Silla. Opowieści Świata Zorzy. Tom 1

Czy dla Was intrygujące są opowieści z dalekiej północy? Lubicie skandynawski klimat, nordyckich bogów, wikingów, a zorza jest tym, co chcecie zobaczyć na własne oczy?

SILLA to pierwsza część serii OPOWIEŚCI ŚWIATA ZORZY autorstwa Karoliny Lewestam z ilustracjami Mariusza Andryszczyka. Głównym bohaterem jest zwykły chłopiec o imieniu Ari, który wraz ze swoją rodziną i przyjaciółmi wyrusza na coroczny pokaz Zorzy. Jak się jednak okazuje, odwieczna harmonia została naruszona, Zorza może zniknąć na zawsze. Istnieje nadzieja w postaci wybrańca, który musi udać się w niebezpieczną podróż. Jedenastoletni Ari został wybrany do tej misji i decyduje się ją podjąć. Wyrusza w podróż pełną nieznanego, niebezpieczeństw, ale również pełną nowych znajomości i wieloletnich przyjaźni.

SILLA to fantastyczna przygodówka, która wciąga od pierwszych stron. Rewelacyjnie pokazuje oddanie chłopca sprawie, która nie jest jednoznacznie do wygrania. Ari przeżywa wiele przygód. Zanurzając się w tej historii, czytelnik ma okazję poznać wspaniałe niedźwiedzie i poczuć ciepło ich gawry, może zbudować igloo z dopiero co poznaną przyjaciółką i spędzić w nim udane chwile. Może odkryć intrygę fok, a także uknuć ucieczkę razem z wilkiem, który ostatecznie odda za chłopca to, co ma najcenniejsze.

SILLA to powieść, dzięki której można poczuć się jak na dalekiej północy. Śnieg, mróz, lód, sanie, ciepłe ogniska, niedźwiedzie gawry, domki ze śniegu. Te wszystkie opisy kreują w naszej głowie niezapomniany obraz. Warto sięgnąć po SILLĘ, jeśli interesują Cię książki fantasty, przygodowe, a akcja rozgrywająca się daleko na północ od nas to dodatkowa gratka.

Cudowna, porywająca, zapierająca dech w piersiach… mogłabym tak długo, ponieważ Silla zrobiła na mnie ogromne wrażenie.

Gdy jedenastoletni Ari wyrusza by uratować Zorzę nie ma pojęcia jakie wyzwania postawi przed nim los, nie wie jakie niebezpieczeństwa będą na niego czyhać, ani gdzie właściwie powinien się udać. Z czasem okażę się, że podróż, która go czeka nie prowadzić będzie jedynie w głąb śnieżnych pustkowi ale również w głąb jego duszy.

Silla to niezwykła opowieść o strachu i odwadze, przyjaźni i zdradzie, o sile i słabości, o dwoistości emocji i natury tak ludzi jak i zwierząt. Warstwa po warstwie odsłania splątane nici połączonych ze sobą losów. Ari jak przystało na głównego bohatera ma do pokonania niejedną przeszkodę i choć w drogę wyruszył samotnie z czasem okazuje się, że na każdym kroku towarzyszy mu ktoś życzliwy, gotów wesprzeć go silnym ramieniem i ogrzać ciepłem swojego futra. Czytając taką książkę naprawdę nie trudno uwierzyć w moc przyjaźni!

Wrażenia z czytania mam tylko pozytywne, bardzo podobało mi się, że część bohaterów stanowią rozumne zwierzęta, czasem zdecydowanie inteligentniejsze niż ludzi :D ale też fakt, że Karolina Lewestam dała szansę na nowy początek również czarnym charakterom. Jestem zaskoczona, że książkę o tak mroźnych klimatach może przepełniać tyle ciepła i zrozumienia. Mimo, że ta opowieść niejednokrotnie porusza trudne tematy, wszystko potraktowane jest niezwykle łagodnie i z prawdziwym wyczuciem, tak by nawet mniejsze dzieci mogły ją zrozumieć.

Dla mnie 10/10 zaczarowały mnie iskrzący się śnieg i ogromne serca bohaterów. Nie można też nie wspomnieć o ilustracjach Mariusza Andryszczyka, które naprawdę zachwycają. Nieco mroczne, pełne dynamizmu i emocji sprawiają, że cała opowieść nabiera magii. Moimi ulubionymi są zdecydowanie wilk, autor ma do nich talent

"Silla. Opowieści Świata Zorzy" to wspaniała książka zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.

Choć jest to literatura dziecięca, ta historia naprawdę mi się spodobała. Jest napisana pięknym językiem. Po prostu płynie się przez tę lekturę. Bardzo podobało mi się w jaki sposób została opisana natura, a także to że bohaterami byli nie tylko ludzie ale również zwierzęta. Co więcej zwierzęta potrafią mówić i wszyscy razem koegzystują.

To idealny tytuł na zimowe wieczory. Spodziewałam się prostej, jeśli nie banalnej historii, a znalazłam magiczną i zajmującą.

Głównym bohaterem jest jedenastoletni Ari. Towarzyszymy mu w niebezpiecznej podróży, która ma na celu pomóc innym mieszkańcom.

Znajdziemy tutaj tajemnicę, odwagę, przyjaźń. Śledzimy losy bohatera, tego jak jest niepewny, zastanawia się dlaczego akurat on został wybrany aby udać się w drogę, jednak nie uchyla się przed swoim obowiązkiem. Tym bardziej, że od tej wyprawy zależą losy wszystkich.

