Sekta śmierci. Jak ślepa wiara, manipulacja i obsesja mogą zniszczyć życie

John Glatt w swojej najnowszej książce sięga po sprawę, która jeszcze niedawno rozgrzewała amerykańską opinię publiczną do czerwoności. "Sekta śmierci" to historia Lori Vallow i Chada Daybella, dwojga ludzi przekonanych, że zostali wybrani przez Boga, by przygotować świat na apokalipsę. Ich spotkanie uruchomiło lawinę zdarzeń, które z zewnątrz wyglądały jak religijne przebudzenie, a w rzeczywistości okazały się powolnym marszem w stronę szaleństwa.

Glatt krok po kroku rekonstruuje, jak duchowość przerodziła się w fanatyzm, a miłość w obsesję.

Lori Vallow jawiła się jako przykładna matka i gorliwa mormonka, której życie wyglądało jak reklama amerykańskiego snu. Chad Daybell był pisarzem religijnych powieści, który zyskał lokalny rozgłos dzięki swoim wizjom o końcu świata. Z pozoru niewinne teorie o "ciemnych duszach" i "zombifikacji" stały się podstawą systemu wierzeń, w którym można było usprawiedliwić wszystko, nawet śmierć własnych dzieci. Glatt z reporterską precyzją, prowadzi czytelnika przez kolejne etapy tej relacji. Pokazuje, że Lori i Chad nie funkcjonowali w próżni. Wokół nich istniała społeczność, która z początku patrzyła na nich z podziwem, potem z niepokojem, a wreszcie z przerażeniem.

Czytając, ma się wrażenie, że obserwujemy powolne wciąganie bohaterów w spiralę irracjonalnych przekonań. Jednym z największych atutów Johna Glatta jest jego styl - konkretny, a jednocześnie niebywale sugestywny. Autor cierpliwie rekonstruuje przebieg śledztwa, rozmowy z rodziną, raporty policyjne, relacje świadków. Każdy rozdział odsłania nową warstwę tajemnicy.

"Sekta śmierci" Johna Glatta to książka, która zostaje w głowie na długo po przeczytaniu ostatniej strony. To nie tylko historia o zbrodni, ale i o kruchej różnicy między wiarą a szaleństwem. To także przerażająco aktualna opowieść o świecie, w którym media społecznościowe, teorie spiskowe i duchowa pustka tworzą idealne warunki dla narodzin nowych "proroków". Glatt pokazuje, że sekty XXI wieku nie muszą przypominać zamkniętych komun na odludziu. Mogą istnieć w sieci, wśród ludzi, którzy chodzą do pracy, płacą rachunki i równocześnie wierzą, że świat zaraz się skończy.

Ja polecam!

Czy można tak bardzo pragnąć zbawienia, że traci się z oczu granicę między wiarą a szaleństwem?

„Sekta śmierci” Johna Glatta to jedna z tych historii, które wstrząsają do głębi, bo wydarzyły się naprawdę. Nie ma tu fikcji, żadnych literackich ozdobników – tylko chłodna, reporterska rekonstrukcja drogi, jaką przeszła Lori Vallow: od uśmiechniętej matki i pobożnej mormonki do kobiety, która uwierzyła, że jej własne dzieci są „zombie”. Trudno w to uwierzyć. Trudno to pojąć. A jednak Glatt prowadzi nas przez tę historię z taką precyzją i empatią, że każda kolejna strona boli bardziej.

To opowieść o tym, jak łatwo można przekroczyć granicę zdrowego rozsądku, gdy spotka się człowieka, który umie mówić rzeczy, w które chcemy wierzyć. Chad Daybell - samozwańczy prorok, autor apokaliptycznych powieści, charyzmatyczny, przekonany o własnej misji - staje się dla Lori kimś więcej niż duchowym przewodnikiem. Ich znajomość zmienia się w obsesję, w której miłość i religia splatają się w niebezpieczny sposób. To właśnie wtedy zaczyna się upadek.

Glatt nie moralizuje, nie komentuje. Jego styl jest suchy, rzeczowy, pozbawiony sensacji - i właśnie dzięki temu przeraża najbardziej. Zebrane fakty, rozmowy z bliskimi, fragmenty dokumentów i relacji sądowych tworzą obraz, który wydaje się nierealny. A przecież wszystko wydarzyło się naprawdę: zaginięcie dzieci, tajemnicze zgony byłych partnerów, ucieczka na Hawaje, odnalezienie ciał w ogrodzie Chada. To nie jest fabuła thrillera - to kronika upadku człowieczeństwa w imię fałszywej wiary.

Najbardziej poruszyło mnie to, jak autor ukazuje przemianę Lori. Z kobiety, którą sąsiedzi nazywali „matką roku”, w osobę zdolną uwierzyć, że jej dzieci „zostały opętane przez ciemność”. Czytałam i co chwilę łapałam się na tym, że zadaję sobie pytanie: kiedy dokładnie nastąpił ten moment, w którym człowiek przestaje myśleć samodzielnie? Glatt nie daje łatwej odpowiedzi. Pokazuje za to mechanizm sekty w najczystszej formie - izolację, manipulację, pranie mózgu, potrzebę przynależności, która staje się śmiertelną pułapką.

