determinację i wytrwałość, aby znaleźć również różnych sponsorów do spełnienia niektórych dziecięcych pragnień.

Do Fundacji napływa ogrom listów z marzeniami, a więc wybór tych 12 wcale nie jest taki prosty jakby mogło się to wydawać. Oczywiście chcieliby ich spełniać więcej, ale nie są w stanie tego zrobić. Cały swój wolny czas poświęcają na poznawanie swoich marzycieli i organizację ich marzeń, często nie znajdując czasu na własny odpoczynek.

W tej części poznajemy 6 niezwykłych dzieciaków i ich marzenia. Każde z nich jest inne i całkowicie różni się od pozostałych. Może pomyślicie sobie, że te dzieci pragną tylko i wyłącznie jakiś dóbr materialnych, ale muszę Was wyprowadzić z błędu, bo nie w każdym przypadku tak jest. Te dzieci często marzą o czymś, co nie wiąże się z żadną rzeczą, a np. z daną osobą, bądź konkretnym wydarzeniem. Mamy Karolinę, która marzy o prawdziwej peruce, aby nie musiała się wstydzić swojego wyglądu po wypadku jaki ją spotkał. Mamy Eryka, który marzy o miejscu, które będzie tylko jego licznej rodziny, w którym spokojnie mogliby spędzać wspólnie czas. Jest Milena, która marzy o nauce baletu. Jest Remek, który marzy o wspólnym spędzaniu czasu z rodzicami. Mamy Agnieszkę, która marzy o prawdziwym urodzinowym przyjęciu. I na koniec jest Lilka, która marzy o odnalezieniu swojej siostry.

„- Gdybym była tobą, wierzę, że ktoś dla mnie zrobiłby to samo. – Jej oczy nagle zwilgotniały. – Marzenia nie spełniają się same, trzeba im trochę pomóc. Jednak nie każde z nich można zrealizować w pojedynkę. Do twojego byłam potrzebna właśnie ja.”

Każde z tych dzieci jest wyjątkowe na swój sposób. Każdemu chciałoby się pomóc. I na tym właśnie skupiają się Dominika, Maciek i Julek. A Wy możecie razem z nimi uczestniczyć w tym procesie zagłębiając się w ich historiach, jednocześnie poznając małych marzycieli jak i ich samych.

Najnowsza książka Małgorzaty Falkowskiej pokazuje nam, że zawsze warto pomagać. Że tak naprawdę nie ważne ile się posiada, lecz ile się daje od siebie samego. Wcale nie trzeba być bogatym, by pomóc spełniać czyjeś marzenia. Tutaj potrzebne są chęci i determinacja, a najlepszą zapłatą za to jest uśmiech dziecka, któremu się pomogło. Sama chętnie chciałabym być członkinią takiej fundacji. Urzekające jest to, że niektóre dzieci proszą o coś, co na pozór powinni mieć zawsze, serce się kraje jak czyta się o ich cierpieniu. A wy jak uważacie, warto pomagać? Czy sami podjęlibyście się takiej pomocy?

Książkę czyta się niezwykle szybko. Prosty język autorki, świetna kreacja bohaterów i ogrom emocji zawartych w tej niepozornej wielkości książce sprawia, że trudno ją odłożyć choć na moment. Znajdziecie tutaj historie, jakich na świecie każdego dnia toczy się miliony.

„Nie była o to zła na Julka. Wiedziała, że chłopak miał rację. W dzisiejszym, zabieganym świecie powinno się dbać o najważniejsze wartości, do których zalicza się rodzina. Wcale nie pieniądze, za którymi wraz z mężem podążała od lat.”

Musiałabym jedynie Falkowską mocno wstrząsnąć za zakończenie. Pisałam już to nie raz, takie zakończenia powinny być karane, tak nie wolno postępować z czytelnikiem.

Spełniacze to nowość, którą trzeba przeczytać.

"Spełniacze" to niezwykła książka, która niesie w sobie ogrom dobra i ciepła. Bohaterowie którzy nie są idealni, mają własne problemy, ale mimo wszystko chcą nieść dobro dla tych młodszych. Bo marzenia są po to, aby je spełniać, i tak jak pisze autorka niektóre spełniają się same, a niektórym trzeba trochę pomóc. Polecam z całego serca!

Z wielkim zaciekawieniem sięgałam po nową książkę Małgorzaty Falkowskiej. Zwłaszcza, że jej duet z Darią Skibą bardzo mnie rozczarował i pozostawił niesmak. Zawsze jednak daję drugą szansę, dlatego też zdecydowałam się na Spełniacze - zwłaszcza, że sam pomysł był czymś nowym w wydawniczym świecie.

Poznajemy trójkę młodych studentów - Dominikę, Maćka i Juliana. Zwyczajny projekt na studiach, który polegał na spełnianiu marzeń dzieci z różnych sfer, okazał się genialnym pomysłem na założenie fundacji - w ten sposób mogli zyskać większą pomoc. Z chęcią pomaga im profesor Keller, który w trudnych sytuacjach naprawdę ratuje im tyłki.

Wszyscy lubią to, co robią. Zwłaszcza Dominika, która ma naprawdę dobre serce - jak to kobieta bym powiedziała. Między nią a Maćkiem jest też uczucie. Zaś Julek to taki trochę lekkoduch, ale bardzo pozytywny.

Marzenia dzieciaków są naprawdę przeróżne - jedne wymagają jakiegoś nakładu finansowego, a inne wręcz przeciwnie. Wszystkie są prawdziwe. Nie są przesadzone, nie ma tutaj miejsca na jakieś udziwnienia. Autorka naprawdę świetnie przedstawiła nie tylko działania naszych bohaterów, ale także emocje tych wszystkich dzieci, które marzą o tym, by to właśnie ich list został przez studentów wybrany.