Książka jest pełna emocji zarówno tych pozytywnych jak radość, jak i tych trudnych jak smutek.

Nie wszystko mi się podobało, jednak uważam, że jest to książka warta lektury.

Do tego książka jest pełna pięknych ilustracji!

a opowieść jest niczym najpiękniejsza legenda! Bardzo przypomina mi mądre opowieści jakie wychodzą w Wydawnictwie Literackim. Aż nie wierzę jak bardzo mnie pochłonęła. Ogólnie to trochę smutna opowieść, z uwzględnieniem tych chwil, kiedy postacie były szczęśliwe. Musicie wiedzieć, że w tej książce bohaterzy żyją w zgodzie ze sobą. Zdarzają im się małe spory, ale tylko dlatego, by druga osoba zobaczyła co jest dla nich najważniejsze. Tutaj zwierzęta ludzi rozumieją i potrafią sobie pomagać. Mieszkają w mroźnej krainie, gdzie wszystko pokrywa śnieg albo lód. Ostatnio jednak jest u nich coraz gorzej. Jedenastoletni chłopiec wspomina tutaj swojego tatę, który zginą prawdopodobnie pochłonięty przez wodnego potwora. Był najlepszym poławiaczem ryb, gdzie w tym wszystkim pomagały mu też zwierzęta wodne. Ryby stanowiły ich podstawowe pożywienie. Niestety od tego wypadku wszystko zniknęło. Ludzie żywią się już tylko jajkami, a ptaki coraz bardziej są wrogo do nich nastawieni. Również na dworze robi się smutniej i mroźniej. Ziemia nie potrafi wydać plonów, gdyż minusowa temperatura na to nie pozwala. Mieszkańcy idą zatem na krótkie spotkanie z Zorzą polarną, która zawsze przepowiadała im przyszłość. Tym razem jednak miała same złe wieści. Jeden mędrzec przetłumaczył jej prośbę, po czym zniknęła. Wychodziło na to, że umierała. Wybrała jednak z pośród wszystkich mieszkańców jednego, którego imię tylko on usłyszał. Miał wyruszyć bardzo daleko, za najdalszą górą, by móc ich wszystkich uratować. Najgorsze było jednak to, że nie wiedział nic więcej. Jak zatem wyruszyć i naprawić wszystko, kiedy nic więcej się nie wie? Kiedy samemu wciąż jest się jeszcze dzieckiem?

Naprawdę to piękna opowieść o przyjaźni, o odwadze i miłości, którą postacie potrafią okazywać sobie wzajemnie. Tutaj już w młodych rozumkach pojawiają się myśli, by w szczęściu patrzeć nie tylko na siebie, ale i na innych. Postać przeżyje tu wiele przygód, nie zawsze dobrych, lecz z przestrogą na przyszłość. Zobaczymy jak kto potrafi być cwany i będzie chciał korzystać z naiwności innych tłumacząc, że taka już jego natura. Znajdziecie tu piękne jakby lekko zamazane obrazy. Jeśli oglądaliście kiedyś bajkę o chłopcu Kinaju, który został zamieniony w niedźwiedzia, to właśnie taki nieco indiański klimat tutaj znajdziecie. Druk jest większy, a każdy rozdział to etap następnych wydarzeń. Bardzo mi się podobała, dlatego polecam ją dzieciom od lat dziesięciu do nieskończoności!

Ari ma blisko jedenaście lat. Mieszka z mamą i siostrą prawie na końcu świata, na równinie Tlate Hiin. Tam, gdzie śnieg pokrywa wszystko, a ludzie i zwierzęta mówią tym samym językiem. To miejsce, w którym największą świętością jest Zorza - magiczne, zielone światło, które daje otuchę wszystkim istotom i z którego wróżbita Sii potrafi wyczytać przepowiednie na nadchodzące miesiące. Tym razem, na wieczór Zorzy wszyscy mieszkańcy Tlate Hiin idą z wielką nadzieją w sercach. Bardzo chcieliby usłyszeć, że będzie lepiej. Bo w całej krainie jest coraz zimniej. W wodach zamieszkały potwory. Foki już nie pomagają nikomu w połowie ryb, a jedynym pożywieniem stały się jajka, wykradane Czarnym Ptakom. W dodatku dostojne, śnieżne krowy linieją. Wilki, niedźwiedzie, zające, ludzie - wszyscy czekają na słowa wróżbity. A ten, ku ogólnemu przerażeniu oznajmia, że Zorza umiera… Jedyną szansą jest ruszyć jej z pomocą. Daleko, na drugą stronę nieskończoności. A osobą, która może to uczynić, jest wyłącznie zielonooki Ari.

Chłopiec, pomimo strachu, protestów bliskich i wątpliwości pozostałych mieszkańców, wyrusza w podróż. W jej trakcie przeżyje wiele przygód. Dotrze na skraj własnej wytrzymałości i będzie walczył o życie. Ktoś wyciągnie do niego pomocną dłoń, a ktoś inny zdradzi. Pozna nowych przyjaciół, ale też niektórych straci. Będzie brnął do przodu, uciekał, latał i mierzył się z tym, co mu przeznaczone… A przede wszystkim, będzie poznawał prawdę o Silli, świecie pod dwoma księżycami i sobie samym.

Porywająca jest ta opowieść. Magiczna. Zachwyciła i mnie i moich synów (6 i 10 lat). Gorąco ją Wam polecam! Zostanie w Waszej pamięci na długo.