Skradzione szepty: Wezwana

"Nie wszystkie legendy mówią o potworach i złych intencjach. (...) Są też baśnie o istotach dobrych, równie potężnych. Wiara w te drugie może nas ocalić".

Debiuty, debiuty, debiuty... Jestem zachwycona kolejnym z nich, który wciągnął mnie już od pierwszej strony. Jako fanka fantastyki jestem pod wrażeniem. Autorka stworzyła historię gdzie wszystko jest możliwe, gdzie wyobraźnia działa na wysokich obrotach. Opowiada historię Zoryi, która w Nowym Świecie jest tłumaczką starożytnych ksiąg. Pewnego dnia podczas spaceru po lesie znajduje medalion, który szepcze jej imię. W błyskotce ukryty jest Nyxander, który pochodzi z innego świata i prosi kobietę o pomoc w ocaleniu królestwa Lunirii. Za namową tajemniczego mężczyzny Zorya wyrusza w podróż do Obozu Łowców, gdzie odkrywa swoje dziedzictwo. Jako empatka, która potrafi czytać w myślach i nie tylko. Ma dar, który może okazać się jej zgubą lub wybawieniem i sprowadzić na nią ogromne niebezpieczeństwo.

Okładka idealnie odzwierciedla to, co znajduje się w środku, a mapka na skrzydełku książki pobudza wyobraźnię. Autorka stworzyła fantastyczny, wciągający świat, pełen niezwykłych bohaterów począwszy od Zoryi, Nyxa, Aidana, a kończąc na Quentinie, wiedźmach i innych nadprzyrodzonych istotach. Historia jest pełna magii i niespodzianek, z którymi muszą zmierzyć się bohaterowie. Bardzo zaciekawiła mnie postać Nyxa, którego chciałbym poznać bardziej. Za to Aidan niestety nie wzbudził mojej sympatii, wydaje mi się, że był blisko Zoryi ze względu na jej moce. Ale może ja się mylę?

Historia jest pełna niespodzianek, wszystko w niej grało i się uzupełniało. Oczywiście jest wiele znaków zapytania, na które nie dostałam odpowiedzi. Pozostaje mi czekać na koleją część. Mogę powiedzieć jedno, że ta historia to magia, nadprzyrodzone istoty, walka, intrygi oraz rodzące się uczucie.

#skradzioneszepty to dowód na to, że debiutancka powieść może być porywająca i fantastyczna. To książka, którą gorąco polecam każdemu miłośnikowi fantastyki i nie tylko, który szuka świeżej i magicznej opowieści. Emocje są i pozostają po zamknięciu ostatniej strony. To co mi pozostaje to czekać z niecierpliwością na kolejną część, a wam gorąco polecam tę książkę.

„Skradzione szepty: Wezwana” to świetna i angażująca historia. Według mnie jej największym atutem jest kreacja świata. Stworzone przez autorkę krainy bardzo przypominały mi te z Dworów Sarah J. Maas, więc myślę, że fanom tej serii spodobają się też „Szepty”. Dostaliśmy wiele ciekawostek na temat każdej z przedstawionych krain, a dane nam informacje były opisane w sposób ciekawy, lecz nie przytłaczający. Dodatkowym plusem jest to, że autorka zawarła w tekście wiele pięknych opisów miejsc, w których rozgrywała się akcja, co ja zawsze bardzo cenię w książkach. Nie były to jednak opisy na tyle długie, by mogły kogoś zanudzić.

Fabuła była angażująca i na tyle ciekawa, by utrzymać moje zainteresowanie, mimo dość wolnego tempa. Brakowało mi jednak jakiegoś kulminacyjnego momentu, zwrotu akcji lub ogólnie czegoś na koniec, co by mnie zaskoczyło i sprawiło, że nie mogłam oderwać się od książki. Poza niezbyt wyszukanym zakończeniem, akcja mi się podobała. Intrygi, tajemnice, magiczne istoty i zawiłości polityczne sprawiły, że jestem naprawdę ciekawa, co dalej się wydarzy.

W książce mamy do czynienia z motywem wybranej. Główna bohaterka spędziła całe życie w zwykłym świecie, a my jesteśmy świadkami, jak wdraża się w magię i dowiaduje się, że jest wyjątkowa. Nie mogę powiedzieć, że jej nie polubiłam, bo jest to postać odważna i dobra, ale mam jej wiele do zarzucenia. Jest bardzo naiwna i łatwowierna. Rozumiem, że poprzednie życie jej nie odpowiadało i chciała coś zmienić, ale wystarczyła chwila, by we wszytko uwierzyła obcej osobie i porzuciła całe swoje dotychczasowe życie, idąc w nieznane za magicznym głosem.