Przy każdym marzeniu byłam bardzo zainteresowana. Każde dziecko jest inne, ma różne potrzeby i jak na swój wiek, większość z nich jest naprawdę dojrzała.

Ale znajdziemy tutaj też coś więcej niż motyw spełniania marzeń. Jak już wcześniej wspomniałam, mamy tutaj wątek miłosny (między Maćkiem a Dominiką), dzieciństwo spędzone w domu dziecka. W dodatku jednego z bohaterów dotyka coś, na co nikt nie był przygotowany. Jest to zaskakujące i co najgorsze - pojawia się pod koniec książki a my zostajemy tylko z pytaniami. Już teraz nie mogę doczekać się drugiej części, bo jestem bardzo ciekawa, co takiego Autorka przygotowała dla naszych bohaterów.

Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Styl jest dobry, łatwy w odbiorze, nie ma zbyt długich i nudnawych opisów. Może jedynym minusem jest to, że ta książka to tylko 193 strony historii :D

Podsumowując, szczerze polecam! Autorka zaskoczyła mnie i to pozytywnie. Cieszę się, że ponownie dałam jej szansę i z niecierpliwością czekam na dalsze losy Spełniaczy.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Dominika, Maciej i Julian to trójka przyjaciół, którzy realizując projekt na zajęcia, nie zdawali sobie sprawy, że ON może zmienić ich życie i przyczyni się do wielu uśmiechów.

Raz w roku młodzi uczniowie wybierają dwanaście listów, dwanaście marzeń, które dzięki nim mogą się spełnić.

Zaczynając czytać najnowszą powieść Małgorzaty Falkowskiej „Spełniacze” domyśliłam się, iż będzie to wyjątkowa książka, a dalsze strony utwierdziły mnie tylko w tym przekonaniu.

Sam pomysł na fabułę jest bardzo interesujący. Trójka przyjaciół pragnie spełniać marzenia dzieci, które w swoim życiu nie miały łatwo. Zawsze były pomijane lub nie do końca rozumiane. Młodzi ludzie, wkładając serce w swoją pracę, starają się pomóc dzieciom, by mogły poczuć się dowartościowane i wyjątkowe. Nie chodzi tu o wyszukane prezenty, a w większości o drobne gesty, dzięki którym możemy być szczęśliwi. I taki właśnie jest przekaz tej książki.

„Wszystko da się zrobić, jeśli się czegoś bardzo chce".

Nie trzeba wiele, by uczynić kogoś szczęśliwym. O tym przekonali się bohaterowie książki „Spełniacze". Nie tylko podopieczni fundacji okazali się na swój sposób wyjątkowi. Jej założycieli wiąże ciekawa relacja. Każdy z nich pochodzi z innego domu, każdy ma jakieś oczekiwania od przyszłości i każdy z nich poczuł zawód w przeszłości. Połączyła ich jednak przyjaźń, dzięki której tworzą zgrany zespół i wiedzą, że mogą na sobie polegać.

Książka posiada wiele różnych emocji, które towarzyszyły mi od samego początku aż po ostatnią stronę. Opowiada o czynieniu dobra, skłania do refleksji oraz do podjęcia działań, które sprawią, że nie tylko na naszej twarzy pojawi się, bo „Spełniając marzenia innych, spełniasz się i Ty!”

Pierwszy raz spotykam się z twórczością pani Małgorzaty. I jestem nią zachwycona! Książka jest inna niż wszystkie. Przepełniona jest dobrocią. Aż miło się czyta. Czy wy jako dzieci mieliście marzenia? Marzenia ,które nie mogły się spełnić?

🎁

Spełniacze jest to opowieść o trójce studentów, którzy dzięki jednej pracy domowej stworzyli organizację spełniającą marzenia. Marzenia dzieci ,które nie mają w życiu lekko. 12 miesięcy ,a na każdy miesiąc przydzielony jest jeden list. 12 listów pełne nadziei ,które może się spełnią. 12 dzieci nie wiedzących o tym ,że to właśnie ich listy zostaną wybrane pośród setek innych."Niektóre marzenia spełniają się same, innym trzeba trochę pomóc"...

🎁

Książka jest sama w sobie niesamowita. Były łzy wzruszenia , ekscytujące momenty i dużo odczuwalnego ciepła bijące z samej treści. Fabuła dobrze wykreowana. Nie można było się nudzić ,a każda kolejna strona coraz bardziej przybliżała nas do cudownego zakończenia każdego z listów. Czytając ją siedziałam jak na szpilkach. Nasi bohaterowie pomimo dobrych intencji nie mieli łatwo. Opracowanie każdego z listów i pozyskiwanie pieniędzy na każde marzenie nie jest proste. Za co jestem pod wrażeniem tak dobrej organizacji. Bardzo polubiłam naszych bohaterów w szczególności Dominikę. Dziewczyna ma bardzo dobre serce. I daje z siebie wszystko ,by mali marzyciele mieli jak najlepsze wspomnienia. Nie podoba mi się końcówka. Byłam w szoku, kiedy kończyłam czytać. Autorko to tak nie może się skończyć ,chce kolejną część. Chce dowiedzieć się ,co wydarzyło się dalej i jak potoczyły się dalsze losy bohaterów.

Polecam wam zajrzeć do tej pozycji. Jest inna niż wszystkie. Czytając ją będziecie bardzo poruszeni ,w szczególności tymi listami. A może i wy spełnicie choć jedno marzenie dziecka. I świat stanie się lepszym.