Sopocka gorączka

Kolejna książka z super BookTour organizowanego przez super osobę, gdzie przy okazji dziękuję za możliwość przeczytania tomu drugiego! Jakiś czas temu dodawałam recenzję pierwszego, nie umiałabym przeczytać tego, nie znając pierwszej części. Tutaj zostałam bardzo mile zaskoczona, bowiem patrząc na "Mów mi Kolt", gdzie moja ocena nie była zbyt dobra, tak tutaj... Ocena skacze w górę. Tam - wciągnęła mnie początkiem, ale później się zawiodłam. A tutaj? Całość wciągająca, pełna różnych śmiesznych i zagadkowych momentów. Choć wcześniej główny bohater był męczący, tak teraz nieco się poprawił. Fakt, były momenty gdy już faktycznie nie mogłam go znieść, ale jednak... udało się przebrnąć. Jak wcześniej miałam lekkie niechęcenie, tak teraz wręcz przeciwnie! Oczywiście, cytat użyty w tej recenzji pochodzi z tejże książki - musiałam go użyć, jest mega!

Chapeau bas w kierunku Autora - żeby stworzyć taką magię, aby książka aż tak mnie zafascynowała, że dałam wyższą ocenę niż poprzedni tom. Przeczytałam praktycznie na jednym wdechu (z jedną przerwą na jedzenie i toaletę 😂), nie ma co owijać w bawełnę. Jeśli komuś nie spodobał się pierwszy tom ("Mów mi Kolt"), nadal polecam przeczytać drugi, bowiem "Kolt. Sopocka gorączka" jest [motyla nóżka] - przepraszam, inaczej nie można tego było określić. Nieoczywiste zagadki, komedie kryminalne - coś dla każdego, bez wyjątków.

"Sopocka gorączka" to historia osadzona w malowniczym, ale zarazem surowym Trójmieście, gdzie tytułowy bohater, dziennikarz śledczy Teodor Kolt, próbuje odnaleźć się po osobistych i zawodowych perturbacjach. Jego życie, naznaczone zawodową rutyną, skomplikowanymi relacjami i poczuciem straty, zostaje wywrócone do góry nogami, gdy w redakcji, w której tymczasowo zastępuje naczelnego, pojawia się trup – nieznany mężczyzna z ołówkiem wbitym w krtań. Kolt, wraz z ekipą Provocatio, staje przed nowym wyzwaniem, które każe mu zmierzyć się nie tylko z zagadką kryminalną, ale i z demonami własnej przeszłości.

Największą siłą powieści Michała Wagnera jest zderzenie humorystycznej narracji z mrocznym klimatem. Główny bohater prowadzi nas przez zawiłości życia w redakcji dziennikarskiej, przy okazji przemycając wiele gorzkich refleksji na temat współczesnego świata, relacji międzyludzkich i nieuchronności zmian. Dialogi, pełne ironii i inteligentnego dowcipu, świetnie współgrają z atmosferą napięcia, którą Wagner stopniowo buduje wokół zbrodni.

Wątek kryminalny jest główną osią fabularną, ale równie ważne są relacje międzyludzkie. Kolt mierzy się z własnym rozczarowaniem życiem, a jego relacja z Matyldą – dawną miłością, która wybrała innego – dodaje fabule psychologicznej głębi. Przesłanie książki można odczytać jako refleksję nad nieuchronnością zmian i koniecznością zaakceptowania przeszłości, by iść naprzód. Każda z postaci – Kolt, Matylda, Witek czy Adam – dźwiga własne brzemię, a ich decyzje pokazują, jak trudne może być odnalezienie równowagi między zawodowym obowiązkiem a osobistymi emocjami.

"Sopocka gorączka" to nie tylko komedia kryminalna, ale też głęboko psychologiczna opowieść o ludziach, którzy utknęli w swoich wyborach i emocjach. Michał Wagner zgrabnie łączy komedię i kryminał z dramatem egzystencjalnym, tworząc wielowarstwową narrację, która wciąga od pierwszej strony. Bohaterowie są autentyczni, a ich dialogi pełne są życiowej ironii. Co jednak najbardziej uderza, to atmosfera – jakby nad całym Trójmiastem unosiła się ciężka mgła niepewności i tajemnic.

