Ręcznikowy dusiciel

Pierwsze słowo jakie przychodzi mi do głowy, kiedy myślę o tej książce to PRZERAŻAJĄCE!

Tak, przerażające. To, co zostało tutaj opisane przez autora, bez wątpienia takie jest. Przeraża mnie, że taki zwyrodnialec chodził po ulicach i zaczepiał dzieci, po to, żeby później zrobić im krzywdę. W głowie mi się to nie mieści.

Nigdy wcześniej nie słyszałam o tej sprawnie, ale kiedy wpisałam w Google „Ręcznikowy dusiciel”, wyskoczyło mi imię i nazwisko tej bestii, a także jego portrety pamięciowe, które widziałam wcześniej w tej lekturze. Okazuje się, że to była całkiem głośna sprawa.

Jeden z najbardziej poszukiwanych przestępców lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Przeszedł do historii polskiej kryminalistyki z uwagi na specyficzny i niespotykany, wręcz „filmowy” modus operandi.

Szlak jego zbrodni wiódł przez całą Polskę – od Szczecina po Lublin. Był wrogiem publicznym numer jeden, ale nie stał się sławny jak Mariusz Trynkiewicz.

Lubię czytać takie reportaże, lubię także je oglądać. Pan Jarosław Molenda stworzył materiał, który zasługuje na wielkie uznanie. Zrobił ogromny research, przeczytał wiele akt i przedstawił ogrom przykładów zbrodni, które opisał krok po kroku, od początków, po sam koniec, tuż po zbrodni. Przerażające jest to, że ten człowiek pomieszkiwał w moich okolicach, w małym miasteczku oddalonym jakieś 30 km od mojego domu. Co prawda to wszystko miało miejsce kilka lat przed moimi narodzinami, jednak mimo wszystko mam ciarki, kiedy tylko o tym pomyślę.

Ta książka jest napisana przystępnym językiem, poparta wieloma przykładami. Możemy oglądać mnóstwo zdjęć, od ofiar, po mieszkania, a nawet akt zgonu K. Jestem zachwycona tym, co autor tutaj przedstawił. Zainteresował mnie od samego początku i kiedy tylko wzięłam do ręki ten reportaż, nie mogłam się od niego oderwać. Chociaż jest tu opisana ogromna brutalność, bestialskie zachowanie, to historia wciąga.

Czy warto sięgnąć po ten tytuł? Oczywiście, warto rzucić okiem na tego seryjnego mordercę, który zabił wielu chłopców. Okropne jest to, że tak wiele dzieci mu zaufało.

Ręcznikowy dusiciel najbardziej poszukiwany przestępca lat 90, najbardziej kosztowne śledztwo w powojennej Polsce i mimo, że ten przestępca zabijał dzieci nie było nigdy o nim tak głośno jak o Trynkiewiczu. Pod pretekstem znajomości z rodzicami chłopaków, zwabiał ofiary do ich mieszkań, tam gwałcił, zabijał dusząc i okradał mieszkanie. Działał w całej Polsce, był trudny do schwytania, gdy w końcu się to udało udowodniono mu pięć morderstw mimo, iż były podejrzenia, że mogło być ich znacznie więcej.

Autor opowiada tę brutalną historię opisując każdą zbrodnię, której dokonała ta bestią, podaje fakty bez upiększania dlatego ta książka jest tak wstrząsającą. Człowiek pewny siebie, z każdym morderstwem stawał się jeszcze bardziej brutalny, cwany i pewny tego, że nigdy nie zostanie schwytany. Potrafił manipulować małymi chłopcami a oni wpuszczali go do swoich mieszkań bez zastanowienia, nawet nie potrafię sobie wyobrazić co czuli rodzice gdy wracali do domu i znajdowali ciało swojego dziecka.

Ta bestia nigdy nie została skazana, nie odbył się proces, dlaczego tego nie będę Wam zdradzać. Książkę polecam, jest warta przeczytania.

Jaki jest według Was najsłynniejszy kryminalista?

Początkowo nazywany „Kolejarzem”, potem „Ręcznikowym dusicielem”, stał się jednym z najbardziej poszukiwanych przestępców lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Przeszedł do historii polskiej kryminalistyki z uwagi na specyficzny i niespotykany, wręcz „filmowy” modus operandi. Szlak jego zbrodni wiódł przez całą Polskę – od Szczecina po Lublin. Był wrogiem publicznym numer jeden, ale nie stał się sławny jak Mariusz Trynkiewicz.

