Rani z Sigiriji

Uwielbiam książki pani Doroty Sumińskiej.

Znacie ją z bajki ”Dlaczego ziewamy”, czy „Balią przez Amazonkę”, a dziś pani Dorota zaskoczy Was!

Napisała przepiękną baśń na podstawie poruszającej legendy ze Sri Lanki pt. ”Rani z Sigiriji”.

Wyspa na Sri Lance skrywa tajemnicę z V wieku.

Wówczas pierwszy raz widywano w okolicy ludzi na słoniach.

Król Dhatusen z dynastii Morija zasiadł na tronie wyspiarskiego kraju, Lanki.

Udało mu się zjednoczyć kraj i ludzi pod wspólnym, buddyjskim sztandarem.

Zbudował też zbiornik wodny, aby zapewnić mieszkańcom dostatek wody, a jego marzeniem było wybudować pałac ”w niebie”.

Skała miała to umożliwić, ale potrzeba na to wielkiej góry złota.

Król jednak nie przewidział jednego: że małpy też będą walczyć o ten pałac.

Król pokochał bardzo piękną księżniczkę Rani, która była córką króla małp, urodzoną przez kobietę.

Rani wychowywały więc małpy makaki, które postawiły sobie za cel, aby dziewczyna stała się nałożnicą króla i urodziła królewskiego potomka, który miał nie dopuścić, aby Skała była zawłaszczona przez ludzi.

I urodziła Rani syna-Kassapę, który był bardzo przystojny, lecz czy posłucha króla, czy też małpich bogów?

Czym więc była karmiona Rani?

”W swej prawdziwej małpiej postaci, nie zmieniliśmy diety od tysięcy lat.

Jemy owoce, liście, owady, jaszczurki i małpie zwierzęta.

W ludzkiej postaci jemy to co ludzkie, ale wspomagamy się sokiem Skały.

Dzięki niemu nasze ludzkie dzieci szybciej rosną i nigdy się nie starzeją”.

Co to jest „sok Skały”?

Motyle przylatują do Skały tylko wtedy, gdy Skała daje mleko, więc i małpy się nim żywią.

Czy syn Rani - Kassapa spełni wolę małpich bogów?

Ma wszak obok siebie przeciwnika-starszego brata-Mogallana.

Jak zakończy się ta baśń?

Czy król poradzi sobie z małpami?

Musicie koniecznie przeczytać.

Autorka opisała tu ludzkie żądze, pokusy i zachcianki, które w większości przypadków prowadzą do tragedii.

Złoto, władza i chęć zysku, to są bożki, które rządzą człowiekiem i powodują złudną chęć posiadania, a małpy są przekorne.

Zachęcam Was moi drodzy. Przeczytajcie tę legendę.

Książeczka jest niewielka, a wypływa z niej tyle prawd i wartości oraz to co nas różni, ludzi od zwierząt.

Człowiek bardzo przywiązuje się do rzeczy, które niczemu nie służą, a zwierzęta (małpy) to wykorzystują i chcą zobaczyć jak człowiek reaguje na stratę materialną.

Brawo Pani Doroto-wspaniała opowieść, chcemy więcej czytać Pani książek. Powodzenia.

„Rani z Sigiriji” to nowa książka Doroty Sumińskiej znanej przede wszystkim z ciepłych, dowcipnych i wzruszających opowieści o zwierzętach. Pisarka potrafi jednak zaskakiwać innymi tematami: literaturą podróżniczą i nawiązaniami do egzotycznych kultur, czego przykładem jest właśnie piękna baśń o ludziach i zwierzętach ze Sri Lanki.

Akcja oparta jest na motywach legendy, którą Dorota Sumińska rozwinęła, wzbogaciła i której nadała mitologiczny rys.

W pradawnych czasach na wyspie, zwanej wówczas Lanką, istniała Skała, czyli pełne magicznych sił miejsce. W skalnej jaskini miał swoją siedzibę małpi król i bóg makaków. Potrafił przybierać ludzką postać i odradzać się w nowych wcieleniach. Do tego jednak potrzebna mu była kobieta zrodzona z człowieka i małpy. Tym kimś stała się tytułowa bohaterka – piękna, silna, obarczona poważną i niebezpieczną misją.

Skała zachwycała również ludzi, przede wszystkim władcę Lanki, który postanowił wybudować na niej pałac sięgający nieba. To jednak oznaczałoby, że małpy zostaną pozbawione bezpiecznego i dającego im siłę miejsca.

Jak pokrzyżować plany króla Dhatusena? Najlepiej podsunąć mu nałożnicę, która urodzi następcę tronu. Tym kimś okazuje się Rani...

W baśni tej siły przyrody zderzają się z pragnieniami ludzi, który chcą zawłaszczyć dla siebie cały otaczający świat. Mimo iż czczą swoich bogów, modlą się do nich i budują im świątynie, nie szanują i nie doceniają natury. Z jednej strony wymierzają kary za krzywdzenie zwierząt, gdyż buddyzm nakazuje chronić słabsze istoty, z drugiej strony jednak niepodzielnie czują się panami życia i śmierci. Jeśli czegoś się boją, to własnych wrogów i przepowiedni.

W świecie ludzi dominują intrygi, przemoc, żądza władzy. Niegdyś wolne od takich zachowań makaki, chcąc bronić swego magicznego gniazda, muszą zacząć działać podobnie. Misternie utkany przez ich króla plan powoli wcielany jest w życie. Nie wszystko jednak udaje się od razu zrealizować.

Człowiek ma po swojej stronie silną armię, ale i różne słabości. Małpy zaś potrafią czerpać nadprzyrodzone moce ze Skały, umieją wykorzystywać czary, ale – prócz swego króla – są równie śmiertelne jak ludzie.

Czy w związku z tym uda im się obronić przed zapędami Dhatusena? Na ostateczną odpowiedź trzeba zaczekać. Zanim czytelnik ją pozna, przeżyje wraz z bohaterami wiele niebezpiecznych przygód i emocji, które właściwie cały czas towarzyszą lekturze.

Mimo iż jest to baśń, czyta się ją jak sensacyjną powieść. Przy okazji można dać się urzec magii, która nie tylko ubarwia akcję, ale i ma mitologiczny charakter, gdyż wyjaśnia powstanie różnych miejsc, istot, opisuje relacje między ludźmi i bogami, walkę o władzę nad światem, nieuchronność losu zapisaną w przepowiedniach...

Całość czyta się z wielką przyjemnością. To lektura dla każdego, kto lubi czasem oderwać się od realistycznej rzeczywistości.