Jedyny dzień w roku

Jeszcze kilka świątecznych książek przede mną, ale chyba to ta, będzie tą najbardziej oryginalną. I to może nie że względu na fabułę, bo ta jest raczej prosta, ale przez konstrukcję powieści, o jaką pokusiła się autorka.

Świąteczny "Dzień świstaka". Tak mogę tylko Wam zaspojlerować, bo cała reszta tej historii to już prawdziwa magia świąt. Jest Wigilia, tłumy w sklepach, wszędzie ozdoby i komercyjne kolędy. I w tym wszystkim łatwo zgubić to co jest najważniejsze. Wraz z bohaterką powoli odkrywamy, że nastawienie innych zależy też od nas samych i każdy dzień jest dobry na zmianę. Jest to powieść z gatunku tych z przesłaniem, mądrych i dojrzałych. Intrygująca, niecodzienna i prawdziwie świąteczna.

Dorota marzy o wyjątkowych świętach, ma dokładnie je zaplanowane. Jednak kolacja wigilijna kończy się nie tak jak powinna i Dorota ma już dosyć tego dnia. Kiedy budzi się nazajutrz i powinien być pierwszy dzień świąt, okazuje się, że jakimś cudem znowu jest wigilia.

Książka swoją fabułą przypomina film "Dzień świstaka" tyle, że w tym przypadku mamy Święta Bożego Narodzenia, które idealnie dopasowują się w tym klimacie.

Boże Narodzenie to dla każdego z nas wyjątkowy okres, który zbliża do siebie ludzi, a wszelkie troski idą w zapomnienie, a przynajmniej tak powinno być. Dorota nie ma najlepszych relacji ze swoją rodziną, obtacza ją wiele przykryw spraw, które tego wyjątkowego dnia powinna naprawić, a że wciąż jest wigilia ma na to naprawdę sporo czasu i może wpłynąć na niektóre rzeczy.

Każdy dzień się powtarza, wszystko jest identyczne poza drobnymi zmianami przez co już oczywiście tak samo jak i główna bohaterka wiemy co się zaraz wydarzy, było to dla mnie nużące i nudne. Na początku, drugiego dnia może i było to zabawne ale nie bez przerwy, nawet nie jestem w stanie zliczyć ile tych dni było. Byłam ciekawa w jaki sposób całość się zakończy i jestem z niego zadowolona. Pomysł na fabułę jest dobry, jednak w tym przypadku lepszy wydaje mi się być pomysł na film, niż książka w której na okrągło czytamy właściwie jedno i to samo.

Dorota wie, że w życiu może liczyć przede wszystkim na siebie. Ma pracę, jest samodzielna, nie ma męża, ani dzieci, za to jest właścicielką ukochanego psa. Wszystko co robi nie zadowala jednak jej rodziny, zawsze mają wobec niej inne, wyższe wymagania. Za wzór do naśladowania stawiają jej brata, oczko w głowie rodziców. Dorota ma nadzieję, że w tym roku Wigilia Bożego Narodzenia będzie urocza i rodzinna, ale rzeczywistość okazuje się mało cukierkowa. Dziewczyna marzy, aby ten dzień się już skończył.

Nawet nie zdajecie sobie sprawy, jak trudno jest napisać opinię o tej książce nie zdradzając fabuły. A to właśnie w niej jest największa magia i wartość tej książki!

"Jedyny dzień w roku" to lektura, która zmusza nas do zatrzymania się na chwilę i zastanowienia, co w życiu ważne. Zwraca naszą uwagę na zbliżające się Święta, czas kiedy powinniśmy być z bliskimi i dla bliskich. Czas, który warto poświęcić na refleksję i zadumę nad sobą. Może warto wyciągnąć rękę na zgodę? Wybaczyć? Nie odkładajmy niczego na później, doceńmy otaczający nas świat.

Agnieszka Jeż w tej pięknej powieści zabiera nas w wir świątecznych przygotowań. Nie przejaskrawia, nie koloryzuje, przypomina gwar, chaos i gorączkowy, wigilijny poranek. Gwarantuję, że dzięki tej książce poczujecie magię i klimat tego jedynego dnia w roku. Jest to przyjemna pozycja, która umili Wam niejeden wieczór.

"Jedyny dzień w roku" to bożonarodzeniowa wersja filmu pt "Dzień Świstaka.

28-letnia Dorota to pracowita singielka z psem ze schroniska.