Człowiek, który był zły do szpiku kości. Przepełniony manią wielkości i pewności, że nigdy nie zostanie złapany. Manipulował, wabił i zabijał. Czuł się nieustraszony, do momentu, kiedy został złapany. Wtedy strach namówił go, do odejścia na własnych warunkach.

Autor po raz kolejny opowiada nam o potworze w ludzkiej skórze. Działał skrupulatnie. Manipulował, wabił młodych chłopców, aby potem odebrać im życie. Po każdej zbrodni czuł się pewniej. Jego mania wielkości nie pozwalała mu być niezauważonym. Chciał, aby o nim mówiono. Ręcznikowy dusiciel był intrygującą osobą. Od pierwszej strony wzbudzał moje zainteresowanie. Chciałam poznać go lepiej.

Książka, która opowiada o krzywdzie nie tylko na dzieciach, ale także na ich rodzinach. Dzieci, którym odebrano życie, bo znalazły się w nieodpowiednim miejscu i czasie. Rodziny, które straciły najbliższą osobę. Człowiek, który upojony swoją wielością stał się malutki. Po schwytaniu nie potrafił przyjąć wymierzonej kary. Nie potrafił się z tym pogodzić. Autor w lekki sposób opowiada historie, które brzmią jak koszmar senny. Pozwala nam w przemyślany sposób poznać mordercę i samodzielnie ocenić jakim był człowiekiem.

Wczesne lata 90-te. Polska dopiero co budzi się w nowej wolnej rzeczywistości. Ludziom w naszym kraju żyje się ciężko. Ciężko o pracę, ciężko o lokum, ciężko o spokój.

W takich okolicznościach mieszkańcy naszego kraju musieli się zmagać z prawdziwym koszmarem. W całym kraju szalał seryjny zabójca chłopców – pseudonim jaki mu nadano – „ręcznikowy dusiciel”, mroził krew w żyłach. Nigdy to tej pory służby w Polsce nie prowadziły równie skomplikowanego śledztwa na wielu obszarach tylko po to aby uciąć serię brutalnych mordów.

Właśnie o tym jest ta książka. Jarosław Molenda wykonał tytaniczną pracę związaną z zapoznaniem się z setkami tomów akt dotyczących tej sprawy. Tutaj warto przypomnieć, że tytułowy morderca działał na obszarze od Szczecina aż po Lublin. Zebranie w całość informacji dotyczących żmudnego śledztwa pozwoliły na nakreślenie sytuacji z jaką zmagała się policji, w tamtym czasie mocno osłabiona, zarówno brakami kadrowymi jak i finansowymi.

Operacja „Zemsta”, bo taki kryptonim nadano tej sprawie, angażowała najlepszych z najlepszych. Ponad pięciuset policjantów i trzydziestu dwóch prokuratorów.

Tadeusz Kwaśniak został zatrzymany, niestety nie doczekał procesu, wymierzył sobie sprawiedliwość sam, we własnej celi. Pozostały tylko pytania. Czy działał sam? Czy lista ofiar skończyła się na pięciu?

„Ręcznikowy dusiciel” to bardzo dobra książka z kategorii true crime. Nie napiszę, że czytało się ją miło i przyjemnie. Wędrując po kartach tej książki dowiadujemy się o szczegółach makabrycznych zbrodni okraszonych autentycznymi zdjęciami ofiar. Wystarczy dodać, że we wszystkich przypadkach byli to około 10-letni chłopcy. Od śledczych wymaga się odporności na takie rzeczy, ale chyba nikt nie jest w stanie przyzwyczaić się do krzywdy dzieci.

Ta historia jest bolesna, ale warta poznania. Osobiście bardzo polecam.

