Psi park

Czyta się ją bardzo lekko, choć to, co ma do przekazania jest ciężkie i zatrważające. Sądziłam, że to będzie zupełnie coś innego, bardziej w formie poradnika, jednak bardzo się myliłam. Po obyczajowym wstępie książka zaczęła przechodzić w mroczny, pełny tajemnic thriller! Poznamy tutaj młodą kobietę, która na próżno marzyła o bogactwie. W tym czasie los miał dla niej plany oblane mniejszą dawką dobra i minusowym wykresem miłości. Pracuje jednak i zdobywa pieniądze, choć nie jest to praca marzeń. Autorka z początku bardzo delikatnie naprowadza nas na temat jej pracy. Pisze o przemijającym kalendarzu, a mnie skojarzyła się od razu prostytucja. Gdyby to jednak było takie proste. Chodzi tu bowiem o komórki jajowe, które sprzedaje parom, by i one mogły mieć dzieci. Niby nic strasznego, jednak dla mnie było nie do wyobrażenia, gdyż jakby nie patrzeć, po części były to i jej dzieci... Dla mnie temat trudny, bo nie wyobrażam sobie zrobić coś takiego, jednak jak widać życie nie wszystkich traktuje jednakowo. Totalne ubóstwo prowadzi do tego, że ludzie robią co mogą, by mieć za co kupić jedzenie. Wszystko było tak strasznie przejmująco opisane jakby problem wręcz dotyczył mnie. Bardzo ją przeżyłam. Najgorszy był ten smutek, który aż wwiercał się w mózg stymulując przepływ łez. Chwilami miałam ochotę wyć jak ten pies z tylnej okładki książki. W ogóle autorka ma to do siebie, że potrafi poruszać nawet serca z kamienia. Ona wręcz pisze duszą, której skrawki przechodzą na czytelnika. Nie da się jej czytać bez emocji...

Nagłówki rozdziałów przedstawią wam miejscowości i czas w którym akcja się rozgrywa. Bohaterów poznamy na tyle na ile ich cechy będą potrzebne w powieści. Nie wiem co tu jeszcze dodać, bo to właśnie nie szczegóły przykuły moją uwagę, a treść, która wręcz przewija mi się przed oczami. Zresztą sami przeczytajcie, bo niesamowicie ją polecam!!!

Cień przeszłości bywa czasem ogromnym balastem

"Psi park" to moje pierwsze spotkanie z piórem Sofi Oksanen, cenionej przez czytelników pisarki o fińsko-estońskich korzeniach. Jej powieść zrobiła na mnie ogromne wrażenie i wprawiła w spore osłupienie. O ile nie mam wątpliwości co do oceny tej lektury, o tyle nie potrafię ocenić jej głównej bohaterki z której losem splecione jest życie innej młodej kobiety. Nie mam jakiegoś skomplikowanego kręgosłupa moralnego, ale postępowania Oleńki, ukraińskiej dziewczyny, która chciała wyrwać się z jarzma biedy, nie jestem w stanie otaksować. Z jednej strony rozumiem co nią kierowało, z drugiej mimo wszystko nie powinna zejść na drogę, którą wybrała, a która szczęścia i zadowolenia jednak jej nie dała. Doskonale wiem, że jest ona tylko symbolem wielu, naprawdę wielu młodych Ukrainek, które nie chcą szarpać się z życiem i brakiem środków finansowych.

Życie Oleńki nigdy nie było usłane różami. Nie zaznała dostatku, jej rodzice nie byli majętni, doświadczała za to zmian adresu i przeprowadzek. Mimo to jej rodzinie ciągle skromnie się powodziło. Po śmierci jej ojca matka dziewczyny zamieszkała z jej ciotką, a Oleńka postanowiła wyrwać się z dobrze znanego jej marazmu i niedostatku. Spróbowała swoich sił w modelingu, a potem weszła w świat biznesu związanego z surogacją. Tam zaczęła zarabiać niezłe pieniądze, ale i jej życie splątało się i silnie pogmatwało. Było nieciekawie na tyle, że musiała uciec do Finlandii, zamieszkać w Helsinkach i pracować jako sprzątaczka. I nagle w jej życiu pojawiła się kobieta z przeszłości, która zburzyła jej jako taki spokój...