„Sekta śmierci” to książka, która nie pozwala odetchnąć. Każdy rozdział przynosi kolejne zaskoczenie, a jednocześnie coraz większe poczucie bezsilności wobec tego, jak bardzo można zmanipulować ludzki umysł. Miejscami czyta się to jak thriller psychologiczny, miejscami jak kronikę końca świata - takiego, który ludzie sami sobie stworzyli.

Jest coś niezwykle ważnego w tym, że Glatt nie epatuje brutalnością. Nie potrzebuje tego, by wywołać emocje. Jego siła tkwi w faktach - suchych, udokumentowanych, przerażających. Właśnie dlatego ta książka zostaje z czytelnikiem na długo. Bo pokazuje, że zło nie zawsze przychodzi z krzykiem. Czasem zaczyna się od ciepłego uśmiechu i słów o zbawieniu.

Ocena: 9/10 - chociaż nie jest to lektura łatwa ani „przyjemna”. To książka, po której trzeba chwilę milczeć. Ale jeśli interesuje Cię, jak działa mechanizm sekty, jak rodzi się fanatyzm i dlaczego ludzie potrafią uwierzyć w najbardziej absurdalne teorie - „Sekta śmierci” to pozycja obowiązkowa. Dla mnie to jedna z najmocniejszych książek true crime ostatnich lat.

W czasie, kiedy cały świat zajęty był pandemią koronawirusa, w Ameryce rozpoczynał się proces w sprawie, którą miesiącami żył cały kraj. Przed sądem stanęli Lori Vallow i Chad Daybell, małżeństwo oskarżone o wielokrotne morderstwa popełnione na ich najbliższych, w tym dwójce dzieci Lori… John Glatt niedługo po aresztowaniu napisał o tej sprawie książkę, która właśnie teraz pojawiła się na polskim rynku. Jej angielski tytuł to The Doomsday Mother, czyli przydomek, jakim Lori została przez media okrzyknięta, a na polskich półkach znajdziecie ją pod tytułem “Sekta śmierci”. I jest to reportaż rzetelny, podzielony na cztery części, dwie pierwsze to około 200 stron, na które składa się pierwsze czterdzieści lat życia Lori i Chada osobno, po czym w połowie książki następuje ich spotkanie. I od tego momentu historia zaczyna toczyć się nieprawdopodobnym torem, jak z najgorszego kryminału. Autor jednak zachowuje w tym wszystkim proporcje i obiektywizm, przytacza fakty i wypowiedzi najbliższych, później też policji, prawników i sędziów, nie pozwala sobie na zbędne opisy, dostarcza nam to, co jest niezbędne, byśmy mogli dobrze poznać tę przerażającą historię. Po co? By wyciągnąć samodzielnie wnioski, może lepiej zrozumieć szaleństwo świata i uświadomić sobie, że mimo współcześnie dostępnej wiedzy i informacji, i tak nadal nie da się wszystkiego przewidzieć i racjonalnie wytłumaczyć, a już na pewno nie postępowanie człowieka. Naprawdę ciężko jest pojąć, że coś takiego mogło wydarzyć się naprawdę. A jednak tak się stało, a to wstrząsnęło mną do głębi.

„Sekta śmierci. Jak ślepa wiara, manipulacja i obsesja mogą zniszczyć życie” to wstrząsający reportaż, który opowiada o jednej z najbardziej przerażających sekt współczesnych czasów.

Autor w bardzo klarowny sposób przedstawia historię Lori Vallow i Chada Daybella — z pozoru „idealnej” pary, która wciągnęła się w skrajne przekonania o końcu świata, przerażające teorie o "zombifikacji", tajemnicze zgony bliskich i ostatecznie w dramatyczne śledztwo. Autor pokazuje jak Lori szukała celu i „wyższego powołania”, co uczyniło ją podatną na wpływ Chada Daybella. On zaś był charyzmatycznym przywódcą, który wykorzystywał urok i duchowe słownictwo, by podporządkować sobie innych. „Sekta śmierci” to wstrząsający i wciągający reportaż, o tym jak wiara staje się obsesją, „boskie znaki” zastępują logiczne myślenie, pojawia się ślepe posłuszeństwo, a granica między dobrem i złem zaciera się. Glatt świetnie oddaje ten proces krok po kroku. Autor prowadzi nas przez mroczne rejony ludzkiej psychiki, pokazując, że granica między wiarą a fanatyzmem, między nadzieją a destrukcją, może być cienka jak ostrze. To studium tego, co dzieje się, gdy zaufanie, czysta intencja i pragnienie przynależności spotykają się z bezwzględną charyzmą i prowadzą do tragedii. Najnowszy reportaż autora, jest jak zawsze napisany w przystępny sposób, z wyraźnym dramatem, co sprawia, że temat nie jest suchą dokumentacją, ale również angażującą historią. Nie jest to łatwa lektura, porusza trudne tematy, niesie ze sobą ogromy ładunek emocjonalny. To nie tylko opowieść o sekcie, ale również o mechanizmach oddziaływania na człowieka. Najbardziej wybrzmiewają skutki tego działania: rozbite rodziny, śmierć dzieci, zniszczone życia. Autor nie epatuje sensacją, tylko pokazuje, jak rodzi się prawdziwe zło.

Książka, którą trudno odłożyć oraz warto przeczytać, by zrozumieć, jak działają mechanizmy manipulacji. To reportaż, który wychodzi po za prostą narracje i zagłębia się w przyczyny oraz proces powstawania zła. Zła, które rodzi się z przekonania, iż czyni się "dobro". Polecam 🖤