Wagner serwuje nam powieść dopracowaną i przemyślaną, w której znajdziemy szybkie tempo akcji, zaskakujące zwroty fabuły i emocje buzujące pod powierzchnią każdego dialogu. Dla fanów komedii kryminalnych to prawdziwa gratka, ale i ci, którzy szukają opowieści o ludzkich słabościach, znajdą tu coś dla siebie. To książka, która zmusza do refleksji nad tym, co jest naprawdę ważne, kiedy wszystko wokół zdaje się rozpadać.

Michał Wagner podkreśla w wywiadach, że wytycza własną literacką ścieżkę, nikogo nie kopiuje, nie naśladuje, lecz uparcie szuka własnego stylu. Myślę, że już go znalazł, a seria o Kolcie jest tego dowodem.

Teodor Kolt, redaktor naczelny kolektywu dziennikarskiego Provocatio tymczasowo zastępuje swojego szefa. Już pierwszego dnia do redakcji wpada klient. Dosłownie „wpada” i to martwy z ołówkiem wbitym w gardło. Kim jest, czego szukał w redakcji i kto go pozbawił życia? Teodor Kolt wraz ze swoją redakcyjną koleżanką Matyldą będą chcieli się tego dowiedzieć. Jak zdobędą informacje, co ich czeka podczas śledztwa i dlaczego trafią do sopockiego Grand Hotelu?

Jest to drugi tom cyklu o ekscentrycznym redaktorze. Tym razem z Gdańska przenosimy się do Sopotu poza sezonem turystycznych. Razem z bohaterami tropimy mordercę i wplątujemy się w sieć intryg.

Niewymuszony humor, gagi, realistyczne wydarzenia i zapach morza. Zabawna komedia kryminalna z zaskakującym zakończeniem. Polecam

Książka zamiast kwiatka

Seria komedii kryminalnych z dziennikarzem Teodorem Koltem autorstwa Michała Wagnera doskonale wpasuje się jako lektura wakacyjna, szczególnie dla fanów starych komedii gangsterskich. “Sopocka gorączka” to jej tom drugi, ale ma niezależną od tomu pierwszego (“Mów mi Kolt”) zagadka kryminalna, a więc i da się ją czytać bez zachowania kolejności chronologicznej serii. A jest to historia z lekką nutką sensacji - akcja może nie pędzi na łeb, na szyję, ale przyjemnie ciekawi od samego początku, kiedy to na start dostajemy morderstwo za pomocą…. ołówka! I tak wraz z Koltem i Matyldą wybieramy się do Sopotu, by odnaleźć mordercę i odciągnąć uwagę od zawodu miłosnego głównego bohatera. Tak, bo Kolt kreuje się na twardego, pewnego siebie faceta, kolorowego ptaka, ale pod tą fasadą skrywa się absolutnie nieodporny na zranienia młody chłopak. A jako że opowieść poznajemy w narracji pierwszoosobowej, to widzimy świat jego oczami, tym samym zgłębiając się w jego skomplikowany charakter. Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się ta kreacja - nie jest typowo oczywista, nie jest szybka do polubienia, ale jest przyjemnie niebanalna, przyjemnie wyróżniająca się spośród innych kryminalnych bohaterów pierwszoplanowych. Jego temperament lekko chłodzi towarzysząca mu Matylda, ale to oczywiście nie uchroni ich przed wplątaniem się w wiele problematycznych, a nawet i niebezpiecznych sytuacji, które ciekawie nawiązują do tego, co znamy z popkultury - historia naszpikowana jest takimi nawiązaniami, co stanowi dodatkową atrakcję. Do tego dochodzi sam Sopot, który oddany jest z niesamowitą dokładności, książkę można z dużą dozą prawdopodobieństwa traktować jak mapę ciekawych sopockich miejsc. Myślę, że jest to naprawdę dobra propozycja na wakacyjną lekturę - nie jest mocno zobowiązująca, a po prostu przyjemnie rozrywkowa i wprawiająca w dobry, zachęcający do ruszenia się z miejsca nastrój. A to chyba w okresie wakacyjnym wskazane? :)