Saint. Zakazany owoc. Tom 3

“Saint”

“Cisza, jeśli tego jeszcze nie wiesz, jest kłamstwem.”

[współpraca reklamowa z @wydawnictwopapieroweserca]

✨

Cierpliwie czekało i w pewnym momencie się odezwało…

„Pomogę ci.”

Potwór, którego nie dało się wypędzić spod łóżka.

I ta jedna noc go uratowała i jednocześnie zaburzyła wszystko, co kochał.

Odszedł, pragnąc naprawy i nie chcąc ranić innych.

✨

Ten tom zwiódł mnie na pokuszenie…

Już teraz mogę napisać, że „Saint” jest jedną z piękniejszych książek, jakie było mi dane poznać w tym roku.

„Saint” to książka, która badała na każdym podłożu miłość, religię i zdrowie psychiczne, a opisana choroba? Moje serce na chwilę się zatrzymało.

„Saint” to książka, w której „Co jeśli” miało ogromne znaczenie.

Teraz, gdy jestem już po przeczytaniu nie mogę przestać o niej myśleć. Miała w sobie wszystko, czego pragnęłam, oczekiwałam, a nawet i jeszcze więcej.

Ale wiecie co? Obawiałam się jej.

Obawiałam się i jednocześnie byłam cholernie ciekawa, czy i mnie zniszczy emocjonalnie albo, czy przetrwam romans, w której pojawi się biseksualista i homoseksualista w „czystej postaci”. Pomijam reverse harem, bo tam mimo wszystko pojawia się kobieca postać. I jak się okazało nie miałam czego się obawiać, bo ta książka obudziła we mnie piszczącego demona, który rozpływał się na najmniejszych gestach.

„Witaj, Aiden.”

Dwa słowa, które potrafiły zaburzyć uporządkowany świat.

Dwa słowa, które obudziły namacalną tęsknotę i pokusę.

Aiden, główny bohater tej powieści 5 lat temu porzucił swoje „dynamiczne” życie pełne przyjęć, pieniędzy na rzecz poliestrowego szkaplerza i szaty mnicha. Ten sam Aiden, który miał poczucie samolubnego i na nic niezasługującego człowieka w jednej chwili obrócił swoje życie o 180 stopni, adaptując się w każdym miejscu na ziemi i dostrzegając jej piękno.

Świetliki…

I on pozostawiony 5 lat temu bez jakichkolwiek wyjaśnień, zakłócający jego spokój.

On starający się zamknąć pewien etap w życiu, żeby ruszyć do przodu.

„Spójrz na mnie.”

Elijah… poznałam go już w poprzednim tomie i byłam bardzo ciekawa, jaką rolę odegra w tym. Dziennikarz praktykujący kreatywne pisanie pragnął napisać artykuł o klasztorze i tym, co się w nim dzieje. Elijah… to piękna postać.

W momencie, kiedy on się pojawił wraz z Aidenem zapomnieliśmy jak się oddycha.

Dzięki wierze odnalazł spokój, a jego równowaga i zakłócona harmonia zostały zachwiane przez miłość jego życia.

Ukryte uczucia, wewnętrzne myśli i zmierzenie się z nierozwiązaną przeszłością, która chciała poznać powody i odpowiedzi.

Miłość… to proste słowo, ale to, co ze sobą niesie? Czy ono jest takie proste? A może wywołujące ból i uczucia, o które chciało się zapomnieć za wszelką cenę?

Ta miłość. To jedno proste słowo w ich przypadku nie potrzebowała być głośna. Ona odbijała się w oczach i pragnęła wypłynąć na powierzchnię. Zmierzyć się z nią.

Bo ich miłość…

Była nie do podważenia.

Bo ich miłość kwaśniała, szczypała i wytwarzała niedostępne, lecz na wyciągnięcie ręki odurzające pragnienia.

„On jest moim słupem ognia na pustyni, moim światłem, moją koniecznością.”.

