Najgłośniejsza książka laureata Astrid Lindgren Memorial Award – najbardziej prestiżowej nagrody w dziedzinie literatury dziecięcej. Wzruszająca opowieść o chłopcu, który widzi to, czego nie widzi nikt inny.
– Kim właściwie chciałbyś zostać?
– Szczęśliwym – odpowiedział Thomas. – Jak dorosnę, zostanę szczęśliwym.
Pani Van Amersfoort zaskoczona obróciła się do Thomasa. Popatrzyła na niego ze śmiechem i oznajmiła:
– To cholernie dobry pomysł. A wiesz, kiedy zaczyna się szczęście? Wtedy, kiedy człowiek przestaje się bać.
Thomas mieszka w Amsterdamie, gdzie w kanałach pływają rybki akwariowe, a wróble grają na trąbkach. A może to tylko on je widzi? Bo Thomas widzi rzeczy, których nie widzą inni. Ale nie ma łatwego życia. Bo widzi też, jak anioły zakrywają oczy, gdy tata bije mamę. Na szczęście spotyka dobrą czarownicę – panią Van Amersfoort, Elizę-o-skórzanej-nodze i... Jezusa, który od czasu do czasu przychodzi do niego pogawędzić.
Przejmująca opowieść... ekscentryczna, wzruszająca, magiczna.
„Sunday Times”
Cudowna.
„Observer”
Niezapomniana. Tak jak „Mały książę”, trafi do wszystkich, nie tylko dziecięcych serc.
„Independent”
Elektryzująca... Humor, inteligencja, dramatyzm i poetyckość czynią z niej książkę, do której można powracać w każdym wieku.
„Washington Post”
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii powieści i opowiadania
Dla czytelników w jakim wieku przeznaczona jest "Książka wszystkich rzeczy"?
Książka wszystkich rzeczy jest lekturą uniwersalną, skierowaną zarówno do starszych dzieci od około 10. roku życia, jak i do dorosłych odbiorców. Autor porusza w niej trudne tematy społeczne i rodzinne w sposób przystępny, a jednocześnie głęboki i skłaniający do refleksji. Dzięki poetyckiemu stylowi i elementom realizmu magicznego, publikacja ta dorównuje poziomem klasyce literatury światowej. To pozycja idealna do wspólnego czytania i późniejszej dyskusji o emocjach oraz odwadze.
Jaką tematykę porusza ta powieść i czy jest to literatura fantastyczna?
Powieść łączy w sobie surowy realizm z elementami magicznymi, skupiając się na wewnętrznym świecie dziecka oraz problemie przemocy domowej. Główny bohater, Thomas, dostrzega zjawiska nadprzyrodzone, które pomagają mu radzić sobie z trudną rzeczywistością powojennego Amsterdamu. Książka kładzie duży nacisk na poszukiwanie szczęścia i proces przezwyciężania własnego strachu przed autorytetami. Jest to literatura piękna z pogranicza baśni i dramatu psychologicznego, a nie typowa fantastyka przygodowa.
Jaki nastrój dominuje w tej opowieści autorstwa Guusa Kuijera?
W książce dominuje atmosfera melancholii przeplatana nadzieją oraz dziecięcą, magiczną wrażliwością na otaczający świat. Choć historia porusza bolesne wątki, takie jak surowe wychowanie czy agresja, jest napisana z dużą dozą empatii i subtelnego humoru. Czytelnik obserwuje świat oczami chłopca, który w szarej codzienności potrafi odnaleźć anioły i rozmawiać z Jezusem. Ostateczny wydźwięk historii jest budujący i celebruje siłę wyobraźni w walce z mrokiem codzienności.
Czy format i styl tekstu są odpowiednie do samodzielnego czytania przez dziecko?
Tak, konstrukcja zdań oraz podział na rozdziały sprzyjają samodzielnej lekturze, choć treść wymaga od młodego czytelnika skupienia. Język publikacji jest oszczędny, ale niezwykle plastyczny, co pozwala na łatwe wizualizowanie opisywanych wydarzeń. Krótkie formy dialogowe i przejrzysty układ tekstu sprawiają, że książkę czyta się płynnie i szybko. Jest to doskonały wybór dla dzieci, które cenią w literaturze powagę i traktowanie ich jak dojrzałych odbiorców.
Dla jakiej grupy odbiorców ta konkretna książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest odpowiednia dla rodziców szukających wyłącznie lekkiej i beztroskiej rozrywki dla najmłodszych dzieci ze względu na obecność motywu przemocy fizycznej. Brutalność ojca wobec matki jest tu przedstawiona w sposób bezpośredni, co wymaga od opiekuna gotowości do trudnej rozmowy z dzieckiem. Osoby unikające w literaturze dziecięcej tematów egzystencjalnych lub religijnych mogą poczuć się przytłoczone powagą tej historii. Tekst wymaga od czytelnika pewnej dojrzałości emocjonalnej oraz umiejętności odczytywania metafor.
