Siedem czarnych mieczy. Śmierć imperiów. Tom 1

Czasami bywa tak, że książki naprawdę mnie zadziwiają. Tutaj zetknęłam się z dwoma przeciwieństwami, które w połączeniu okazały się być nawet interesujące. Przede wszystkim książka typowej fantazy, ale z dodatkami westernu. Przykładem niech będzie taki super szybki pistolet z głową smoka:-) Nawet ja na takie połączenia nigdy nie wpadłam. I od razu ostrzegam, że nikt nie chciałby być w pobliżu kobiety, która tą broń posiadała. Dodatkowo była z nią w niezwykły sposób połączona, gdyż ona ostrzegała ją przed niebezpieczeństwem, choć nie wiem do końca, czy zrozumiałam jak to robiła. Tutaj wypadałoby powiedzieć, że znajdziecie tutaj czasami sytuacje, które nie do końca można wyjaśnić. One po prostu są i zadaniem czytającego jest je zaakceptować.

Sama Sal, czyli główna bohaterka, to kobieta o silnym charakterze, której nie obce są przemoc, czy też słowa z łacińskiego języka. Jest twarda, bo niemal każda sytuacja tego wymaga. W ogóle to ona opowiada nam cała historię tuż przed egzekucją. Możemy tylko się domyślać czy przedstawia nam prawdę, czy też mówi to, co obserwatorzy chcą usłyszeć. Na domiar tego ogromnego tomiszcza, trzeba będzie poczekać do samego końca, by się tego dowiedzieć. Jak to mówią, nic za darmo:-)

Główna bohaterka czasami może być troszkę irytująca, bo jest twardzielką z twardym wnętrzem. Choć popełnia błędy, to jednak na plus u niej było, że dąży by je naprawić i więcej nie popełniać. Cała historia jest spójna, aczkolwiek bardzo dużo tu przygód i sytuacji mniejszego kalibru. Jest też nieco o miłości, ale nie jest ona głównym motywem książki. Czyta się ją równym tempem za względu na mniejszą czcionkę. Cały ciąg wydarzeń, intryg, pułapek i tajemnic będzie naprawdę wciągający, bo wielokrotnie nie wiadomo, czy są one prawdziwe, czy to tylko wymysły. Sami też możemy starać się rozwikłać zagadki, lecz niekoniecznie nam się powiedzie. To fantazy, więc wszystko jest możliwe. Nieraz to, co najbardziej oczywiste było tylko przykrywką, a to w co nie wierzyłam stało się prawdą;-)

Zdjęcie profilowe co_dzis_przeczytamy

co_dzis_przeczytamy

Lubicie szczyptę magii w książkach?

Na pewno znajdziecie nie tylko ją w książce z serii Śmierć Imperiów:

Siedem czarnych mieczy- Sama Sykesa @dom_wydawniczy_rebis

Akcje, świetni bohaterowie no i super pomysł przedstawienia finalnych wydarzeń na początku książki, a później pokazanie całej historii jak do tego doszło. Na początku nie wiedziałam za bardzo o co chodzi i nie przepadam za skalniaki w czasie w książkach i w filmach z reszta też, ale tu jednak to dalej zadziałało. Nie jest to, aż tak zagmatwane. No i oczywiście sam pomysł świetny. Główna bohaterka, nie wyidealizowana, popełniając błędy, ale dążąca do swojego celu. Czekam na kolejną część.

Sal Kakofonia zostaje więźniem Tretty Srogiej. Gubernator- bojowniczka skazuje ją na śmierć.

Jak do tego doszło?

Sal Kakofonia jest na tropie znanego i poszukiwanego Włóczęgi Daigi Fantoma. Natyka się na jego "pachołków" i po zdemolowaniu tawerny wyciąga informacje o miejscu jego ukrycia. Dociera na miejsce i po zaciętej walce zabija go. Na szczęście za jego śmierć zbiera niezłą zapłatę, a dodatkowy łup w postaci pyłu który został po Włóczędze, daje jej jeszcze kolejna kartę przetargową.

Postanawia zapłacić pyłem freemakerce i naprawiaczce za rozszyfrowanie kodu. Udało się na kartce ukazało się siedem nazwisk.

Czy uda jej sie dopaść każdego na kim planuje zemstę? Jak dojdzie do tego, że zostanie aresztowana i skazana na śmierć?

"Siedem czarnych mieczy" przedstawia nowy świat fantasy, który łączy nowoczesne technologie z klasycznym zastosowaniem magii. To dark fantasy przepełnione jest brutalnością i okrucieństwem, jednak w kontraście do tego stoi niesamowite poczucie humoru. Sykes odwalił kawał dobrej roboty tworząc ten świat oraz jego bohaterów. Chociaż książki nie czyta się zbyt szybko, ja świetnie się bawiłam. W tej książce odnajdzie się każdy, kto lubi silne bohaterki i straszne potwory. Polecam!