Pamiętam jeszcze szczeniackie lata, kiedy w podstawówce zapanowała prawdziwa histeria na temat sekt. Nauczyciele bardzo dużo trąbili na ten temat oraz zafundowali nam seans filmu dokumentalnego z kasety VHS. Nic jednak nie przebije momentu, kiedy nauczyciele postanowili uczyć nas, że nie wolno wpuszczać obcych ludzi do swoich domów pod nieobecność rodziców. Najlepiej właściwie nie rozmawiać z zaczepiającymi dzieci obcymi ludźmi. Doskonale pamiętam atmosferę strachu oraz kolejny seans kolejnego filmu dokumentalnego, który miał za zadanie przestrzegać uczniów przed nagabującymi ich obcymi mężczyznami. Idealnie pamiętam scenę z tego filmu, która dzisiaj nie miałaby prawa istnieć w tego typu filmach wyświetlanych w szkołach. Scena przedstawiała mężczyznę wchodzącego do bloku z młodym chłopcem. Następnie, już w mieszkaniu dochodziło do szarpaniny, która całe szczęście była tylko częściowo widoczna na ekranie, za to wszystkie towarzyszące jej odgłosy naprawdę robiły wrażenie. Po chwili obserwujemy tego samego mężczyznę, który rozglądając się opuszcza klatkę schodową już sam. Pamiętam, że ten film zrobił na nas naprawdę piorunujące wrażenie.

Jarosław Molenda wyznaczył sobie zadanie dosyć trudne. Autor skupił się na przedstawieniu historii jeszcze stosunkowo świeżej. Ręcznikowy dusiciel dopuszczał się morderstw i gwałtów na samym początku lat 90. Ofiary jego gwałtów, rodziny zamordowanych nadal żyją. Autor musiał więc przedstawić nam całą historię z wyczuciem.

Jarosław Molenda przedstawia nam naprawdę ohydną historię! Przed nami opowieść o bestii. Opowieść o Tadeuszu Kwaśniaku, który bez mrugnięcia okiem nagabywał, gwałcił i mordował dzieci. Ci chłopcy chodzili jeszcze do podstawówek... Tadeusz Kwaśniak to morderca dzieci, który dopuszczał się zbrodni w całej Polsce. Morderca na stałe mieszkał w Zielonej Górze. Regularnie jednak wybierał się w swoją przerażająca podróż po całym kraju.

Autor przedstawia nam naprawdę rewelacyjnie napisany true crime. Całą książkę możemy podzielić na kilka części. Na początku autor przedstawia nam historię zbrodni, których dopuścił się Kwaśniak. Przechodzimy od jednej historii do kolejnej, a po drodze mijamy serię zdjęć przedstawiających sceny zbrodni, mieszkania, zdjęcia osiedli itd. Następnie trafiamy do części, w której główne role odgrywa policja. Jesteśmy świadkami dochodzenia (które nieraz kończy się jednym wielkim niewypałem), poszukiwania przestępcy, metod, jakie może zastosować policja. Po tej części przychodzi pora na opowieść o tym, co działo się już po schwytaniu Kwaśniaka. Jesteśmy tym razem świadkami przeprowadzania kolejnych wizji lokalnych, czytamy o tym co opowiadał morderca. W końcu trafiamy do kolejnej części, która przedstawia pewnego rodzaju podsumowania, analizy itd.

"Ręcznikowy dusiciel" wstrząśnie Wami dogłębnie. Zdecydowanie każdy rodzic po lekturze tej książki wiele razy zastanowi się zanim wypuści swoje dziecko z domu. Już na samym początku książki trafiamy na fragment, który wbije nas głęboko w fotele. "Myślałem, że to rodzice karzą dziecko, więc nie interweniowałem" - to słowa sąsiada chłopca, kiedy dowiedział się, że obok niego zgwałcono i zamordowano dziecko...

True crime Jarosława Molendy to świetnie przedstawiona opowieść. Książka dodatkowo obfituje w wiele fotografii, co jest atutem w tego typu lektur. Autor skupia się na zbadaniu każdego dostępnego detalu. Do tej pory bardzo dużo słyszało się o Trynkiewiczu, innym podobnym zwyrodnialcu. O Kwaśniaku słyszało się dużo rzadziej. Gdyby ręcznikowy dusiciel nadal żył, być może już opuściłby mury więzienia. Poznajcie historię tego bezwzględnego mordercy dzieci.

Lekturę książki Pana Molendy zdecydowanie polecam każdemu fanowi true crime. Ta książka wciągnie Was bez reszty i nie pozwoli się odłożyć na półkę dopóki nie dobrniecie do ostatniej strony. Mało tego! Przedstawiona przez autora historia zostanie w Waszych głowach na dłużej. O tych potwornościach nie da się tak po prostu zapomnieć.