Rywalki. Tom 1

Książka bardzo mi się podoba, ciekawa fabuła, a książkowy Maxon podbił moje serce! Polecam bardzo!

Ile opinii, tyle sprzecznych spojrzeń na Rywalki. Sama sceptycznie podchodziłam do rozpoczęcia tej serii. Jedni rozpisywali się, że o jacie, ale genialne, a drudzy, że nudna. Więc wiecie co musicie wtedy zrobić, gdy stoicie na rozdrożu, czy czytać daną książkę, czy nie? Sięgacie po książkę i zachwycacie się nad nią. Naprawdę nie spodziewałam się, że mi się tak spodoba.

Trzydzieści pięć dziewcząt walczy w eliminacjach wszelkimi możliwymi sposobami, przypodobać się księciu Maxonowi. Świat podzielony na kasty nie sprzyja w spełnianiu swoich zachcianek, a czasem nawet jedzenia do syta. Jednak to los może sprawić, że wyruszysz w świat blichtru i etykiety. Amerika nie chciała się znaleźć w tym gronie. Jednak gdy poznaje księcia, to już sama nie jest tego pewna, czy opuszczenie pałacu powinno jej zaprzątać umysł.

Tym razem naprawdę mnie nie interesuje, co inni myślą o tym początku serii. Ja szykowałam się na błahą historie, która przecież nie wciągnie mnie w prześciganiu się w dobór sukienek i dodatków. Sama księżniczką nie jestem, a mój makijaż ogranicza się do tuszu do rzęs. Jak więc jest to możliwe, by takie rywalizacje mi się spodobały? Co takiego ta książka ma w sobie, że nie uznałam jej za próżną? Sądzę, że każda z nas skrycie marzy o zastaniu księżniczką.

Podział na kasty, jest już ta obleganym tematem, że gdzie nie spojrzymy taki motyw jest w niej zawarty. Jednak w tym przypadku, coś urzekło mnie w tej historii i nie mogłam się od niej oderwać. Otworzyłam książkę na pierwszej stronie i nie odeszłam od niej chociażby na chwilę. Ma w sobie ten określony promyk, którego szukam w historiach. Oczywiście znajdziecie tutaj przewidywalne momenty. Tak, America może was denerwować, ale cała otoczka i sposób jej przekazu ma swój urok.

Przed przeczytaniem tej książki byłam przekonana, że w tej lekturze odnajdą się wyłącznie nastolatki. Nic bardziej mylnego. O byciu księżniczką marzy nawet dorosła kobieta. Jestem zwolenniczką historii o prostym przekazie, niesprawiających wrażenia zawiłych i skoncentrowanych na pobudzeniu szarych komórek do wymyślenia. Może to źle zabrzmiało, ale uwielbiam takie lekkie, przyjemne w odbiorze zlepki słów. Nie mogę uznać jej za arcydzieło, ale jednocześnie mogę wam napisać, że skradła moje serce.

Może i będzie tak, że z każdą kolejną częścią będę odczuwała znużenie tematem i zawiłościami miłosnymi. Nie przejmuję się tym, bo najważniejsze w odbiorze tej książki jest to, że musicie się zastanowić, czego po niej oczekujecie. Nie chce oceniać innych osób, ale te, które oceniały ją nisko, chyba szukali w niej arcydzieła. Nie każda książka musi być nieprzewidywalna, nie musi przekazywać swoją treścią wyszukanych słów i zachowań. Niektóre muszą być dla nas przyjemnością samą w sobie, by dzięki niej się odstresować i wyruszyć w odmęty wyobrażeń, o jakich nigdy byśmy siebie nie podejrzewali. To właśnie jedna z tych książek.

Naszą główną bohaterką jest America Singer, która należy do tzw. piątek. Zarabia na życie śpiewając na różnego rodzaju uroczystościach organizowanych przez ludzi należących do wyższych klas społecznych. Dziewczyna spotyka się z chłopakiem, który pochodzi z klasy niższej, czyli szóstek. Życie żadnego z nich nie należy do najlepszych, jednakże dziewczyna dorastała w nieco lepszych warunkach. Dwójka ukrywa swój związek w tajemnicy, gdyż żadna z rodzin mogłaby tego nie zaakceptować. Pewnego dnia do wszystkich dociera wieść, że niedługo w Illei rozpoczną się Eliminacje, w których 35 dziewcząt w wieku od szesnastego do dwudziestego roku życia, walczyć będzie o serce księcia oraz koronę. Matka stara się przekonać Americę, aby podjęła próbę i zadeklarowała swoją chęć wzięcia udziału, gdyż samo zakwalifikowanie się do nich, umożliwiłoby polepszenie warunków życia całej jej rodziny. Początkowo dziewczyna nie chcę przystać na propozycję swojej mamy, jednakże wkrótce, za namową Aspena, America postanawia wypełnić formularz.

Książki autorstwa Kiery Cass, to literatura która w pełni pochłonie większość nastolatek. Napisana prostym językiem, zabawna oraz momentami wzruszająca. Jej dzieła czyta się bardzo sprawnie i bez najmniejszych problemów. "Rywalki" skończyłam czytać już pierwszego dnia, gdyż utwór nie należy do zbyt długich oraz, jak już wspomniałam, jest bardzo wciągający. Może się wydawać, że z czasem staje się przewidywalny, biorąc pod uwagę choćby sam tytuł, czy istnienie kolejnych części, ale zapewniam was, że nie raz was zaskoczy. Książka przenosi nas w bajkowy klimat Kopciuszka. Wspaniały, luksusowy pałac, najróżniejsze balowe suknie, szyte na miarę dla każdej z dziewczyn, pełno drogiej biżuterii oraz własny pokój z trzema pokojówkami do dyspozycji. Oczywiście do wszystkiego trzeba zaliczyć rodzinę królewską oraz księcia. Która z dziewczyn w dzieciństwie nie marzyła, aby znaleźć się w takim miejscu? Szczerze mówiąc ja nawet teraz chciałabym spełnić swoje dziecięce marzenia, chodzić w przepięknych długich sukniach oraz spać w pałacowym łóżku z baldachimem. Tak... zrealizujmy to!

Sama postać Americi jest dość ciekawa. Jako, że pochodzi ona z niższych sfer, doskonale rozumie ludzi biedniejszych i ich potrzeby. Przez swoje ciężkie dzieciństwo jest niesamowicie dojrzała, zdolna do współczucia oraz stara się podejmować decyzje zgodne z tym, co podpowiada jej serce. Niestety niezawszeń jej się udaje. Bardzo często podejmuje decyzje spontaniczne i lekkomyślne, bardzo często występuje wbrew ogólnym zasadom panującym w zamku, co dość często kończy się dość nieciekawie. Dziewczyna jako jedna z nielicznych nie próbuje na siłę pokazać swoich wdzięków oraz atutów w rozmowie z księciem, gdyż z początku jej uczucia względem Aspena są na tyle mocne, że nie jest nim w ogóle zainteresowana, co tylko jeszcze bardziej przyciąga jego uwagę. Starała się za wszelką cenę pozostać sobą i nie udawać nikogo innego.

Ocena: 4/5

„W większości przypadków, kiedy kobieta płacze, wcale nie chce, żeby ktoś rozwiązał jej problem. Chce tylko usłyszeć, że wszystko będzie w porządku."

„[...] Maxon stłumił ponury śmiech.

-Ale ty nie, więc nie miałaś absolutnie żadnych oporów przed walnięciem mnie w krocze, tak?

-Celowałam w udo!"

