Richard Bonett. Obsesja. Possession. Tom 2

"Richard Bonett Obsesja" jest drugą częścią cyklu "Possession". Okładka tej części podoba mi się znacznie bardziej niż pierwszej.

Książka rozpoczyna się krótkim rozdziałem z perspektywy tytułowego bohatera. W tej części wyjaśnia się tajemnica skrywana przez Nanette. Po części poznajemy też prawdziwą twarz Richarda, mimo tego wciąż pozostaje niewyjaśnioną zagadką. Z cienia zaczynają wyłaniać się wydarzenia z przeszłości psychologa. Bardzo podoba mi się klimat, w jakim utrzymana jest ta książka. Mam problem z główna bohaterką, ponieważ jej działania są dla mnie przewidywalne, w przeciwieństwie do decyzji podejmowanych przez Bonetta. Książkę czyta się szybko, łatwo i przyjemnie. Podoba mi się styl pisania Autorki. Wydarzenia pozwalają nam na bliższe poznanie postaci, jednak wciąż, nie wiemy o nich wszystkiego. Ten balans jest ciekawy i jednocześnie nadaje tej historii tajemniczego charakteru.

Przede wszystkim zostałam zaskoczona fabułą tej drugiej części. Dla mnie jest lepsza od pierwszej, co nieczęsto się zdarza. Atutem są wątki sensacyjne, które wciągają czytelnika i dodają dreszczyku emocji. Pojawili się bohaterowie drugoplanowi, a tajemnice zaczęły się pomału rozwiązywać. Akcja bardzo przyspieszyła, zmienia się otoczenie i miejsce akcji. Autorka nadal pisze językiem bardzo płynnym i pięknie obrazowo przedstawia sceny pożądania, jak i miłość, złość, wściekłość, tworząc doskonałą całość, od której nie można się oderwać.

Jest wszystko, czego oczekiwałam, a nawet więcej. Namiętność połączona z wątkiem sensacyjnym, emocjonalni bohaterowie i zwroty akcji, których się nie spodziewałam. Bardzo ożyła cała fabuła i czytało się z niezwykłą przyjemnością. Gratuluję autorce, bo ciężko napisać kolejną interesującą powieść, skoro pierwsza miał tak dobre recenzje. Druga część cyklu Possession to powieść, gdzie akcja sensacyjna i sceny erotyczne się równoważą i zadowolą większą ilość odbiorców, w tym mnie.

To druga książka autorki, a ja zdecydowanie pokochałam jej lekkie pióro i jakże realne, delikatne, wysmakowane przedstawienie zmysłowości, seksu i erotyki. Zwracam honor, bo przy pierwszej części przyczepiłam się trochę fabuły, ale teraz będę tylko zachwalać.

Muszę przyznać, że znalazłam się akurat w tej komfortowej sytuacji i mogłam od razu po przeczytaniu „Richard Bonett. Pożądanie” sięgnąć po kontynuację. Mimo iż tytułowy i zaraz główny bohater nie należy do moich ulubieńców, chciałam jak najszybciej poznać wszystkie jego tajemnice. Najbardziej nurtowała mnie ta związana z rękawiczkami. Jak myślicie, czy „Obsesja” sprawiała, że chociaż troszeczkę Bonetta polubiłam?

„Potwora nigdy nie zmienisz. Możesz się postarać go oswoić, jednak zwierzę w jego sercu nadal tkwić będzie uśpione. Gotowe zbudzić się do walki, by stąpać we krwi niewinnych”

Wbrew temu, co o sobie myśli Nanette, to rozstanie z jej wielką miłością, zmieniło ją zdecydowanie na lepsze. Przez te krótkie trzy tygodnie ewoluowała i zmieniła się z kobiety ze złamaną duszą i zdeptanym sercem, w kobietę silną i odważną. Próbuje sama okiełznać swoje lęki i nie pozwolić, aby ponownie nią zawładnęły. To już nie ta sama pokiereszowana dziewczyna uciekająca nawet przed swoim odbiciem. Nanette bierze swoje życie we własne ręce. Gdy Richard spotyka tą nową „wersję” swojej ukochanej, zdaje sobie sprawę, że nigdy jej nie opuści. Zrobi wszystko, aby tylko była jego. Nanette staje się jego prawdziwą obsesją. Czy Nanette okaże się na tyle słaba i ulegnie mu? Czy umiała mu ponownie zaufać? A przede wszystkim czy uda jej się zaakceptować ten wszechobecny mrok goszczący na stałe w życiu Bonetta? Może jednak okaże się silniejsza i będzie umiała zapanować nad pragnieniami własnego zdradzieckiego serca?