Wątek romantyczny również przypominał mi ten z Dworów, co bardzo przypadło mi do gustu. W tej części nie angażował jakoś bardzo, ale wszystko wskazuje na to, że mogę ufać autorce, jeśli chodzi o kolejne tomy.

Podsumowując, historia ma pewne niedociągnięcia i lekkie wady, ale nie są one na tyle duże, by książka była cięższa w odbiorze lub mniej ciekawa. Miło spędziłam czas podczas czytania jej i domyślam się, że ta historia ma nam jeszcze wiele do zaoferowania. Czekam na kolejny tom, gdyż zapowiada się on naprawdę dobrze.

„Skradzione Szepty: Wezwania” to książka, która jest debiutem, ostatnio mam szczęście do takich książek, kiedy wybieram nieznanych autorów ich dzieła sprawiają, że się nie rozczarowuję. K.T. Writz sprawiła, że i ja usłyszałam ten szept magii, który był tak blisko. Niektóre książki sprawiają, że wszędzie doszukujemy się tej magii, w każdym powiewie wiatru, ciepłym płomieniu słońca, w usłyszanym dźwięku. Czym tak naprawdę jest magia? Myślę, że nie chodzi tylko o zaklęcia, ale także o emocje, które się czuje w danej sytuacji, co o tym myślicie? To książka niezwykle świadoma swojego gatunku, romansowej fantastyki z nutą przygody i tajemnicy, wprowadza także sporo świeżości, myślę, że potrafi zaskoczyć nawet doświadczonych czytelników. Praca, którą wykonuje główna bohaterka by mnie pasjonowała i mam wrażenie, że wiele czytelniczek chętnie by się z nią zamieniła, prawda?

Główną bohaterką książki autorstwa K.T. Writz „Skradzione Szepty: Wezwania” jest Zorya Frostvale to młoda kobieta żyjąca w Nowym Świecie, gdzie zajmuje się tłumaczeniem i badaniem starożytnych ksiąg. Na pierwszy rzut oka prowadzi spokojne, wręcz monotonne życie, otoczona przez wiekowe tomy i zapach papieru, jednak to wkrótce ma się zmienić. Podczas spaceru po lesie znajduje stary medalion, który zaczyna szeptać jej imię. W środku niego jest ukryty Nyxander, mężczyzna z innego świata. Błaga ją o pomoc w ocaleniu królestwa Lunirii, Zorya wyrusza do tajemniczego Obozu Łowców w Elderheimie. To niesamowite miejsce przekaże jej prawdę jej rodzie i niezwykłych zdolnościach, które posiada. Zorya jest niezwykłą kobietą, a zarazem dziedziczką mocy empatii, potrafi czytać myśli i odczuwać emocje innych istot magicznych, co czyni ją zarówno wyjątkową, jak i niezwykle podatną na niebezpieczeństwa. Jak to jest wiedzieć i czuć zbyt wiele? Co jeszcze czeka Zoryę w Lunirii? Czy uda jej się ocalić ten świat? Komu będzie mogła zaufać?

„Skradzione Szepty: Wezwania” to książka, o której nie myślałam, że tak bardzo mi się spodoba. K.T. Writz wykonała kawał dobrej roboty, potrafiła pochwycić czytelnika i przenieść do Elderheimu, a on nawet nie był tego świadomy. Niby zwykła książka, otwiera się ją zasiada i czyta, nagle okazuje się, że znajduje się w zupełnie innym świecie. Zżyłam się z bohaterką i obserwowałam każdy jej krok, zastanawiałam się czy posiadanie takiej mocy byłoby bardziej przekleństwem, czy jednak darem, który należałoby używać w określony sposób. Okładka książki idealnie oddaje klimat opowieści, a mapka na skrzydełku pozwala lepiej zorientować się w topografii Elderheimu. Bardzo lubię książki, które posiadają dodatki, zawsze ułatwiają poruszanie się po nowym dla czytelnika otoczeniu. „Skradzione Szepty: Wezwania” to książka, w której odnajdziecie emocje, wiele niepewności i przygodę, w którą chce się wkroczyć. To historia o magii, ale przede wszystkim o tym, jak trudno odróżnić przyjaciół od wrogów, jak łatwo zatracić siebie w świecie cudzych oczekiwań. To opowieść o empatii, sile i odwadze, by podążać własną ścieżką nawet gdy prowadzi ona w nieznane.

*współpraca reklamowa*

Uwielbiam takie książki, takie które przypominają mi dlaczego uwielbiam czytać i dlaczego to właśnie fantastyka jest najbliższa mojemu sercu. Choć nie była to lektura idealna, to jednak dopiero pierwszy tom, potencjał jest, autorka ma dryg i ja czuję w kościach, że to może być kolejna z moich ulubionych serii.