Po książkę z tej serii sięgnęłam, gdyż doczytałam się wielu zachwalających opinii. Pożyczyła mi ją moja znajoma, która również była zachwycona całą serią. Polecam ją zarówno osobom młodszym jak i nieco starszym. W końcu kto nie chciałby powrócić myślami do swoich marzeń z dzieciństwa?

Zanim udało mi się sięgnąć po książkę ,,Rywalki" zdążyłam dużo się o niej naczytać. Było to bardzo dużo pozytywnych słów, które zachęciły mnie jeszcze bardziej do przeczytania tej książki. Od początku myślałam, że będzie to przyjemna pozycja do przeczytania. Sądziłam także, że należy ona do kategorii książek, o których szybko się zapomina. Jakże ja się pomyliłam.

Dlaczego nie da się szybko zapomnieć o książce ,,Rywalki"? Gdyż po skończeniu jej czytania, chce się czytać dalej. Tak się wciągnęłam w tę historię, że nie mogę się doczekać poznania dalszych losów Ami. Zastanawiając się teraz nad książką i nad jej historią nie znajduję jakiekolwiek momentu, który mnie zaskoczył, czegokolwiek, co byłoby na tyle innowacyjne, że czytelnik nie potrafiłby się opanować, aby to poznać. Jednakże jest coś takiego w tej książce, że jak zaczęłam ją czytać, to niechętnie się od niej odrywałam. To chyba po prostu magia Eliminacji i urok księcia Maxona.

,,Rywalki" jest to z pozoru banalna książka, z niczym zaskakującym, jednak potrafi bez opamiętania wciągnąć czytelnika w swój świat. Osobiście jestem zachwycona tą książką. Była dla mnie swego rodzaju powrotem do lat dzieciństwa, kiedy to lubowałam się w świcie książąt, księżniczek, pięknych sukienek. Cieszę się, że przeczytałam książkę ,,Rywalki" i wprost nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła sięgnąć po część drugą, czyli ,,Elitę".

Kiera Cass dorastała w Nowej Karolinie, ukończyła historię na Radford University. Mieszka z rodziną w Blacksburgu, w stanie Wirginia. W wolnych chwilach czyta, tańczy i zajada się słodyczami.

35 DZIEWCZYN. JEDNA KORONA.

Muszę przyznać, że pierwszym powodem, dla którego zapragnęłam przeczytać "Rywali" była okładka. Po mega wtopie, jaką zaliczyłam przy okazji sięgnięcia po "Wszechświaty", właśnie z powodu świetnej oprawy powinnam przestać wybierać książki pod tym kątem. Jednak, na szczęście, "Rywalki" okazały się nieporównywalnie lepsze od wspominanej pozycji i to pod każdym względem.

Amercia żyje w Illei, państwie, którym rządzi rodzina królewska. Dzięki wielkiemu konkursowi jedna z poddanych poślubi księcia, a w przyszłości zasiądzie na tronie. Wydaje się, że jest to spełnieniem marzeń każdej dziewczyny, ale nie Ami. Dziewczyna nie chce brać udziału w wyścigu o koronę. Nie pragnie poślubić księcia...

"Miesiąc temu oglądałam w telewizji sztywną, zdystansowaną, nudną osobę

– kogoś, w kim nie wyobrażałam sobie, żeby ktoś mógł się zakochać.

A mimo, że nie był zupełnie podobny do osoby, którą pokochałam,

on okazał się osobą wartą, aby ktoś go kochał. "

Szczerze mówiąc nie wiem co jest takiego w tej lekturze, że już od pierwszych stron bardzo mi się spodobała. Im dalej zagłębiałam się w historię Ami, tym trudniej było mi się od niej oderwać choć na chwilę... Co mnie tak urzekło? Poza wspomnianą już okładką, bo przecież, gdyby tylko o nią chodziło, to zamiast pochłaniać kolejne strony, bez przerwy gapiłabym się właśnie na oprawę...

"Rywalki" to istna mieszanka przeróżnych elementów, które świetnie ze sobą współgrają. To połączenie współczesnego świata, reality show z dystopijną przyszłością, której akcja dzieje się w królewskim zamku. Nie brakuje tu zatem rywalizacji, intryg, romansu, rozrywki, jak i odrobiny dramatu - w końcu tylko jedna dziewczyna może zostać księżniczką.

Zdecydowanie jest to jedna z tych lekkich książek o młodzieżowym, prostym stylu, nieskomplikowanej fabule, z szybką i interesującą akcją. Idealna książka, jeśli ktoś chce się zrelaksować po ciężkim dniu, czy lekturze. Jednak przede wszystkim polecam ją każdej dziewczynie, która skrywa w sobie księżniczkę i chce przeżyć niesamowitą przygodę w pałacu...

Niejednokrotnie czytałam opinie, że "Rywalki" to nic innego, jak kopia popularnych "Igrzysk Śmierci". Może i to prawda, książki posiadają kilka wspólnych elementów, jednak dla mnie jest to zaletą. Te podobieństwo tyczy się głównie gatunku, podziału na kasty i rywalizacji, jako głównego motywu fabuły. Zatem jak czytam takie zarzuty i opinie to zastanawiam się po co ten ktoś sięga po książki tego typu? Ja osobiście lubię takie klimaty i nie czytam ich, by na siłę porównywać je do twórczości Suzanne Collins. Wierzcie lub nie, ale przed "dziewczyną igrającą z ogniem" też były książki o podobnej konstrukcji.

"Rywalki" bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły. Choć przyznam, że bywały gorsze momenty, jak i cały wątek z atakami rebeliantów. Mimo to - od samego początku wiedziałam, że jest to książka typowo rozrywkowa, dlatego też nie wymagałam od niej wiele. Chciałam czarującą, ale nie mdłą romantyczną historię w wydaniu reality show i coś takiego właśnie otrzymałam. Od momentu zakończenia tej lektury nie mogę się doczekać kolejnego tomu!

"Rywalki" autorstwa Kiery Cass intrygowały mnie już od bardzo dawna. Co rusz natykałam się na nie podczas przeglądania zagranicznych stron poświęconych książkom, a także na forach dyskusyjnych. Kiedy więc dowiedziałam się, że zostaną wydane w Polsce, byłam niesamowicie podekscytowana.

America Singer, główna bohaterka "Rywalek", nigdy nie pragnęła wziąć udziału w Eliminacjach - wielkim konkursie, którego zwyciężczyni zostaje żoną księcia a w przyszłości władczynią Illèi, państwa znanego kiedyś jako Stany Zjednoczone. Lecz dla 35 kandydatek wybranych z terenów całego kraju, Eliminacje to szansa na lepsze życie, niezależnie od pochodzenia i kastowych podziałów, a rodzinie Americi się nie przelewa. Ami jest bowiem Piątką, należącą do kasty artystów, znajdującą się zaledwie trzy szczeble powyżej społecznego dna. Dziewczyna wie, że uczestnictwo w konkursie znacznie polepszyłoby życie jej bliskich, lecz oznaczałoby to dla niej również rozłąkę ze swoją sekretną miłością - Aspenem. To za jego namową zgadza się wysłać zgłoszenie do Eliminacji, nie spodziewając się, że uda jej się przejść dalej.