Chemia była oszałamiająca. Uczucia subtelnie się wylewały, a tęsknota zbliżała.

Kołaczące serca i głodne pocałunki…

I ich gra pt.

„Co jeśli?”

„Co by było, gdyby?”

„Czego naprawdę chcesz?”

Która w pewnym momencie przestała być grą i pragnęła prawdziwości. Otworzenia się, poskromienia strachu, wyjścia ze strefy „komfortu”.

„Możesz to naprawić?”

A jednak cichych szeptów nie zawsze można było zagłuszyć.

To w tej książce poznałam bohaterów, którzy na każdym kroku musieli mierzyć się z przeszłością i otaczającą ich teraźniejszością w dogłębny sposób.

To tutaj zobaczyłam człowieka, który pragnął odnaleźć równowagę w zakłóconym i zniekształconym życiu.

To tutaj było mi dane obserwować jak wiara uratowała człowieka, wtedy kiedy myślał, że nie ma dla niego ratunku.

„Witaj. Czekałam na ciebie.”

Poruszony aspekt psychologiczny zwłaszcza w tym jednym rozdziale był uderzający, ale obserwowanie tego wszystkiego przez całą książkę było naprawdę bolące i jednocześnie uleczające, bo tę drogę przeszłam razem z głównym bohaterem niczym jego cień. I napiszę to, co napisała autorka w posłowiu…

„Jesteście piękni i uważam, że to zaszczyt dzielić z wami tę ziemię.” – czy właśnie w moich oczach pojawiły się łzy? Całkiem możliwe.

Sierra poruszyła w tej książce tematy religijności, seksualności, duchowości i uczuciowości. Uwierzcie mi… gdy pojawiały się najmniejsze gesty, myśli, to czułam się, tak jakbym była przyłapana na gorącym uczynku… Jakby książka do mnie mówiła „O nie, nie idziemy tą stroną, tak nie wolno.”. To w jaki sposób Sierra przedstawiła tę historię jest naprawdę niesamowite i aż mi przykro, że pozostałe dwa tomy były tak bardzo zjechane w book mediach – nie zasługiwały na to i naprawdę rozumiem to, że każdy z nas ma inny gust czytelniczy, ale sposób, w jaki Sierra porusza ważne tematy, o których zazwyczaj nie mówi się na głos – jest piękny i wyjątkowy.

Przy tej książce czułam się obnażona, oczyszczona i ochrzczona. To nic, że z religią mam mało wspólnego. Naprawdę. Ta książka pochłania i wciąga w historię do utraty tchu. A wraz z nią śledzi się poczynania głównych bohaterów i towarzyszy się im w na każdym kroku. WE WSZYSTKIM.

„Saint” został tak pięknie napisany, że aż żal było mi kończyć tę książkę. Delektowałam się nią i dawkowałam.

Piękna i złożona historia pełna namiętności, rozbrajających i uderzających słów oraz zranionych serc. O skomplikowanym epickim romansie, drugiej szansie i wymuszonej bliskości.

Historia o poszukiwaniu prawdziwego siebie, powołania i równowagi.

Fascynuje, oczarowuje, skłania do myślenia i wzbudza podziw w grzeszny i uduchowiony sposób.

Poznanie tej serii było dla mnie zaszczytem i proszę o więcej książek Sierry.

Był już romans z księdzem i związek z zakonnicą. Jeśli myśleliście, że to koniec szokujących książek od Sierry to mam dla Was trzeci tom "Zakazanego owocu" a w nim kuszenie... mnicha. Ale romans w tej historii nie jest najważniejszy, bo główny bohater głównie opowiada o walce z depresją. Mamy tutaj myśli samobójcze, radzenie sobie ze stratą i bólem. Szukanie nowej życiowej drogi i pełno pięknych i mądrych cytatów o Bogu i różnych rodzajach miłości.