Zorya jest tłumaczką starożytnych ksiąg, wiedzie spokojne, może nawet nudnawe życie do czasu aż znajduje medalion, który zaczyna szeptać jej imię. W medalionie ukrywa się Nyxander, postać z innego świata, który zwraca się do niej o pomoc. Za jego namową Zorya wyrusza do Obozu Łowców aby odbyć szkolenie i dowiedzieć się więcej na temat swojego pochodzenia i zdolności. Zorya okazuje się empatką, a jej dar jest wyjątkowo cenny ale też niebezpieczny.

To było coś. Interesująca fabuła, wielowymiarowi bohaterowie, potężna ale jednocześnie zagubiona bohaterka, która nie zdaje sobie sprawy z tego do czego jest zdolna, zagrożenie tak ogromne, które może skutkować zniszczeniem królestw a także i całego świata. Do tego magia, walka, żądza władzy, potężny czarny charakter, demony, niebezpieczna misja do wykonania, skomplikowane relacje i uczucia wymykające się spod kontroli. A to zaledwie początek całej historii.

To debiut, trzy razy sprawdzałam, czy aby na pewno, bo absolutnie nie powiedziałabym, że to debiutująca autorka, styl pisania jest zarówno lekki jak i zajmujący, opisy są bardzo obrazowe, przez co można sobie dobrze wyobrazić stworzony przez autorkę świat, który naprawdę robi wrażenie. Fabuła skupia się na zagrożeniu, na widmie wojny, na ataku demonów, ale też w między czasie rozwija inne wątki poboczne bardziej przyziemne jak wątek romantyczny. Ja jestem pod ogromnym wrażeniem, co prawda irytowała mnie główna bohaterka, ogólnie relacje w całej tej książce były dla mnie mega skomplikowane.

Książka kończy się z delikatnym hukiem, mózg się lasuje, a wiele z tego co sobie założyłam trafił szlag i pozostaje mi czekać na ciąg dalszy, bo autorka namieszała tam, aż miło. Podobało mi się i to bardzo. Zdecydowanie lektura wata uwagi.

*olilovesbooks2*

Zacznijmy od początku...

✮⋆˙Czyli od pierwszych wydarzeń z książki,w których główną bohaterką rzuciła wszystko ,by wyruszyć w podróż do obozu ,świata o którym powiedział jej głos z medalika. Wiecie ✨DLA FABUŁY ✨ i jak w pierwszej chwili byłam lekko zdezorientowana poczynaniami głównej bohaterki,tak po namyśle ,jak i dalszych wydarzeniach w książce ,podobało mi się. Zdecydowanie czasem powinniśmy żyć dla wspomnień ,a nie zamartwiając się. W końcu lepiej żałować że coś się zrobiło ,niż że się bezczynnie siedziało.

✮⋆˙ poświęćmy chwilę ciszy temu, jak dobrze i z jakimi szczegółami jest wykreowany świat w tej książce [...]

Ja jestem zakochana w tym jak dopracowany jest Elderheim. Świetnie opisani są; żywiołowcy,wojownicy ,empaci,czarownice, magowie....jest duzooo postaci,duzooo informacji i sporo imion, jednak nie jest to odczuwalne,a mówię to JA,która ma problem z zapamiętaniem imienia każdego, kogo spotkam pierwszy raz,albo myle imioma ludzi których znam od dekady haha

Rola każdej z grupy społecznej jest wyjaśniona ,w taki sposób ,jakby faktycznie byli rzeczywistością.

✮⋆˙ jakby ktoś mi powiedział z miesiąc temu że zacznie mi się podobać głos z naszyjnika ,który rozmawia z główną bohaterką... wyśmiałabym go,ale cóż...życie pisze przeróżne scenariusze 😅 dzięki czemu ,jestem tu teraz i pisze wam ,że Nyxander to mój nowy książkowy mąż. 🛐❤️

✮⋆˙ zakoooooończenie. Droga autorko,wiem że to czytasz. Mam nadzieję że 2 tom jest CHOĆBY w trakcie pisania.

Potrzebuje do pełni szczęścia znać dalsze losy bohaterów!!!

Przeżywanie tej historii,było jak pogoda w lato w Polsce 2025...

Choć w odróżnieniu od pogody, zmienność emocji odczuwanych podczas czytania była: 🤯🛐

styl pisania Kasi sprawia, że nawet jeśli chcecie czytać Szepty z poker face, nie dacie rady! KO.CHAM. ale bez żadnego chama 😅

(Współpraca reklamowa Wydawnictwo Novae res K.T. Writz )