Sinners Condemned. Sinners Anonymous. Tom 2

"Ist­nie­je nie­wiel­ka róż­ni­ca po­mię­dzy zbi­rem a biz­nes­me­nem, dzie­cia­ku. Ten pierw­szy ma krew na dło­niach, pod­czas gdy drugi ma krew na cu­dzych dło­niach".

"– Ko­bie­ty się nie za­ko­chu­ją, Matt. Wpa­da­ją w pu­łap­ki. Wabią je słod­kie kłam­stew­ka i gład­kie obiet­ni­ce. Lata, może dzie­się­cio­le­cia póź­niej, na końcu swo­jej drogi, uświa­da­mia­ją sobie, że są uwią­za­ne do obcej osoby, a ich łań­cu­chy, w które dały się zakuć, wzmoc­nio­ne są przez dzie­ci, hi­po­te­ki i te­ścio­we ma­ją­ce nie­zdro­we ob­se­sje na punk­cie wła­snych synów. Nie­któ­re się roz­wo­dzą. Nie­któ­re uzna­ją, że ła­twiej po­zo­stać w nie­wo­li".

"Mał­żeń­stwo jest wa­riac­ką grą ha­zar­do­wą. Sta­wia się po­ło­wę wszyst­kie­go, co się po­sia­da, na to, że po­zo­sta­nie się przy boku kon­kret­nej osoby przez resz­tę życia".

Sinners Condemned czyli drugi tom cyklu Sinners Anonymous i zarazem bardzo wyczekiwana przez nas część, gdyż tom pierwszy przypadł nam do gustów niesamowicie. I jak było tym razem? No cóż… nie będziemy ukrywać, że czujemy się chyba nieco zawiedzione. Po rewelacyjnej pierwszej części miałyśmy nadzieje, że druga utrzymana będzie w podobnym klimacie, a może nawet i lepszym? jakież było nasze zdziwienie, gdy okazało się, że ta część jest po prostu… mdła. Co prawda sam początek uważamy, że był naprawdę super - tajemniczy i intrygujący za sprawą pewnej sceny z wróżką, jednakże ciąg dalszy stopniowo rozmywał nasze oczekiwania. Oczywiście nie możemy powiedzieć, że nic się nie działo i że przez całą książkę trwała wszechogarniająca stagnacja, bo tak nie było. Działo się cały czas, czasami więcej, czasami mniej, jednak miałyśmy wrażenie, że historia ta była prowadzona bez większego planu i pomysłu na fabułę 🥺

Penny Price to młoda dziewczyna, która jest niczym diabeł w przebraniu. Z wyglądu bardzo niepozorna jednak charakternie… 🔥 bardzo pyskata, bardzo impulsywna no i niestety nieco... bezmyślna. Choć miała pewne przykre doświadczenia z przeszłości i tak szła na żywioł nie zastanawiając się momentami nad konsekwencjami. Uważa, że przypadek i złudne szczęście, mogą sterować jej życiem. Ra­pha­el Vi­scon­ti natomiast jest dżen­tel­me­nem do szpi­ku kości. Jest też do­sko­na­łym kłam­cą. Jego dżen­tel­meń­skie za­cho­wa­nie nie jest ni­czym wię­cej niż za­sło­ną dymną, będącą przykrywką dla prawdziwych morderczych pragnień jakie w nim drzemią.

"Jed­nak bycie czy­imś słu­gu­sem nie leży w mojej na­tu­rze. Uro­dzi­łem się, aby bu­do­wać wła­sne im­pe­rium, a nie kłaść fun­da­men­ty pod cudze".

Oboje stale uwielbiali ze sobą rywalizować i cały czas można powiedzieć toczyli ze sobą jakąś grę w której każde z nich jak się zapewne można domyślić chciało wygrać. Kto finalnie okaże się zwycięzcą a kto przegranym? O tym musicie dowiedzieć się sami.

Naszym zdaniem “Sinners Condemned” nie jest złą książką tylko po prostu jest powieścią niedopracowaną. Ogromnie żałujemy, że nie został tu szerzej pociągnięty motyw telefonu anonimowych grzeszników na, który bardzo liczyłyśmy. Na pewno znacie to uczucie kiedy sięgacie po jakąś lekturę i czujecie, że mimo iż się z nią nie nudzicie to Wasz stosunek do tego tytułu jest kompletnie ambiwalentny. Nie jest nudno i sama historia nie jest toporna bo pióro autorki jest tu zdecydowanym plusem więc idziecie z nią cały czas naprzód jednak bez zachwytów, fajerwerków i bez poczucia, że nie możecie się z książką rozstać. To właśnie taki był nasz stan tym razem.

Czy warto sięgnąć po ten tytuł? Na pewno nikomu odradzać go nie będziemy. 1 tom jest świetny, 2 okazał się dużo słabszy, dlatego chętnie sięgniemy po kolejny, aby móc ocenić całokształt. Nudno nie było, czytało się lekko a że bez zachwytów? No cóż, trzeba trafiać i na takie książki 😉 jak dla nas najważniejsze, że nie była to powieść z kategorii tych, podczas czytania, których wszystkie czynności nagle stają się ciekawsze niż spędzanie czasu z danym tytułem 😉

Druga część serii mafijnej, która może nie jest idealna, ale mnie się podobała.

Wszystko zaczęło się od telefonu grzeszników, Linii do wyznań, swoich złych uczynków.

Bezpieczna linia, której ktoś przecież słuchał, a nawet więcej, bo raz na miesiąc, wyciągał nawet konsekwencje.

Tym razem poznajemy historię drugiego z trzech braci. Tego najbardziej rozważnego, który dba o pozory, który musi łagodzić sytuację po swoich braciach.

