Ratunku! Wymyśliłam męża

Flora i Bartek, małżeństwo jakich wiele. Wciąż na dorobku, z marzeniami, o których czasem ciężko im rozmawiać, niepotrzebnymi tajemnicami, które nawarstwiają nawet błahe problemy, ona romantyczna dusza, on człowiek do bólu praktyczny. Na pierwszy rzut oka pomyślicie, że chyba więcej ich dzieli niż łączy i są ze sobą tylko na papierku. Nic bardziej mylnego! Jednak, żeby zmienić zdanie, potrzeba na to 296 stron.

Flora marzy o napisaniu książki i remoncie wiekowego domu. O ile to pierwsze marzenie stara się konsekwentnie realizować, w czym dopingują ją przyjaciele z kursu kreatywnego pisania (potem zmienionego na Klub Czterech Piór) Dżastina, Lucynka i Tom, to remont, no cóż, ten jest uzależniony od oszczędności, a tych niestety nigdy dość i Bartka. Na dodatek pisząc powieść, na głównego bohatera kreuje postać idealnego męża, a wtedy pojawiają się fantazje, co by było gdyby to Bartek taki był...

Bartek ponoć nie znosi kawy, czasem drwi z aspiracji pisarskich żony, wydaje się być dusigroszem, ale mimo wszystko budzi sympatię, szczególnie gdy zaczyna zaskakiwać własną żonę swoim zachowaniem. Jednak, aby naprawdę poznać tę dwójkę, warto poznać ich wcześniejsze problemy i głęboko skrywane tajemnice.

"Ratunku! Wymyśliłam męża." to świetna propozycja wakacyjnej lektury, ale nie tylko.

Radosna okładka zwiastuje historię pełną śmiechu, zabawnych dialogów i tak jest naprawdę. Nie raz wybuchniecie śmiechem podczas czytania, ale jeśli spodziewacie się tylko lekkiej komedii, będziecie zaskoczeni.

Kasia Kowalewska tym razem zaserwowała nam coś specjalnego. Nie dość, że w jednej książce mamy mix dwóch powieści- pamiętajcie, Florka to początkująca pisarka, a my mamy tę przyjemność czytać jej dzieło, to humor przeplata się tutaj z trudnymi, bardzo bolesnymi etapami życia naszych bohaterów. Wydarzenia z przeszłości, które nie zostały w jakiś sposób "przepracowane", oswojone, mogą oddalić od siebie najbardziej kochających ludzi, co możemy zaobserwować w małżeństwie naszych bohaterów.

Czasem trzeba jakiegoś puntu zapalnego, by coś pękło, zabolało raz a mocno, by wylać nasze żale, podzielić się problemami i przekonać, że we dwoje można wszystko.

Pamiętajcie, że ta powieść, to nie tylko Flora i Bartek, to też inni bohaterowie. Mimo że drugoplanowi, to wcale nie mniej wyraziści, bo to oni dodają tu smaczku, jedni pikantności, a inni wręcz delikatnej słodyczy.

Moją faworytką jest Dżastina, przebojowa, przeklinająca jak szewc kobieta z pazurem, w niestandardowym związku, przyjaciółka, która kiedy trzeba, to skoczy za tobą w ogień, ale za to Lucynka sprawiła, że moje serce zadrżało, poznając jej historię. Zapytacie, a Tom? Ten to dopiero gagatek, człowiek niespodzianka. Jednak nic więcej już nie zdradzę, to musicie przeczytać sami.

I czy można wymyślić sobie męża? Florka wie, jak to zrobić!

Mnóstwo dobrego humoru, cudowni bohaterowie i chwytające za serce, życiowe problemy, to coś, co czyta się jednym tchem. Polecam!

Zabawna, komedia romantyczna z drugim dnem.

Flora, jako wielka marzycielka, pragnąca odnieść sukces jako pisarka, chciała zdefiniować tego wymarzonego oblubieńca. Jej mąż natomiast, bardzo praktyczny, ironiczny z niewielkim pierwiastkiem romantyzmu, nie do końca wpisywał się w oczekiwania żony. Tylko, że podobno przeciwieństwa się przyciągają, prawda? Jednak, czy aby na pewno?