Dawno nie spotkałam kontynuacji lepszej od wprowadzającego pierwszego tomu. „Obsesja” jest zdecydowanie lepsza. Dzięki niej mamy szersze spojrzenie na całą historię, lepiej rozumiemy postępowanie występujących postaci, całokształt nabiera sensu. Kurtyna skrywająca niektóre tajemnice, nagle opada i na światło dzienne wychodzą bardzo istotne zdarzenia z przeszłości. Dowiadujemy się, kim tak naprawdę jest zielonooki Richard Bonett.

Z tej pozycji bije prawdziwe pisarskie przygotowanie i profesjonalizm. Widać ogrom włożonej pracy autorki i jej skrupulatność w tworzeniu całej fabuły. Idealnie dawkowane napięcie sprawiło, że pochłonęłam ją w trybie ekspresowym. Historia nie jest miła, lekka i przyjemna. Owszem jak najbardziej jest to także erotyk, ale sceny łóżkowe nie są żenujące i nad wyraz przejaskrawione. Z każdą przewracaną kartką oczekuje się kolejnego zaskakującego zwrotu akcji i tak się właśnie dzieje. Niestety samo zakończenie powoduje prawdziwy niedosyt. Póki nie ukaże się trzeci tom, moje czytelnicze ego pozostanie w zawieszeniu. Całą serię polecam jak najbardziej czytelnikom, którzy nie boją się tajemnic i głębokiego mroku.

Za poznanie historii Richarda i Nanette dziękuję Wydawnictwu Waspos

Pierwsza część była genialna. Zakochałam się w tej historii i postawiłam wysoko poprzeczkę jej następnemu tomowi. Jednak autorka pisząc tą cześć przeskoczyła gładko nad nią, nic sobie z niej nie robiąc. W tej części dostałam takiego rollercoastera, że długo zbierałam szczękę z podłogi.

Świetna kontynuacja, która wiele odkrywa z tajemnic psychologa lecz jeszcze więcej tajemnic postawia bez odkrycia.

Ta historia działa na mnie jak narkotyk. Ciągle mi mało, chce więcej i więcej.

Polecam przeczytać naprawdę warto ;)

A ja z niecierpliwością oczekuje kolejne części.

Często Wam powtarzam, że nie boję się sięgać po debiuty, bo nie zawsze jest tak, że człowiek się przez nie sparzy, często udaje się odkryć ciekawego autora, niebywałą powieść, a może też cykl, który stanie się naszym ulubionym. Jakiś czas temu krążąc po bookstagramach odkryłam książkę, która mnie zainteresowała, dzięki autorce udało mi się ją zrecenzować. Książka, o której Wam wspominam to „Richard Bonett. Pożądanie”, pierwszy tom cyklu Posseesion autorstwa B. K. Staron. Na moim blogu pojawiają się recenzje różnych gatunków książkowych, nie stronię przed romansami i erotykami, tak jak i przed fantastyką, czy kryminałami, które mimo wszystko czytam rzadziej. Powieść B.K. Staron podobała mi się tak bardzo, że objęłam drugi tom swoim patronatem. Byłam ciekawa, jak sobie poradzi bohaterka z tym, co ją spotkało. Czy „Richard Bonett Obsesja” jest udaną kontynuacją?

Uczucia, które kierujemy do drugiego człowieka bardzo często potrafią przyjąć negatywne barwy. Miłość, pożądanie, czułość potrafi się przemienić wręcz w obsesję na punkcie drugiego człowieka, a co za tym idzie zawiść, zazdrość i zaborczość. Ktoś kto od dłuższego czasu myślał, że nie jest zdolny do odczuwania głębszych uczuć, nagle czuje je tak mocno, że nie potrafi się ich wyprzeć, stłumić, udać, że nie istnieją. Czy można udawać, że się kogoś nie kocha, nie potrzebuje miłości? Czy na gwałt wręcz można się odkochać, kiedy wydaje nam się, że ta druga osoba jest dla nas niewłaściwa, albo zwyczajnie nas krzywdzi? Nic nie jest proste kochanie, odrzucanie miłości i bycie z drugim człowiekiem. Rozsądek niejednokrotnie kieruje nami w określony sposób, jednak serce mięknie i podpowiada, że warto w życiu jest ryzykować, nawet jeśli czeka nas rozczarowanie. W obliczu serca i jego porywów człowiek nie zawsze jest w stanie się obronić.

Główną bohaterką powieści „Richard Bonett Obsesja” jest pewna emocjonalna basistka, Nanette Stone, nie jest to kolejna skorupa, bohaterka płaska bez własnego zdania, która działa na nas jak płachta na byka. To dziewczyna, która próbuje sobie poradzić z własną przeszłością. W poprzednim tomie Nanette próbowała zasięgnąć porady psychologa, pierwsza terapia okazała się niewypałem, lekarz zwyczajnie zrezygnował z kobiety uznając, że nie jest w stanie jej pomóc. Brutalność i szczerość, z którą wtedy się zetknęła mocno na nią wpłynęło, zwłaszcza, że myślała, była przekonana o tym, że robi postępy.

