Rozstrzygnięcie Callie i Kaydena

Jessica Sorensen jest dość znaną autorką na naszym rynku wydawniczym, miałam możliwość zetknięcia się z jej piórem przy okazji książki o Michu i Elli. Przyznam szczerze, że historia Kaydena i Callie nie jest mi znana, Wydawnictwo sprezentowało mi książkę do recenzji, więc postanowiłam zrobić mały reserch, aby poznać bohaterów, których tak dobrze znacie. Autorka książki nie chciała pozostawić, fanom serii żadnych wątpliwości, dlatego postanowiła napisać jej rozstrzygnięcie.

„W tym roku moje zrujnowane życie rozpadło się. Wtedy już miałem się poddać i skończyć z tym wszystkim.

Ale nie zrobiłem tego. Ocalałem. Powinienem być za to wdzięczny – i tak jest…”

Callie udało się poukładać sprawy dotyczące jej przeszłości, na pewno stała się silniejsza, bardziej odporna na zadawane rany i krzywdy. Zyskała przyjaciół, ukochanego Kaydena, który zawsze był przy niej, kiedy tego potrzebowała, bez którego zapewne nie stała by w tym miejscu, w którym jest dzisiaj. To przykład dwóch połówek tego samego jabłka, które odnalazły się i wspólnie przemierzały życie. Każde z nich ma problemy, jednak wie, do kogo się z nimi zwrócić, kto nigdy nie zawodzi. Dawniej to Callie potrzebowała wsparcia, szykanowana w szkole wycofała się z życia towarzyskiego, przeszła długą i trudną drogę, aby znaleźć się w tym miejscu. Poznaje ją, jako dziewczynę, która jest silna i zdeterminowana, aby pomóc swojemu chłopakowi uporać się z problemami przeszłości, które się za nim ciągną.

Kayden próbuje udawać, że wszystko jest w porządku, ukrywając problemy, z którymi przyszło mu się borykać. Potrzebuje to z siebie wyrzucić, odbyć szczerą rozmowę, która odbierze część odczuwanego bólu, chociaż na krótką chwilę. W końcu nie jest sam, ma Callie, dla której jest wszystkim, tym razem to ona będzie jego siłą. Traumy i cierpienia nie można się pozbyć, zapomnieć, wymazać, trzeba je ukoić. Na to potrzeba czasu i kogoś, kto ofiaruje swoją miłość i wsparcie. Kayden jest bardzo dobrym chłopakiem, którego poczucie własnej wartości zostało zaburzone, a wręcz zaniżone. Potrzebuje, kogoś, kto mu pomoże sobie przypomnieć jak wartościowym jest człowiekiem. Czy uda mu się wyjść na prostą? Czy bohaterowie w końcu zaznają szczęście? Przecież na nie zasługują!

Jessica Sorensen jest znana z tego, że potrafi dotknąć serca czytelnika, poruszyć je i sprawić, że nie zapomni o historii, którą przyszło mu przeczytać. Książka jest warta przeczytania, a historia tej dwójki warta poznania i zgłębienia tematu. Fani serii o Callie i Kaydenie będą usatysfakcjonowani nie tylko treścią książki, ale także nadzieją, jaką niesie dla ich ulubionej pary. Książka wzrusza, porusza głęboko, nie pozwalając o sobie zapomnieć, a w moim przypadku, aby nie poznać tej dwójki bohaterów, Czy miłość jest w stanie pokonać wszystko? Po lekturze tej książki jestem przekonana, że właśnie tak jest. Sorensen ukazuje młodym i zagubionym istotom, że warto walczyć o siebie, ale też o drugiego człowieka, który jest nam bliski.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Callie i Kayden w końcu ułożyli sobie życie. Przynajmniej tak sądzą i starają się iść na przód. Zdecydowanie lepiej idzie to Callie, która nie jest już tą samą dziewczyną, co wcześniej. Zostawiła za sobą przeszłość i stara się żyć przyszłością.

Za to Kayden wciąż odczuwa skutki przeszłości, która nadal puka do jego drzwi. Stara się nie myśleć o tym, co go spotkało, ale wciąż słyszy jego głos. W dodatku w między czasie ON i jego dziewczyna muszą podjąć ważną decyzję dotyczącą ich przeszłości, a ON nie wie i ma ochotę zwiać. W dodatku dowiaduje się o czymś, przez co czuje się zagubiony i robi coś, czego nie powinien - od czego ucieka.

Jedno jest pewne - każde z nich ocaliło siebie nawzajem. Razem są o wiele silniejsi i potrafią znieść najgorszy ból. Przekonują się, że rodzina to nie zawsze ból, ale i szczęście. Kiedyś to Kayden ocalił Callie, a ona zawsze chciała ocalić jego. I znów to robi. Bez niej by zginął.

