Sanguis. Księga Upadłych Aniołów (barwione brzegi)

Są książki, które czyta się z przyjemnością. Są też takie, które poruszają serce, wzbudzają dreszcze i zostają w myślach na długo. Ale "SANGUIS. Księga Upadłych Aniołów" to coś więcej – to powieść, która stała się częścią mnie, zmieniła mój sposób postrzegania miłości, poświęcenia i nadziei. Emilia J. Lee stworzyła historię, która pochłania, porusza i na zawsze zapisuje się w pamięci.

Miłość, która rodzi się pomiędzy Emmą a Elliotem, nie jest zwykłym romansem. To subtelna, pełna napięcia i emocji podróż przez mrok przeszłości, nadzieję i niepewność jutra. Ich relacja to zderzenie dwóch światów – racjonalizmu Emmy i tajemniczości Elliota, który nosi na swoich barkach brzemię dawnych grzechów.

"SANGUIS" to coś więcej niż historia o miłości. To opowieść o sile odkupienia, o tym, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość, o uczuciu, które wykracza poza granice znanej rzeczywistości oraz, że każdy, nawet ten, kto nosi w sobie demony, zasługuje na szansę, by odnaleźć światło. To, co czyni tę lekturę naprawdę wyjątkową, to klimat. Wiedeń zimą, ośnieżone Alpy w oddali, migoczące światełka, zapach cynamonu i gorącej czekolady unoszący się w powietrzu. Każdy detal otoczenia został dopracowany z taką precyzją, że czułam się, jakbym stała obok Emmy, przeżywała wraz z nią każdy moment.

Jeśli myślicie, że potraficie przewidzieć zakończenie, musicie przygotować się na coś zupełnie innego. Emilia J. Lee zaskakuje w sposób, który złamał mi serce, a jednocześnie dał nadzieję. To finał, który zmusi Was do przemyśleń nad własnymi wyborami, przeszłością i możliwością odkupienia. "SANGUIS. Księga Upadłych Aniołów" to książka, która na nowo definiuje romans paranormalny. To historia o miłości, która przetrwa wszystko, o demonach – zarówno tych dosłownych, jak i metaforycznych – oraz o sile, jaką daje nadzieja. Jeśli szukacie powieści, która rozgrzeje Wasze serce, zaintryguje umysł i zostawi Was z wypiekami na twarzy, nie szukajcie dalej. Emilia J. Lee stworzyła dzieło, które jest niczym objawienie – piękne, emocjonalne i niezapomniane.

To powieść, którą się czuje, przeżywa i kocha. Gorąco polecam – nie tylko do przeczytania, ale i do zapamiętania na zawsze.

Jedna z piękniej wydanych książek na mojej półce.

Zimowy i zaśnieżony Wiedeń 🥰 Można było poczuć klimat tego miasta przyozdobionego przed Świętami. Potraktuję tę książkę jako wstęp do czegoś więcej, bo czuję ogromny niedosyt i ciekawość. Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy.

Głównie to nastolatkowy romans z wątkiem fantasy.

3/4 książki to rozwijający się związek pomiędzy Emmą a Eliotem. Ta para teoretycznie poznała się przypadkiem w sklepie. Ich związek bardzo szybko się rozwija i stają się sobie bardzo bliscy.

Towarzyszymy i podczas randek i obserwujemy rodząc się uczucia. Troszkę dłużyła mi się ta romantyczna sielanka, ale zbudowała odpowiednią atmosferę.

To za sprawą Eliota zostaje wprowadzony wątek paranolmalny, ale czy aby tylko? 😉

Dużo tu tajemnic, po przeczytaniu ostatnich rozdziałów pojawia się wiele pytać, a autorka dorzuca kolejne mroczne sekrecik 😉

Zakończenie super. Naprawdę jestem mega ciekawa co dalej, a to o czymś świadczy.

Dodatkowe wątki to choroba, praca za granicą, przemoc rówieśniczka, uzależnienie od używek.

„- Jesteś taka, jaką sobie wymarzyłem.- Stanął nade mną.

- Wymarzyłeś? - Upiłam łyk herbaty. - Czyżbyś przypłacił moją obecność krwią?

- Litrami, ale pragnienie poznania swojej bratniej duszy jest kosztowne. Było warto -przytaknął, śmiejąc się z lekkim zawstydzeniem.”

Mam wrażenie, że wszystko co napiszę i tej książce, to będzie za mało. @emikrr stworzyła historię wyjątkową, która jest niepowtarzalna. „Księga Upadłych Aniołów” nie powiela schematów, dzięki czemu zostaje w pamięci czytelnika na dłużej. Kiedy już myślicie, że wiecie czego możecie się spodziewać, Emilka wyprowadzi Was w pole.

W tej pozycji kupiło mnie wszystko. To moje bezapelacyjnie dziesięć na dziesięć. Mamy tu zimowy Wiedeń, piękną przyjaźń, cudowną miłości, ale także chorobę i fantastyczny wątek. Jaki? Przekonajcie się sami.

Tą historią się żyje, przeżywa się ją całą sobą. Czułam się, jakbym była w samym środku akcji. Pokochałam Emme i Elliota. To moja ulubiona książkowa para, bratnie dusze, które magicznie się odnalazły. Ich relacja rozwija się powoli, bez pośpiechu, tak jak być powinno. Nie myślcie sobie, że bohaterowie są bez skazy. Nie są. Elliot skrywa pewną tajemnice, która powoli wypływa na światło dzienne. Mimo wszystko uwielbiam go, jego poczucie humoru, a także to, jak traktuje Emme.

@emikrr cudownie opisała zimowy Wiedeń. Jeśli to miasto nie byłoby na mojej liście do zwiedzania, po takiej książce już chciałbym tam być. Jak o tym myślę, zachciało mi się odwiedzić jarmark, byle nie skończyło się tak, jak u Emmy i Elliota 🤫

Nie mogę również zapomnieć o klimacie, który funduje nam Emilka. Od samego początku czuć mrok. Wiemy, że coś jest nie tak, ale nie możemy wiedzieć co to takiego. Rewelacyjny zabieg! Możecie się też spodziewać mnóstwa emocji, śmiechu przez łzy, ale także samych łez. Ta książka nie jest łatwa, jesteście na to gotowi? Mam nadzieję że tak.

Chciałabym zapomnieć tę lekturę, żeby przeżyć ją na nowo.

Nie możecie przejść obok niej obojętnie.