Rhett. Jak poderwać drania?

Tak drogie panie wkońcu to mamy ! Jest bohater choć sportowiec to nie przystojniak❤❤. Jego połamany wielokrotnie nos nie dodaje mu uroku! W tej książce wszystko jest odwrotnie. To ona jest pewna siebie, seksowna a ON raczej odludek, nieśmiały i nie grzeszący urodą. I tak złośliwe smsy które miały być zabawą, zmieniają się w ciekawość, pożądanie potem przyjaźń i w końcu miłość. Po drodze trochę śmiechu, głównie z powodu kolegów z drużyny oraz nieśmiałości naszego bohatera. Ci faceci zachowywali się gorzej niż "wredne dziewczyny"

Sarę Ney poznałam przy lekturze słynnej dziewczyny z kardiganem „Jak poderwać drania? Sebastian”, tak bardzo mi się podobała, że kiedy pojawił się „Ezekiel” wiedziałam, że musze go przeczytać i poznać historię Violet. W końcu przyszła pora na „Rhett”, taką fajną cegiełkę w zielonym kolorze z przystojniakiem na okładce, który spogląda na każdą czytelniczkę znacząco. Byłam ciekawa, jak wypadnie ten bohater w kontekście poprzednich postaci stworzonych przez autorkę. Czy będzie z niego większy drań, czy mniejszy? Czy bohaterka będzie interesująca? Czas rozwikłać wszystkie wątpliwości.

Głównym bohaterem książki jest Rhett Rabideaux, który jest jednym z najlepszych zawodników w drużynie zapaśniczej, jednak nie można o nim powiedzieć, że jest popularną personą. Jest tym nowym na uniwersytecie, kimś, komu robi się psikusy i różnego rodzaju dowcipy. Dlaczego? Z powodu tego, że nie ma powodzenia u kobiet, jego aparycja jest odmienna od tych wszystkich książkowych i sportowych ciach. Mężczyzna ma jedno marzenie, którym udowodni wszystkim, że jest zdolny i należy się z nim liczyć. Chce zdobyć mistrzowsko w zapasach, a ta droga nie jest łatwa, ani też przyjemna. Mimo wszystko skupia się na treningach i robi wszystko, co tylko może, aby ten cel zrealizować. Nikt nie bierze go na poważnie, a jego koledzy z drużyny skrupulatnie mu dopiekają, nawet wywiesili ogłoszenia z jego numerem telefonu, z anonsem, że szuka dziewczyny do zaliczenia. Mężczyzna jest wściekły, czemu trudno się dziwić, czuje wstyd i zażenowanie, jednak ten przykry żart sprawia, że dostaje odpowiedz. I to nie od byle, kogo, od najładniejszej dziewczyny rudowłosej Laurel. Czy to podniesie jego samoocenę, która jest niska, czy może ją pogłębi? Dziewczyna jest dość ciekawą postacią, określona przed pryzmat pięknej powierzchowności z czasem ukazuje, że to nie wszystko. Okazuje się, bowiem, że szczerze polubiła tego mężczyznę, ma wiele do zaoferowania, chociaż tego nie dostrzega. Pomaga mu, więc wydostać się z tej skorupy, w której się zamknął. Czy z tego będzie coś więcej?

„Jak poderwać drania? Rhett” jest powieścią inną niż wszystkie, z prostego powodu, nie tylko ukazuje jak się czują ludzie oceniani przez pryzmat atrakcyjności, chociaż nie zrozumcie mnie źle, Rhett nie jest brzydki, czy mało atrakcyjny. Ten facet po prostu jest przeciętny, nie jest zniewalający, ale nic mu nie brakuje. Jest stłamszony przez niską samoocenę i kompletnie nie zna się na kobietach, w relacjach damsko - męskich jest niewinny i zagubiony. To nie mężczyzna bijący wszystkich na głowę testosteronem, ale dobry człowiek z pasją, marzeniem, które chce spełnić. Jego ciało jest wysportowane, zadbane, a mimo wszystko nie ma powodzenia wśród kobiet, a może ma tylko tego nie dostrzega?