"Gdyby życie było bajką to na pewno taką mroczną i upiorną. Ale przecież niektóre bajki mają swoją mroczną i upiorną stronę. Zawsze pojawia się potworny złoczyńca albo ohydny problem, który trzeba pokonać, jakby był klątwą. Ale nigdy nie chciałabym być księżniczką, a przynajmniej nie taką, która czeka, aż książę wyłoni się zza rogu, by ją uratować.

Chciałabym sama siebie uratować. Może też i księcia. Może razem zdołalibyśmy uratować siebie nawzajem. "

Przypadki Callie i Kaydera oraz Ocalenie Callie i Kaydena czytałam jakieś dwa lata temu. Nie miałam nawet zielonego pojęcia, że pojawi się finał ich historii, dopóki nie zauważyłam zapowiedzi na stronie wydawnictwa. Pamiętam, jak płakałam przy historii tej dwójki i miałam nadzieję, że spotka ich szczęśliwe zakończenie.

Obawiałam się, że nie wiele będę pamiętać, ale całe szczęście autorka sama nam przypomina, co się działo w poprzednich tomach. Nie jest to powtarzanie historii, broń Boże. Są to wspomnienia, a w dodatku motyw bajki, którą pisze Callie jest tutaj idealny. Jej bajka pokazuje, co ta dwójka przeżyła w poprzednich tomach.

Ostatni tom zdecydowanie skupia się na Kaydenie, który wciąż próbuje sobie poradzić z przeszłością. Ojciec z matką uciekli, a obydwoje bardzo go zranili. Głos ojca nie chce wyjść z głowy chłopaka i to go męczy. W dodatku mają miejsce pewne wydarzenia, które sprawiają, że Kayden znów siebie krzywdzi. Ale całe szczęście ma Callie, choć ciężko mu czasami się przed nią uzewnętrznić. Jednak to ona przynosi mu ukojenie. Chciałby jej dać wszystko to, na co zasługuje.

Z kolei Callie radzi sobie świetnie. W porównaniu do pierwszego tomu to bardzo się zmieniła i wciąż pracuje nad sobą. To świetna dziewczyna, naprawdę. Jest niesamowitym oparciem dla Kaydena. Przeżywa z nim na nowo te momenty, z których została okradziona.

Oprócz tego pojawiają się tutaj inne postaci znane z tej serii: Violet i Luke, czy Greyson. Historii pierwszej dwójki jeszcze nie czytałam, ale z pewnością to nadrobię, bo czuję, że również jest świetna.

"W trakcie naszej egzystencji pojawia się wiele przypadków, które zbliżają nas do siebie, ale tylko jedna osoba będzie władać twoim sercem na zawsze."

Bałam się tego tomu - nie dlatego, że mógł być na siłę, a raczej obawiałam się rozstania z bohaterami. Miałam nadzieję, że w końcu ułożyli sobie życie, bo ta dwójka naprawdę przeszła wiele. Razem i osobno. Autorka mnie nie zawiodła. Cieszę się, że mogłam zamknąć z nimi ten rozdział. Jedno mogę zrobić: polecić całą serię od Jessici Sorensen!

Zacznę od tego, że w tej części ponownie spotykamy się z tym samym, przyjemnym stylem pisania autorki. Książkę czyta się szybko i bez większych problemów. Jessica bardzo dobrze opisuje uczucia bohaterów, mamy możliwość wczucia się w ich sytuację.

Niestety po przeczytaniu trzeciej części stwierdzam, że każda z nich była pisana na jedno kopyto. Właściwie nic nowego się nie dzieje. Pierwszy tom był niezwykle emocjonujący i zaskakujący, przy drugim było trochę gorzej... a teraz? Kompletnie zero zaskoczenia czy akcji. Jest to leciutka książka na nudny wieczór, kiedy mamy ochotę ot tak sobie poczytać przyjemną powieść. Jeżeli liczycie na emocje, to zdecydowanie tej części nie polecam, ale po pierwszą zdecydowanie warto sięgnąć!

Tym razem strasznie zawiodłam się na samej fabule. Jak napisałam wyżej, nic nowego się nie wydarzyło. Było to ciągnięcie zdarzeń z poprzednich tomów... Przez co nieco się nudziłam. Właściwie to wydaje mi się, że czytałam ją tylko z sentymentu do pierwszej części... a szkoda.

Krótko mówiąc, moim zdaniem autorka powinna skończyć tę historię na drugim tomie, ale zrobiła jak zrobiła.

