Sensoryka demonów. Rozszczelnienie. Tom 2

Ktoś popchnął Sarę w magiczne lustro i spowodował, że została uwięziona w lustrzanych światach. A właściwie czymś na kształt zaświatów, w których Sara spotyka bliskie sobie osoby. Coś za wszelką cenę chce uwięzić kobietę w tym alternatywnym świecie, jednak za każdym razem z pomocą przychodzi jej odzywający się w jej głowie głos, ostrzegający przed niebezpieczeństwem. Głos pochodzący od psa, którego „długa sierść mieniła się niczym księżycowa poświata”. Podczas gdy Sara wraz z księżycowym psem przemierza kolejne światy, rektor Bazyli wraz z kuzynem półdemonem Meinardem i wiedźmą Felicją próbują ją uwolnić. Gdy znane metody zawodzą, Meinard zwraca się o pomoc do swojego ojca Wielebyta, potężnego demona dendroszeptuna. Oczywiście pomoc Wielebyta nie jest za darmo. Na jaki układ będą musieli się zgodzić prowadzący magiczną akademię kuzyni? Czy uda się wydostać Sarę z lustrzanych światów?

„Sensoryka demonów” to drugi tom cyklu „Rozszczelnienie” i bezpośrednia kontynuacja pierwszego tomu „Kurs opieki nad duszami”, więc aby dobrze zrozumieć wszelkie powiązania, zwłaszcza pomiędzy Sarą, Bazylim i Meinardem, dobrze zacząć czytać od pierwszego tomu.

Paula Uzarek zabiera nas w fascynujący świat widoczny tylko dla nielicznych. Sara wróciła z zaświatów, stąd jej umiejętności dostrzegania tego co niewidoczne. W tym tomie na jaw wyjdą również pewne fakty, dotyczące rodziny Sary, które wiele wyjaśnią, ale spowodują również niemałe zamieszanie. Pojawienie się Gniewosza, którego Sara niefortunnie zabiła „swoją magią na zamku w Łapalicach”, wprowadza sporo dynamiki do akcji. Trudno określić, po której stronie stoi Gniewosz, czy jest sojusznikiem, czy wrogiem. Przypuszczam, że więcej dowiemy się w kolejnym tomie. Bazyli i Meinard uosobienia Iana Somerheldera i Aleksandra Skarsgarda w rolach „bezpośredniego przełożonego i nauczyciela” mieszają nie tylko w głowie, ale i zmysłach Sary (wcale się jej nie dziwie). Tak, w tym przypadku autorka postawiła na wypróbowany motyw trójkąta i rywalizacji, który oczywiście dodaje akcji lekkiej pikanterii i nuty ciekawości – kogo wybierze Sara.

W tym tomie historia jest przedstawiana z punktu widzenia trójki głównych bohaterów, czyli Sary, Bazylego i Meinarda, dzięki czemu możemy ich jeszcze lepiej poznać, zwłaszcza szalone myśli i bardzo kreatywne „przekleństwa” Sary. Uwielbiam te wszystkie „jeże”, zwłaszcza „jeżu włochaty, maczany w czekoladzie” – skąd pomysły Pauli na takie obrazowe „przekleństwa”, chciałabym wiedzieć, co nie zmienia faktu, że wprowadzają dużo lekkości i humoru do fabuły.

Powieść jest króciutka, jak dla mnie za króciutka, bo jak się wkręciłam, poznałam kilka sekretów, tak szybko się skończyła i muszę teraz czekać na kolejny tom, aby sprawdzić, czy osoba, którą podejrzewam o polowanie na czarownicę, jest nią.

Podsumowując: „Sensoryka demonów” to ciekawie skonstruowana powieść urban-fantasy, z demonami i magicznymi bytami w rolach głównych, w której autorka puszcza oczko do wielbicieli seriali o wampirach (zwłaszcza kobiecej części widowni), kreując relację bohaterów na dobrze znanych motywach.

Polecam i czekam na kontynuację!

"Sensoryka Demonów"

Rozszczelnienie tom 2

* "Raz zasiane wątpliwości nie dają człowiekowi spokoju. Mają to do siebie, że próbują za wszelką cenę wypłynąć na powierzchnię, nawet jeśli się je metodycznie zatapia."

* " - Ostrożny optymizm to dobra strategia. Liczysz się z tym, że może skończyć się nie po twojej myśli, ale umiarkowanie nastawiasz się na prawdopodobieństwo sukcesu.

- Hę? - Skrzywiłam się niemądrze.