Gdy dowiaduje się, że została jedną z wybranych, musi stanąć do morderczego wyścigu o koronę, na której wcale jej nie zależy. Razem z innymi uczestniczkami przenosi się więc do pałacu, gdzie odbywa szkolenie i poznaje Jego Wysokość, Maxona Schreave'a, a wszystko dzieje się pod czujnym okiem telewizyjnych kamer. Początkowo pełna rezerwy America, powoli zdaje sobie sprawę, że nie wszystko jest takie jak się jej wydawało. Pozornie idealne państwo trawią ataki rebeliantów, a Maxon wcale nie jest zapatrzonym w siebie, samolubnym snobem. Ami zaczyna zastanawiać się czy życie o jakim zawsze marzyła różni się czymś od tego w pałacu i staje w obliczu wielu trudnych decyzji. Jej wybory mogą zaskoczyć nawet ją samą.

Nie oceniaj książki po okładce ? W tym wypadku nic bardziej mylnego. Graficy świetnie się spisali bo od okładki wręcz nie można oderwać oczu, a i treść książki zachwyca. Niestety, nie wszyscy są tego samego zdania co ja. Opinie czytelników są podzielone: jedni są zakochani, a drudzy rozczarowani. Mimo, że widać podobieństwa do serii takich jak ,,Igrzyska Śmierci" czy ,,Niezgodna" i mamy do czynienia z trójkątem miłosnym ( co jest głównym powodem niezadowolenia czytelników), historia Americi mnie urzekła. Książka napisana jest prostym językiem, a akcja wciąga tak, że w niektórych momentach z bólem serca musiałam odkładać ją na bok. W miarę czytania coraz bardziej przywiązywałam się do bohaterów i na każdym kroku zaprzątali mi głowę. Dużym plusem dla autorki jest charakter głównej bohaterki: America twardo stąpa po ziemi i jest wierna swoim przekonaniom.

Pozostaje mi tylko czekać na kolejny tom zatytułowany "Elita", który ukaże się w czerwcu 2014 roku.

Niedawno przeczytałam ta książkę i powiem że bardzo mnie wciągnęła i już wiem że na jednej części nie pocznę mam zamiar przeczytać reszte tej serii. Książka jest bardzo ciekawa i jej fabuła zaskakująca. Opowiada ona o kraju w którym panuje podzielenie ludzi na klasy zaczynając od 1 czyli rodziny królewskiej aż po 8 czyli bezdomnych i złodziei. w tym kraju prowadzone są eliminacje co oznacza 35 dziewczyn z każdego okręgu o serce Księcia Maxona. Główna bohaterką jest America dziewczyna z klasy numer 5 która mimo swojego niskiego standardu życia nie ma zamiaru rywalizować o względy Maxona. Gdyż nie miała o nim za dobrego zdania i jej serce było już zajęte. Pod wpływem różnych wydarzeń jednak bierze udział w eliminacjach. Po pewnym czasie zauważyła że Książę jest całkiem inny niż sobie go wyobrażała i zaczyna go darzyć uczuciem którego sama nie rozumiała. Maxon także poczuł coś do niej ale wiedział że jej serce nie należy jeszcze do niego. America jako jedna z niewielu przechodzi do kolejnego etapu walki o serce Maxona i o korone . Po przeczytaniu mogę z czystym sercem powiedzieć że jest świetna i w niektórych momentach też zabawna. Książka ogromnie mi się podoba i nie mogę się doczekać przeczytania kolejnej części. Szczerze polecam ją każdemu!!! >_< >_< >_

Myślę, że każda dziewczynka kiedyś marzyła o byciu księżniczką. O księciu na białym koniu oraz pięknych kreacjach. Jednak, im stawała się starsza, traciła nadzieje na to, że kiedykolwiek zamieszka w pałacu.

Książka pani Cass, oferuje nastolatką i nie tylko, cofnięcie się do czasów, kiedy marzenia o byciu królową, były realne. Na kartach powieści poznajemy historię, prawie że Kopciuszka. Dziewczyny z ludu, będącej na skraju ubóstwa. Dostaje ona niewyobrażalną szansę na polepszenie sytuacji swojej rodziny, ale także i swojej. Jednak, porównując Kopciuszka i Americię (główną bohaterkę ,,Rywalek"), ta pierwsza miała o wiele prościej, bo nie musiała zabiegać o względy księcia, rywalizując z 34 innymi dziewczynami. Prawie jak w bajce, nie?

Niestety, tak kolorowo nie jest. Może i w przepięknym pałacu jest bezpiecznie, ale poza nim, dzieją się rzeczy, jakie nie śniły się filozofom. Jakie? Musicie sami to przeczytać.

Książka ta, na pewno nie należy do literatury wysokich lotów, ale pozwala nam wrócić do dzieciństwa oraz niespełnionych, dziecięcych marzeń. Przez kilka wieczorów można poczuć się księżniczką i przeżywać to, co ona. Myślę, że należy wracać do okresu, kiedy było się dzieckiem, a ta książka, zdecydowanie nam na to pozwala.

Magia niektórych książek zaczyna się już od okładek, które wabią czytelnika swoim wyglądem. Wyróżniają się w gąszczu tytułów, przyciągając wzrok i wzbudzając zainteresowanie. Nie będę ukrywać, że do powieści „Rywalki” Kiery Cass zwabiła mnie właśnie piękna okładka, a opis dodatkowo rozbudził moją ciekawość. Sięgając po książkę miałam nadzieję, że „zawartość” będzie godna opakowania.

Kiera Cass urodziła się i wychowywała w Południowej Karolinie. Ukończyła historię na Radford University. Obecnie mieszka z rodziną w Blacksburgu w stanie Wirginia. W wolnym czasie czyta, tańczy i zajada się słodyczami. W 2009 roku opublikowała powieść „The Siren”.

Główną bohaterką książki jest America Singer należąca do kasty piątek, która spełnia warunki do wzięcia udziału w Eliminacjach na żonę księcia Illei. Dziewczyna nie ma jednak zamiaru tracić czasu na rywalizację, ponieważ swoje serce oddała Aspenowi i woli popełnić mezalians, niż zostać małżonką Maxona. Jednak pod naporem matki i po namowie ukochanego składa formularz wierząc, iż nie ma najmniejszych szans na wylosowanie. Niestety los czasem płata figle i America zostaje wybrana do reprezentowania swojej prowincji w wyścigu o serce księcia. Po ogłoszeniu wyników jej życie ulega diametralnej zmianie, a szanse na szczęśliwą przyszłość z Aspenem przepadają bezpowrotnie. Dziewczyna jest załamana, ale postanawia wykorzystać niechciany dar w możliwie jak najlepszy sposób.

Akcja powieści rozgrywa się po trzeciej wojnie światowej, gdzie na terenach dzisiejszych Stanów Zjednoczonych uformowano nowe państwo – Illea. Naród został podzielony na kasty – od jedynek, do których należała rodzina królewska po ósemki, które żyły na marginesie społecznym. Im wyżej rodzina plasowała się w hierarchii, tym miała lepsze warunki do życia i rozwoju. I choć możliwy był awans społeczny i zawieranie związków małżeńskich między osobami należącymi do różnych grup, w praktyce zdarzało się to bardzo rzadko i wymagało dopełnienia mnóstwa formalności. Wyjątek stanowił książę, który dla podtrzymania morale nie zawsze posłusznego narodu brał za żonę dziewczynę z ludu, która była wybierana podczas procesu eliminacji. Ale mimo wysiłku i unikania błędów sprzed wojny nie udało się stworzyć idealnego kraju. Obywateli niższych klas dotykała bieda i głód, a niezadowolenie społeczne znalazło swój wyraz w tworzeniu grup rebeliantów, którzy regularnie atakowali instytucje rządowe i siedzibę władcy.