Sarah Ney napisała cykl pod tytułem Jak poderwać drania, który możecie czytać razem, jak i osobno. Nie zburzy to Waszego samo osądu, w niczym się nie pogubicie, a może nawet jedną z wymienionych tutaj par szczególnie polubicie? Książkę czytało mi się naprawdę szybko i szybko, może to za sprawą zamiany ról, a może uroku i klimatu zawartego w powieściach autorki.

Jak poderwać drania. Rhett to trzeci tom serii, z którą zetknęłam się parę lat temu. Pamiętam, że czytałam w kolejce do lekarza czekając na badanie przed szczepieniem na grypę. Podobała mi się ta seria, dlatego gdy zobaczyłam wśród nowości finałowy tom, to od razu chciałam przeczytać. Przyznam się Wam, że jak zaczęłam to nie byłam znowu jakoś wciągnięta od pierwszej strony, myślałam że to prawo serii, że może mam przesyt. Aż korzystając z pięknej pogody wyszłam sobie na ogród, rozłożyłam kocyk i dałam się pochłonąć lekturze. Skutek jest taki, że nic nie jadłam i jeszcze spaliłam sobie całe nogi, bo zajęta lekturą nie zorientowałam się że przesadzam z opalaniem. Oświadczam oficjalnie – najlepszy tom serii. A że to jest taka trylogia, którą można czytać w dowolnej kolejności, t nie patrzcie na nic, tylko czytajcie.

Rhett przenosi się na inny uniwersytet bo ściągnęła go drużyna zapaśnicza. Ma fenomenalne statystyki, dodatkowo studiuje ambitny kierunek i jest asystentem na lektoracie z francuskiego. Chłopak ma jednak problemy z aklimatyzacją, jego współlokatorzy to idioci, którzy ciągle robią mu kawały, które bawią tylko ich. Rhett chociaż zbudowany jak Herkules nie jest jednak przystojni, więc kumple w ramach pijackiego żartu oblepiają kampus plakatami które mają pomóc Rhettowi znaleźć pannę którą zaliczy. Dostaje dziesiątki smsów, w tym od jednej z dziewczyn, którą namówiła do tego kuzynka.

Chociaż pierwsze strony były ciężkie, bo musiałam złapać kontekst to jednak akcja rozwija się szybko i w dosyć nieoczekiwanym kierunku. Tym razem mamy chłopaka, który nie zwraca uwagi dziewczyn, mimo że jest świetny w tym co robi, odnosi sukcesy w ciężkiej dziedzinie, ale w świecie pięknych mężczyzn, ON jest gdzieś na dole piramidy. Kumple zrobili sobie z niego jaja a ON angażuje się w znajomość z dziewczyną, która na fali tego żartu do niego napisała i chociaż próbował ją spławić to fajnie im się pisze. Później wychodzi na jaw to, że go okłamała a Rhett jest wrażliwcem. Chłopakiem, który urwał sięz epoki Przeminęło z wiatrem mówi po francusku, nie rzuca obleśnych żartów i jest totalnie zakompleksiony i niepewny siebie, co jest mega urocze. Czy Laurel pomoże wyjść mu ze skorupy? Oczywiście że trochę tak, ale perturbacje będą, będzie też motylkowa historia, którą pokochacie

Trzecia część serii #jakpoderwaćdrania od @saraneyauthor to historia relacji Rhetta i Laurel. On nowy na uczelni przechodzi swego rodzaju chrzest w postaci niezliczonej wrecz ilości dowcipów fundowanych mu przez kolegów z drużyny, w wyniku jednego z tych żartów w jego życiu pojawia się rudowłosa piękność Laurel.

