Sercem i rozumem

,,Sercem i rozumem", którą napisał Wojciech Sobina to pozycja, która opisuje przeżycia autora i jego wrażenia odnośnie otaczającego świata.

,,Sercem i rozumem" to na pewno nietuzinkowa pozycja, z którą warto się zapoznać w wolnym czasie. Na plus na pewno przemawia nieskomplikowany, plastyczny język autora, dzięki któremu momentami mamy wrażenie, jakbyśmy mieli przenieść się do opisywanych przez Wojciecha Sobinę miejsc. Całość podzielona jest na kilka tematycznych części, od przeszłości aż do czasów współczesnych, a to wszystko przeżycia pisarza związane przede wszystkim z pracą.

O czym właściwie jest ,,Sercem i rozumem"? Po zapoznaniu się z tą lekturą odnoszę wrażenie, że przede wszystkim o pracy. O traktowaniu ludzi w godziwy sposób, o marzeniach, o współczesności i podejściu do życia także przez młodzież. Bardzo podobało mi się podanie przykładu przez autora w którym wyjaśnił dlaczego ludzie z jednego zespołu chcieli przyjść do pracy w dzień wolny. Dzięki temu, że szef wytłumaczył im zasadność takiego działania byli chętni to zrobić. Tak jest ze wszystkim. Jeśli nie wiemy dlaczego mamy coś wykonać nie do końca mamy chęć by to zrobić.

Kolejna sytuacja przytoczona przez autora o młodzieży jadącej środkiem publicznym po raz kolejny pokazuje, że spotkania ze znajomymi nie są już naszym priorytetem, a przynajmniej nie dla wszystkich. Nie ma sensu utrzymywania sztucznych relacji - takie jest moje zdanie, jednak jeśli chcemy mieć z kimś kontakt zadbajmy o to, by był ON na stosownym poziomie. Dodatkowo Wojciech Sobina przytoczył także historie kobiet, których życie wyglądało inaczej niż sobie wyobrażały, ale postanowiły wziąć sprawy w swoje ręce. ,,Sercem i rozumem" to zwykła-niezwykła pozycja, która ukazuje pogląd autora na otaczający go świat na przestrzeni lat.

Sercem i rozumem to książka pełna pasji. Autor opowiada nam o swojej drodze do sukcesu, która była trudniejsza niż pierwszy dziecięcy krok. Już w momencie, kiedy dotarł do Wielkiej Brytanii poznał uczucia, które ogólnie z niego nie wypływały. Zobaczył jak żyją ludzie biedni i bezdomni. Pisał o snach w których prowadzili tajemnicze walki. Obserwował ich i ten widok bardzo go poruszył. To wtedy zatęsknił za rodziną, którą na pewien czas musiał pozostawić.

Pragnął coś w życiu osiągnąć i dać z siebie wszystko. Nie zawsze było mu łatwo, a obsługa komputera była bardziej mroczna niż lunatykowanie.

Jest to literatura faktu, którą przepełnia szczerość. Autor opisywał nam z czego był dumny, a co wolałby oddać w niepamięć. Niczego przed nami nie ukrywa, bo właśnie jego celem było, byśmy zobaczyli świat jego oczami, rozumem i sercem. Bywało, że wchodził na nieco polityczne tematy, jednak nie serwował nam politycznego żargonu. Chciał, by czytało nam się nią lekko i tak też ją poprowadził.

Jestem zdania, że poprzez powieść oddał nam swoje serce i głęboko skrywane uczucia. Nie llanował z nikim się tym dzielić, jednak stało się coś, co sprawiło, że zmienił swoje zdanie.

Pamiętajcie, że był mężem, ojcem i dziadkiem. To wszystko z daleka od jego bliskich, których niekiedy wspomina. Wiedział, że by cokolwiek osiągnąć musiał się poświęcić.

