Rzeka zaklęta

Dzięki książkom możemy przenosić się do najróżniejszych zakątków świata, ale i krain, o których nigdy wcześniej nawet nam się nie śniło. To jedna z rzeczy, za które tak bardzo uwielbiam czytać. W „Rzece zaklętej” Rebecca Ross przenosi nas na tajemniczą wyspę Cadence, gdzie mieszkają dwa zaciekle walczące ze sobą klany. Miejsce to przypomina klimatem Szkocję, szczególnie urokliwą wyspę Skye. Ucieszyło mnie to przeogromnie, bo jednym z moich marzeń jest podróż w to właśnie miejsce.

W styczniu trafiłam na kilka dobrych książek, ale „Rzeka zaklęta” niezaprzeczalnie jest najlepszą z nich. Zauroczył mnie klimat powieści, jak i historia opowiedziana przez autorkę. Zdaję sobie jednak sprawę, że przez specyficzny styl i dość dużo wątków obyczajowych (jak na fantastykę) nie będzie to książka dla wszystkich.

Głównym motywem są tutaj poszukiwania zaginionych dziewczynek, w których pomóc ma Jack. Mężczyzna jest bardem, który ostatnie lata spędził na stałym lądzie z daleka od duchów żywiołów rządzących na wyspie. Oprócz Jacka poznajemy także Adairę, z którą rywalizował w dzieciństwie oraz małżeństwo Sidrę i Torina — ona jest uzdrowicielką, a on kapitanem straży. Historia w „Rzece zaklętej” jest w głównej mierze opowiadana z perspektywy tej czwórki. Każda z tych postaci jest inna, ale wszystkie łączy to, że muszą stawić czoła swoim lękom. Najwyraźniej widać to poprzez wątek z Sidrą i Torinem. Nie jestem w stanie wybrać, kogo z tej czwórki polubiłam najbardziej. Wszystkie perspektywy były dla mnie tak samo interesujące i z przyjemnością śledziłam ich losy. Najbardziej spodobały mi się wątki romantyczne. Czytałam kilka opinii, w których pisano, że relacja Jacka i Adairy była mało przekonująca, ale ja tak nie uważam. Czułam napięcie między tą dwójką już od ich pierwszego spotkania. Te wszystkie spojrzenia, rozmowy… To jest jeden z tych wątków romantycznych, które może nie są głośne, ale przez to mogłoby się o nich czytać w nieskończoność. Sama Cadence jest cudownym miejscem akcji — tajemnicza wyspa spowita mgłą, naznaczona historią, rządzona przez duchy. Na każdym kroku czuć tutaj celtycki klimat. Interesującym elementem jest też parę legend i podań wplecionych w główną historię. Ważną rolę odgrywa tu także muzyka grana, a także komponowana przez Jacka.

„Rzeka zaklęta” jest pierwszą częścią dylogii, co jest o tyle zaskakujące, że wszystkie zagadki zostały już rozwiązane w tej części. Podejrzewam, że kolejny tom będzie dotyczył drugiej części wyspy, o której na razie zostało niewiele powiedziane. Jest na co czekać, choć troszeczkę obawiam się, co przyszykowała dla nas autorka.

„Rzeka zaklęta” trafiła do puli moich książkowych ulubieńców, bo nie znalazłam w niej żadnego elementu, który by mi nie grał. Ta historia to mistrzowsko skomponowany utwór, w którym każda partia wybrzmiewa w idealnym dla niej momencie. Poprzeczka została zawieszona wysoko i mam ogromną nadzieję, że druga część tej dylogii spełni moje oczekiwania.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Jestem tylko wersem zainspirowanym twoim refrenem i będę podążał za tobą do końca..."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Rzeka zaklęta" autorstwa Rebecca Ross to książka, która od samego początku mnie zachwyciła.

Jack, od lat nie był w domu, na Cadance. Przestał uważać wyspę za swój dom. Wyjechał studiować i tworzyć muzykę na kontynencie. Jego życie było ułożone, wszystko się zmieniło wraz z listem z domu. Przywódca klanu wzywa go na wyspę, a Jack wraca. Na wyspie coś się dzieje. Zaczynają znikać małe dziewczynki. Córka przywódcy klanu, Adaira, uważa że tylko Jack może pomóc je odnaleźć. Tylko bowiem bard, grający na harfie, potrafi wezwać duchy, a duchy wiedzą wszystko. Kto odpowiada za zniknięcia??? Czy dziewczynki się odnajdą??? Co czeka Jacka po powrocie na wyspę???