Kobieta jedzie do rodziców z nadzieją na wyjątkowe święta.

Spotkanie rodzinne okazuje się katastrofą. Dorota marzy o zakończeniu tego feralnego dnia. Jednak los przygotował dla niej niespodziankę i ten dzień może stać się magiczny.

Czy Dorota wykorzysta tę szansę?

Bardzo ciepła i wzruszająca powieść, która pokazuje, że w Wigilię dzieją się cuda.

Polubiłam bohaterów tej powieści i czytałam o ich perypetiach z wielką ciekawością.

Autorka napisała bardzo wartościową i mądrą książkę z przesłaniem. Pokazała jakie są realia świąt, gdyż nie wszyscy mogą spędzić ten magiczny i świąteczny czas w przyjemnej i ciepłej atmosferze ze swoimi bliskimi.

Historia Doroty daje do myślenia i zmusza do refleksji.

Wciągająca powieść, która sprawia, że doceniamy to co mamy.

Książka wprowadzi Was w atmosferę świąt i pokaże, że w święta wszystko jest możliwe gdy postaramy się o to.

Genialna propozycja świąteczna idealna na grudniowy zimowy wieczór.

Na pewno przeczytam inne książki tej autorki. Bardzo przypadł mi do gustu styl pisarski autorki.

Polecam!

Książka „Jedyny dzień w roku to poruszająca powieść w świątecznym klimacie. Lubię właśnie takie z pozoru lekkie książki, ale które dają do myślenia. Fabuła ogólnie jest ciekawa, jednak książce powtarzają się niektóre fragmenty, co mnie troszkę nudziło i przyznam, że po prostu je wtedy omijałam. Historia głównej bohaterki Doroty pokazuje nam, że możemy wszystko osiągnąć jeśli tylko naprawdę tego pragniemy.

Bardzo zaskoczyła mnie fabuła tej książki, nie chcę zdradzać szczegółów, więc napiszę tylko, że od razu przyszedł mi na myśl film Dzień świstaka 😀

Książka bardzo skupiona na wigili i na tym co nas otacza, a co nie zawsze udaje nam się dostrzec.

Zmusza do przemyśleń i pokazuje, jak wiele zależy od nas samych, od naszych poczynań, czy priorytetów. Czasem dobrze spojrzeć na życie z innej perspektywy ❤️

Jest magia świąt i to w różnych odsłonach, jest refleksja i jest świąteczny klimat.

Ta książka daje radę wprowadzić nas w ten specyficzny grudniowy, świąteczny klimat.

Taka inna, taka klimatyczna, nic tylko brać i czytać 🎄🎄🎄

"Chodzi o to, żeby się spotkać. Pobyć ze sobą tak naprawdę. Nie musi być czysto i wystawnie, nie trzeba drogich prezentów. Istotny jest ten drugi człowiek, na którego czekamy, który jest dla nas najważniejszy. Tylko to się liczy - żeby razem posiedzieć, porozmawiać, tak, wiecie, od serducha, przytulić się. Na tym polega magia świąt."

Dorota jest młoda, ma pracę, mieszkanie, psa i rodzinę, ale jak sama mówi nie własną, a tę, w której się urodziła. Przy każdym z wyżej wymienionych stawia jakieś" ale". Wciąż jej czegoś brakuje, coś nie dzieje się zgodnie z jej oczekiwaniami. Marzy o magicznych, rodzinnych świętach. Jednak jej relacja z najbliższymi odbiega od ideału. Brak uznania ze strony matki, idealizowany brat i podległy żonie ojciec to jej codzienność. Jedynie doświadczona przez życie babcia stara się wszystkich godzić i jednoczyć. Czy Dorocie uda się przy wigilijnym stole poczuć ducha świąt? Pozna głębszą ideę tego czasu? A może ktoś, lub coś jej w tym pomoże?

" - Czasem los psuje plany. (...) - A czasem buduje przyszłość."

To bardzo klimatyczna powieść. Akcja dzieje się w Wigilię. Wszędzie jest mnóstwo ozdób, w sklepach ludzie na ostatnią chwilę kupują prezenty i składniki świątecznych potraw. W radiu rozbrzmiewają bożonarodzeniowe piosenki i kolędy, a spiker raczy tematycznymi anegdotami.