Nanette ruszyła dalej ze swoim życiem, otaczając je w pewien sposób książkami, pracą i myślami o terapii, ostatnią rzeczą, o której myślała byli mężczyźni. Zwyczajnie się bała wchodzić z nimi w poważniejsze i nieco głębsze relacje, zwłaszcza, że z łatwością można się sparzyć i przysporzyć sobie dodatkowych cierpień. Na drodze stanął jej Richard Bonett, który od jakiegoś czasu obserwował bohaterkę szykując dla niej pewną grę, w którą kobieta wpadła. Okazało się, że nie skończyło się to dla niej dobrze, ale czy ta relacja niczego jej nie dała? Czy to możliwe, żeby z góry była skazana na porażkę? To prawda, że relacja tej dwójki bohaterów była niezwykle burzliwa, od namiętności, która ich pochłonęła do obsesji, którą posmakowali. To doprowadziło do tego, że znaleźli w miejscu, w którym nie bardzo mieli ochotę się znajdować. Nanette otworzyła serce przed mężczyzną, pragnęła czegoś więcej, czego otrzymać od niego nie mogła. Dwójka ludzi o zupełnie innych potrzebach i priorytetach, które mijały się ze sobą, w obecnej sytuacji nie znajdowali punktów wspólnych, co zaowocowało rozpadem posiadanej relacji.

Nanette pozostała ze złamanym serem tracąc mężczyznę, którego kochała całym sercem, nie miała wyboru, musiała zapomnieć, to pozornie najbardziej logiczne wyjście z tej nieprzyjemnej sytuacji. Cierpienie i odczuwanie straty nie jest przecież niczym przyjemnym i budującym. Miłość, którą odczuwała była jednak silna i co gorsza nie była gotowa na to, aby przestała istnieć. Bohaterka się zmieniła, to doświadczenie sprawiło, że stała się o wiele silniejsza i odważniejsza, przestała się wycofywać, kiedy ktoś ma coś do niej i podnosi głos, potrafi kontratakować i powiedzieć to, co myśli. W tej całej sytuacji można było odnaleźć odrobinę pozytywów. Tymczasem Richard Bonett uzmysłowił sobie, że strata tej kobiety było największym błędem, do który popełnił. Nie może pozwolić jej odejść, rozpaść się temu uczuciu i chociaż mija sporo czasu, postanawia zawalczyć o Nanette. Ona próbuje się od niego uwolnić i zacząć żyć, a ON jej tego nie ułatwia. Richard próbuje za wszelką cenę naprawić swoje błędy, podąża za nią wszędzie, gdzie tylko może, aby jej pokazać, jak mu na niej zależy. Czy to może się udać? Richard pogrąża się w swojej obsesyjnej potrzebie pojednania i odzyskania Nanette, jest uparty i próbuje naprawić swoje błędy. Kobieta jest świadoma po jak cienkim gruncie stąpa, jeśli mu zaufa, a ON okaże się draniem? Co będzie jeśli tym razem ją zniszczy? Serce go pragnie i łaknie, jednak ma obawy, w końcu niewiele wie o jego życiu, a ON o niej tak wiele. Wiedza jednak nie zawsze wiąże się z dobrodziejstwem, czasem staje się przekleństwem. Czy Nanette wybaczy Richardowi? Czy uda im się zbudować normalny związek?

„Richard Bonett Obsesja” jest drugą książką autorki i muszę powiedzieć, że jestem nią zauroczona, widać, jaki ogrom pracy w nią włożyła i jak pracowała nad swoim stylem. Nie musicie się obawiać klątwą drugiego tomu, ponieważ tutaj ona nie ma racji bytu, zwyczajnie nie istnieje. Pamiętam, jak ciekawa byłam tego, jak potoczą się dalsze losy Nanette, czy Richard mimo swojego zacięcia zrozumie, jak wiele stracił? Ciągle zastanawiałam się nad tym, czy historia doczeka się słodkiego, czy gorzkiego zakończenia? Powieść jest intrygująca i ma w sobie nutkę tajemnicy, odo bal mi się sposób w jaki stopniowo B.K Staron budowała napięcie, jak upadały sekrety niosąc ze sobą zagrożenie.