Jack i Adaira, woda i ogień, od dzieciństwa najwięksi wrogowie, ale czy na pewno. Po powrocie Jacka wszystko się zmienia. Adira, okazuje się nie taka straszna, jak pamiętał i teraz potrzebuje pomocy.

Na Cadance rządzą duchy, to one mogą pomagać, albo przeszkadzać, wszystko zależy od ich kaprysu. 📚📚📚 "Cadance zawsze była nieprzewidywalna i niebezpieczna, cudowności istniały tu obok koszmarów." 📚📚📚

Książka jest napisana pięknym językiem. Historia wciąga i nie da się od niej oderwać. Czuć czające się na każdym kroku niebezpieczeństwo. Magia miesza się z rzeczywistością. Wątek romantyczny jest, ale nie wysuwa się na pierwszy plan. Najważniejsze są skrywane tajemnicę. To co odkryją bohaterowie na zawsze zmieni, nie tylko ich życie, ale i wszystkich mieszkańców. Ja jestem zachwycona. Gorąco wam polecam.

,,Rzeka zaklęta" Rebekki Ross to dobra książka, która pod pewnym aspektem wyłamuje się z obecnych trendów i zaskakuje. Bohaterowie ,,Rzeki zaklętej" przechodzą ciekawą drogę w pierwszym tomie. Muszą zmierzyć się z od dawna skrywaną prawdą, własnymi emocjami. W pierwszym tomie autorka przedstawiła dość interesujący, ale hermetyczny klan. Jestem bardzo ciekawa reszty tego świata i dalszych losów bohaterów. ,,Rzeka zaklęta" to książka o miłości, odwadze i gorzkich tajemnicach, które ranią jak ostry miecz. Daj się porwać nurcie wody i muzyce barda z wyspy Cadence.Ja z przyjemnością sięgnę po drugi tom.

Uwielbiam celtyckie klimaty, dlatego z wielką chęcią sięgnęłam po tę historię i muszę przyznać, że jej cudowny klimat porwał mnie właściwie od pierwszego rozdziału i sprawił, że z wielkim zainteresowaniem poznawałam świat i śledziłam fabułę powieści.

Styl autorki jest piękny i baśniowy, co działa zdecydowanie na plus, jednocześnie jednak akcja rozwija się w dość powolnym tempie, a samych plot twistów nie ma zbyt wiele (kumulują się głównie blisko finału), dlatego fani wartkiej, dynamicznej akcji mogą się poczuć lekko zawiedzeni.

Jeśli chodzi o bohaterów, to najbardziej polubiłam barda Jacka i jego siostrę Frae, o której z wielką chęcią dowiedziałabym się czegoś więcej. Zaintrygowała mnie również postać Adairy i wygląda na to, że w drugim tomie będzie odgrywała jeszcze większą rolę.

Sama fabuła była dość ciekawa, jednak samo wyjaśnienie głównego wątku nie do końca mnie usatysfakcjonowało i pozostawiło po sobie lekki niedosyt.

Podsumowując, jest to naprawdę intrygująca i klimatyczna historia, przy której można naprawdę świetnie się bawić i oderwać od rzeczywistości. Polecam! 😊

Temu tytułowi nie można odmówić jednego – niepowtarzalnego, chłodnego i zamglonego klimatu. To jest z pewnością największy walor tej historii! Atmosfera świata przedstawionego była unikalna i sprawiała, że czułam ciarki na plecach.

Sam pomysł na świat, bohaterów, a także i magię był naprawdę ciekawy. Jednak ostatecznie coś tu zawiodło...

🍃Zrzucam całą winę na bohaterów, których potencjał nie został umiejętnie wykorzystany. Relacja głównych bohaterów, stanowiących centrum tej historii, nie wzbudziła we mnie żadnych emocji - pomiędzy Jackiem i Adairą nie było żadnej chemii, a uczucie pojawia się bez najmniejszych przesłanek o rosnącym zainteresowaniu stron.

