Przynęta

No i doczekałam się dalszego ciągu przygód Williama Fawkes’a. A raczej jego partnerki Emily Baxter. Gdy zasiadłam do „Ragdolla” znanego także pt. „Szmaciana lalka” miałam mieszane uczucia. Z jednej strony zafascynowana, bo jakże podobne klimaty do mojego ulubionego Cartera, a z drugiej zalatywało plagiatem i pozostał mały niesmak. Co spowodowało, że jednak pozostałam wierna autorowi? Zauroczenie głównym bohaterem, czyli Wolfem. Jakże fajnie poznać detektywa, który nie jest kryształowo czysty i ma swoje za uszami. I tylko pewien niedosyt, że tu go zabrakło, mimo iż cykl poświęcony jest podobno właśnie jemu…

Emily Baxter wciąż nie doszła do siebie po ostatnim śledztwie, jak i zniknięciu swojego partnera i najlepszego przyjaciela Williama Fawkesa. Mimo tego i oporów przed zaangażowaniem w następne śledztwo zostaje oddelegowana do Nowego Jorku, gdzie ma się przyłączyć i pomóc grupie operacyjnej przy makabrycznej sprawie seryjnych morderstw. Pierwsza ofiara powieszona na Moście Brooklińskim naznaczona jest wyciętym na klatce piersiowej napisem „Przynęta”. Nie mija wiele czasu jak pojawiają się kolejne zwłoki tym razem podpisane „Marionetka”. Presja ze strony mediów jest coraz większa, a liczba ofiar zaczyna być coraz większa. Najgorsze, że każda ofiara ma swojego mordercę, który ginie razem z nią albo tuż dokonaniu zbrodni. Wszystko wskazuje, że nad całą tą masakrą sprawuje władzę ktoś inny. Potężny i mający wpływ na ludzi porównywalne do guru sekty. Jakby tego było mało, zabójstwa mają swoje odzwierciedlenie po obu stronach oceanu. Emily Baxter, agentka FBI Elliot Curtis oraz agent specjalny z CIA Damien Rouche muszą połączyć siły i zaufać sobie nawzajem by rozwikłać tę niezwykle skomplikowaną i mroczną sprawę. Problem w tym, że tylko Damien ufa Emily i jest w stanie powiedzieć jej wszystko. Elliot ma nad sobą osobę, która zabrania jej przekazywania ważnych informacji tak by ewentualne rozwiązanie sprawy było ich zasługą, a nie Baxter. Dlatego też Emily musi radzić sobie praktycznie sama i korzysta z pomocy i wsparcia tylko jednej osoby – byłego podwładnego Edmundsa. Sprawa tak naprawdę rusza do przodu dzięki temu duetowi i zaufaniu, jakie rodzi się między Baxter a Rouche’m.

Sama Emily musi zmagać się nie tylko z przeszkodami, jakie pojawiają się w trakcie śledztwa, ale też musi poradzić sobie z żalem i strachem, które paraliżowały ją przez ostatni rok. Musi działać i powstrzymać kolejnego przerażającego mordercę nim będzie za późno.

Kto kieruje tą całą masakrą i dlaczego? Czy trio, gdzie brak zaufania i otwartości ma szansę rozwikłać tak poważne śledztwo?

I tu nareszcie poczułam, że Cole ma swój styl, a nie opiera się tylko na Carterze. Stworzona przez Daniela Emily Baxter, która jest łącznikiem między trzema tomami to niezwykle bezkompromisowa osoba z ciężkimi przeżyciami. Genialnie trzyma wszystko w ryzach i jak na razie autor świetnie radzi sobie z oddaniem całego ciężaru akcji na jej barki. Nie mogę się doczekać finiszu w postaci trzeciego i niestety ostatniego tomu, nad którym autor aktualnie pracuje. Szczególnie że końcówka jest naprawdę godna podziwu i zostawia w czytelniku wielki niedosyt. Jedyne co mogę zrobić to czekać, a Wam polecić zapoznanie się z Danielem, ale tylko jeśli kochacie krwawe, mocne i mroczne thrillery. Nie dla amatora kryminałów jego powieści. Odjęta ocena tylko za brak mojego ulubieńca Wolfa. Bohatera nie takiego krystalicznego, czystego i bez skaz jak na policjanta by przystało.

"Czasami rzeczy, które omal nas nie zabiły, przynoszą nam ocalenie."

W drugiej odsłonie trylogii to inspektor Emily Baxter staje się główną bohaterką, na niej koncentruje się uwaga, zaś wzmianki o Williamie Fawkesie to nawiązania do wspomnień i śledztwa rozgrywającego się w pierwszym tomie. Pozornie każdy tom można czytać oddzielnie, jednak w moim odczuciu warto, ze względu na specyficzny klimat i istotne szczegóły, poznawać trylogię od początku. Podtrzymuję decyzję, że opisywane scenariusze zdarzeń podchodzą pod thriller, frapująco skonstruowane napięcie, atrakcyjnie rozbudowana niepewność, mnóstwo się dzieje, wiele zaskakujących obrotów spraw. Pomysł na zagadkę kryminalną intrygujący, choć praca policji pozostawia wiele do życzenia, brakuje realności.