Nie zdradzę, by nie sugerować, ale jestem pewna, że już po pierwszych kilku rozdziałach ta historia skojarzy się Wam z pewnym filmem, dość starym ale charakterystycznym. Dla mnie to świetny pomysł na oddanie najważniejszego przekazu Świąt Bożego Narodzenia. Sensu, o którym wielu zapomina i traktuje te dni bardzo przedmiotowo.

Pomysł na fabułę wydaje się banalnie prosty, a jednocześnie takie przeprowadzenie akcji niezwykle obrazowo ukazuje zmiany w zachowaniu, celebrowaniu i postrzeganiu danej chwili.

Mamy tendencję do szybkiego i dość pochopnego oceniania ludzi. Zazwyczaj nie wszystko jest takie jednoznaczne jak się wydaje na pierwszy rzut oka.

Najczęściej wina leży po obu stronach, a za konkretnym zachowaniem stoi jakaś historia. Nie ma ludzi bez wad. Wystarczyłaby szczypta zrozumienia, odrobina dobrej woli i chwilowe postawienie się w sytuacji drugiej strony. Ważna jest zasada wzajemności, by czegoś oczekiwać od drugiej osoby należy również dać coś od siebie.

"- Każdy z nas zostaje dzieckiem - trochę w głębi i na zawsze. (...) - Warto dbać o to dziecko, bo dzięki niemu wciąż potrafimy marzyć."

Autorka między wierszami przemyciła również bardzo powszechny problem kupowania zwierząt w prezencie.

Dzięki uprzejmości wydawnictwa Filia miałam okazję poznać twórczość agnieszka_jez_pisarka "Jedyny dzień w roku" to kolejna fajna historia z przesłaniem.

Po przeczytaniu kilkudziesięciu stron na myśl przyszedł mi od razu Dzień Świstaka 😅 W którym główny bohater po koszmarnym dniu kładł się spać, budził się rano i nagle okazywało się, że znowu jest ten sam dzień 😅 Kojarzycie?

Tak było właśnie w tej powieści. Cała akcja rozgrywa się kilkukrotnie w Wigilię. Dorota chciałaby spędzić ten dzień w rodzinnej atmosferze, bez żadnych sprzeczek, jednak nie zawsze jest tak jakbyśmy tego chcieli. Kolacja zakończyła się rodzinną kłótnią. Kobieta zmęczona tym spotkaniem wraca do domu i cieszy się, że ten dzień w końcu dobiega końca. Ale czy na pewno? Rano okazuje się, że znowu jest 24 grudnia. Główną bohaterka po raz kolejny próbuje przetrwać ten dzień. Dopiero za którymś razem wyciąga wnioski i zaczyna zdawać sobie sprawę z wielu istotnych rzeczy, zaczyna dostrzega to, czego nie widziała wczesniej.

"Jedyny dzień w roku" to powieść obyczajowa ze świętami w tle. Jest ona trochę inna od tych standardowych i daje czytelnikowi do myślenia. Nie dostajemy tu słodkiej historii, w której rodzina spędza bardzo miło czas ze sobą.

Wiadomo, że nie u wszystkich bywa magicznie w tym czasie. Pojawiają się problemy czasem jakieś pretensje. To właśnie w tym kierunku udała się autorka. W pewnym momencie nudziło mnie trochę czytanie tego samego tekstu, mimo, że w niektórych momentach trochę się ON zmieniał. Dodatkowo autorka zapewniła nam także kilka zabawnych momentów.

Jeśli szukajcie książki z innym pomysłem na ukazanie świąt to koniecznie musicie zapoznać się z tą historią ❣️ Czy mi się ona podobała? Oczywiście, że tak ☺️

„Nic dwa razy się nie zdarza – chyba, że w Wigilię.”

Dorota ma dwadzieścia osiem lat jest samodzielną i samowystarczalną kobietą. Jej życie jest dość przewidywalne i monotonne, ale ona bardzo je lubi. Jest właścicielką mieszkania w blogu – wciąż spłaca zaciągnięty kredyt, pracuje jako sekretarka, uwielbia jeździć na rowerze i bardzo kocha swojego przygarniętego z schroniska pieska. Ma rodziców, brata i babcię, którą kocha całym sercem. Przez całe swoje życie miała wrażenie, że jest mniej ważna. To jej brat Maciek zawsze był na pierwszym miejscu, zwłaszcza u matki, to jemu zawsze wszystko było szybko darowane i zawsze był hojnie obdarowany. Ona musiała sama walczyć o swoje. Tegoroczne święta zapowiadają się bardzo zwyczajnie, przewidywalnie. Ponownie będzie musiała zacisnąć zęby by nie wybuchnąć i nie powiedzieć prawdy. Jednak już wkrótce odkryje, coś co ją samą wprowadzi w zdumienie i da szansę na zupełnie inny, pozytywny rozwój wydarzeń.