Ta zabawna historia małżeńska będzie świetną wakacyjną lekturą. Duża dawka humoru, ciekawi bohaterowie, sytuacje, które wywołają uśmiech - tak, to na pewno tu znajdziecie.

Jednak oprócz tego, znajdziecie też coś głębszego. Opis małżeńskich perypetii pokazuje bowiem, jakie skutki może przynieść brak komunikacji w związku. Jak ważna jest rozmowa o swoich uczuciach, wzajemnym postrzeganiu czy oczekiwaniach lub granicach. Bez tego w prosty sposób docieramy do miejsca, w którym czujemy się w związku po prostu samotni.

Poznajcie tę historię koniecznie. Dostarczy Wam nie tylko rozrywki, ale i tematów do refleksji. A takie książki warto czytać.

Opowieść niezwykle zadziorna i pełna humoru!

Bartek i Flora to małżonkowie, którzy są zupełnie od siebie różni. On - praktyczny, nielubiący zmian, o ironicznym poczuciu humoru i niezbyt romantyczny osobnik. Ona - marzycielka, niezwykle romantyczna, pragnąca w związku odrobiny uczucia. Jednak nie z mężem takie numery! Chyba, że… stanie się zupełnie kimś innym.

"Ratunku! Wymyśliłam męża" to idealna książka na poprawę humoru! Autorka ma świetny styl pisania i okrasza swoją fabułę genialną dawką humoru, która niejednokrotnie spowodowała u mnie salwy śmiechu. Fabula jest genialna, a akcja płynie jak szalona. Znajdziecie tutaj wiele uszczypliwych dialogów i bohaterów tak naprawdę takich jak my wszyscy. To tak naprawdę bohaterowie są mocną stroną tej powieści. Niezwykle wiarygodnie przedstawieni, dający się lubić, z którymi z powodzeniem możemy się zżyć. Niezwykle polubiłam Florkę i wspierałam ją w jej marzeniach oraz poczynaniach. Bardzo dobrze ją rozumiałam i w niektórych momentach widziałam w niej siebie czy znane mi osoby. Mówiąc o bohaterach nie można zapomnieć o znajomych Flo z kursu kreatywnego pisania. Osobach o całej gamie rożnych osobowości, które pomimo tego świetnie się dogadują. Każdy z nich jest na innym etapie życiowym i szuka czegoś innego. Jednak razem tworzą bardzo zgrany Team.

Oczywiście obok wątku humorystycznego czy romantycznego otrzymujemy także wartości. Widzimy, że warto gonić za marzeniami i realizować swoje pasje. Czytamy o małżeństwie, które nie do końca jest udane. O małżeństwie, gdzie brakuje zrozumienia, szczerości, wspólnej rozmowy, pasji i zaangażowania. To właśnie sprawia, że powieść ta jest tak bliska każdemu czytelnikowi. Dostajemy przestrogę, że nie może w związku zabraknąć rozmowy i wzajemnego wsparcia.

Śmiało mogę powiedzieć, ze "Ratunku! Wymyśliłam męża" jest to jedna z tych książek przywodzących na myśl „Dziennik Bridget Jones”. Zatem jeżeli lubicie te klimaty to koniecznie musicie sięgnąć po tę pozycję. Mnie książka zaskoczyła bardzo pozytywnie i chętnie sięgnę po kolejne książki autorki. Jest to powieść pełna sarkazmu, śmiechu, momentami nawet wzruszeń. Jednak najważniejsze jest to, że gdy ktoś będzie chciał to wyciągnie z niej wiele wartości.

Dzieląc życie z drugą osobą mimowolnie poznajemy ją także z innej strony, co tu dużo mówić- gorszej. Zupełnie inaczej wyglądają dorywcze spotkania zakochanych, gdzie każde chce pokazać się w jak najlepszym świetle. Gdy przychodzi do codzienności w życiu małżeńskim nie da się już niczego ukryć- dziwnych przyzwyczajeń, kiepskich humorów, dni z nie najlepszym wyglądem i całej masy innych spraw, które sprawiają, że obraz idealny danej osoby się rozmywa. I choć teoretycznie należy przecież małżonka akceptować w całej jego okazałości, to nic nie zaszkodzi by mieć marzenia. A w tych marzeniach na przykład wymyślić sobie idealną wersję drugiej połówki.

