"Słuchaj pieśni wiatru" i "Flipper roku 1973" to dwie najwcześniejsze powieści Harukiego Murakamiego nigdy niepublikowane dotąd w Europie ani Stanach Zjednoczonych.
Są to również dwie pierwsze części tak zwanej „tetralogii Szczura”, do której należą Przygoda z owcą i Tańcz, tańcz, tańcz. Ukazanie się ich w Polsce to prawdziwa gratka dla miłośników Murakamiego.
Po raz pierwszy pojawia się w nich bezimienny bohater dobrze znany z kolejnych powieści, jego przyjaciel Szczur, chiński barman Jay, a także Naoko z Norwegian Wood.
Akcja obu utworów toczy się we wczesnych latach siedemdziesiątych. W pierwszym, bohater jest studentem i spędza letnie wakacje w rodzinnym mieście w okolicach Kobe, w drugim ma dwadzieścia kilka lat i prowadzi z kolegą firmę tłumaczeniową.
Jak zwykle u Murakamiego obie powieści przepełnione są muzyką popularną i klasyczną, aluzjami do filmów i książek, ale znajdziemy też cytat z ewangelii wg św. Mateusza, historie o Trockim, o tajemniczych bliźniaczkach, opowieść o konstruktorze flippera i stosunkach społecznych panujących na planecie Wenus...
W jakiej kolejności czytać książkę "Słuchaj pieśni wiatru / Flipper roku 1973"?
Publikacja zawiera dwie pierwsze części tak zwanej "tetralogii Szczura", które należy czytać przed kontynuacjami takimi jak "Przygoda z owcą". Lektura tych utworów w pierwszej kolejności pozwala zrozumieć genezę bezimiennego bohatera oraz jego relację z przyjacielem Szczurem. Książka stanowi fundament literackiego świata japońskiego mistrza i wprowadza motywy rozwijane w jego późniejszych hitach. To idealny punkt startowy dla osób chcących poznać ewolucję stylu autora od samych początków jego kariery.
Czy te powieści łączą się z innymi znanymi dziełami Murakamiego?
Obie historie są bezpośrednio powiązane z późniejszymi tomami tetralogii oraz zawierają postacie znane z powieści "Norwegian Wood". Czytelnik spotyka tu po raz pierwszy Naoko oraz chińskiego barmana Jaya, którzy odgrywają istotne role w innych utworach pisarza. Znajomość tych wczesnych tekstów rzuca nowe światło na motywy samotności i poszukiwania tożsamości obecne w całej twórczości autora. Dzięki temu wydaniu fani mogą prześledzić losy bohaterów, które dotychczas były dostępne jedynie w późniejszych fazach ich życia.
Jaki klimat dominuje w tych wczesnych utworach japońskiego pisarza?
W tekstach dominuje melancholijny nastrój lat siedemdziesiątych, nasycony odniesieniami do muzyki popularnej oraz zachodniej popkultury. Autor buduje oniryczną atmosferę poprzez opisy codzienności studenta w Kobe oraz surrealistyczne wątki, takie jak opowieści o planecie Wenus. Proza jest oszczędna, ale pełna dygresji dotyczących filmów, książek, a nawet historii o konstruktorach automatów do gry. To doskonały przykład realizmu magicznego w jego najbardziej surowym i autentycznym wydaniu.
Dla kogo ta publikacja może okazać się zbyt specyficzna lub trudna?
Książka ta nie jest odpowiednia dla czytelników poszukujących wartkiej akcji lub tradycyjnie domkniętej, liniowej fabuły. Wczesne utwory Murakamiego mają charakter eksperymentalny i skupiają się bardziej na budowaniu nastroju niż na konkretnych rozwiązaniach fabularnych. Osoby nieprzepadające za dygresyjnym stylem i licznymi nawiązaniami do muzyki klasycznej czy jazzu mogą poczuć się przytłoczone formą narracji. Jest to pozycja skierowana przede wszystkim do kolekcjonerów i osób ceniących literaturę refleksyjną, a nie czysto rozrywkową.
W jakich realiach czasowych i miejscach toczy się akcja obu powieści?
Wydarzenia przedstawione w obu utworach rozgrywają się we wczesnych latach siedemdziesiątych na terenie Japonii. Pierwsza część skupia się na wakacjach studenta w jego rodzinnym mieście, natomiast druga ukazuje życie dwudziestokilkulatka prowadzącego firmę tłumaczeniową. Realia epoki są silnie zarysowane poprzez opisy ówczesnych barów, stylu życia młodzieży oraz wszechobecnej muzyki tamtego okresu. To wierny obraz japońskiej codzienności tamtych lat, przefiltrowany przez unikalną wrażliwość autora.