[Adres usunięty]

Fantastykę lubię i czytam tak często jak to możliwe, a to z powodu mojej ciekawości w jakim świecie autor umieści swoją powieść i czy będzie to zupełnie niemożliwy wszechświat czy całkiem prawdopodobny. Oczywiście mówię tutaj o szeroko pojętej fantastyce, bowiem fantasy to jednak co innego niż swojskie science fiction. I właśnie – całkiem niedawno – zaznajomiłem się z ciekawą powieścią, która zapewne podpięta zostanie do fantasy. Jest to „Siedem czarnych mieczy”, pierwszy tom cyklu „Śmierć imperiów”.

O książce możemy przeczytać, że:

Okradziono ją z magii.

Pozostawiono na śmierć.

Zdradzonej przez tych, którym ufała najmocniej, i odartej z magii Sal Kakofonii nie pozostało nic prócz imienia, sławy i legendarnej broni. Ma jednak wolę silniejszą od czarów i świetnie wie, dokąd pójść.

Blizna to kraina rozdarta przez potężne imperia, do której zbuntowani magowie się udają, żeby zniknąć, zhańbieni żołnierze umrzeć, Sal zaś idzie tam z mieczem, bronią i listą siedmiu nazwisk. Zemsta sama w sobie jest nagrodą.

Powieść ta to typowa przygodowa fantasy. Rzecz korzystająca z motywów rodem z Mrocznej Wieży. Dobra, epicka rozrywka, choć bez większych ambicji. Można nawet zaryzykować opinię że to także lektura dla miłośników westernów. Dobra akcja, dużo przygód i niebezpieczeństw. Lekki styl. I tylko to współczesne słownictwo niestety razi, bo autor za dużo go wrzucił do tej książki. Jakoś mi nie pasuje taki język do fantasy. Dla wszystkich którzy lubią nonszalanckie modernistyczne podejście do tematu. Na pewno sięgnę po kolejny tom.

SIR SYKES POD MROCZNĄ WIEŻĄ STANĄŁ

Fantasy, rewolwerowcy, magia, potwory i rozdarta kraina? Czyżby Stephen King napisał kolejną odsłonę swojego opus magnum, „Mrocznej Wieży”? Nie, ale na pewno miłośnicy tamtej monumentalnej sagi nie będą zawiedzeni. Oto bowiem Sam Sykes serwuje nam western fantasy, który dostarczy naprawdę dobrych przeżyć miłośnikowi obu gatunków i pozostawi po sobie uczucie niedosytu.

Magia. Broń. I zemsta.

W Bliźnie, krainie rozdartej przez imperia, pojawia się ona – Sal Kakofonia. Niegdyś była sławna, teraz, zdradzona i pozbawiona magii, ma tylko jedno: cel. Jaki? Oczywiście zemsta. Wyposażona w listę siedmiu nazwisk, miecz i pistolet, wyrusza odnaleźć swoje cele. Czy jej się to uda? Co czeka ją po drodze? I co przyniesie jej zemsta?

Jak już chyba widzicie, dzieło Sama Sykesa czy raczej Sama Watkinsa, który kryje się pod tym pseudonimem, nie jest szczególnie oryginalne. Widzę tu echa wielu serii, nie tylko „Mrocznej Wieży”, ale też i chociażby „Magów prochowych”. Widzę tu sentyment do klasycznych westernów, choć właściwie należałoby powiedzieć spaghetti westernów Sergio Leone, które ukochał tak bardzo Quentin Tarantino. I widzę tu również wiele cech wspólnych z filmami Tarantino właśnie, bo „Siedem czarnych mieczy” to książka i brutalna, i jednocześnie podana z lekkością, humorem, a przy okazji także klimatem. A co najważniejsze, jak każdy obraz twórcy „Pulp Fiction”, traktująca o zemście.

Czy jest to dzieło wielkie? Nie, to czysta rozrywka, bo Sykes, swoją drogą syn Diany Gabaldon, autorki kojarzonej głównie z cyklu „Obca” nie jest gigantem literatury. Zdarzają mu się także potknięcia (choć może być to też „zasługa” tłumacza), kiedy serwuje nam zbyt współczesne słownictwo – jak np. zwrot „luzacka” określający jedną z bohaterek. Ale traci to na znaczeniu, kiedy czytelnik daje się porwać opowieści. A dzieje się to szybko, bo „Siedem czarnych mieczy” jest lekturą łatwą w odbiorze, przyzwoicie napisaną, oferującą konkretną akcję i epicką nutę (rzecz w końcu liczy sobie sześćset stron i jest dopiero pierwszym tomem całej opowieści).

Dzieło Sykesa zabiera nas do intrygującego świata, gdzie nie brak przygód i zagrożeń, ale także i niespiesznie budowanych wątków. Styl jest lekki, nonszalancki, momentami wręcz zawadiacki, bohaterowie prości, ale zapadający w pamięć, a wszystko to razem wzięte składa się na powieść gwarantującą dobrą zabawę. Bardziej męską, chociaż to kobieta jest wiodącą postacią i bynajmniej nie jest tam jedyną przedstawicielką płci pięknej, ale nadającą się dla każdego miłośnika fantasy i westernowych klimatów. Mało Wam takich książek, jak „Mroczna Wieża” czy cykl o magach prochowych? „Siedem czarnych mieczy” będzie lekturą dla Was.