Przyczyna zgonu

Świetnie mi się czytało tę książkę. Choć nie znam wszystkich perypetii głównych bohaterów, gdyż Cooka czytam wybiórczo, to jednak lubię thrillery medyczne od czasów nastoletnich.

W "Przyczynie zgonu" przez większość czasu widzimy zmagania Ryana Sullivana, który jest starszym rezydentem, który musi zaliczyć kilka sekcji zwłok, by zaliczyć staż. Denatami są osoby, które prawdopodobnie popełniły samobójstwo... Jednak przy każdym z tych spraw, które budzą pewne wątpliwości.

Ryan, by uniknąć kolejnej sekcji zwłok, zaczyna badać te i wcześniejsze zgony...

Ta powieść nie pozwoliła mi się nudzić, przeczytałam ją w jeden dzień! Autor zastosował odpowiednią dawkę napięcia, a także nie przesycił historii zbyt dużą liczbą skomplikowanej terminologii medycznej, więc nawet laik nie będzie czuł się przytłoczony.

"Przyczyna zgonu" zachęciła mnie, by sięgnąć po poprzednie części serii o Laurie i Jacku, choć tu nie są głównymi bohaterami. Mam nadzieję, że uda mi się przeczytać wszystkie ich perypetie.

To wprost nie do wiary, że „Przyczyna zgonu” jest już czternastym tomem z ulubieńcami wszystkich czytelników — Jackiem i Laurie, którzy wracają w nowym thrillerze medycznym Robina Cooka. Tym razem zostają wciągnięci w wir niebezpiecznych zdarzeń związanych z serią sprytnie upozorowanych samobójstw.

Autor jest z wykształcenia lekarzem i prekursorem gatunku, jakim jest thriller medyczny. Czuć tu starą szkołę pisania i niesamowitą rzetelność wykonania: skrupulatne opisy, terminologię i żargon medyczny. Prosta, ale intrygująca fabuła rozkręca się ze strony na stronę, a niewymuszone, pełne poczucia humoru dialogi, są tym, co bardzo cenię. Poszukiwanie przyczyn śmierci z pewnością do nudnych nie należy, zwłaszcza że czeka na nas niejeden ciekawy przypadek.

Doktor Laurie Montgomery oraz doktor Jack Stapleton, których poza relacjami zawodowymi łączą także więzy małżeńskie, to świetnie skonstruowane postacie, do których chce się powracać — co z ogromną radością czynię.

Robin Cook po raz kolejny zaprosił nas do życia medycznego małżeństwa Laurie Montgomery i Jacka Stapletona. Oboje dużo pracują. Poza pracą przy stole sekcyjnym mają pod opieką rezydentów na praktykach. W tym roku to doktor Ryan Sullivan. Młody doktor nienawidzi sekcji. Głośno mówi o swojej niechęci i obrzydzeniu jakie w nim sekcja wywołuje i w ogóle! Niestety zaliczenie z praktyk musi uzyskać, by otrzymać dyplom. Szefowa Inspektoratu Medycyny Sądowej Laurie Montgomery zgadza się na przerwę w sekcjach na czas prowadzenia przez Ryana projektu naukowego polegającego na przeanalizowaniu materiałów sześciu sekcji samobójców pod kątem ich upozorowania, gdyż były to przypadki nie do końca jasne. Ryan Sullivan bierze się do pracy i jest wdzięczny przełożonej. I tutaj zaczyna się mozolne zestawianie danych. Wiek, pochodzenie, rodzina, domniemany powód targnięcia się na życie, nietypowe szczegóły.... Ryan buduje tabelę zestawień i dzwoni do lekarzy, do krewnych, policjantów. Spotyka się z rodziną, laborantami, świadkami. Nudno jest. Ryan stawia krzyżyki w tabelce. Akcja niemal stoi w miejscu. Tylko tabela rośnie i zeszyt z notatkami puchnie. Drobiazgowość godna nagany albo pochwały. Zależy co kto lubi albo czego nie lubi. 😊 Sullivan dochodzi do wniosku, że ludzie z jego listy korzystali z usług tej samej firmy medycznej zajmującej się diagnostyką. I tu rodzi się śmiertelne niebezpieczeństwo. Książkę polecam jako kontynuację serii oraz tym, którym brak dynamiki nie przeszkadza a cenią sobie medyczne wykłady oraz szczegóły działania instytucji medycznych w USA. Oczywiście czytanie poza serią jest możliwe, ale pozbawia czytelnika wielu odniesień do poprzednich wydarzeń i poznanych ludzi. Językowo książka jest bez zarzutu. Kończąc lekturę po raz kolejny pomyślałam sobie, jakie trudne jest wymyślanie coraz to nowych, elektryzujących tematów, podstaw thrillera medycznego. Wszystko już było?