Autorka w ciekawy sposób połączyła elementy baśni i reality show. Zabrała czytelnika do królestwa przyszłości i pozwoliła mu być świadkiem wyścigu trzydziestu pięciu dziewczyn o koronę. Wszystkie mają jeden cel, choć kierują nimi różne intencje. Wyjątkiem jest Ami, której nie zależy na zdobyciu Maxona, choć nie ukrywa, że pełny żołądek i wsparcie finansowe dla rodziny jest powodem dla którego chętnie zabawi na pałacu. Ujęła mnie swoją szczerością i bezpośredniością. Z przyjemnością obserwowałam zachodzące w niej przemiany pod wpływem wydarzeń na dworze i znajomości z księciem, który w rzeczywistości niewiele miał wspólnego z wyobrażeniami dziewczyny na jego temat.

Zabrakło mi trochę skupienia na emocjach bohaterów i dopracowania ich portretów psychologicznych, przez co momentami miałam wątpliwości co do ich wiarygodności i dojrzałości. Wzajemne relacje między uczestniczkami eliminacji zostały przedstawione w bardzo delikatny sposób, a biorąc pod uwagę wysokość stawki, młode damy powinny mieć bardziej wyostrzone pazurki. Podobał mi się wątek romantyczny, który mimo sztampowego pomysłu został zrealizowany w bardzo interesujący sposób i muszę przyznać, że jak zawsze w takich przypadkach mam swojego faworyta, tak po lekturze książki nie wiem w którym kierunku powinna pójść Ami.

Autorka posługuje się lekkim i przyjaznym w odbiorze językiem. Umie rozbudzić ciekawość czytelnika i choć w tej powieści nie ma zaskakujących zwrotów akcji, a rozwój wypadków jest łatwy do przewidzenia, to kompozycja wszystkich składników i klimat książki sprawiają, że od lektury trudno się oderwać, a koniec przychodzi zbyt szybko.

Dla mnie przygoda z „Rywalkami” była ciekawym i niepowtarzalnym doświadczeniem, które pozostawiło mnie z niedosytem i rozbudzoną ciekawością. Tym razem treść dorównała okładce i choć mam poczucie, że autorka nie w pełni wykorzystała potencjał tej historii to liczę, że w kolejnych częściach rozwinie skrzydła. Myślę, że dla większości dziewczyn bez względu na wiek spotkanie z tą lekturą będzie magicznym doznaniem. Polecam.

Typowe romansidło, w którym jednak romansu jest nie wiele. Opisy strojów i wnętrz bardzo pobudzają wyobraźnię i są idealne dla osób, które poszukują ucieczki od codziennych zmartwień i trosk. Poziom literacki książki nie jest zbyt wysoki, jednak chyba nikt kto sięga po tego typu dzieło, nie oczekuje ambitnej lektury. Wątki romantyczne są miejscami niezrozumiałe, ale działają na emocje, a to chyba jest najważniejsze. Jedyne przed czym chciałabym uprzedzić osoby, które liczą na krótką lekturę - nie obejdzie się bez przeczytania drugiej części, która jest de facto końcówką pierwszej. Mimo wszystko polecam serdecznie. Lektura była niezwykle przyjemna.

Świetna książka! Wzbudziła we mnie emocje jak żadna inna do tej pory! Gorąco polecam !

Z wielkim uśmiechem wystawiłam pięć gwiazdek tej pozycji, bo już od dawna nie czytałam tak dobrej książki. Oczarowała mnie i dzięki niej wróciła moja chęć do czytania. Choć America nie zdobyła mojej sympatii, tak Aspen i Maxon zdecydowanie (jeśli chodzi o głównych bohaterów). Cały ten świat jest wykreowany bardzo dobrze, ma świetnie przedstawioną historię, ale także urzekającą teraźniejszość, która nie dla wszystkich jest łaskawa. Niezwykły klimat, dobrze dopracowani bohaterowie, cała ta królewska otoczka jak najbardziej na plus. Czekam na dalszy rozwój wydarzeń. Jeśli nie wiecie o czym są "Rywalki", to spróbuję przybliżyć fabułę.

W królestwie zostają zorganizowane Eliminacje do znalezienia żony dla księcia Maxona. Spośród wielu dziewcząt z różnych klas społecznych zostaje wyłonionych 35 dziewcząt, które zawalczą o koronę lub serce księcia. Między innymi na zamek przyjeżdża America - Piątka, która pochodzi z biednej rodziny i zarabia grając na instrumentach oraz śpiewając dla zamożnych ludzi. Jednak ona jest tutaj dla swojej rodziny, która dostaje rekompensatę za udział Ami w Eliminacjach. Dziewczyna kocha kogoś z niższych sfer, lecz czy Maxon zdoła ją oczarować, czy tylko pozostaną na przyjacielskich stosunkach? Czy to ona zostanie jego żoną? A może znienawidzona przez wszystkich Celeste, faworytka Marlee lub cicha Ashley?

Czytało się przyjemnie. Polecam każdemu i pozdrawiam!

Niemal każda dziewczynka ma w swoim życiu epizod pragnienia bycia księżniczką. W zasadzie każda dorosła kobieta marzy o rycerzu na białym koniu bądź poślubieniu księcia, który zechce przybliżyć jej nieba. Niestety często zderzenie oczekiwań z rzeczywistością bywa bolesne, ale... czy zostanie żoną takiego księcia naprawdę zbliżone byłoby do bajki?

America jest Piątką, czyli pochodzi z dość biednej artystycznej rodziny, która zachęca ją do udziału w konkursie na zostanie żoną księcia. Dziewczyna sceptycznie podchodzi do tego pomysłu, ale wie, że poprawiłoby to sytuację finansową jej rodziny, zatem wysyła zgłoszenie, chociaż nie widzi siebie w roli królowej. Tym bardziej, że kocha Aspena, wspaniałomyślnego i jeszcze biedniejszego chłopaka, którego duma cierpi, kiedy wie, że nie będzie potrafił utrzymać rodziny w przyszłości. Oczywiście America zostaje wybrana i wraz z trzydziestoma czterema kandydatkami walczy o względy Maxona, który okazuje się niezwykle sympatycznym i uroczym chłopcem, dla jakiego szczerość Americi jest zaletą, a nie wadą...

Czasy, w jakich żyją bohaterowie, nie napawają optymizmem. Ludzie podzieleni są na klasy względem statusu materialnego, gdzie Piątki, Szóstki, Siódemki i Ósemki to ubogie osoby, ledwo wiążące koniec z końcem. Jak to zwykle bywa - ci najwyżej postawieni nie mają pojęcia, z jakimi wyrzeczeniami i problemami zmagają się poddani, bo sami niemal pływają w dobrobycie. Wybór drogi życiowej niższych klas uzależniony jest od tego, kim byli ich przodkowie i w jakim stopniu przysłużyli się rządowi. Oczywiście, żeby przeżyć, trzeba dostosować się do panujących zasad, bo jakikolwiek sprzeciw może spotkać się z okropną karą.

Świat wykreowany przez Kierę Cass przeraża i skłania do przemyśleń. Masa narzuconych ograniczeń, brak swobody, bezwzględna rywalizacja, niemożność wyrażenia własnego zdania, konieczność pogodzenia się ze swoim losem, brak jakichkolwiek nadziei na przyszłość. Eliminacje przeżywane są przez cały lud, bo dziewczyny często pokazywane są w telewizji, dlatego traktowane są jako reality-show. Wydawałoby się, iż autorka stworzyła antyutopię, jednak coraz mocniej przypomina ona to, co dzieje się na świecie już teraz.