🍂Inna rzecz ma się z drugą parą bohaterów - Sidra i Torin również nie stanowią mojej ulubionej relacji, jednak jako jedyni wzbudzili we mnie pozytywne odczucia. Zwłaszcza Sidra, którą wyjątkowo polubiłam! Mądra, odważna i pełna dobroci!

⚡️Pomysł z wykorzystaniem krążących po wyspie duchów, uzurpujących sobie prawo do ingerowania w życie człowieka, był naprawdę świetny. Niestety nie został odpowiednio poprowadzony. Jego potencjał zdusiła narracja, której brak było zaskoczeń. Głównie to zakończenie pozostawia wiele do życzenia.

💫W swojej opinii jestem rozdarta! Świat, z którym się zapoznałam naprawdę uwiódł mnie swoim urokiem: ciemnymi zaułkami, szepczącymi głosami, mroźnym powietrzem i zapachem morskiej bryzy. Oh… uwielbiam to!

Moje zastrzeżenia kieruje jedynie w stronę bohaterów, ponieważ jeśli główni bohaterowie nie są w stanie zainteresować mnie - czytelniczkę - to niestety czuję rozdźwięk.

🌚 Z chęcią przeczytam kontynuację, która, miejmy nadzieję, odczaruje mi tę historię!

„Rzeka zaklęta” to ciekawa i trzymająca fantastyka inspirowana mitologią celtycką. Trudno się oderwać od tej lektury.

Tą historię pokochałam właśnie dzięki tej mitologii celtyckiej. Jest przepełniona magią, muzyką. Miałam wrażenie jakbym wkroczyła do świata baśni. Książka jest bardzo nastrojowa.

Bohaterowie to postacie, które na nowo siebie określają. Odkrywają siebie. Polubiłam ich. Każdy z nich był wyjątkowy i reprezentował inną grupę. Mamy tu barda bez ojca, dziedziczkę, która nie boi się stawiać czoła nieznanemu i dba o swój lud, dowódcę straży, który zda sobie sprawę z tego co tak naprawdę jest ważne oraz uzdrowicielkę, która straci wiarę i będzie musiała odnaleźć ją na nowo.

Początkowo akcja rozwijała się powoli, przez co miałam problem aby się wciągnąć w książkę. Jednak szybko się to zmieniło. Akcja stała się wartka i pełna zaskakujących zdarzeń. Zupełnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw na koniec! Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu!

Czy czytać? Czytać! Jak najbardziej!

Jest to świeży, niezwykły i oryginalny tytuł.

Absolutny must read!

Piszę recenzję od razu po zamknięciu powieści i nawet nie wiecie ile emocji kotłuje się we mnie! Dosłownie zostałam zmiażdżona emocjonalnie! 😳

Owszem, miałam wysokie oczekiwania wobec tej książki i kompletnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Kiedy zaczęłam czytać i dałam się porwać fabule pełnej duchów, zaklętej muzyki i znikających dziewczynek... Przepadłam bez reszty. Czułam, że to jest to! 😍

Dwa zwaśnione rody, które od lat toczą wojnę. Jeśli jeden przekroczy granicę, drugi od razu o tym wie. Magia w postaci duchów wody, wiatru i ziemi, przejmująca muzyka, która odegra bardzo ważną rolę i tajemnice, które niekoniecznie chcą ujrzeć światło dzienne...

Kto porywa młode dziewczynki? Dlaczego żywioły nie chcą powiedzieć prawdy, mimo że widzą wszystko? Jakie mroczne sekrety wyjdą na jaw? Czy uda się zażegnać wojnę? 😳

Nie udało mi się dosłownie niczego przewidzieć! Kiedy wydawało mi się, że udało mi się dojść do prawdy, autorka uświadomiła mi, że obrałam zły trop. Świetnie napisana książka, przepiękna historia z muzyką, odwagą i rodzinnością w tle. Magia, wątek romantyczny i pradawne żywioły. Polecam! Potrzebuję kontynuację na już! 😍😍

Jack lata temu został wysłany na kontynent, by pobierać nauki jako bard. Gdy nagle otrzymuje list z rodzinnej wyspy z prośbą o powrót, jest zaskoczony. Cadence to magiczna wyspa podzielona przez dwa wrogo nastawione klany. Jack ma pomóc swojemu klanowi – w ostatnich tygodniach zniknęło kilka dziewczynek, które mogą zostać odnalezione dzięki pieśni barda. Jack może wezwać na pomoc duchy i w ten sposób uratować dziewczynki.