Flo już od siedmiu lat jest z Bartkiem po ślubie. Oboje pracują w tej samej firmie zajmującej się dystrybucją kawy, natomiast z uwagi na zgoła inne obowiązki, nie odczuwają przesytu swoją obecnością w jednym miejscu. W ogóle w związku stawiają na niezależność i próbują dawać drugiej stronie niezbędna przestrzeń. Z boku wyglądają na naprawdę zgrane małżeństwo, choć dość różniące się od siebie. Flo jest niezdarą, Bartek zdaje się silny, Flo uwielbia kawę, Bartek wręcz przeciwnie, Flo chce żyć z pisania, Bartek ma ścisły mózg i nie podziela fascynacji żony. Można by tak wymieniać bez końca. A jednak w jakiś sposób pasują do siebie idealnie, jednak sami trochę inaczej to postrzegają, zwłaszcza jedyna w swoim rodzaju Florencja.

Dżastina, Tom i Lucyna to znajomi Flo z kursu kreatywnego pisania. Każde z nich chce tworzyć, choć w zupełnie innym zakresie i postanawiają nie skończyć swoich pisarskich przygód na kursie. Ich charaktery nie mogłyby się bardziej różnić, lecz w dziwny sposób świetnie się dogadują. Dżastina jest wulgarna, ekspresyjna, odrobinę nieokrzesana i bardzo prostolinijna. Lucyna cicha, skromna, skryta, nie lubi się wypowiadać ani zdradzać czegokolwiek związanego ze swoim życiem prywatnym. Tom to zapalony ekolog, wypowiadający się w szalenie specyficzny i wysoce niezrozumiały sposób. I właśnie oni wnoszą w życie Flo powiew świeżości, lecz także na swój sposób wspierają ją w codziennych problemach.

"Ratunku! Wymyśliłam męża" zdaje się być na pierwszy rzut oka komedią obyczajową opowiadającą o kolejnych przygodach ludzi po trzydziestce, będących na bardzo różnych życiowych etapach. I tak faktycznie w wielu momentach jest, dzięki wspaniałej narracji z dużą dawką humoru, sarkazmu i zdrowego dystansu bohaterów do siebie, życia i ludzi. Niemniej jednak pod przykrywką całej fabuły prezentowanej w wielu momentach ze zmrużeniem oka, mamy do czynienia z portretem małżeństwa, które nie potrafi się ze sobą komunikować. Problemy z wyrażaniem własnych emocji i pragnień sprawiają, że rozmijają się w najważniejszych kwestiach dotyczących ich wspólnej przyszłości, nie potrafiąc podjąć ważnych, wspólnych decyzji. Choć wyglądają świetnie i pozornie są wyjątkowo zgrani to nie idą przez życie razem, co powinno być fundamentem każdego związku. Flo żyje mrzonkami na temat idealnego męża, nie dostrzegając cudownego człowieka jakiego ma obok. Bartek pod przykrywką sarkastycznych komentarzy skrywa swoje uczucia, o które nie podejrzewa go nawet własna żona. Także ich znajomi mierzą się z własnymi kłopotami, które na różny sposób wpływają na ich zachowanie, i choć wydawać się mogą co najmniej dziwni, to tak naprawdę zyskują przy bliższym poznaniu, a dodatkowo są gotowi naprawdę na wiele by wspomóc bliskich im ludzi, choć sposoby przez nich wybierane mogą się wydawać specyficzne. To naprawdę świetnie napisana książka, która zapewnią dużą rozrywkę, świetne teksty ale także otwiera oczy na to, co w życiu najważniejsze i zmusza do przemyśleń. Dodatkowo, urozmaiceniem są fragmenty powieści, którą postanawia pisać główna bohaterka. Czy miałaby szansę na wylądowanie na liście bestsellerów? O tym można się przekonać sięgając po tę nietuzinkowa powieść. Jeśli szukacie czegoś innego i jednocześnie wyróżniającego się, a przede wszystkim naprawdę dobrze napisanego, to jest to odpowiednia propozycja!

Na poprawę humoru, do zabrania w podróż, w chwili zwątpienia i potrzeby znalezienia stabilnego oparcia. Katarzyna Kowalewska składa na nasze dłonie powieść idealną dla każdego, podnoszącą na duchu, z solidną dawką dobrej, pozytywnej przygody.