Pozytywnie zaskakująca, bardzo specyficzna historia. Los bywa bardzo przewrotny, czasami daje drugą szansę. A co, jeśli da kolejną i kolejną? Czy będziemy umieli w pełni ją wykorzystać? Rodzina, najbliżsi sobie ludzie, a między nimi mur nieporozumień i wzajemnych pretensji. Czy tak trudno go zburzyć? Tak niewiele potrzeba, aby zrozumieć i być zrozumianym. Szczera rozmowa, bez zbędnych niedomówień czy podtekstów. Niepotrzebne, niesłuszne, często krzywdzące ocenianie innych. Dążenie do perfekcji, by było ładnie i wystawnie, a nie wygodnie i swojsko. Czy to naprawdę jest tak ważne? Najważniejszy jest drugi człowiek, bycie razem, uśmiech, dobre słowo.

Piękna, mądra, poruszająca powieść obyczajowa, otulona świątecznym klimatem. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością i niespodzianką. Niesie przesłanie i daje do myślenia. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Biorąc do ręki tę powieść, zupełnie nie wiedziałam, z czym będę miała do czynienia. Historia okazała się być takim trochę wigilijnym "dniem świstaka". Dlaczego? Tego już musicie sami się dowiedzieć, ale co nieco Wam zdradzę.

Agnieszka Jeż w swojej powieści poruszyła temat rozczarowania rodziną i ogólnie życiem. Jak wiemy, relacje rodzinne nie zawsze należą do łatwych. Często pojawiają się nieporozumienia, kłótnie, żale, urazy. Rodzinny dom powinien być dla każdego z nas ostoją, ciepłym miejscem, do którego zawsze będziemy z chęcią wracali. W przypadku głównej bohaterki Doroty niestety tak nie jest. Dziewczyna ma poczucie wielkiej niesprawiedliwości. W tym jednym wyjątkowym dniu w roku pragnie jedynie spokoju, miłości i rodzinności. Czy to tak wiele? Czy to marzenie jest realne? Czy magia świąt zadziała i zdarzy się cud?

Autorce udało się sprawić, iż poczułam z główną bohaterką wyjątkową więź, rozumiałam ją, współczułam, kibicowałam. Odnalazłam w niej cząstkę siebie, a przede wszystkim oddałam się własnym wspomnieniom. To była interesująca podróż.

To historia, która  przypomina, by nie oceniać po pozorach, gdyż te mogą często mylić. Warto uważniej przyglądać się otaczającej nas rzeczywistości i ludziom. 

Jako, że fabuła książki skonstruowana jest na zasadzie wspomnianego przeze mnie wyżej motywu "dnia świstaka", momentami męczyło mnie takie rozwiązanie. Tekst się powtarzał (z małymi wyjątkami) i można było odczuć znużenie.

"Jedyny dzień w roku" to ciepła, wzruszająca, pełna optymizmu i nadziei powieść o pragnieniach i wspomnieniach. To książka o szacunku do życia i ludzi, dobroci, miłości, ocenianiu po pozorach. To lektura udowadniajaca, że w święta możliwe jest wszystko, trzeba tylko dać sobie na to szansę. Czasem to my powinniśmy zrobić ten pierwszy krok...

Czy Wasze święta są zawsze radosne, czy jednak naznaczone są też niezbyt miłymi sytuacjami? Nie musicie odpowiadać - myślę, że każdy z nas wie, że czasem nie jest wcale cukierkowo.

Wie o tym również Dorota. Jej marzenia o cudownej, magicznej, świątecznej atmosferze szybko rozbijają się o bruk rzeczywistości. Rodzinka, podczas Wigilii, daje jej tak popalić, że dziewczyna marzy tylko o końcu tego, wyjątkowego dnia.

Wyobraźcie sobie zatem, jak wielkie jest jej zdziwienie, kiedy budzi się rano i w radiu słyszy, że...jest Wigilia właśnie 😉

Tak, tak, ta historia to świąteczna wersja Dnia Świstaka. Wersja, która nie zasłodzi Was nadmierną ilością lukru. Wersja, która skłoni do zajrzenia głębiej w siebie. Pokaże, że warto wykorzystywać szanse, odważyć się na pierwszy krok i podjąć decyzje zgodne z sobą samym.