Sięgając po "Rywalki", nastawiłam się na przyjemną i niezobowiązującą lekturę. Dokładnie to dostałam, a nawet nieco więcej, bo książka bardzo mnie wciągnęła i sprawiła, że w najbliższym czasie zapoznam się z kontynuacją, a w moim przypadku jest to rzadkie, bo zazwyczaj wiele lat zajmuje mi dokończenie takiego cyklu. Jestem ciekawa, jak dalej potoczą się losy bohaterów i któremu wielbicielowi Americi będę kibicować. Na razie należę do teamu Aspena, ale Maxona jeszcze za mało znam, dlatego chętnie to zmienię...

Ten cykl miał w sobie coś, co mnie do niego ciągnęło, pomimo upływu czasu. Wydawałoby się, że to lektura nie dla mnie, wszak bliżej mi do trzydziestki niż dwudziestki, ale... kto mi zabroni? Nie spodziewałam się, że ta historia tak mnie wciągnie. Wiadomo, nie nastawiłam się na literaturę wysokich lotów, ale jest to idealne guilty pleasure, zarówno dla nastolatek, jak i starszych kobiet, które chciałyby na kilka chwil przenieść się w nieco baśniowy świat...

[Adres usunięty]

Gdy USA upadło, na jego miejscu powstała wielka i dumna Illea – królestwo dzielące lud na kasty. Według jednej z jej tradycji książę musi znaleźć sobie żonę wśród trzydziestu pięć dziewczyn wybranych z ludu w trakcie Eliminacji.

Gdy eliminacje się zaczynają, America, naciskana przez biedną rodzinę oraz ukochanego, który nie może zapewnić jej szczęścia przez bycie gorzej urodzonym, zgłasza się do nich. Nie sądzi, że to ona stanie się jedną z dziewczyn, które trafią do królewskiego pałacu...

Gulity pleasure pełną gębą – oto, czym właśnie są „Rywalki” Kiery Cass.

Gdybym miała oceniać tą powieść tą samą miarą, jak typową, „poważną” fantastykę nie uznałabym tej książki nawet za przeciętną. Świat przedstawiony „Rywalek” nie ma prawa zaistnieć: wyraźnie widać w niej inspiracja takimi historiami jak „Igrzyska Śmierci”, czy „Niezgodna”. Opisywana w niej polityka to jeden wielki żart. Eliminacje, czy bardzo sztuczny podział kastowy (błagam, artyści potrzebujący wykształcenia i CZASU by tworzyć są piątkami? W żadnym razie...) nie mają szans się utrzymać, a zamek królewski, który powinien być najlepiej pilnowanym miejscem w kraju jest ot tak sobie atakowany przez rebeliantów. Ale... w porównaniu do innych powieści z tego nurtu Cass wyraźnie nie traktuje świata poważnie, a kreuje go tylko po to, by stworzyć lekką historyjkę, która doskonale wpasuje się w marzenia zwykłej dziewczyny o byciu tą najlepszą i wyjątkową.

Naprawdę, nie wierzę, że to mówię, ale ta książka w swojej roli po prostu się sprawdza. Główna bohaterka, America, może nie zawsze jest tą najbardziej bystrą, ale wie, że należy przeprosić, jeśli się kogoś obrazi (co już jest CZYMŚ w młodzieżówce :D). Jest ukrytym Kopciuszkiem, który nie chce nim być. Wprawdzie ma w sobie coś z Mary Sue, ale to w końcu przyjemna baśń, a nie poważna lektura, dlatego w żadnym razie mi to nie przeszkadzała. Przy okazji ma u swojego boku dwóch naprawdę porządnych facetów. Wprawdzie Aspen i Maxton są do siebie bardzo podobni (Aspen jest biedną wersją Maxtona), ale w tego typu książce więcej nie potrzebujemy: obaj są mili, dobrzy i ciepli.

Wprawdzie trójkąty to nie jest najciekawszy z możliwych schematów, a taki tu zdecydowanie występuje, ale szczerze mówiąc, jest naprawdę nieźle rozpisany. Wiemy dokładnie, czemu powstał i szczerze mówiąc, jest to zarysowane dość realistycznie. Nie mam więc zamiaru na niego narzekać. Mimo, że zdecydowanie wolałam sceny Ami z Maxtonem, które po prostu wydawały mi się bardziej niewinne i urocze.

Oczywiście, to nie jest oryginalna historia. „Rywalki” to wariacja na temat bardzo typowych schematów przez co już na starcie wiemy, jak się zakończy, ale tak czy siak po prostu miło i szybko się ją czyta: styl Cass jest lekki, przy okazji niezbyt błyskotliwy, ale za to przyjemny i barwny. Te ponad trzysta stron to dosłownie trzy godziny czytania, nie więcej.

Jak już wspominałam, „Rywalki” mają pewne problemy z logiką dotyczącą świata przedstawionego. Czasami przenosi się to także na to, co dzieje się w pałacu. Poza tym mimo, że mamy przyszłość to w tym świecie nie uświadczycie żadnych komputerów, czy innych „dzisiejszych” sprzętów, ale co tam, to w końcu baśń o miłości, prawda? Nie musi być dobrą fantastyką, by się sprawdzać.

Jak to z romansami bywa, same Eliminacje prędko schodzą tu na dalszy plan: drugoplanowi bohaterzy nie są zbyt rozwijani, pozostałe dziewczyny często poznajemy tylko po imionach, a ten zapowiadany w opisie wydawcy morderczy wyścig o koronę to zdecydowanie przesadzone stwierdzenie. Niemniej, w moim odczuciu dobrze, że autorka zdecydowała się na takie wyjście: gdyby bardziej skupiła się na polityce mogłaby łatwo położyć całość, zwłaszcza, że kreacja tego świata do najlepszych nie należy.

Muszę powiedzieć, że poczułam się zaskoczona zakończeniem. Nie będę go oczywiście zdradzać, ale Ami zdecydowanie pokazała w nim, że myśli sensownie i logicznie oraz że ma swoje zdanie, co przy powieści tego typu zasługuje na zdjęcie czapek z głów :D

Powtórzę raz jeszcze: to nie jest dobra powieść, jeśli chcemy oceniać ją jako zwykłą książkę. Ale jako dość naiwny, lekki i przyjemny romans po prostu się sprawdza. To dobra, miła przygoda na jeden wieczór, która powinna wpasować się w gusta większości kobiet, zwłaszcza tych młodych – bo która z nas nie chciałaby zostać królewną mimo braku takiego pochodzenia?

Przyszłość. Społeczeństwo Illei , państwa powstałego na gruzach Stanów Zjednoczonych, jest podzielone na klasy. America Singer jest Piątką - należy do kasty artystów. Ulegając namowom matki zgadza się wziąć udział w Eliminacjach: konkursie, w którym główną nagrodą jest małżeństwo z księciem Maxonem oraz korona Illei.

America wcale nie pragnie władzy, o którą zdecydowała się walczyć, jednak kiedy trafia do królewskiego pałacu i poznaje życie tak różne od tego, które dotychczas prowadziła, nie jest już pewna, czy rywalizacja pomiędzy kandydatkami jest jej całkowicie obojętna. Kiedy poznaje księcia Maxona, po raz kolejny nachodzą ją wątpliwości, bo wciąż nie zapomniała o sekretnej miłości, którą pozostawiła w rodzinnym mieście.

Która z nas nie chciała w dzieciństwie zostać księżniczką? Która nie marzyła o wytwornych sukniach, królewskich balach i przystojnych książętach? Kiera Cass w swojej powieści Rywalki funduje nam podróż w przeszłość, podczas której z małą pomocą wyobraźni przenosimy się do czasów, kiedy byłyśmy małymi dziewczynkami. To był mój drugi raz kiedy czytałam tę książkę i po raz kolejny dochodzę do wniosku, że jakichkolwiek Rywalki nie miałyby wad, zawsze potrafią roztoczyć wokół mnie radośnie bajkowy klimat, który wzbudza we mnie wiele sentymentów.