Rzeka zaklęta Rebecki Ross to powieść fantastyczna dla młodzieży i nie tylko. Głównym bohaterem fabuły jest Jack. To młody mężczyzna, który dziesięć lat spędził poza rodzinną wyspą. Oprócz niego narrator trzecioosobowy pokazuje losy innych postaci – w tym Adairy, córki przywódcy klanu, czy Sidry, która zajmuje się tworzeniem magicznych mikstur.

Jack jako główny bohater jest pełen sprzeczności i to mi się w nim bardzo podobało. Ma uraz do wyspy, czuje się z niej wyrzucony, a jednak mimo wszystko to właśnie Cadence daje mu poczucie, że jest w domu. Dojrzał na kontynencie i zmienił się. Dba o matkę, chociaż relacje z nią zawsze były w jakiś sposób napięte. Jest też odważny i poświęca się dla mieszkańców wyspy. Można mieć w nim wsparcie.

Fabuła to głównie wątek zaginionych dziewczynek. To wokół tej sprawy kręcą się inne wydarzenia. Jack musi nauczyć się dzięki muzyce przywoływać duchy żywiołów, które mogą pomóc w odszukaniu dziewczynek. Równocześnie przez te zniknięcia okazuje się, jak sprawy się mają w związku z obroną klanu i relacjami z drugimi mieszkańcami wyspy. Czytelnik dowiaduje się o napiętej sytuacji, a jednak obserwujemy próby rozejmu w tym trudnym czasie.

Jest w fabule też miejsce na wątki poboczne, które ostatecznie mają duże znaczenie dla przedstawionej historii. Mamy relacje małżeńskie, wątek miłosny, a także poszukiwanie swojego miejsca w społeczności. Jack dowiaduje się więcej o jego rodzinie, a Sidra mierzy się z kryzysem wiary. Pojawia się też wątek uczucia między dawnymi wrogami. Postacie inaczej patrzą na wydarzenia sprzed lat, ich relacje dotyczące przeszłości ulegają zmianie/ To wszystko sprawia, że opowieść nie jest płaska, a bohaterowie stają się pełnowymiarowymi postaciami, nie tylko tłem wydarzeń.

Jeśli chodzi o wątek magiczny, to jest on ciekawy. Nie są to typowe czarodziejskie zaklęcia czy inne czary, lecz rytuały związane z żywiołami. Duchy reprezentują różne siły natury, ale pojawiają się też zaczarowany rośliny czy legendy, które mają za zadanie ustrzec przed czymś społeczności. Duchy igrają ze śmiertelnikami, ale też wysłuchują ich. Za moc trzeba jednak zapłacić.

Książka jest dobrze napisana. Opisy nie męczą, postacie mają interesujące i złożone charaktery, a fabuła jest spójna i logiczna. Nie brakuje zaskoczeń, szczególnie pod koniec powieści. Na plus wychodzi fakt, że autorka sięgnęła po mitologię celtycką i wplotła jej elementy w opowieść. Mimo że jesteśmy wrzuceni do nowego świata, skrupulatnie się go nam tłumaczy. Nie jest to jednak toporne przedstawienie – o nowych rzeczach dowiadujemy się z relacji, rozmów, czasem z narracji. Plusem jest to, że Jack od lat nie był na wyspie, więc i on przypomina sobie pewne rzeczy związane z funkcjonowaniem tego miejsca.

Rzeka zaklęta to dobra powieść fantastyczna dla młodych czytelników. Czytałam ją z ciekawością i byłam zadowolona z lektury. Mam nadzieję, że szybko dostaniemy drugi tom.

Czy czytaliście kiedyś powieść inspirowaną szkockim folklorem? Może macie jakiś swój ulubiony folklor?