I kolejny raz przyznaję, że Daniel Cole nie oszczędza powieściowych postaci, potrafi wykreować spektakularne incydenty, w których krwistość, brutalność i mroczność wiodą prym. To odważne poczynanie z bohaterami staje się znakiem rozpoznawczym twórczości autora, charakterystyczną cechą we wciąganiu w mocno zaplątaną sieć intryg i zaskoczeń. W dalszym ciągu trudno jest mi się wczuć w poczucie humoru autora, choćby scena z pająkiem miała być humorystyczna, ale na mnie to nie podziałało, wręcz wybiło z rytmu. Rozumiem, że miała rozluźnić mroczną atmosferę, dać chwilę oddechu przed nowymi mocnymi uderzeniami akcji, ale raczej nie tędy droga. Jednak pomimo zastrzeżeń, powieść podobała mi się, w dynamicznym stylu prowadzi po scenariuszu zdarzeń. Łapiemy się na tym, że niecierpliwie wyczekujemy rozwiązania zagadki kryminalnej, chętnie obserwujemy poczynania kluczowej postaci, niejednoznacznej, buntowniczej, bezkompromisowej, ewidentnie mającej problemy z zaufaniem.

Inspektor Emily Baxter udziela pomocy w śledztwie toczącym się w Ameryce, które wydaje się bazować na echach poprzedniego dochodzenia, prób złapania seryjnego mordercy Lethaniela Masse. Poprzednio chodziło o ludzką szmacianą lalkę, teraz mowa o przynętach i marionetkach. Co przerażające, do bliźniaczych morderstw dochodzi po obu stronach Atlantyku, w Nowym Jorku i Londynie, znajdowane są po dwie ofiary z tym samym słowem wyciętym w skórze i dwóch zabójców naznaczonych innym słowem. Ktoś spektakularnie aranżuje morderstwa, pociąga za sznurki, nie wybiera ofiar przypadkowo, nie wiadomo, gdzie się ukrywa, ani nawet czego chce. Grupie dochodzeniowej wyjątkowo trudno jest znaleźć wyjście z labiryntu kłamstw, podstępów i manipulacji stosowanych przez sprawcę, ale i też wyzwanie jest niecodzienne i makabryczne.

[Adres usunięty]

#przynęta to kolejna część przygód detektyw Emily Baxter, która poznaliśmy w pierwszej części #szmacianalalka. Kolejne morderstwa, niezwykła zagadka i wiele niewiadomych.

.

Emily nie może sobie poradzić ze zniknięciem przyjaciela. Mimo niechęci zostaje zaangażowana w kolejna sprawę. Zostaje wysłana do Nowego Yorku gdzie znajdują ciało wygięte w nienaturalnej pozie, a dodatkowo na klatce ofiara ma wycięte słowo "przynęta" . Co gorsza kolejne zwłoki oznaczone są jako "marionetka ". Czy detektyw da radę rozwiązać zagadkę zanim będzie za późno ?

.

Powiem wam, że autor się rozkręcił. Ten kryminał jest zdecydowanie lepszy porównując do debiutu. Czyta się go również dużo lepiej i przyjemniej. Nie jest taki ciężki. W tej części duzo więcej się dzieje .Akcja zaczyna się koło setnej strony i trzyma tempo do samego końca. Autor na pewno nie da wam odpocząć, a strony same będą się przewracać. Książka trzyma w napięciu i potrafi dostarczyć garść adrenaliny .Pomysł na kryminał zaskakujący i zdecydowanie inny niż te które czytałam do tej pory. Scenariusz na pewno nie możliwy, ale jestem pełna podziwu dla wybraźni Pana Daniela Cole. A bohaterów, nie da się nie polubić . Baxter poznajemy zdecydowanie dużo lepiej . Dziewczyna ma duży temperament ,ale w głębi tak naprawdę jest załamaną dziewczynką,ktora potrzebuje wsparcia i pomocy. A mój Edmuns nadal mnie zaskakuje i potrafi pokazać na co go stać 😁Teraz to nic ,tylko czekam na kolejną część i dalsze losy bohaterów, które mam nadzieje, że poznam wkrótce 😍

.

Jeśli po przeczytaniu szmacianej lalki ,mieliście mieszane uczucia i raczej nie planowaliście sięgnąć po kolejną książkę autora, to myślę, że sięgając po "przynęte " miło się zaskoczycie. I uważam, że naprawdę warto dać tą drugą szanse autorowi 😁

.