Zacznijmy tym razem od wad tej powieści. Po pierwsze, czytając tę książkę nieustannie miałam gdzieś w głowie myśl, że wszystko to już znam. Że motywy, wydarzenia i elementy fabuły nie są dla mnie niczym nowym i kiedyś się już z nimi spotkałam. Prawda jest taka, że kiedy czytałam Rywalki po raz pierwszy, był to zaledwie początek mojej przygody z książkami na poważnie i dopiero wtedy zaczęłam pochłaniać je nałogowo. Wtedy wszystko w tej książce wydawało mi się nowatorskie i zaskakujące. Jednak teraz, po kilku latach, zaczęłam zauważać schematyczność tej powieści. Wiele elementów kojarzyło mi się z Czerwoną królową Victorii Aveyard.

Wiele wydarzeń w Rywalkach wydawało mi się kompletnie nieprawdopodobnymi. Chociaż nie jestem ekspertem do spraw bezpieczeństwa rodziny królewskiej, to zdaję sobie sprawę, jak dużą wagę przywiązuje się do jej ochrony, chociażby w Wielkiej Brytanii. Nieustannie chucha się i dmucha na królową i jej rodzinę, bo w końcu są oni niejako najważniejszymi osobami w państwie. Natomiast podejście do rodziny królewskiej, jakie przedstawione zostało w Rywalkach, wprawiało mnie w stan pomiędzy histerycznym śmiechem a rozdrażnieniem.

Wydaje mi się rzeczą zupełnie nierealną, aby Americe bez żadnych konsekwencji wolno było bić i obrażać księcia. W rzeczywistości zapewne ktoś, kto odważyłby się rzucić w dziedzica tronu kwiatkiem, zostałby surowo ukarany. To jednak jeszcze nie wszystko. Nie wiem, czy gwardziści i ochroniarze pałacu królewskiego w Illei są totalnymi nieudacznikami czy zwyczajnie nie znają się na swojej robocie, ale fakt, że rebeliantom udało się wtargnąć na teren rezydencji dwa razy w ciągu jednego tygodnia, wprawił mnie w pełne politowania osłupienie. I nie, to JESZCZE NIE WSZYSTKO. Po scenie, w której wspomnianym już buntownikom udało się dostać do pałacu, a rodzina królewska wraz z kandydatkami skryła się w JADALNI, zdobywając się zaledwie na zasłonięcie rolet, miałam ochotę uderzyć się w czoło i płakać nad brakiem logiki.

Po tym, jak już wyraziłam swoją irytację, możemy przejść do pozytywów. Myślę że motyw rywalizacji w książkach to coś, co zawsze przyciągało czytelników i nigdy się to nie zmieni. Zwyczajnie lubimy wybierać swoich faworytów, trzymać za nich kciuki i kibicować do samego końca. Nie inaczej było w przypadku Rywalek. Eliminacje, w których bierze udział America, dają okazję do poznania wielu dziewcząt, spośród których zostanie wybrana przyszła królowa. Oczywiście są wśród nich te mniej i bardziej zawistne, które gotowe są zrobić wszystko, aby zdobyć koronę. Motyw rywalizacji w tej książce sprawia, że chcąc nie chcąc, trzeba czytać dalej. Nie można się oderwać, nie poznawszy zakończenia.

Co więcej, książce towarzyszy bajkowy klimat pełen uroku. Nauka etykiety, wytworne podwieczorki, bogato zdobione suknie i elegancko wystrojone sale balowe są tak czarujące, że czytając, przenosimy się do innego świata. I właśnie to jest głównym punktem mojej opinii o tej książce: nie jest ona pozbawiona wad, ale niewątpliwie wciąga i zabiera podróż w rejony tak bardzo odległe od rzeczywistego świata. Po raz kolejny przychodzi mi na myśl to, co mówiłam już nie raz: najgorzej jest, kiedy książka nie wzbudza żadnych emocji. Jeśli jednak je wywołuje, nawet te nie do końca pozytywne, to warto ją przeczytać.

Przez książkę Kiery Cass mknie się bez mrugnięcia okiem. W ciągu kilku dni zdołałam przeczytać dwa tomy tej serii, a i tak nie wymagało to ode mnie dużej ilości czasu i nieustannego skupienia. Powieść jest pisana lekkim językiem - czasem aż zbyt prostym - dzięki któremu nie trzeba specjalnie myśleć o tym, co się czyta. Jest to doskonała lekka lektura na zimne wieczory pod kocem.

Rywalki to powieść, której czasem brakuje logiki i sensu. W pewien sposób jest także schematyczna i trzyma się utartych motywów. Jednak jednocześnie jest pełna bajkowości i wdzięku, pozwala odpłynąć myślami bardzo daleko i przypomina o czasach dzieciństwa, kiedy marzyłyśmy o własnym księciu na koniu. Mimo wszystko polecam tę serię - jest ona idealną książką na relaks po długim, męczącym dniu, która daje chwilę wytchnienia i przenosi do innego świata.

[Adres usunięty]

Książka zafascynowała mnie przeogromnie, choć było wiele wzlotów i upadków w mojej przygodzie z nią. Opowiada o młodej Americe, która za namową swojego chłopaka i rodziny zgłasza się do Eliminacji. Jej relacje z księciem Maxonem idą w dobrym kierunku, lecz nie zawsze jest kolorowo. Bardzo zachęcam do kupna tej, jak i dwóch kolejnych części. Sama jestem po lekturze właśnie pierwszych trzech. Opowieść bardziej skierowana do osób młodych, myślę, że tak około 13+. Powieść szybko mnie zaciekawiła i została przeczytana w błyskawicznym tempie.

Dużo osób ma różne spojrzenie na rywalki. Ja byłam to nich nastawiona neutralnie byłam pewna, że dostaną 3 gwiazdki dopóki ich nie zaczęłam. Książka jak i cała seria wciągają niesamowicie i bezpowrotnie, America- główna bohaterka mimo tego, że czasem była irytująca i miałam jej dość to jest idealnie dobrana i nie wyobrażam sobie jej inaczej wykreowanej. Oczywiście w mojej recenzji nie mogłoby zabraknąć mojego kolejnego książkowego crusha czyli Maxona. Jest to postać której poprostu nie da się nie lubić gdy ja czytałam jego wypowiedzi moja twarz była poprostu uśmiechnięta od ucha do ucha. Końcowo Książka ta jest idealna dla każdego czy dla dziewczyn które chcą poczytać o księżniczkowej historii, czy dla kobiet które chcą ujrzeć romans dwójki młodych ludzi z takiej perspektywy. Bardzo polecam książkę I jest to moje zdecydowanie 5/5!