"Psi park" to książka przede wszystkim naładowana emocjami i sekretami. Tu na początku właściwie nic nie jest jasne i klarowne, a czytelnik czuje się jak w gęstym lesie, w gęstwinie drzew w której nie ma żadnej ścieżki, po której można się bezpiecznie poruszać. Wszystko, dosłownie wszystko jest tajemnicą, a fabuła krąży w dwóch przestrzeniach czasowych, pomiędzy którymi w życiu głównej bohaterki wiele się wydarzyło. Czytając, strona po stronie, odkrywamy życie młodej dziewczyny, której bagaż jest naprawdę ciężki. Idąc przez życie Oleńka mając całkiem dobre intencje popełnia błędy, potyka się i upada. Pracuje w agencji, której fundamentem działalności jest dziedzina kontrowersyjna moralnie, która działa gdzieś na granicy moralności. Na Ukrainie jest prawnie dozwolona, ale na ile człowiek jest w stanie kupczyć częścią siebie, swego ja, swego ciała? Czy świadome rodzenie dzieci innym jest dobre? Zwłaszcza jeśli robi się to przede wszystkim dla pieniędzy?

"Psi park" to książka, która pokazuje w świetle dziennym pewne bardzo kontrowersyjne i dyskusyjne sprawy : płatne surogactwo, nielegalne operacje, handel ludzkimi komórkami, a w końcu przemoc, siłę i podejrzane interesy oraz działalność na granicy prawa. Autorka wyraziście pokazuje kontrasty jakie panują w Europie na początku XXI. Świat biedy i bogactwa, w którym prawie wszystko jest na sprzedaż i prawie wszystko można kupić. Przez fabułę przewija się najnowsza historia Rosji i Ukrainy, konflikt o wschodnią część państwa ze stolicą w Kijowie. Czytając tę powieść, której premiera miała miejsce w 2019 roku, właśnie teraz patrzymy na ukazany całokształt jeszcze głębiej i wrażliwiej. To na pewno książka niezapomniana, trudna w odbiorze, ale i taka od której naprawdę trudno się oderwać i wobec treści której nie można być obojętnym. Autorka stopniowo dawkuje w niej odkrywanie sekretów, trzyma czytelnika w napięciu i dostarcza mu naprawdę silnych emocji i wrażeń. Warto sięgnąć po ten tytuł, a ja go z serca polecam.

Tej książki się nie czyta, ją się pochłania. Intrygująco zbudowana. To nie typ akcja się zaczyna i kończy. Przeskakujemy w różne miejsca i czas ale zrobione jest to przez autorkę umiejętnie, nie męczy, nie irytuje, raczej prowokuje do zadawania pytań. Nie była to lektura lekka, bo tam gdzie zderzamy się z ludzkim nieszczęściem i biedą nie jest łatwo. Dodatkowo jako kobieta - matka, chyba problem odbieram mocniej, choć nie klasyfikowałabym tej literatury jako stricte kobiecej.

Człowiek zrobi wiele aby wyjść z biedy, jak wiele pokazuje ta książka, problem nielegalnego handlu komórkami jajowymi, surogatek, dla których wyjście tego typu wydaje się światełkiem w tunelu. Przerażające i do bólu prawdziwe

O autorce wcześniej nie słyszałam, jednak jestem pod ogromny wrażeniem jej talentu pisarskiego. Rozwija opowieść, budując ją od półsłówek, niedomówień, odsłaniając powoli fakty, które, jak puzzle, wskakują na swoje miejsce układanki. W opowieści podróżujemy po świecie – widzimy mroźne Helsinki, słoneczny Cypr, Paryż, ale i budzące się do życia, otwierające na zachodnią modę i zachodnie pieniądze ukraińskie miasta. Odwiedzamy zapomniane przez wszystkich biedne wioski i miasteczka, te, z których młodzi chcą uciec do lepszego świata przed nędzą, nielegalną i niebezpieczną pracą, ale i konfliktami zbrojnymi.

Olenka, odważna i uparta, piękna i inteligentna – ma wszystko. Wszystko by odnieść oszałamiający sukces, którego znakiem będą drogie mieszkania, najlepsze perfumy i znajomi na wysokim szczeblu. Opowiada nam o tym, a w tle widzimy wydarzenia ostatnich lat na Ukrainie. Co się stało, Ólenko, pytamy praktycznie od pierwszych stron powieści. Powoli dowiadujemy się wszystkiego – to odkrycia trudne, budzące skrajne emocje, często gniew i niezgodę.

Tym trudniej czytać „Psi park”, bo nie możemy już powiedzieć sobie, że było, minęło, że to jakaś odległa sprawa. Wszystko, o czym pisze Sofi jest częścią naszej rzeczywistości, ponieważ w oczach ludzi przybywających do nas z Ukrainy po pomoc i schronienie, możemy zobaczyć bohaterów tej książki. Polecam z całego serca, to jedna z tych książek, o których nie da się zapomnieć. I zapomnieć nie można.