Nieco odmienna formuła, bardzo mnie ujęła i uważam tę opowieść za jedną z lepszych. Zatem i Wam ją polecam. Szczególnie tym, którzy lubią nieoczywiste, niesztampowe opowieści.

O, ho, ho, ho! Boże Narodzenie zbliża się wielkimi krokami, pozostało 12 dni. To najbardziej magiczny i rodzinny czas w roku. Czas, w którym moc wybaczania ma wielką moc. To czas na wewnętrzne przemyślenia. Czas spokoju i radości, w którym świat okrywa się bielą, pachnie przyprawą korzenną, cytrusami i miłością.

Dorota bohaterka książki Agnieszki Jeż "Jedyny dzień w roku" też marzy o świętach w rodzinnej atmosferze, z dala od przykrych spraw. Jednak kiedy otwiera drzwi do rodzinnego domu, czar magii pryska i nie jest tak jak sobie to wymarzyła. Po skończonej kolacji, wraca do domu i zrywa kartkę z kalendarza z napisem "24 grudnia".

""Co za dzień!" - szepnęła Fąflowi do ucha. - Jedyny taki w roku. I dobrze, bo więcej bym nie zniosła. Niech się już skończy."

Dzień się skończył, ale los przygotował dla niej coś wyjątkowego, magicznego i powtarzalnego.

Co wydarzyło się podczas rodzinnej Wigilii? Co przyniósł Dorocie los? Jak to wpłynie na jej życie? I co wspólnego ma z tym zapach malin, apaszka w niezapominajki i patyczaki?

Na te pytania dostaniecie odpowiedź czytając tę książkę.

"Jedyny taki dzień w roku" to piękna opowieść o tym, że święta to czas niespodzianek. To powieść o trudnych rodzinnych relacjach i o tym jak można je poprawić. To wyciągnięcie dłoni, w kierunku drugiego człowieka. To pełna nadziei opowieść wypełniona wigilijnym klimatem, ale i przedświątecznym zabieganiem, w którym często umyka nam to co najważniejsze w magii świąt.

Nie można przejść obok tej historii obojętnie, czytajcie!

Gratuluję autorce pomysłu na fabułę i świetnie wykreowanych bohaterów. Czytanie tej historii to była czysta przyjemność. Dziękuję.

"Chodzi o to, żeby się spotkać. Pobyć ze sobą tak naprawdę. Nie musi być czysto i wystawnie, nie trzeba drogich prezentów. Istotny jest ten drugi człowiek, na którego czekamy, który jest dla nas najważniejszy. Tylko to się liczy - żeby razem posiedzieć, porozmawiać, tak, wiecie, od serducha, przytulić się."

🌟RECENZJA🌟

Dorota marzy o normalnej, pełnej ciepła Wigilii w gronie rodziny. Jednak ten dzień nie likwiduje tych przykrych spraw, z którymi boryka się kobieta. Dorota chce, żeby ten dzień już się skończył i kończy się, lecz nie tak jak ona tego chciała. Wszystko znów się powtarza...

🎄

W końcu za mną pierwsza książka świąteczna, która wprowadziła mnie pomału w całą tę świąteczną otoczkę, ale również w czas refleksji, zatrzymania się na chwilę, podjęcia jakichś decyzji, co do dalszej mojej przyszłości. Chodzi mi tutaj głównie o demony z przeszłości, których w końcu trzeba się pozbyć i dzięki tej lekturze, ale również dzięki otaczającym mnie osobom, właśnie postanowiłam to zrobić! Ta powieść była tak prawdziwa, że aż boląca. Nie wiem jak u Was wyglądają Święta Bożego Narodzenia, ale tutaj w lekturze nie było kolorowo, było pokazane życie i relacje rodzinne. Relacje, które nie są proste, łatwe, dobre. Relacje, które nieraz są tak złe, że lepiej ich nie mieć. Nasza bohaterka doświadcza tego z każdej strony. Jednak los ma dla niej inny plan i chce jej "pomóc" w odnalezieniu tego spokoju. Pisarkę @agnieszka_jez_pisarka znam z książek kryminalnych oraz romansów z wątkami wojennymi, tamte zauroczyły mnie i porwały, tutaj było identycznie! Czasem było słodko, zabawnie, ale była również gorycz i przykre wspomnienia z przeszłości. Jednak zawsze jest nadzieja na cud, bo święta to taki czas kiedy może zdarzyć się wszystko to, czego kompletnie się nie spodziewamy. Kreacja bohaterów bardzo dobra, czuć było wszystko od nich, czuć było to, z czym się mierzą na co dzień. Uważam, że wiele z nas mogłoby powiedzieć, że główna bohaterka Dorota odzwierciedla nas i naszą codzienność, a co za tym idzie? Jest nader realna. Wątek bardzo życiowy i poukładany. Nie znalazłam tutaj nic, co by mi się nie podobało lub zniechęciło do lektury. Uważam, że była to świetna powieść, która wiele mi dała! Polecam z całego serca! 😃