"Rywalki" to kolejny tegoroczny reread, więc nie będę się rozpisywać tak, jak w pozostałych recenzjach. Szczerze mówiąc nie pamiętam kiedy i ile części serii przeczytałam - pamiętałam tylko, jak bardzo mi się spodobała, więc pierwsza część serii była też jedną z pierwszych książek, które wypożyczyłam po bardzo długim czasie w bibliotece. America nadal była bohaterką, którą dawno temu pokochałam za to, że mimo ogromnych zmian w życiu nadal pozostała sobą. Jej historia zachwyciła mnie po raz kolejny i znowu trzymałam kciuki, by w Eliminacjach poszło jej jak najlepiej. Polubiłam także księcia Maxona, który w kontaktach z dziewczynami jest nieco zagubiony, ale stara się jak może i wychodzi mu to momentami tak uroczo, że chyba nie da się go nie lubić. Mieszane uczucia mam do Aspena - sama nie wiem czy wierzę jeszcze w jego szczere uczucie do głównej bohaterki. Z tej dwójki zdecydowanie wolę Maxona, który stara się postępować jak najlepiej wobec dziewcząt, uczestniczących w Eliminacjach, lecz także wobec całego kraju. Jestem pewna, że jako przyszły król zmieni wiele w państwie, którym będzie zarządzał, a poddani pokochają go całymi sercami. Najchętniej od razu sięgnęłabym po drugą część serii, więc mam nadzieję, że niedługo będę mieć okazję odwiedzić bibliotekę ❤️

Fabuła, z początku wydaje się zwyczajna. Młoda, nic nieznacząca dziewczyna ma szansę na lepsze życie u boku księcia, który pokocha ją od pierwszego wejrzenia, jednak najpierw musi stoczyć bój o jej względy z innym chłopakiem. Innymi słowy mówiąc, schematyczny trójkąt, jakich wiele w dzisiejszych historiach. Jednak to tylko pozory, u Kiera Cass jak zwykle zaskakuje. Autorka nawet z wypranych i zużytych wątków potrafi stworzyć niezwykłe opowiadanie. Bo kto by się spodziewał, że protagonistka będzie się broniła rękami i nogami przed tym, co oferuje jej los, ponieważ względem swego życia ma zupełnie inne plany. Mimo, iż w końcu zgadza się na przystąpienie do Eliminacji, jej zachowanie wcale nie nakierowuje czytelnika na odgadnięcie jakiego dokona wyboru względem Maxona i Aspena.

Tempo akcji jest spokojne. Chwilami autorka starała się dodać mu trochę dynamiki, jednak szybko wszystko wracało do poprzedniego stanu. Był to celowy zabieg, dzięki niemu historia wciąga powolutku, bez udziału świadomości czytelnika. Ja sama nie mam pojęcia, w którym momencie powieść pochłonęła. Rywalki są wprowadzeniem do cyklu"Selekcja"

-Dominika

Można gdzieś tu dać 100 gwiazdek? tak właśnie oceniłabym ta i wszystkie inne książki Kiery Cass.

Jeśli zastanawiasz się nad przeczytaniem serii książek "Rywalki" to przestań i zabierz się za lekturę.

Mam jednak jedno zastrzeżenie - nie da się przestać czytać!!! Wciąga za bardzo!!!

Eliminacje to z jednej strony wspaniała okazja dla młodej dziewczyny, a także jej rodziny, aby wspiąć się po drabinie społecznej, a z drugiej - weryfikujący osobowość wyścig po koronę, kontrowersyjny sposób wybierania żony dla księcia. Każda dziewczynka marzy o tym, aby być jedną z trzydziestu pięciu wybranek, które dostaną się na Eliminacje. Wizja wystarczającej ilości jedzenia, traktowania pałacowego, odpowiednich warunków życiowych, sławy i luksusowego życia - czy to nie brzmi cudownie? America Singer, dziewczynka pochodząca z "Piątki" - klasy skupiającej artystów, nie podziela tej popularnej opinii. Dla niej Eliminacje oznaczają koszmar, rywalizację bazującą na sztucznym zachowaniu na pokaz i rozstanie z chłopakiem, w którym jest zakochana. Zmuszona jest jednak podjąć to wyzwanie.

Jak dla mnie, "Rywalki" to połączenie "Małych kobietek", "Kopciuszka" i "Igrzysk śmierci" w lżejszym wydaniu. Atmosfera rodzinna głównej bohaterki jest poruszająca i angażująca, jej szansa na zmianę życia intryguje, a cała otoczka Eliminacji jest świetnie skonstruowana. Czytelnika ciekawi, która dziewczyna zostanie w pałacu, która jednak odpadnie, a do tego główna bohaterka - America - jest niesamowitą postacią, zaskakującą, ironiczną i bezpośrednią. Nie jest lalusią, która korzysta z okazji i idzie po trupach do celu, udając kogoś, kim nie jest. Ma charakterek, który ubarwia fabułę. Nawet książę Maxon, mimo wyższości hierarchicznej nad wszystkimi, nie jest dupkiem i nie irytuje czytelnika, co sprawia, że książkę pochłania się z prędkością światła, z uśmiechem na twarzy i z ciekawością, co będzie dalej.

W książce nie brakuje emocji, więc nawet dla nieco starszego czytelnika będzie to fajna rozrywka. Książkę mogę polecić osobom w każdym wieku.

Jestem ciekawa, co będzie działo się w drugim tomie - "Elita". Przede wszystkim zastanawia mnie, jakie "walki" o koronę będą się toczyć między dziewczynami i jakie decyzje uczuciowe podejmie America. Mam nadzieję, że dalej pozostanie sobą.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

Książka bardzo ciekawa. W czasie czytania można wyobrazić siebie jako główną bohaterkę. Serdecznie polecam osobom, które lubią tematykę związaną z królestwem. Dzieło wciąga i osobiście przeczytałam w jeden wieczór. Napewno kupię dalsze tomy.

Książka napisana bardzo lekkim językiem. Błyskawicznie się ją czyta. Sądzę, że przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom romasów. Nie mogę się doczekać aż przeczytam kolejne części.

Książka bardzo mi się podobała, jest to wspaniała historia którą bardzo szybko pochłonęłam! Nie mogłam się od niej oderwac, super lektura dla młodzieży. Bardzo polecam!

Książka bardzo wciągająca, została jedną z moich ulubionych książek i na pewno będę kontynuowała serię. Z powodu łatwego języka bardzo szybko się ją czyta. Tkwiąc coraz głębiej w lekturze doznajemy wiele emocji, które mogą zmienić się z kartki na kartkę- ekscytacja, smutek. Nie ukrywam, płakałam kilka razy co mi się rzadko zdarza przy książce. Gorąco polecam!

To jest zupełnie jedna z tych książek która skradła mi serce.

Na samym początku nie chciałam czytać tej książki, wręcz można by powiedzieć, że bałam jej się w jakiś sposób.

Jednak kiedy trafiła ona w moje ręce i zaczęłam ją czytać - nie potrafiłam się oderwać.

Od pierwszych stron się w niej wręcz zakochałam. Została ona dość prostym, ale za to ładnym językiem, co uważam za ogromny plus. W dodatku sama koncepcja powojennej Ameryki (Illei) bardzo mi się spodobała.

Cała relacja pomiędzy Maxonem oraz Americą (a pomiędzy nimi 34 dziewczęta oraz Aspen), jej "wybryki" (jak np. kopnięcie księcia w krocze) są moim zdaniem są... Nawet nie potrafię odnaleźć idealnego słowa opisującego to.

Zacznijmy od tego, że nie lubiłam czytać książek. Moje koleżanki wręcz uwielbiały, więc nie chciałam być gorsza i zamówiłam pierwszą lepszą książkę, były to Rywalki.

Sama okładka jest cudowna, bardzo subtelna i dziewczęca, ale nie o okładce miałam napisać.

America Singer (główna bohaterka), pochodziła z niezbyt bogatej rodziny. Ona i jej matka śpiewały na prywatnych imprezach, za nieduże pieniądze. Pewnego dnia król Illei, postanowił, że zrobi eliminację na żonę jego ukochanego syna Maxona. Rodzina Ami chciała by ich córka wzięła udział w nich, ale ona nie chciała, bo potajemnie spotykała się ze swoim chłopakiem Aspenem. Sam chłopak przekonał dziewczynę do zgłoszenia się. Gdy para się pokłóciła America zgłosiła się na eliminację.