- Chodzi mi o to, że nie musisz mi wierzyć, żeby mieć nadzieję na pozytywne zakończenie."

Fabuła jest jak przyzwyczajanie się do życia w nowym mieście. Zaczynasz czuć się powoli jak u siebie, jak w domu. Niestety los ma inne plany i co chwilę, rzuca wyzwania związane z nowym miejscem, ukazuje zakamarki, o których nie mialxś pojęcia, a od Ciebie zależy w jaką stronę pokierujesz życiem, no prawie od ciebie jest jeszcze nutka losu, złośliwości i pecha!

Akcja jest jak dodatkowa paczka memorów, które dołączają do poprzedniej rozgrywki, dodając kolejnych emocji i wrażeń, oraz nieprzewidywalnych ruchów. Na dodatek przedłużamy rozgrywkę, a nie ma nic lepszego niż dłuższa wspólna podróż bądź gra!

Bohaterowie są wykreowani fantastycznie, kradnąc nasze serca i myśli, sprawiając, że chcemy im towarzyszyć; wspierać ich, rozpaczać wraz z nimi, przeżywać i doświadczać. Każdy z nich ma swoje za uszami, co czyni ich realnymi postaciami, z którymi można się zżyć. Charakterność to ich drugie imię, i nie traficie na drugiego takiego samego człowieka, ani demona!

Jak wiecie poznamy historie oczami Sary, ale o nie tylko! Ponieważ w tej części poznamy myśli i odczucia również Meinarda oraz Bazylego! Ah jak ja uwielbiam tą dwójkę mężczyzn. W tej części Sara ukaże nam nie co więcej o sobie, co sprawiło, że pokochałam ją jeszcze bardziej, czasem nie rozumiałam jej podejścia, albo intuicji, która jakby się wyłączała, może od braku kawy, to na pewno to! Meinard jak i Bazyli mają swoje tajemnice. Meinarda pokochałam od tomu pierwszego i uwielbiam go jeszcze bardziej, pewnie dlatego, że ma swój mrok. Bazyli, jak w tomie pierwszym miałam do niego dystans, tak teraz pękł jak bańka mydlana i uwielbiam go również. A móc obserwować świat ich oczami to jest coś niesamowitego. Poznałam ich bliżej, mogłam zrozumieć czym się kierowali, jakie myśli ich męczyły oraz towarzyszyć im we wszystkim co ich spotkało. Poznamy również Gniewosza, ah polubiłam go od początku, bo jego nie da się nie lubić.

Emocje trzymają mnie do tej pory, i zapewne jeszcze długo będą! To istny rollercoaster wrażeń, odczuć i emocji. Nie będziemy odczuwać znużenia, czy bezczynności. Tutaj cały czas będziemy aktywnie brali udział w historii!

Dialogi są poprowadzone w taki sposób, aby dodawały troszkę pikanterii, ale równie, innego spojrzenia na to co się dzieje. Pojawiają się z wyczuciem, nie są napisane na szybko czy wciśnięte żeby było, natomiast są wyważone i pojawiają się w odpowiednim momencie. Nie ma ich zbyt mało, ani nie jesteśmy bombardowani rozmowami.

Opisy są fenomenalne. Przeniosą do świata, który wykreowała autorka, mało różniącego się od nas. Odnajdziemy się tam, jakbyśmy sami byli towarzyszami naszych bohaterów na kartkach powieści. Również będzie odczuwać to co oni, cierpieć z nimi i wspierać ich, a na dodatek nasz umysł będzie musiał trochę się tutaj postarać myśleć. Opisy są takie jakie uwielbiam.

Autorka już w tomie pierwszym zaskarbiła sobie moją uwagę, swoim stylem oraz tym jak prowadzi fabułę, akcje i kreacje bohaterów. Tutaj bowiem dostaniemy wszystkiego jeszcze więcej, z jeszcze większym rozbudowaniem, a autorka sprawi, że nasze zaangażowanie sprawi, że pochłoniemy ten tom dosyć szybko.

Podsumowując "Sensoryka Demonów" jest kontynuacją "Kursu opieki nad duszami" dlatego najlepiej zacząć czytać od tomu pierwszego, by móc dokładnie wszystko zrozumieć. No i lepiej pozna się bohaterów. Polecam dla wiedźmowych dusz i dla tych, które czują się inne niż wszyscy.

Perun uważa, że ten tytuł jest obowiazkowy tak samo jak tom pierwszy! Dla każdej czującej się Wiedźmy z futrzastym towarzyszem.