„Richard Bonett Obsesja” to historia, która ma mocną fabułę, w której musicie się przygotować na zwroty akcji, a co za tym idzie znowu trochę poczekać na kolejny tom opowieści o Nanette i Richardzie. Scen erotycznych jest całkiem sporo, jednak nie są przedstawione w sposób rażący, czy nie mający dobrego smaku, wręcz przeciwnie. Podczas czytania nie miałam chwili zwątpienia, czy znużenia lekturą, brnęłam w nią dalej nie mogąc się tym nacieszyć, a potem znowu książka dobiegła końca. Nie wszystkie tajemnice zostały odkryte, jeszcze tak wiele przed nami. Pozostaje nam czekać na kontynuację i zaciskać mocno kciuki, by to było niebawem.

Obsesja

Nanette i Richard to bohaterowie których znamy już z pierwszej części. Oni sami ostatni raz widzieli się długie trzy tygodnie temu.

Przez ten czas Nanette wykorzystała go na otrząśnięcie się z koszmaru. Zaczęła normalnie funkcjonować i przestała myśleć o mężczyźnie który złamał jej serce. Wstrzymała wiele emocji ale wie że przyjdzie moment w którym będzie musiała je wylądować.

Dla Richarda ten czas również nie był łatwy. W momencie gdy ona uczyła się jak o nim zapomnieć, ON uświadomił sobie że musi ją odzyskać. Naprawdę straszne ale ja i tak w tej sytuacji jestem po stronie dziewczyny. To tylko moja prywatna opinia.

Po długich dwudziestu i jednym dniu ponownie się spotykają. Lecz tym razem wszystko wygląda inaczej. Jak strony się zmieniły.

Wbrew oporom Dziewczyna nie potrafi wyrzucić go ze swojego życia. Jednak tym razem chce mieć wszystko jasne, czarno na białym. Bez kłamstw i oszustw a z prawdą i dobrymi zamiarami. Może dlatego nieuniknione było to że dowie się ona o jego największych sekretach, planach i tajemnicach.

Kochankowie bo tak ich nazwę są świadomi tego że łączy ich coś wyjątkowego, prawdziwego.

Ale czy zdołają wybaczyć sobie i trwać przez to wszystko razem?

Richard Bonett powraca i będzie starał się odzyskać jedyną kobietę, która zawładnęła jego sercem, duszą i ciałem. Ale musi sobie zdawać sprawę, że to nie będzie łatwe i przeszłość czyha na nich oboje.

„Zastanów się czego tak naprawdę pragniesz, Nanette. Przyjmij mnie i mój mrok, albo odejdź i nigdy już nie oglądaj się za siebie.”

Jeżeli wydawało się Wam, że w pierwszej części się działo i co jeszcze może się wydarzyć, to gwarantuje, że tutaj będzie się działo tyle, że człowiek będzie w szoku. Ja czytając byłam tak zaintrygowana, że nie obchodziło mnie nic dookoła. Historia Richarda i Nanette wciąga od pierwszych stron i pochłania.

W tej części poznajemy trochę bardziej bohaterów, ich tajemnice i pragnienia. Wiele znaków zapytania zostaje rozszyfrowanych, jednak mogę wam zagwarantować, że kolejne z każą kolejną stroną się mnożą.

Tajemnice Richarda wciągają w otchłań Nanette, czy ona będzie w stanie sobie z tym poradzić, czy Richard będzie w stanie utrzymać ją bezpieczną ? I czy sam będzie w stanie otworzyć się na Nanette i dostrzec jej prawdziwą miłość ?

„Ten mężczyzna był jak ogień i woda. Jak diabeł i anioł w tej samej skórze.”

Gwarantuje Wam, że autorka w tej części nie pozwala nam na nudę, ani na chwilę wytchnienia, jest tyle zaskoczeń, tyle wrażeń, że czytelnik nie jest w stanie jej odłożyć i pójść robić coś innego. Jeżeli już zasiadasz do lektury, przygotuj się na to, że kilka godzin będziesz niedostępny.

Emocje, tajemnice i bohaterowie, którzy są mieszanką wybuchową. Język oraz styl autorki jest bardzo swobodny i da się zauważyć lekkość w piórze Basi, pomimo tego, że mamy skomplikowane emocjonalnie postaci. Napięcie jest budowane stopniowo, ale i są bomby, które powodują, że czytelnik zdaje sobie pytania wtf ? co ? (i mniej konwencjonalne, także się nasuwają).

Uważam tę serię za niezwykłe odkrycie w tym roku i polecam wszystkim, nie tylko zwariowanym czytelnikom, ale także tym zupełnie poprawnym obywatelom. Choć po lekturze następuje pytanie, skoro mi się tak bardzo podobało, to czy ja jestem normalny ?

Polecam i zdecydowanie wypatruje z lornetką części trzeciej i jest mega ciekawa, co będzie dalej.