Aiden pięć lat temu w środku nocy porzucił swoje dawne życie, aby zostać mnichem. Porzucił karierę, swoje miliony rozdał potrzebującym i złamał serce Elijah. Zrezygnował z miłości swojego życia, aby oddać się Bogu. Niestety mimo minionego czasu o Elijahu Iversonie nie sposób zapomnieć. Aby wykorzenić ze swojego serca resztki tęsknoty Aiden postanawia poszukać klasztoru, którego restrykcyjne zasady i kompletna izolacja mogłyby pomóc mu utrzymać wszystkie złożone ślubowania. W tym celu planuje podróż po Europie. Nim jednak wyruszy w podróż w bramach klasztoru staje Elijah i wywraca jego życie do góry nogami. Mężczyzna zdaje sobie sprawę, że jego miłość jest niezachwiana. Jedynym wyjściem jest ucieczka. Aiden pokłada ogromną nadzieję w podróży do Europy, jednak nie przypuszcza, że wyruszy w nią razem z Elijahem. Ich wspólna droga obnaży ich uczucia i wystawi na pokusę. Pojawią się wzruszające wyznania i skradzione pocałunki. Pożądanie wymyka się spod kontroli a powołanie Aidana staje pod znakiem zapytania. Jak skończy się ich wspólna podróż? Czy Aiden wybierze oddanie Bogu czy Elijahowi? Co się stanie, kiedy Aiden odkryje swój sekret o nocy sprzed pięciu lat?

„Saint” to piękna, bolesna i zmysłowa książka. Historia Aidana chwyciła mnie za serce. Jego walka z depresją jest centralnym punktem książki. Owszem jest tu romans (i to gorący), ale do mnie przemówił głównie wątek mężczyzny, który szuka nowej życiowej drogi. Sierra kolejny raz udowadnia jak pięknie potrafi pisać o miłości i świętości. Może się wydawać, że to przekroczenie granicy, jeśli w jednym zdaniu mówi się o seksie i Bogu, ale tutaj wszystko zagrało. Wszystko było dopełnione. Lektura była słodko - gorzka. Było w niej mnóstwo cierpienia, ale i piękna. Było pikantnie i uroczo. Ja jestem zachwycona. To kolejna książka od Sierry, która jest powiewem świeżości. Oryginalna i zaskakująca. Spodoba się czytelnikom szukającym nieszablonowych i mocnych historii.

„Cza­sa­mi lu­dzie, któ­rzy śmie­ją się naj­gło­śniej i się­ga­ją po życie naj­moc­niej, stoją naj­bli­żej ciem­no­ści.”

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

„Saint” to mój pierwszy romans mlm i nie ukrywam, że odrobinę obawiałam się tego, jak odbiorę tę historię. Paradoksalnie pod względem scen 🌶🌶🌶 wydawał mi się najspokojniejszy i chyba ani razu nie zdarzyło mi się przewrócić oczami. Relacja Elijaha i Aidana opisana była naprawdę ze smakiem.

Flaming Hot Aidan, dla którego sensem życia była zabawa, seks, alkohol, jeszcze więcej seksu pewnego dnia rzucił wszystko, zostawił kochającego chłopaka i został mnichem. Ten rozgadany, wiecznie roześmiany chłopak zmienił swoje życie o 180 stopni. Dlaczego? Cóż… niech odpowiedzią na to będzie cytat z początku recenzji. Nic więcej Wam nie zdradzę.

Niektórzy uważają, że ta część jest przegadana, a dla mnie jest idealna, bo pokazuje prawdziwą przemianę łobuza w mnicha. Bez tych filozoficznych rozważań nie byłby taki autentyczny.

A może tak mocno trafiła do mnie ta część, bo bardzo dokładnie rozumiem przekaz rozdziału 47? Bardzo dobrze wiem z czym mierzył się główny bohater? Czym jest TO?

„Wznoszę swe oczy ku górom”

POLECAM