Ten tom podobnie jak poprzedni przypadł mi do gustu. Świetnie się czytało te historię, a dodatkowo polubiłam parę głównych bohaterów. Dzięki dwuosobowej narracji poznajemy oboje bardzo dobrze. Jest miejscami zabawnie i to jest plus bo żarty są na dobrym poziomie, nie są żenujące. Dodatkowo książka porusza kwestie oceniania innych tylko przez pryzmat wyglądu, co jest często bardzo krzywdzące. Bowiem niekiedy przy bliższym poznaniu zostaje się zaskoczonym. To też opowieść o łamaniu własnych barjer i dawaniu sobie szansy na miłość i szczęście.

Wiary że wszystko można zmienić... Wystarczy tylko chwila.

Polecam.

[Adres usunięty]

Efekt pierwszego wrażenia ciągle jest obecny w naszej codzienności. Często zwracamy uwagę tylko na wygląd człowieka. Nie ważne jest to co powie, to jak się zachowuje, ale to jak wygląda. Tak, samo mówi się, żeby nie oceniać książki po okładce, a jednak to robimy. Bo atrakcyjność przyciąga wzrok, jednak myślę, że wiele już z nas przekonało się nie raz, że okładka czasem najgorsza, kryje w sobie niezapomniane historie takie, które łapią za serce takie, które są z nami do końca życia. Tak samo jest z ludźmi. Może każdemu należy się szansa na to, aby udowodnił co jest wart, aby pokazał na co go stać.

"Nadszedł czas, aby trochę cię zdranić."

Rhett nie czuje się atrakcyjnym facetem, jest mężczyzną, któremu natura oszczędziła urody. Talent ma ogromny, serce ma piękne, maniery nienaganne, ale wszyscy dookoła mówią, że jest nieatrakcyjnym brzydalem.

"Te żarty przestały być zabawne, gdy poznałam go osobiście i spędziłam z nim trochę czasu."

Koledzy robią sobie z niego żarty, a ON nie potrafi odnaleźć się w nowym otoczeniu, dodatkowo oni nie odpuszczają i posuwają się jeszcze dalej, ich wybryki doprowadzają do nalotu sprośnych wiadomości od płci przeciwnej. A jedną z tych kobiet, które ryzykują jest Laurel.

"Wiem, że Rhett nie chce mieć ze mną nic wspólnego. Szanuje to i rozumiem dlaczego, ale...nie potrafię odpuścić."

Dziewczyna ma lustro i widzi, że jest piękna, obdarzona hojnie przez naturę i potrafi to wykorzystać. To miała być tylko chwila rozrywki, głupi żart, a po głębszym poznaniu przeradza się to w coś więcej, Rhett staje się dla niej kimś ważnym, ale czy ON w to uwierzy i czy będzie w stanie odwzajemnić te uczucie ?

Czy piękna i bestia dadzą sobie szansę na coś więcej, czy przezwyciężą swój strach i lęk, aby stanąć do walki o miłość ?

"I z jakiegoś kompletnie nieznanego mi powodu najwyraźniej uważa, że jestem czego wart. Z jakiegoś powodu chce spędzać ze mną czas. Lepiej mnie poznać. To takie...Niepokojące. Niesamowite."

Dwie poprzednie części o Sebastianie i Ezekielu, były nijakie. Szczerze wygrała ciekawość, aby sięgnąć po część kolejną i nie żałuję, bo ta część jest dla mnie zdecydowanie najlepszą i dawno nie czytałam książki, gdzie to dziewczyna była tą piękną i odważną, a chłopak był tym bardziej niepewnym i ocenił siebie bardzo negatywnie. Myślę, że to miła odskocznia od wszystkich pisanych na jedno kopyto książek. Jestem mile nią zaskoczona, bo akcja wciągnęła mnie od pierwszych chwil, chciało się czytać, czytać i nie przestawać. Niejedna z nas zakocha się w Rhettcie, bo takiego faceta ze świecą szukać.

Jestem zdecydowanie na tak dla tej książki i z przyjemnością do niej wrócę, a Wam ją szczególnie polecam.