Dziś zapraszam Was na recenzje powieści "Rzeka zaklęta" autorstwa Rebekki Ross. Powieść została przepięknie wydana nakładem Wydawnictwa You&YA. Za egzemplarz książki do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Dwa zwaśnione klany, które od pokoleń nie potrafią się pojednać. Jack Tamerlaine po długich latach wraca na wyspę. Na Cadence w jednym z klanów znikają dziewczynki. Wraz ze swoją rywalką z dzieciństwa, Adairą, szukają zaginionych. Jack ma prawdziwy talent i przy pomocy muzyki potrafi wiele zdziałać. Próbują obłaskawić duchy żywiołów muzyką aby dostać odpowiedź na pytanie gdzie są porwane dziewczynki. Jaki sekret skrywają duchy i czy klany dojdą do porozumienia?

Rebecca stworzyła niesamowitą opowieść, którą aż prosi się by czytać ją podczas słuchania szkockich melodii. Jest to oryginalna opowieść przepełniona magią. Tajemnica do rozwiązania i poznawanie niesamowitego świata szkockiego folkloru jest świetną rozrywką wartą zarwania nie jednej nocy. Ogromnie spodobała mi się historia i jej zakończenie. Magiczny świat i jego tajemnice są niezwykle intrygujące aż pragnie się więcej i więcej! Podoba mi się to jak autorka przedstawiła relacje między ludźmi i jak stopniowo zmieniało się ich podejście do siebie. To jak siebie odkrywają i poznając się coraz lepiej, jak stopniowo budzi się między nimi uczucie jest genialnie napisane. Jeśli czytać romanse to tylko te powolnie rozwijające się i naturalne.

Bardzo polecam Wam tą powieść. Jest to nie tylko piękna historia miłości, ale również i magiczna przygoda pełna tajemnic i zagadek.

"Rzeka zaklęta" zaskoczyła mnie swoim pięknem. Lektura sprawia, że z łatwością możemy sobie wyobrazić niesamowitą wyspę Cadence - morską bryzę, szum fal, chłodne porywy wiatru albo zwodniczą mgłę. Świat przedstawiony jest po prostu cudowny. W powieści magia nie ukrywa się w różdżkach i starych księgach, tylko jest nią przesiąknięta cała przyroda. Duchy żywiołów mogą wciągnąć cię pod wodę, pomóc w uprawie roślin, tak zmienić krajobraz, że nigdy nie dotrzesz do celu albo przenieść z wiatrem wiadomość na odległość wielu kilometrów. Są kapryśne, dlatego tylko rodowici mieszkańcy wyspy wiedzą, jak sobie z nimi radzić.

Jednocześnie jest to opowieść o przyjaźni, rodzinie, miłości, dziedzictwie, władzy i konflikcie dwóch plemion. Ani razu nie poczułam, żeby akcja mi się dłużyła, chociaż faktycznie snuje się ona niespiesznie. Bardziej hipnotyzuje czytelnika, uwodzi romantyzmem, nie wiedziałam, czego się dalej spodziewać, chciałam pozostać w tym świecie jak najdłużej. Duży plus wystawiam głównym bohaterom, którzy nie popełniają błędów typowych dla swoich rówieśników w innych podobnych książkach. Chociaż są młodymi dorosłymi, to zachowują się rozsądnie, rozmawiają ze sobą, ich ewentualne uczucia czy rozterki w żaden sposób nie przytłaczają spraw obiektywnie ważniejszych.

Chciałabym już dowiedzieć się, co będzie się działo dalej, chciałabym odkryć więcej legend i poznać więcej duchów ukrywających się na wyspie. Czuję, że drugi tom również mnie nie zawiedzie, chociaż trochę mi przykro, że nie powstało więcej części. Polecam gorąco fanom fantastyki i mitologii.

🖤🖤🖤

,,Zupełnie jakby doskonale wiedziała, co on czuje, jakby stanowili lustrzane odbicie… Nie, to niedorzeczne, skoro miała wszystko, czego jemu brakowało… Ją uwielbiano, nim gardzono, ona była idealna, on krnąbrny. I dlatego musiał ją pokonać…”

,,Rzeka zaklęta” autorstwa Rebecci Ross to pozycja z gatunku new adult fantasy myślę jednak, że może ją czytać każdy.

🦋Jest to pięknie napisana książka, bardzo przemyślana i skierowana do tych, którzy lubią delektować się czytaniem.