To co, rzeczywiście mi się podobało, to ponownie bohaterzy. Nie przestałam ich lubić, a wręcz przeciwnie - niektórych polubiłam jeszcze mocniej. Bardzo ciekawi mnie postać Setha i z tego wiem, to autorka wydała już oddzielny tom o jego historii, więc mam nadzieję, że wydawnictwo Zysk i S-ka pokusi się o jego polskie wydanie :)

Dużo wad, trochę plusów... Czy więc żałuję, że przeczytałam tę książkę? Absolutnie nie :) Historię Callie i Kaydena bardzo polubiłam już na samym początku, więc dla mnie przeczytanie "Rozstrzygnięcia Callie i Kaydena" było wręcz pozycją obowiązkową. Nie nudziłam się, nie denerwowałam się... Spędziłam z tą książką kilka przyjemnych wieczorów, była idealnym odstresowaniem po całym dniu :)

[Adres usunięty]

Cała recenzja pod linkiem: [Adres usunięty]

Kocham Sorensen, mówiłam i pisałam to niejednokrotnie. Ale jako, że od tej pary się zaczęło i teraz poznałam dalsze losy, to kocham ją jeszcze mocniej. Niektóre jej książki dosłownie łamią serce, i robią papkę z mózgu, przez długi czas nie mogę się pozbierać. A potem przychodzi z taką książką, taką fabuła i emocjami, że mam ochotę przytulić każdego. Tak było przy tej powieści. Callie i Kayden są parą, która nie miała łatwego życia. I ona i on, mieli ostro zrypane życie i to cud, że wyszli na takich dobrych ludzi. Moim zdaniem Sorensen, bierze się za tematy, które są rzadko poruszane w świecie książkowym. Autorki wolą, napisać coś lekkiego, jakiś romans czy erotyk, który sprzeda się jak świeże bułeczki. Zamiast uderzyć w temat, który poruszy czytelnika, zatrząśnie jego światem i zmiażdży jego serce.

W MIŁOŚCI SIŁA

Ta, która kiedyś uchodziła za szkolne pośmiewisko, wycofana z życia towarzyskiego, przeszła długą drogę. Callie zupełnie nie przypomina tej dziewczyny, którą była. Zdeterminowana, silna, stanowiąca oparcie. Gotowa do poświęceń walczy jak lwica o tego, którego kocha. Kayden z kolei, choć oczywiście nie pożegnał się z powalającym urokiem i sylwetką sportowca, tkwi w emocjonalnym dołku, z jednej strony kamuflując dręczące go problemy, z drugiej potrzebując tej rozmowy, która pozwoli mu podzielić się z kimś bólem. I zdąć ze swoich barków bagaż obaw i lęków. Główny bohater powieści staje się idealnym przykładem na to, że nie da się magicznie odciąć od traum przeszłości, a przycisk „reset” działa skutecznie wyłącznie w przypadku sprzętów elektronicznych. Nawet miłość nie ma takiej mocy, by wymazać dawne wspomnienia, ale jeśli jest szczera, może pomóc w ciężkim boju z koszmarami minionych lat.

DOJRZALSZE ETAPY ZWIĄZKU

Książka jest stosunkowo niedługa, a jednak na jej kartach rozgrywane są najważniejsze etapy związku bohaterów, którzy na wskutek zdobytych doświadczeń świadomie walczą o szczęście. To już nie są szczenięce podloty, błahe romanse przepełnione dialogami z podtekstem. Tutaj chodzi o szczerość i o wsparcie, a tego Kayden z pewnością będzie potrzebował ze zdwojoną siłą. W końcu w grę wchodzi kwestia odnalezionego brata i rodziców.

DODATKOWE SMACZKI

W tle pojawia się wątek dotyczący przyjaźni, są także wzmianki dotyczące losów pozostałych bohaterów książek Jessiki Sorensen. Nie oznacza to, że trzeba je wszystkie znać by w pełni cieszyć się tą historią, niemniej jednak obowiązkowe jest sięgnięcie po Przypadki i Ocalenie Callie i Kaydena (czego na pewno nie będziecie żałować).

PODSUMOWANIE

Dobre, nieprzesłodzone zwieńczenie serii z satysfakcjonującym zakończeniem. Nieprzypominające ciągniętego na siłę, dłużącego się tomu, ale będące w stanie wnieść do całej historii coś wartościowego. Myślę, że „Rozstrzygnięcie Callie i Kaydena” to obowiązkowa lektura dla tych, którzy mieli okazję zapoznać się z poprzednimi częściami. Chyba jednak nie trzeba Was do tego nakłaniać, bo ci, którzy mieli okazję „spotkać się” z bohaterami, z pewnością będą ciekawi finału.

[Adres usunięty]