🎄

Współpraca z @wydawnictwofilia 💚

🎄

Dzień świstaka w wersji świątecznej, takie właśnie mam wrażenie po przeczytaniu książki "Jedyny dzień w roku". Główna bohaterka Dorota marzy o tym, aby kolacja wigilijna u rodziców przebiegła w miłej i rodzinnej atmosferze. Ma nadzieję, że tym razem matka nie będzie narzekać na jej życiowe wybory i po raz kolejny faworyzować mało ambitnego brata. Najpierw jednak Dorota wybiera się do galerii handlowej po świąteczne prezenty. Tłum spieszących się ludzi i napięta atmosfera udzielają się także jej. Poddenerwowana dociera na wigilijną kolację, z której szybko musi uciekać... Ten dzień był dla niej istną katastrofą i marzy tylko o tym, aby w końcu się skończył. Nie wie jeszcze, że następnego poranka znów nastanie 24 grudnia, kolejnego dnia również...

Bardzo podobała mi się ta książka. Pomysł na fabułę rewelacja! Oczywiście kojarzę różne historie, w których bohaterowie przeżywali ciągle ten sam dzień, ale wersji książkowej i to jeszcze świątecznej nie czytałam. Autorka bardzo dobrze ukazała stany emocjonalne, w których znajdowała się Dorota. Najpierw próbowała zaakceptować tą dziwną sytuację, później nastał czas buntu i wkurzenia, a potem uświadomienie, że należałoby coś zmienić. Myślę, że ja na miejscu Doroty zachowałabym się tak samo.

Ta historia jest nie tylko zabawna, ale także skłania do refleksji. Zawsze warto coś zmienić, naprawić relacje z bliskimi osobami, albo po prostu odważyć się i wykonać ten pierwszy krok. Podobało mi się też to, że autorka nie wyidealizowała świąt. Nie wszyscy bowiem spędzają ten czas w miłej i rodzinnej atmosferze.

Miło spędziłam czas przy tej książce, historia Doroty bardzo mnie wciągnęła.

"Jedyny dzień w roku" to moje pierwsze spotkanie z piórem Pani Agnieszki Jeż. Napisze w tym temacie tylko jedno-ale wstyd!🙈

Ta świąteczna powieść jest zupełnie inna od tych, które do tej pory czytałam❤ i bardzo się cieszę, że mogłam ją przeczytać!

"Dzień świstaka" - kojarzycie? Kiedy bohater rano wstaje i okazuje się, że ciągle następuje ten sam dzień?

Taki dzień świstaka miała główna bohaterka Dorota. Kiedy się budziła ciągle słyszała z radia te same słowa... że jest Wigilia...za którą ona nie przepadała:(

Miała 28 lat. Męża brak. Czuła się samotna. Coroczne święta nie napawały ją optymizmem... Do tego mama, która zapomina że Dorota jest wegetarianka... babcia, która za wszelką cenę robi wszystko by rodzina się nie kłóciła i próbuje rozładować każdą niezręczną sytuację... i brat Maciej... zawsze wywyższany na piedestale...

Dziewczyna miała tego po prostu dość.

Ta Wigilia nie była inna...

Mama znów zrobiła mięsny barszcz, brat mimo że popełnia te same błędy i tak zawsze będzie na pierwszym miejscu i ta doskwierająca samotność...

A gdyby tak...

Powtórzyć ten dzień z nową kartą i zrobić niektóre rzeczy zupełnie inaczej? Może wtedy będzie dobrze?

Może warto spróbować?

Czy Dorota wyciągnie wnioski i skorzysta z szansy, którą dostała od losu?

Nigdy nie jest za późno by naprawić swoje błędy...