Po paru tygodniach America Singer została zaproszona do zamku, wraz z 34 dziewczynami. Nie czuła ona nic do księcia, ponieważ nadal w sercu kochała Aspena, więc miała z nim układ. Zostali przyjaciółmi. Ami doradzała mu jak ma się obchodzić z dziewczętami. Z tygodnia na tydzień dziewcząt zostawało coraz mniej.

Co będzie dalej? Doczytasz już sam, ja nie chce spoilerować.

Według mnie jeśli lubisz książki z nutą romantyzmu z całego serca polecam.

Mało doceniana książka. Historia Americi nie tylko powinna znaleźć się na półkach młodzieży, ale i w biblioteczce dorosłych. W pierwszej części tej serii, dowiadujemy się jak działa Illea. Młode Państwo, w którym żaden człowiek nie jest równy drugiemu. Podział na kasty niszczy marzenia wielu ludzi. Czy wyjazd Americi na eliminacje, w których zresztą bierze udział nie z własnej woli, zmieni bieg historii? Czy America zdecyduje się zostać w pałacu czy wybierze Apena, który zranił ją kilka tygodni wcześniej i nieoczekiwanie dostaję się na pobór i trafia do pałacu na stanowisku gwardzisty? Przed Mer ciężkie wybory, ale mogę Was przekonać, że słuszne i podejmowane z serca.

Rywalki - Kiera Cass - recenzja

Debiutującą pisarka Kiera Cass w literaturze pięknej, od razu podbija listy bestsellerów swoją książką „Rywalki”. W tej powieści miłość nie zawsze jest łatwa, a kopciuszek nie zawsze chce mieć księcia.

Główna bohaterka America Singer, ze względu na wiek, musi podejść do Selekcji, która wyłowi trzydzieści pięć kandydatek dla księcia Maxona. Większość tych dziewczyn tego pragnie, nie America, ona ma swoją zakazaną miłość. Jak to bywa w książkach dostaje się do grona kandydatek. Narobi dużo zamieszania w życiu Maxona. O rozwijającej się miłości i że niemożliwe może stać się możliwe - tak według mnie można interpretować tę książkę.

Momentami źle napisane, ale jednocześnie bardzo wciągające - takie są „Rywalki”. Zaintrygowała mnie w nich okładka - piękna niebieska suknia na dziewczynie w pokoju luster - efekt doskonały. Po przeczytaniu mam ochotę na dalsze losy Americi i Maxona, a pałacowe dzieje przeniosły mnie w świat, w którym każdy może być kandydatką dla księcia. Książka jest dla każdego, bez wyjątku.

Basia, lat 18

źródło:[Adres usunięty]

Która z nas nie marzyła o tym, żeby zostać księżniczką? Sięgnęłam po wiele książek z księżniczkami i książętami. Już mi się to przejadło, ale gdy sięgnęłam po "Rywalki" na nowo zakochałam się w podobnych opowieściach. Napisana lekkim i przyjemnym językiem książka zmusza do tego, żeby czytać do ostatniej strony, choćby była ciemna noc i burza odcinała prąd! Pochłonęłam ją w dwa dni (głównie dlatego, że wyrwano mi ją z ręki) i gdy zobaczyłam, że to koniec miałam ochotę walić pięściami w poduszkę, żeby dostać drugą część. Serdecznie polecam, bo sama przyciskam tę książkę, całą trylogię, do serca.

Bardzo długo musiałam się przekonywać do serii Rywalek wydawało mi się że jest to płytka książka o księżniczkach, ale myliłam się jest to kolejna niesamowita powieść. Autorka piszę prostym pismem, wiec książkę lekko się czyta i przyjemnie. Sama okładka książki jest niesamowita i krzyczy do nas żebyśmy zobaczyli co takiego ukrywa w sobie. Od samego początku można polubić główną bohaterkę. Fabuła przypomina mi lekko Barbi ze względu na księżniczki, ale jest o wiele o wiele lepsza. Podobają mi się strasznie opisy widzenia przez Americę. Książka bardzo wciąga, aż ma się ochotę złapać za kolejny tom.

Gdy pierwszy raz zobaczyłam książkę Rywalki w księgarni nie kupiłam jej.

Wydawało mi się, że książka będzie opowiadała o pustych dziewczynach chcących mieć pieniądze i władzę i o tak samo pustym księciu.

Nuda.

Lecz to nie była prawda.

Kiedy z braku jakichkolwiek książek sięgnęłam po Rywalki ogarnęło mnie zdumienie i złości że jej nie kupiłam.

Książka powiada o dziewczynie która nie znajduje się wysoko w hierarchii,

która jest zakochana w jeszcze znajdującym się niżej chłopaku.

Ciężkie rozstanie i niespodziewane Eliminacje.

Dziewczyna próbuje się odnaleźć między wyżej postawionymi dziewczynami.

Poznaje księcia który się okazuje dobrym człowiekiem.

Czy będą razem ?

Czy piątka może być z jedynką ?

" Ci których kochamy nie umierają bo miłość jest nieśmiertelna"

Magiczna, pełna romantyzmu i nieprzewidywalna opowieść.

Polecam ;***

Kiedy przeczytałam opis tej książki spodziewałam się fajnego romansu, z księżniczkami w tle, czyli tego co, dziewczyny (nawet te starsze) kochają najbardziej. Fabuła wydała mi się nawet interesująca, mimo iż nie jestem już nastolatką, za to jestem ogromną fanką romansów i gatunku New Adult.

Główna bohaterka książki staje w szranki o miłość i uwagę księcia rywalizując z 34 innymi dziewczynami. Tłem dla całej historii jest wymyślony, dosyć specyficzny świat oparty na kastach, coś co przypomina nieco Niezgodną lub Igrzyska śmierci, chociaż fabuła nie jest nawet w przybliżeniu tak brutalna. Spodziewałam się, a właściwie liczyłam na fajny romans między dwójką bohaterów, który będzie wyrastał w otoczeniu zaciekłej rywalizacji z innymi kandydatkami, ukradkowych spojrzeń i niechęci (przyjemniej początkowej) głównej bohaterki do całego przedsięwzięcia i do księcia. Natomiast, co dostałam?

Niestety książka Rywalki nie spełniła pokładanych w niej nadziei. Główna bohaterka trafia do pałacu ze złamanym sercem i ani myśli zakochiwać się w księciu. Książę też jest raczej niemrawy. Ich relacja nie budzi ani odrobiny ekscytacji i tak oczekiwanego wrastającego napięcia i rozwoju namiętnej relacji pomiędzy dwójką bohaterów. Książka momentami jest po prostu nudna. Pomysł z pewnością tam był, jednak gdzieś po drodze się zagubił.

Jestem pewna, że wielu nastolatkom książka się spodoba, pewnie nie powinnam jej oceniać tak krytycznie ponieważ nie jestem właściwą grupą docelową dla tego tytułu. Jednak z uwagi na to, że mam za sobą blisko 100 tytułów z gatunku New Adult i Young Adult pozwolę sobie na prawo do ocenienia także tej pozycji. Czytałam wiele dużo lepszych książek, chociaż przyznam Wam się szczerze, że nie doczytałam książki do końca, w połowie bowiem umarłam po prostu z nudów. Może druga część Rywalek zasługuje na więcej pochwał, cóż możecie przekonać się sami.