🦋Nie doświadczycie tutaj porywającej akcji. Fabuła toczy, się raczej powoli jednak ma to jakiś cel. Nadanie odpowiedniego klimatu, wprowadzenie w odpowiedni nastrój i zbilansowaniu uczuć.

🦋Głównym motywem tej powieści jest zdecydowanie magia, która jest bardzo ciekawie przedstawiona, muzyka, która naprawdę aż rozbrzmiewa między wersami oraz klimat mitologii celtyckiej.

🦋Jeśli chodzi, o wątek romantyczny to jest on dość subtelny i właściwie zalicza się do relacji enemies to lovers.

🦋Co się zaś tyczy bohaterów tej książki uważam, że mają coś w sobie. Nie są idealni. Momentami ma się wrażenie, że są ciut niewyraźni i niejacy, nawet główne postacie, czyli Jack i Adaira. Jednak mają w sobie, coś takiego, co mnie do nich przekonuje. Nie wiem jeszcze, co to takiego i może dowiem się, tego dopiero czytając kolejne tomy jednak póki, co tyle mi wystarczy, by cieszyć się z tej lektury.

🦋Zwłaszcza, iż jestem bardzo zadowolona z kreacji przedstawionego w książce świata. Uważam, iż jest to naprawdę dobrze przedstawiony świat fantasy, który jak dla mnie przynajmniej nie miał żadnych luk i sprawiał, że łatwo mi się było w nim odnaleźć.

Kochani ogólnie jestem zadowolona z lektury. Nie sądz, iż jest ona jakoś szczególnie wybitna, ale najzwyczajniej jest dobra, urocza i przyjemna w odbiorze.

Myślę więc, iż mogę wam ją bez wyrzutów sumienia polecić🤗❤.

Jack nie przypuszczał, że jeszcze kiedykolwiek odwiedzi swoją rodzinną wyspę. Kiedy za młodu był odrzucany przez rówieśników i w rodzicielce nie miał poparcia, ucieczka na kontynent była dla niego ratunkiem. Tam nikt nie patrzył na niego krzywo, dlatego że nie znał ojca i dzięki temu mógł się skupić na swojej miłości do muzyki. Po ponad dziesięciu latach niespodziewanie dostaje list od przywódcy klanu, by jak najszybciej wrócił, ponieważ sprawa jest poważna. Na miejscu dowiaduje się, że z klanu znikają małe dziewczynki, a strażnicy nie są w stanie namierzyć sprawcy. Jako bard ma największe szanse zdobycia informacji, gdzie mogą być one ukryte. Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Co skrywają duchy? Co się stanie, gdy przeszłość zderzy się z teraźniejszością?

O tej książce już pod koniec roku było głośno. Na Goodreads została nominowana do najlepszej fantastyki i chociaż za bardzo nie śledzę tych wyróżnień, to Rzeka zaklęta nie raz o uszy mi się obiła. Teraz po skończeniu jej, wcale się nie dziwię, że wywołała takie zamieszanie i zachwyt. Początek roku pod względem premier zaczął się niezwykle obiecująco! Jednak powiem szczerze, im mniej się wie o tej książce tym lepiej. Ta powieść jest takim powiewem świeżości w literaturze. Mamy tutaj małą wyspę, na której mieszkają dwa klany, które nie żyją raczej w przyjaznych stosunkach. Dodatkowo powracamy do wiary w duchy natury i życia w zgodzie z nami. Na deser są świetnie wykreowani bohaterowie i wątek kryminalny. Dawno nie byłam tak zaangażowana w powieść i delektowałam się każdym słowem. Autorka w naprawdę interesujący sposób to wszystko stworzyła. Wszystko ma swój cel i nie ma poruszanego zbędnego wątku.