Jego przeznaczenie zostało już dawno zapisane i będzie musiał dokonać wyboru, bo w jego przypadku miłość nie idzie w parze z interesami.

Rapha to naprawdę świetny facet, który potrafi pięknie udawać, kiedy trzeba, lecz tak naprawdę, wiele nie różni się od swoich braci.

Wszystko się zmienia, kiedy poznają dziewczynę, którą myśli, że może wygrać w grze, jego grze.

Chyba śmiało mogę nazwać ich oboje graczami. On szef Kasyna, ona dziecko wychowane pod stołem w kasynie.

Oboje mają zamiłowanie do zakładów, a raczej nie potrafią odpuścić, kiedy na horyzoncie czai się jakaś wygrana.

Bohaterka to odważna dziewczyna, która potrafi od pyskować samemu Raphaelowi Visconti, gdzie większość kobiet, pada na kolana, przed tym facetem.

Tak naprawdę ona nie jest wyjątkowa, również ją ciągnie do tego mężczyzny, jednak nie podda mu się tak łatwo. Trafił swój na swego.

Mam również parę, ale. Zabrakło mi trochę czegoś, czegoś wow.

W tej części tak naprawdę ten telefon do zwierzeń nie ma znaczenia, bo nie wyjawia nam wielkiego sekretu, który wszystko zmienia. Ta historia rozwija się, wolno, to takie Slow Burn, gdzie bohaterzy mają Wszystko na wyciągnięcie ręki, jednak dalej po to nie sięgają.

No i zakończenie, a raczej jego brak, bo odbywa się na zasadzie, jadę samochodem gdzieś, i koniec I to po takiej krwawej akcji, że aż prosiło się o więcej.

Jednak tak ogólnie podoba mi się ta seria i ta część też. Polubiłam bohaterów I humor i to, co zaczęło łączyć bohaterów.

Rapha przez większość czasu musiał udawać, a raczej dobrze grać, przy niej nie musiał, za to musiał mieć oczy do około głowy, bo Peny równa się kłopoty.

Teraz jestem ciekawa, co będzie dalej, już widzimy, że zaczęło się sypać, zamiast uporać się z jednym wrogiem, oni zbierają kolejnych, którzy mam przeczucie, że dalej się połączą.

Mam nadzieję, że nie przyjdzie czekać nam wieki na kolejną część, bo naprawdę jestem ciekawa.

Czy w romansie mafijnym, wśród brutalności, twardych zasad można upchnąć slow burn oraz elementy komedii? Jak udowadnia autorka, wszystko się da, wystarczą umiejętności.

Penny wraca do rodzinnego Devil’s Cove. Wraca ścigana szczęściem i zgliszczami podążających za nią demonów. Spłukana postanawia ostatni raz zagrać w fałszywą grę. Próbuje poderwać nieznanego mężczyznę w barze. Udaje jej się go przechytrzyć. Jeszcze dziwniejsze jest to, że Raphael Visconti pozwala jej odejść wolno. Mężczyzna, który wybrał króla kier. Na kolana może rzucić go tylko królowa.

Fenomenalnie przedstawiona postać męska czyli mój ci on, Raphael. Ten facet wzbudzał we mnie dreszcze, ciarki na plecach oraz sprawiał, że dorosła kobietą a rumienilam się jak nastolatka. Autorka w umiejętny sposób pokazuje jego dwa różne oblicza. Dżentelmen i bestia w jednym ciele, do tego piekielnie seksowny i zmysłowy w taki szorstki sposób. To co lata temu zamknął w sobie na klucz, Penny w przedziwny sposób udaje się na uwolnić. Ona jest jego Nemezis, zarówno zgubieniem i odkupieniem.

Sama w sobie też stanowi mieszankę wybuchową. Prosta dziewczyna, z trudnego domu, która tylko chce wierzyć w los i szczęście. Zadział tutaj efekt przeciwieństw, który uważam za wyśmienity zabieg.

„Sinners Condemned” to zupełnie inny wymiar mafii i czuję, że Somme Sketcher inna królowę mafijnych romansów bije na głowę. To druga książka, która mnie zachwyciła i od której nie sposób mnie było oderwać. Chemia i napięcie, pomiędzy Penny a Raphaelem jest elektryzujące. Wyczekiwałam tej jednej sceny gdy wreszcie wybuchnie...Autorka w umiejętny sposób dawkuje i podsyca emocje, kładzie nacisk na przeznaczenie i przeciwstawienie się mu. Podsumuję ją jednym słowem R E W E L A C Y J N A!!!!

„Sinners Condemned” to powieść, gdzie karty przeznaczenia odgrywają ważną rolę, a szczęście bywa przewrotne. Aura tej historii jest wprost fenomenalna, uzależnia i zachwyca. Mafia ukazana jest tutaj w wyważony sposób, dostrzegalna jest siła władzy rodziny Visconti, ale to jednak Rafe i Penny wychodzą na prowadzenie. To, jak została wykreowana ich relacja dosłownie rzuciło mnie na kolana. Podczas czytania miałam wrażenie, że spłonę, a jednocześnie co rusz wybuchałam śmiechem. Autorka stworzyła dwie wyraziste postacie, które, mimo iż nie są idealne, nie żyją zgodnie z kodeksem moralnym, to budzą sympatię. Ta powieść jest zaledwie zalążkiem ich historii, choć i tak jest na naprawdę wysokim poziomie. Czuję, że prawdziwą bombę autorka przygotowała na kontynuację. Już nie mogę się doczekać, kiedy poznam ciąg dalszy wydarzeń. Jeśli szukacie nietuzinkowego romansu mafijnego to seria „Sinners Anonymous” jest właśnie dla Was! Polecam z całego serca!