Wtedy los bywa bardzo przewrotny i ma dla nas niespodzianki 💙

Piękna, świąteczna opowieść, która dzieje się w Wigilię💚

Jeżeli szukacie niepowtarzalnej historii, która różni się od pozostałych to sięgnijcie koniecznie po powyższą lekturę!

Warto ❤

„Jedyny dzień w roku” to książka zupełnie inna niż przeczytane przeze mnie do tej pory powieści świąteczne. Znacznie bardziej skłaniająca do refleksji, do zastanowienia się nad własnym postrzeganiem otaczającego nas świata. Niejednokrotnie pomniejszona o zabawne i lekkie sytuacje ale mająca przesłanie. I choć trudno będzie mi napisać o fabule nie ujawniając znaczących wątków napiszę tylko, że Dorota główna bohaterka przechodzi etap rozgoryczenia i nawet rozczarowania (tak, wiem, że to mocne słowo) najbliższymi osobami w jej życiu. Mimo wszystko postanawia Święta spędzić u rodziców w miłej i spokojnej atmosferze. Jednak przekraczając próg domu wspomnienia ożywają, dawne żale powracają i magia świąt staje się tylko marzeniem które zostaje niezrealizowane… Czy ten dzień zmierzający ku końcowi rzeczywiście można uznać za stracony? Czy w Wigilijną noc może zdarzyć się cud??

Piękna opowieść, podczas lektury której poczujemy święta. Nie taka cukierkowa, słodka, przepełniona uśmiechami, życzeniami i prezentami. Ale taka, która zabierze nas na wycieczkę do naszych wspomnień. Bo święta to niewątpliwie czas, kiedy może zdarzyć się wszystko i kiedy cuda mają miejsce znacznie częściej…

"Jedyny dzień w roku" Agnieszki Jeż to przede wszystkim opowieść o tym, że w życiu nigdy nie jest za późno, żeby coś zmienić.

"Nic dwa razy się nie zdarza-chyba, że w Wigilię".

Całość książki osadzona jest w jednym czasie, w Wigilię. Czytając książkę nasuwać nam się będzie tylko jedna myśl - Dzień Świstaka.

Dorota jedzie do domu na Wigilię. Wszystko odbywa się nie tak jak powinna. Domownicy zaczynają się ze sobą kłócić, wypominać różne sytuację. Atmosfera będzie bardzo napięta. A co jeśli można by było przeżyć ten dzień jeszcze raz?

Wigilijny wieczór kojarzy nam się z czymś ciepłym, magicznym i rodzinnym. Niestety często takie spotkania z rodziną kończą się katastrofą. Zajrzyjmy w tedy w głąb siebie i zastanówmy się nad sobą, może jest coś co możemy zmienić lub możemy pokierować różne sytuację na właściwe tory.

Ta książka jest bardzo magiczna. Fabuła pokazuje nam jak niektóre przypadkowe sytuację mogą wpłynąć na życie i myślenie innych ludzi.

Dorota szykuje się do Wigilii i od same rana ma zły humor, pogoda jakby na święto zmarłych. Prowadzący audycje w radiu ja wkurza, ludzie w galerii, zakupy. Jedynie do psa nie ma żadnego "ale". Wigilia u rodziców, dla których zawsze była na drugim planie po bracie tak jej się wydaje. A czy tak jest? Dorota jest wegetarianką nie idealną, a więc pierwsza wigilia nie wypada, bo barszcz jest na wywarze mięsnym. Wszystko od początku nie idzie, tak jak ma być, Dorota ze złym nastawieniem, brat spóźniony i zapominalski, ale wychwalany. Istna katastrofa. Więc nie była to idealna wigilia. Jednak los ma dla Doroty niespodziankę.  

Książka, z którą początkowo miałam problem. Zamysł na fabułę bardzo ciekawy to nie mogłam się w nią wczuć, brakowało elementów zaskoczenia. Mocniejszych emocji. Fajnym pomysłem był sposób, w jaki Dorota później postępuje, myśli i działa. Po prostu magia. Nie mogę wam wiele zdradzić z fabuły, bo byście nie mieli radości z lektury. 

Książka, która pokaże nam, co tak naprawdę liczy się w święta. Co jest ważne. Każdy z nas nie lubi tej gonitwy i pędu na ostatnią chwilę. Może warto się zastanowić czy ważne jest, aby wszystko było idealne piękne i wystawne. Takie typowo polskie "zastaw się, a postaw się". Ja już od paru lat nie przykładam wagi do tego szaleństwa, mycia okiem sprzątania jakby sam Jezus miał w rękawiczkach sprawdzać, czy czysto. To ma być czas dla nas, dla rodziny dla bycia razem. Magiczny i miły. Suma Sumarów książka jest godna polecenia i przeczytania, rozjaśnia nasze serce i umysł. Idealna na przedświąteczny gwar. 