W książce spodobało mi się to, że nie odczułam jakbym czytała żargon osoby starszej. Powiem więcej, jest tu cała masa porównań i ozdobników, które wyrażają tego tęsknotę i roztargnienie. To więcej niż opowieść dziadka, który zabiera nas do świata, którego połowa z nas nigdy nie odwiedzi. To ukazanie piękna i okrutnego świata, gdzie nie każdy chodził z pełnym żołądkiem. To książka o tęsknocie, parciu ku przodowi i realiach w których przyszło mu żyć. Opowieść o przemianach tych planowanych i tych, których nie był w stanie przewidzieć.

Polecam ją jako przykład prawdziwego człowieczeństwa. Jako pamiętnik, którego powinien przeczytać każdy z nas.

Bardzo ją polecam:-)

Czym kierować się w życiu – sercem, czy rozumem? Odpowiedź tylko pozornie wydaje się prosta, najlepiej jednym i drugim, ale w jakich proporcjach i gdzie? Jak w pracy? Jak w domu? Jedno jest pewnie, nikt nie uniknie poważnych rozmów… z samym sobą.

„Usiłowałem sobie przypomnieć, kiedy sukces przyniósł powszechne uznanie szerszego niż najbliżsi gremium. Przeciwnie, było tylko udawanie, że nic się nie stało. (…) Dlaczego czyiś sukces nie jest inspiracją dla innych? Dlaczego nikt nie spyta: Stary, jak do tego doszedłeś? Chciałbym też to zrobić sam, może nawet lepiej od ciebie”.

Opowieść złożona niczym samo życie

Raz na jakiś czas lubię sięgnąć po książkę, po której nie wiem, czego mogę się spodziewać. „Sercem i rozumem” naprawdę ciężko zakwalifikować, bo zawiera w sobie wiele bardzo różnych elementów. Znajdziemy w niej sporo elementów autobiograficznych i refleksji, ale też wiele historii o innych kulturach i krajach. Chociaż tytuł ten trudno nazwać poradnikiem, nie brakuje w nim rad i sposobów na radzenie sobie z problemami w pracy. W końcu znajdziecie też wiele spostrzeżeń dotyczących minionego ustroju. Na pierwszy rzut oka jest to książka, której nie powstydziłby się żaden celebryta. Tylko w przeciwieństwie do ludzi znanych, autor tego tytułu wie, co chce przekazać i ma też sporo wartościowych spostrzeżeń.





Od strony technicznej tytuł podzielony został na trzy części. W pierwszej autor zabiera nas w „wyprawę” do początków swojej kariery zawodowej, jeszcze za czasów PRL-u. W drugiej skupia się na treściach podróżniczych (związanych z byciem ekspertem ONZ w różnych krajach), a w trzeciej przechodzi do podsumowań i refleksji.

W innych czasach, w innych krajach

Razem z nim cofniemy się myślami do minionego ustroju, i co ciekawe, dostrzeżemy sporo aktualnych treści. Niektóre rzeczy się zmieniły, podczas gdy inne zyskały tylko nowe nazwy. Autor okrasza swoje błyskotliwe spostrzeżenia sporą dozą humoru, dzięki czemu nie mamy wrażenia, że czytamy podręcznik od historii, a ciekawą, barwną opowieść.

Druga część poświęcona została podróżom, jako specjalista ONZ autor zwiedził wiele miejsc, niektóre były bardzo orientalne, inne niebezpieczne (np. kiedy po powrocie z pewnej wioski dowiedział się, że mieszkają tam terroryści). Również i tutaj praca pozostaje istotnym elementem, ale ukazana została z perspektywy odmienności kulturowych. Nasz bohater za każdym razem był otwarty i ciekawy świata, z dociekliwością wypatrywał różnic w życiu codziennym, czy zawodowym. Jest to moim zdaniem najlepsza i najbardziej wciągająca część książki, częściowo przypominająca swoją formą reportaż. Autor z jednej strony skupia się na ogólnym wrażeniu, z drugiej zawsze porusza historie poznanych na miejscu osób. Niektóre są typowe, inne zaskakujące, jak np. pomoc w ucieczce z kraju! Takich opowieści nie spodziewałam się po funkcji specjalisty ONZ!

„- Co przyniosła rewolucja Kubańczykom?

- Buty. (…) Pojedź do Peru. Tam ludzie żyją średnio dwadzieścia lat krócej, niż na Kubie. Między innymi z powodu częstej infekcji stóp. Buty mogą być bogactwem”.

W trzeciej części opowieść spowalnia, autor zaczyna snuć rozważania, które w różnym stopniu zaznacza wcześniej. Wraca do tematu godzenia serca z rozumem i kariery zawodowej z osobistą satysfakcją. Jest to swoiste zamknięcie wcześniejszych wątków, a dla czytelnika możliwość snucia własnych refleksji.

Mów do mnie jeszcze

W książce „Sercem i rozumem” urzekła mnie niespieszna, gawędziarska narracja. Zwłaszcza poszczególne sceny z pierwszej części przywoływane są niby mimochodem, przy okazji opisywania zupełnie niepozornych sytuacji. Momentami miałam wrażenie, jakbym razem z autorem marzła w pociągu lub zwiedzała orientalne miejsca.

„Zapadający wieczór wydobył z miasta wyraziste obrazy. Pierwszy z nich to klimat surowego orientu, podkreślany ostro zarysowanymi konturami sylwetek ascetycznych budynków oraz meczetów na tle gasnącego nieba”.

Jednak czy w tych opowieściach jest miejsce na nudę? Pod żadnym pozorem! Na chwilę refleksji, czy zadumy nad złożonością świata tak, ale nie na bezbarwne obserwacje. Warto też zaznaczyć, że chociaż autor snuje swoją opowieść na podstawie własnych przeżyć, porusza tylko kwestie istotne dla głównego przesłania. Nie traktuje tej książki jak swojej autobiografii, nie dowiecie się, kiedy się urodził i jakie bułki lubi jeść na śniadanie. Po prostu wie, co czytelnika może zaciekawić, a co nie. I dodatkowo potrafi to okrasić szczyptą humoru.





Wracając do zaskakujących historii, wspominałam o uciecze z kraju, prawda? Autor przeplata ze sobą wiele sytuacji, nie raz takich, których nie spodziewałam się po tego typu publikacji. Cały czas jednak zachowuje „obiektywność subiektywnego obserwatora”. Relacjonuje wyłącznie to, co widział i słyszał, ale nie próbuje w żaden sposób sztucznie zintensyfikować emocji czytelnika. Nie będzie więc nic o „zalewaniu się łzami”, autor nie używa żadnych zwrotów, które miałyby przekonać odbiorcę, że sytuacja jest trudna. Nie do każdego przemówi taki sposób narracji, ale w moim odczuciu pozostawia ON czytelnikowi pole do samodzielnego odczucia opisanych sytuacji.

„Jako młody chłopiec zerwałem owoc mango i za to dostałem strzał w plecy. Kula przeszła na wylot. Moja babcia leczyła mnie gotowanymi ziołami”.

„Sercem i rozumem” to książka nietypowa, pełna celnych spostrzeżeń i wartościowych przemyśleń. Bez wątpienia nie znajdziecie wiele podobnych pozycji na rynku książki, ale nie tylko z tego powodu warto dać jej szansę. Przede wszystkim dlatego, że za skromna okładką skrywa wiele życiowego doświadczenia, nie tylko z naszej szerokości geograficznej.

„Historia i teraźniejszość. To, co teraz, też stanie się kiedyś historią. Ani dobrą, ani złą. Po prostu historią”.

"Sercem i rozumem" to opowieść o spełnianiu marzeń, czerpaniu satysfakcji z życia zawodowego (w tym z pracy w korporacji), docenianiu piękna życia (w tych szalonych czasach) wraz z otaczającymi nas zmianami i nie martwieniu się na zapas. Bardzo polecam.

„Sercem i rozumem” to biograficzna bardzo pozytywna, refleksyjna a czasami filozoficzna opowieść o życiu, ukazująca zmiany, jakie zaszły na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Autor pokazuje na swoim przykładzie, co jest potrzebne, by osiągnąć sukces, nie tylko zawodowy, ale też osobisty. To bogate w przeżycia spojrzenie na to, co niesie nam los i możliwościach, które pojawiają się w naszym życiu.

[Adres usunięty]