Uśmiecham się na myśl o tej powieści, ponieważ po brzegi wypełniona jest poczuciem humoru. Nie polecam więc czytać jej w towarzystwie obcych osób, w miejscu publicznym, jeśli martwicie się, że ktoś weźmie Was za niepoczytalnych przez śmianie się w głos z nosem utkwionym w książce. Nie można się bowiem powtrzymać od dobrej zabawy, która nieustannie towarzyszy nam za sprawą dobrego stylu autorki, wiarygodnie przedstawionych bohaterów czy niebanalnego pomysłu na wątek romantyczny.

Poznajemy siedmioletnie małżeństwo, Florę i Bartka, którzy wydają się kompletnie do siebie niedopasowani. Jak to możliwe, że przeżyli wspólnie pod jednym dachem tyle lat? On pozbawiony jest romantyzmu, twardo stąpa po ziemi i nie obce mu jest ironiczne poczucie humoru. Ona natomiast jest wielką marzycielką, niezdarną bałaganiarą o niespełnionych ambicjach, która oczekuje od związku nieustannej ikry. Pod wpływem impulsu Florka decyduje się napisać książkę, zapisuje się więc na kurs kreatywnego pisania i w końcu dostrzega, że jest coś więcej poza życiem, które znała. Nowi przyjaciele pozwalają jej wziąć głębszy oddech i w końcu zrozumieć czego tak naprawdę potrzebuje do szczęścia.

Dużo śmiechu, dobrej zabawy, uszczypliwych dialogów i ciętych ripost przekłada się na dynamiczną akcję i szybko płynącą fabułę. Czas spędzony w towarzystwie tych bohaterów na pewno nie należy do zmarnowanego, ale pod płaszczykiem humoru autorka przemyca również wartościową treść. Poznajemy historię kobiety dokładnie takiej samej jak my, przepełnionej nadziejami i marzeniami, która wbrew wszystkiemu decyduje się na realizację pasji i to staje się punktem przełomowym. Między wierszami czytamy o małżeństwie, które nie potrafi ze sobą rozmawiać, o rutynie, samotności czy braku zrozumienia. I właśnie dzięki temu książka zyskuje na wartości, ponieważ trafia do serca i rozumy każdego za sprawą szczerego podejścia do tematu.

Katarzyna Kowalewska bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Zupełnie nie spodziewałam się, że lektura "Ratunku! Wymyśliłam męża" okaże się taką wesołą i jednocześnie mądrą historią. Ogromnie polubiłam Florę, nie zawsze przychylnie patrzyłam na Bartka i śmiałam się w głosy przy każdej radosnej scenie. To jednak nie tylko powieść na poprawę humoru, ale i przestroga przed rutyną w związkach, która pielęgnowana przez długi czas może okazać się prawdziwą zgubą.

Wyjątkową paczkę przyjaciół stworzyła autorka, którzy sprawdzają się w trudnych momentach, ale też wymagają wzajemnego wsparcia. Są tak różni, każdy z nich jest indywidualnością nie do podrobienia, ale rozumieją się dobrze, bo łączy ich literatura i przyjaźń.

Flora ma typowe potrzeby kobiece, o które się dopomina, ale zbyt cicho. Bartek to mężczyzna, który wydawać pieniądze woli na coś bardziej praktycznego niż kwiaty dla żony. Mimo to doskonale się uzupełniają, a drobne gesty tworzą stabilny związek. A jednak jest coś, o czym nie rozmawiają, a temat, który zamiatają pod dywan, urasta do wielkich rozmiarów. Codzienność małżeńska jest doskonale uchwycona, naturalna i może się wydawać przyziemna, ale w tym urok i prawdziwość tej historii. Trochę z przymrużeniem oka, trochę z dystansem, ale gdy kobieta wymyśla siebie nowego męża, to w związku musi coś nie do końca dobrze działać i trzeba nad tym popracować. Małżeństwo przedstawione realnie, a bohaterowie wyjątkowi. Pasja Flory do pisania, dodaje oryginalności fabule, a wyjątkowi przyjaciele, nie pozwalają, by powiało nudą.