Jeśli chodzi o bohaterów są niezwykli. Każda postać wnosi coś do fabuły i jest dla niej ważna. Jack choć można przypuszczać jest głównym bohaterem, to tak nie jest, ponieważ mamy kilka perspektyw, które też wiele wnoszą. Jest jest to chłopak, który czuje się mocno rozdarty, niekompletny. Szuka swojej drogi życiowej i dopiero, jak po latach wraca w rodzinne strony, zdaje sobie sprawę, czego mu brakowało. Jako bard jest osobą wrażliwą i jednocześnie hardą. Rozumie co to ból i nie boi się podjąć ryzyka. Jest w stanie poświęcić wiele, by nieść pomoc. Adaria jako przyszła przywódczyni chce dla ludu jak najlepiej. Chce skończyć spory i dać ludziom nadzieje. Nie chce popełniać błędów przodków, tylko wyciągnąć pomocną dłoń. Jest także niezależną i silną kobietą. Wie z czym wiąże się władza i nie podejmuje pochopnych decyzji. Mamy tutaj jeszcze Sidrę i Torina, których niezmiernie polubiłam! Ich wątek łapał za serce i czuć było te iskry i ból. Ona musiała zamierzyć się ze swoimi demonami i wątpliwościami, które zabierały jej sen z powiek. Zaś on jako dowódca straży musiał żyć ze świadomością, że nie potrafił zapobiec porwaniom i też nie potrafi ustalić, co się stało z dziewczynkami. To była dla nich wielka próba, z której nie wiadomo czy wyjdą zwycięsko.

Jeżeli chodzi o styl autorki, to jest wręcz magiczny. Trudno było się od niej oderwać i chociaż nie mamy tutaj pędzącej na łeb na szyję fabuły, to i tak jesteśmy w nią w pełni zaangażowani. Wykorzystanie duchów natury dodało wszystkiemu aury niepewności, tajemniczości i ciągłego niepokoju. Trzeba uważać gdzie mówimy, bo duchy wiatru mogą tą informację przekazać dalej. Jeśli jesteśmy źli dla ziemi, ona odpłaci się tym samym. Co jeszcze jest tutaj niezwykłe to wątek magii. Nie został on potratowany sztampowo i po najmniejszej linii oporu. Moce są interesujące i za użycie ich trzeba zapłacić. Na każdym kroku jesteśmy zaskakiwaniu. Autorka od początku buduje w czytelniku niepewność i choć niektóre aspekty jesteśmy w stanie przewidzieć, to i tak zakończenie łamie serce.

Podsumowując Rzeka zaklęta to niezwykle magiczna i klimatyczna powieść. Trzeba poświęcić jej trochę czasu, by w pełni zrozumieć ten świat, ale jest tego warta. Nie spodziewajcie się wielkich akcji czy wybuchów, bo to nie ten rodzaj fantastyki. Raczej dajcie się przenieść na fikcyjną szkocką wyspę, która przerazi, zaskoczy i na długo zapadnie w pamięć. Zachwyćcie się językiem, powoli budowanym napięciem i duchami, którym nie zależy ufać, a także zobaczcie, jak bohaterowie będą sobie radzić w czasach wielkich zmian i kryzysu.

Jak radzicie sobie z kacem książkowym? Po genialnej książce, którą miałam przyjemność czytać pod koniec roku, nie mogłam się pozbierać i sięgałam, po książki lekkie, romanse, przy których nie trzeba za dużo rozmyślać. W końcu nadszedł dzień, w którym zatęskniłam za fantastyką, lecz nadal nie miałam ochoty na coś mocnego i pełnego akcji. W moje ręce wpadła ”Zaklęta rzeka” autorstwa Rebecci Ross, która została wydana nakładem wydawnictwa You And Ya. Premiera tej cudownej książki jest właśnie dziś (11.01) i przychodzę do was z poleceniem tej historii. Zaczynając od przepięknej okładki, która zachwyca dosłownie z każdej strony, kończąc na fabule, przez którą się płynie jak tytułowa rzeka. Klimat tej książki jest niesamowity, coś czuję, że celtyckie wierzenia poszybują w górę w moim prywatnym rankingu, mają nie tylko swój klimat, ale są niespodziewanie interesujące. Wydaje mi się, że celtyckie wierzenia są najmniej opisywane i mało o nich wiemy, dlatego tak bardzo spodobała mi się książka, która się na nich opiera. 