Myślałam, że po lekturze książki "Szmaciana lalka", Daniel Cole nie jest w stanie mnie bardziej zaskoczyć. Myliłam się, i to jeszcze jak! "Przyneta" nie typowym kryminałem, to mocno skomplikowana powieść, naszpikowana psychologicznym wątkiem, który dostrzega się dopiero po pewnym czasie.

Detektyw Baxter, którą poznałam w poprzedniej części dochodzi do siebie po ostatnich wydarzeniach. Jest jednak opuszczona przez swojego partnera - Wiliama Fawkesa, którego aktualnie poszukuje policja. Wydawać by się mogło, że sprawa Szmacianej lalki jest zamknięta. Morderca skazany, odsiaduje wyrok w więzieniu, jednak to nie jest koniec pracy przy tej sprawie. Kiedy w Nowym Jorku odkryte są zwłoki mężczyzny wiszącego jak marionetka pod mostem, z wyciętym napisem "przynęta", policja wie, że znalazł się ktoś, kto chce być jak legendarny morderca od szmacianej lalki. Jednak zabójstw przybywa, są coraz to bardziej oryginalne i brutalne, agentka Baxter nie może dłużej zostawić tego tematu i postanawia zająć się sprawą dziwnych morderstw. Wraz z Rouch'em, nowym partnerem w Nowym Jorku rozpoczyna swoje własne śledztwo. Książka z początku może się dłużyć, jednak wraz z rozwojem wydarzeń, nie można jej odłożyć. Uwielbiam ten dreszczyk emocji, specyficzny klimat, który stworzył Daniel Cole. Nie każdy kryminał ma coś w sobie, a tutaj odczuwałam pełną gamę emocji, od szczęścia po smutek, strach i przerażenie. Na niejednej stronie byłam tak mocno zaskoczona, że sama nie wierzyłam w to co czytam. Oraz to nieustające pragnienie, żeby w którymś momencie pojawił się William Fawkes. Autor sprawił, że przez całą lekturę czekałam na niego. Jak już wspomniałam, książka naszpikowana jest psychologicznym wątkiem. Każde zabójstwo łączy się z jedną osobą, która miała na tyle słabą psychikę, że postanowiła "na fali sławy" szmacianej lalki wybić się ze swoimi problemami. Ta książka pokazuje nam jak dziwna jest ludzka psychika, jak niektórzy mogą inaczej postrzegać świat, to co jest dobre czy złe. Cole idealnie zgłębił ten temat, wzbogacając tym samym całą utworzoną akcję. Skupił również naszą uwagę, jak duże poświęcenie są w stanie znieść policjanci, których ściganie złych ludzi jest całym życiem czy głównym celem pobytu na ziemi. Niesamowita książka, którą polubią fani gatunku, ale i nie tylko. Myślę, że wielu z Was przypadnie ona do gustu.

Cieszę się, że miałam okazję poznać twórczość Daniela Cole'a. Świetny styl i bardzo wciągająca fabuła to coś, czego autorowi nie można odmówić. Nie musicie się martwić, jeśli nie znacie "Szmacianej lalki", tę książkę można czytać bez znajomości poprzedniej, jednak pewne fakty są rzeczywiście istotne. Ja teraz niecierpliwie czekam na tom trzeci, bo już czuję, że będzie to nieziemska przygoda!

Tym razem detektyw Emily Baxter zostaje wysłana do Nowego Jorku, gdzie nad jezdnią Mostu Brooklińskiego zostaje znalezione powieszone ciało mężczyzny, a na jego piersi sprawca wyciął słowo "Przynęta". Wkrótce trupów przybywa, a wraz z nimi pojawia się kolejne tajemnicze słowo- "Marionetka" . Pracownicy FBI, CIA oraz Scotland Yardu wspólnymi siłami będą prowadzić wyścig z czasem, aby zapobiec kolejnym bestialskim zbrodniom.

Od początku do połowy książka niczym szczególnym się nie wyróżnia. Akcja dzieje się dość niespiesznie i pomimo, że autor znów raczy nas dość wymyślnymi zbrodniami napięcie jest ledwo wyczuwalne. Wszystko ulega diametralnej zmianie, w drugiej części powieści.

Tu zaczyna się dziać, i w końcu czuć pełną napięcia atmosferę. Nic nie jest oczywiste, a wraz z bohaterami staramy się trafić na właściwy trop, jednak wcale nie jest to łatwa sprawa. Na duży plus oceniam postać agenta FBI, który zdecydowanie jest ciekawym bohaterem. Widać, że autor powoli się rozkręca, bo ta część zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu. Mam nadzieję, że kolejna książka będzie już tylko lepsza.

Dodatkowym smaczkiem jest wywiad z utorem zamieszczony na końcu powieści , z którego możemy się dowiedzieć min. o tym jakie są jego dalsze plany wobec serii.