Pełna humoru i wzruszeń historia, która mogła wydarzyć się naprawdę. Między dowcipnymi dialogami, zabawną ironią i inteligentnym sarkazmem, poruszane są problemy małżeńskie. Powieść Katarzyny Kowalewskiej czyta się lekko, a uśmiech nie schodzi z twarzy. Mnóstwo nieoczywistych porównań, które powinnam siebie zapisać, bo zwalają z nóg. Dobre połączenie lektury obyczajowej z lekkim humorem zaprezentowała nam autorka. Książka może śmiało uchodzić za komedię romantyczną i doskonale sprawdzi się na ten letni, wakacyjny czas.

„Tłumione problemy nabrzmiewają. A kiedy wypłyną na światło dzienne, mają niszczycielską moc. Na zgliszczach nie da się potem niczego wybudować.”

Flora i Bartek są małżeństwem z siedmioletnim stażem, oboje pracują. Od jakiegoś czasu, w ich pożycie wkradła się rutyna, jakby coś się wypaliło. Mieszkają w domu, w którym wszystko zaczyna się sypać, oszczędzają na gruntowny remont. Kiedy on nastąpi – któż to wie? Flora jest marzycielką, bałaganiarą, bywa bardzo niezdarna. Bardzo chciałaby, aby mąż częściej ją przytulał, marzy o dziecku i napisaniu powieści obyczajowej. Bartek to jej zupełne przeciwieństwo, ma w sobie zero romantyzmu i uszczypliwe, ironiczne poczucie humoru. Flora postanawia spełnić swoje marzenia – ma zamiar napisać książkę o małżeństwie idealnym. Zaczyna uczęszczać na kurs kreatywnego pisania, tam poznaje nowych ludzi. Już wkrótce zaczyna ich łączyć przyjacielska relacja, otwierają własny klub pisarski.

Czy Florce uda się spełnić marzenia? Akcja powieści toczy się dynamicznie i intryguje. Fabuła ciekawie poprowadzona, ukazuje pokomplikowane relacje międzyludzkie, w których brak szczerości kładzie się cieniem na wzajemnym zrozumieniu. Dobry humor, aż bije z tej powieści, rewelacyjne dialogi, cięte riposty – powodowały głośne wybuchy śmiechu. Ciekawie ukazani bohaterowie, to ludzie jakich mijamy w naszej codzienności, prawdziwa mieszanka złożonych osobowości. Polubiłam ich, bardzo. Florka i Bartek skradli moje serce od razu. Florka to niepozorna, wrażliwa, ciepła osoba, brak okazywania uczuć ze strony męża bardzo ją boli. Nie potrafi jednak szczerze z nim porozmawiać. Bartek to facet, który twardo stąpa po ziemi, bywa bardzo ironiczny i uszczypliwy. Dużo pracuje, na wszystkim oszczędza, w wolnym czasie namiętnie gra w gry internetowe. Pod powłoką szorstkości ukrywa swoje prawdziwe uczucia i wrażliwość.

Pod płaszczykiem dobrego humoru Autorka porusza ważne i trudne problemy jakie mogą stać się udziałem każdego z nas. Relacja naszej pary nie jest łatwa, kochają się, jednak nie potrafią ze sobą szczerze rozmawiać. Ich związek jest wygodny, przewidywalny, bez jakichkolwiek uniesień. Niedopowiedzenia, unikanie trudnych tematów, ironiczne komentarze to ich codzienność. Przez lata wypracowali swój własny, pełen uników sposób komunikowania się i z uporem w nim trwają. Mają wspólną bolesną przeszłość, do której nie chcą, czy też nie potrafią wrócić. Odgradzając się murem milczenia, trwają w cichej bolesnej samotności. Co takiego musi się wydarzyć, aby przejrzeli na oczy, dostrzegli prawdziwych siebie, podjęli próbę szczerej, oczyszczającej rozmowy? Bez szczerości, ufności, rozmów każdy związek jest skazany na porażkę. Próba realizowania swoich marzeń, dążenie do obranego celu. Piękno prawdziwej, szczerej przyjaźni, zrozumienie i wsparcie.

Romantyczna komedia, szczerość, mądrość i prostota z niej biją. Opowieść o przyjaźni i miłości, ukazuje do czego może doprowadzić brak szczerych rozmów. Niesie nadzieję na wspólną, szczęśliwą przyszłość, razem, bez względu na wszystko. Czytanie od początku do końca było przyjemnością. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)