 

Jack Tamerlaine przybywa z kontynentu na wyspę Cadence, na wyspę, na której się urodził i z której 10 lat temu został odesłany na nauki. W jego życiu brakowało jednego, akceptacji społeczeństwa, jako dziecko, które nie zna własnego ojca, był nielubiany przez dzieci, a dorośli podchodzili do niego z podejrzliwością. Po latach nauki wraca na wezwanie swojego lairda, przywódcy klanu, który potrzebuje jego pomocy na wyspie. Wyspa od lat jest podzielona na skłócone klany, na Wschodzie panują Tamerlainowie a na Zachodzie, żądni krwi Breccanie, lecz ten konflikt nie jest przyczyną, przez którą Jack musi wrócić w rodzinne strony, małe dziewczynki znikają, a Jack i jego umiejętność gry na harfie wydają się jedynym ratunkiem dla nich. 

 

“Fikcyjna szkocka wyspa, pełna magii żywiołów, z elementami romansu i thrillera”- zaciekawiłby was taki opis? Mnie osobiście zainteresował i przyznaję, że nie żałuję sięgnięcia po nią. Mam kilka spostrzeżeń, które można odebrać jako minusy książki, lecz jej klimat wszystko równoważy. Fabuła rozkręcała się bardzo powoli, lecz mimo tego nie zabrakło w niej momentów, w których akcja porywała. Duchy, których jest pełno w tej książce, nie są takie, jakie znamy z innych opowieści, są to duchy żywiołów, które zwodzą, ale również i obdarzają magią niektórych mieszkańców wschodniej części wyspy, jednak używanie magii nie jest darmowe, każdy z tych, którzy potrafią zakląć jakąś rzecz, płaci za to swoim zdrowiem.  

Powolny romans, jaki rozgrywał się w książce, był rozczulający, nie wulgarny, nie nachalny, lecz właśnie rozczulający. Nie zawładnął fabułą, co odbieram jako duży plus tej historii. Bardzo polubiłam bohaterów tej książki, każdy z nich ma inny charakter, każdy wnosi coś świeżego do historii. Muzyka jest bardzo ważna w tej książce, Jack jako muzyk jest bardzo ważną postacią i nie można o nim zapomnieć. A jeśli jesteśmy już przy muzyce, to muszę pochwalić wydawnictwo, za promocję książki, grająca kartka, którą otrzymałam wraz z książką, pozwoliła mi wczuć się w jej klimat i podczas lektury ciągle krążyła mi ta melodia w głowie.  

Pierwszy tom zakończył się obiecująco, liczę na poznanie zachodniej części wyspy i ich magii, która jest przeciwnością tej na wschodzie. Liczę również na to, że autorka zachowa klimat tej książki, ponieważ on jest magiczny w swojej prostocie i nawet gdy dostaniemy więcej akcji, to zostanie on zachowany. Czekam z niecierpliwością na jakiekolwiek informacje o kolejnym tomie a wam polecam książkę “Zaklęta rzeka”. Za książkę do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu You And Ya. 

Spójrzcie tylko na tą okładkę. Czy nie jest piękna? Pierwszy raz kiedy ją zobaczyłam od razu zostałam nią oczarowana. Melancholia to pierwsze co przychodzi mi na myśl kiedy na nią patrzę. Taka też jest w moim odczuciu książka.

🔹 Jack zostaje zawezwany, aby powrócić do domu. Nie widział się z matką, ani mieszkańcami wyspy Cadance ponad dekadę. A tajemnicze wezwanie w rodzinne strony nie może wróżyć nic dobrego. Na wschodniej stronie wyspy giną młode dziewczynki. Czy Jack będzie wstanie pomóc odnaleźć zaginione?

Jest to naprawdę wciągająca książka. Czytało mi się ją bardzo dobrze, a momentami nie mogłam się od niej oderwać. Jednak brakowało mi jednej małej rzeczy. Chemii między dwójką głównych bohaterów. Aby odnaleźć zaginione dziewczynki Jack musi pomóc osobie, którą od małego uważał za swojego wroga. W trakcie poszukiwań ich relacja się zmienia, powoli zaczynają darzyć się uczuciem. Jednak właśnie nie czułam się zaangażowana w ich historie miłosną. Było mi obojętne czy skończą razem czy nie. Także jest to jedyny minus jaki znalazłam. Oprócz tego książka ma świetny klimat, czytając czułam jakbym sama była na wyspie i przeżywała wydarzenia razem z bohaterami. Magiczne spotkania z duchami, tajemnicza podzielona wyspa i porwania dzieci sprawiły że czytałam ją z zapartym tchem.

Naprawdę dobra lektura!