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia ❤️

Dorota wie, że w życiu może liczyć przede wszystkim na siebie. Ma pracę, jest samodzielna, nie ma męża, ani dzieci, za to jest właścicielką ukochanego psa. Wszystko co robi nie zadowala jednak jej rodziny, zawsze mają wobec niej inne, wyższe wymagania. Za wzór do naśladowania stawiają jej brata, oczko w głowie rodziców. Dorota ma nadzieję, że w tym roku Wigilia Bożego Narodzenia będzie urocza i rodzinna, ale rzeczywistość okazuje się mało cukierkowa. Dziewczyna marzy, aby ten dzień się już skończył.

Nawet nie zdajecie sobie sprawy, jak trudno jest napisać opinię o tej książce nie zdradzając fabuły. A to właśnie w niej jest największa magia i wartość tej książki!

"Jedyny dzień w roku" to lektura, która zmusza nas do zatrzymania się na chwilę i zastanowienia, co w życiu ważne. Zwraca naszą uwagę na zbliżające się Święta, czas kiedy powinniśmy być z bliskimi i dla bliskich. Czas, który warto poświęcić na refleksję i zadumę nad sobą. Może warto wyciągnąć rękę na zgodę? Wybaczyć? Nie odkładajmy niczego na później, doceńmy otaczający nas świat.

Agnieszka Jeż w tej pięknej powieści zabiera nas w wir świątecznych przygotowań. Nie przejaskrawia, nie koloryzuje, przypomina gwar, chaos i gorączkowy, wigilijny poranek. Gwarantuję, że dzięki tej książce poczujecie magię i klimat tego jedynego dnia w roku. Jest to przyjemna pozycja, która umili Wam niejeden wieczór.

To jak, skusicie się na tę książkę?

Każdy kolejny dzień przybliża nas, do tego jedynego w roku. Oczekiwanego. Pełnego cudów i świątecznej atmosfery.

Dziś Agnieszka Jeż pozwala nam poczuć jego magiczną moc. A to za sprawą najnowszej powieści „Jedyny dzień w roku”. Na jej kartach poznajemy historię Doroty, która jak wielu z nas marzy o magicznych Świętach Bożego Narodzenia. To niezwykły czas, w którym choć na chwilę możemy zapomnieć o troskach dnia codziennego. To czas, gdy wszelkie spory cichną, a w ich miejsce pojawi się radość i uśmiech. Wraz z pojawieniem się pierwszej gwiazdki czujemy atmosferę, która nadaje szczególnej mocy. Tak samo jest podczas czytania książki „Jedyny dzień w roku”.

Dzięki autorce, oczami wyobraźni możemy powrócić wspomnieniami, do tych chwil, gdy w blasku pierwszej gwiazdki mogliśmy ujrzeć uśmiech na twarzach naszych bliskich. Historia, którą poznajemy daje nam namiastkę Świąt. Dorota pragnie te święta spędzić razem z rodzicami. Wybierając się do nich, marzy o tym, aby czas spędzony razem był wyjątkowy niczym z baśni. Czy jednak tak się stanie? Czy troski życia codziennego przyćmią blask świątecznej atmosfery? Czy świąteczna magia sprawi, że problemy znikną niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki?

Jak się okazuje magia tego dnia nie likwiduje wszystkich problemów Doroty. Rodzinne spotkanie nie jest w pełni takim, o którym marzyła bohaterka powieści. Choć los stawia przed nią coś niezwykłego wręcz niepowtarzalnego. Co takiego wydarzy się w życiu Doroty? Jak bardzo pobyt w rodzinnych stronach zmieni jej życie? Warto się o tym dowiedzieć i sięgnąć po „Jedyny dzień w roku”.

Agnieszka Jeż lekko kreśli historię poruszającą. Historię, w której możemy odnaleźć cząstkę siebie. Dzięki tej książce możemy spojrzeć w głąb siebie, powrócić do wspomnień. Nie odkładajcie zatem tej lektury na później. Warto już dziś poczuć aurę jedynego dnia w roku. Zdecydowanie polecam!

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia