W tym niezwykłym zbiorze argentyńska autorka Samanta Schweblin zaszywa się w umyśle czytelnika i nie chce go opuścić.
Bohaterami hipnotyzujących i niedających spokoju opowiadań są kobiety na krawędzi, mężczyźni w życiu wywróconym do góry nogami, natura skonfliktowana z rzeczywistością. Kiedy już się wydaje, że świat nabrał konkretnego kształtu, nasze oczekiwania co do tego, jak człowiek będzie działał, kochał i odczuwał strach, zostają zakwestionowane. Postacie w zbiorze Ptaki muszą zmierzyć się nagle z czymś zupełnie nieoczekiwanym – porzuceniem, rozpadem rodziny, niepokojącą zmianą w zachowaniu dziecka, upiornym miejscem lub śmiercią. Lektura Schweblin przypomina bezsenną noc, kiedy każdy cień i kształt w ciemności sprawiają, że krew płynie szybciej, a granica między realnym a niewiarygodnym zaczyna się zacierać. Autorka po raz kolejny okazuje się mistrzynią czarnego humoru oraz niezwykłej i eleganckiej prozy, a najdziwniejsze nawet narracje w jej wykonaniu wydają się nam zupełnie naturalne. W jednym zdaniu potrafi bowiem wyrazić więcej niż wielu autorów w całym opowiadaniu.
Opinie o książce
Schweblin należy do najlepszych hiszpańskojęzycznych pisarzy swojego pokolenia. Jej prawdziwym przodkiem mógł być tylko David Lynch. Proza Schweblin jest zadziwiająca, ale wyjątkową i istotną czyni ją to, że autorkę motywuje nie tylko sam talent czy ambicja, ale przede wszystkim wizja – która rodzi się z wielkiego zmartwienia światem i ukrytym okrucieństwem naszych relacji ze wszystkim, co kruche – dziećmi, rzekami, językiem, sobą nawzajem.
„New York Times“
W mrocznych i zabawnych opowieściach Samanty Schweblin o ludziach, którzy spadli w przepaść lub zniknęli w dziurze prowadzącej do alternatywnej rzeczywistości, Argentynę odwiedzają bracia Grimm i Franz Kafka.
JM Coetzee
Umiejętność przeplatania surrealizmu z delikatną uczuciowością ujawnia się w pełni w tym zbiorze opowiadań sytuujących się gdzieś pomiędzy miniaturowymi kryminałami i bajkami. W tej wspaniałej książce Schweblin bierze na warsztat pragnienie miłości, rodzicielstwa i troski o własne ciało – tematy bynajmniej niezaskakujące – i nadaje im nową siłę oddziaływania.
„Vogue“
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jakim stylem literackim posługuje się Samanta Schweblin w zbiorze "Ptaki"?
Zbiór "Ptaki" reprezentuje nurt realizmu magicznego połączonego z surrealizmem oraz elegancką, oszczędną prozą. Autorka konstruuje narrację w sposób hipnotyzujący, budując gęstą atmosferę niepokoju poprzez precyzyjne operowanie niedopowiedzeniem. Teksty te zacierają granice między codziennością a sferą oniryczną, co nadaje im unikalny, niemal sny charakter. Czytelnik odnajdzie tu studia ludzkich lęków osadzone w realiach, które nagle i niespodziewanie tracą swój bezpieczny kształt.
Czy zbiór opowiadań "Ptaki" spodoba się wielbicielom mrocznych thrillerów psychologicznych?
Książka stanowi doskonały wybór dla czytelników szukających głębokiego niepokoju i wnikliwej analizy ludzkiej psychiki w sytuacjach granicznych. Choć nie jest to klasyczny kryminał, Schweblin operuje napięciem typowym dla najlepszych dreszczowców, skupiając się na momentach rozpadu rzeczywistości. Autorka bada mroczne strony relacji międzyludzkich, macierzyństwa oraz lęku przed nieznanym, co wywołuje silne emocje u odbiorcy. Lektura przypomina bezsenną noc, podczas której każdy cień staje się źródłem narastającego przerażenia.
Czy opowiadania zawarte w tym tomie łączą się w jedną wspólną historię?
Tom składa się z odrębnych, krótkich form literackich, które nie tworzą jednej, ciągłej linii fabularnej. Każde opowiadanie stanowi autonomiczną całość, wprowadzającą nowych bohaterów i specyficzne, często surrealistyczne problemy do rozwiązania. Wspólnym mianownikiem wszystkich tekstów pozostaje jednak unikalny klimat zagrożenia oraz motyw bolesnego rozpadu więzi rodzinnych. Taka struktura pozwala na dawkowanie emocji i powolne odkrywanie różnorodnych odcieni współczesnej literatury argentyńskiej.
Dla jakiego typu czytelnika lektura tej książki może okazać się zbyt obciążająca?
Lektura nie jest polecana osobom unikającym w literaturze otwartych zakończeń, skrajnego pesymizmu oraz motywów okrucieństwa. Ze względu na obecność tematów związanych ze śmiercią, rozpadem rodziny i lękiem o bezpieczeństwo dzieci, treść może być przytłaczająca dla osób o bardzo dużej wrażliwości. Książka wymaga pełnego skupienia i akceptacji surrealistycznej konwencji, w której nie wszystkie pytania doczekują się jasnej odpowiedzi. Nie jest to pozycja przeznaczona dla odbiorców szukających lekkiej, relaksującej rozrywki z pozytywnym przesłaniem.
Do jakich znanych twórców można porównać atmosferę panującą w opowiadaniach Schweblin?
Twórczość Samanty Schweblin jest najczęściej zestawiana z dziełami reżysera Davida Lyncha oraz pisarza Franza Kafki. Podobnie jak u tych artystów, w jej tekstach to, co zwyczajne i codzienne, nagle staje się obce, groźne i niewytłumaczalne. Krytycy dostrzegają w tych opowieściach także echa mrocznych baśni braci Grimm, przefiltrowanych przez nowoczesną, bezlitosną wrażliwość. To proza idealna dla osób ceniących kino niepokoju oraz literaturę, która odważnie kwestionuje stabilność otaczającego nas świata.