Laurie Montgomery i Jack Stapleton to duet doskonały. Nie tylko w życiu prywatnym rozumieją się bez słów, lecz również zawodowo potrafią stanąć na wysokości zadania. Z tymi bohaterami spotykamy się już po raz czternasty. A to za sprawą najnowszego thrillera medycznego mistrza gatunku – Robina Cooka. „Przyczyna zgonu” to kolejny tytuł tegoż autora, który zachwyci miłośników gatunku. To kolejna historia, której poznawanie przysporzy czytelnikom wiele emocjonujących chwil. Zanurzając się w lekturę tej książki wpadniemy w wir tajemniczej zagadki, która okaże się również śmiertelnym zagrożeniem dla bohaterów.

Laurie jako szefowa Inspektoratu Medycyny Sądowej namawia starszego rezydenta patologii Ryana Sullivana, aby asystował jej w przeprowadzeniu sekcji zwłok samobójcy. Mężczyzna ze względów osobistych początkowo niechętnie zapatruje się na tę propozycję, jednak ostatecznie, przystaje na tę ofertę. To, co odkrywa, przyprawia go oraz nas czytelników o ciarki na ciele. Jak się okazuje seria ostatnich samobójstw, ujawnia prawdziwe przyczyny zgonów. Co gorsze tym odkryciem Sullivan naraża się pewnej firmie związanej z branżą medyczną.

Nie ukrywam, że lektura tej książki pochłonęła mnie bez reszty. Nieoczekiwane zwroty akcji oraz poczucie niebezpieczeństwa, które zawisło nad bohaterami nie pozwoli Wam oderwać się od lektury. Nieuczciwe zagrywki, medyczne zagadki, które pobudzają naszą ciekawość, jak i również doskonale zarysowana intryga, to elementy, które sprawiają, że „Przyczyna zgonu” trafia na półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. I myślę, że każdy, kto sięgnie po ten thriller medyczny, zgodzi się z moją opinią.

Robin Cook jest niekwestionowanymi mistrzem thrillera medycznego. Na kartach swych książek dzieli się nie tylko swym kunsztem tworzenia intrygujących, trzymających w napięciu historii. Co ważne w oparciu o swoją medyczną wiedzę, rysuje historie, które zapewniają nam wiele ekscytujących chwil podczas czytania. Co tym razem przygotował dla swych miłośników? Jakie niebezpieczeństwa czyhają na patologów i rezydenta? Przekonajcie się sami i sięgnijcie po „Przyczynę zgonu”.

Co ważne książki Cooka czyta się błyskawicznie. A to za sprawą ciągłej akcji, która nie zwalnia tempa. A to dzięki misternie zaplanowanej medycznej zagadce. Zatem jeśli pragniecie mocnego zastrzyku adrenaliny, to już dziś sięgnijcie po ten tytuł. Jestem przekonany, że nie oderwiecie się od lektury, dopóki nie odkryjecie co stoi za serią tajemniczych samobójstw. Dodam tylko, że finał tej odsłony sprawi, że z utęsknieniem będziecie wyczekiwać kolejnej książki z ich udziałem. Tak sobie myślę, że w oczekiwaniu na tę chwilę, fajnie byłoby zobaczyć filmową adaptację tej serii Robina Cooka. A może kiedyś moje marzenie zostanie wysłuchane!

“Przyczyna zgonu” Robina Cooka, prekursora thrillera medycznego, to czternasty tom serii z Laurie Montgomery i Jackiem Stapletonem. Zbudowany jest jednak tak, że bez problemu można go traktować jak całkowicie oddzielną powieść. Głównym bohaterem jest tutaj rezydent, który odbywa miesięczną praktykę w Inspektoracie Medycyny Sądowej Nowego Jorku. Za sprawa Laurie podejmuje się śledztwa skupiającego się na śmierci zadanej z własnej ręki przez osoby dosyć młode, będące w okolicy trzydziestki. Co ciekawe, czytelnik od początku wie, że to tylko pozory, bo za zbrodnią stoją osoby trzecie. Znamy też ich motywacje i cel, a mimo to z ciekawością przyglądamy się do czego śledztwo rezydenta doprowadzi. Laurie, czyli jednak z głównych postaci serii, jest też oczywiście widoczna, szczególnie na początku i końcu lektury, przedstawiona jest przyjemnie, ale da się wyczuć, że nie ona tej historii przewodzi. Postacie, ich kreacje, jednak nie są tym, co wydaje się tutaj najważniejsze, a przynajmniej co dla mnie było najciekawsze. Te miejsce zajmują tematy, jakie książka porusza. A jest ich kilka i wszystkie przedstawione są dosyć szeroko i angażująco - jest wątek już wspomniany: śmierć z własnej ręki. Jest temat zespołu stresu pourazowego, jest też skupienie na pracy śledczego medyczno-prawnego, zawodu, którego w Polsce chyba nie ma, dlatego tym bardziej jest dla polskiego czytelnika ciekawy. Tematy te, mimo że zajmują w historii sporo miejsca, to są sprawnie ujęte, tak że czytelnik nie czuje się nimi przytłoczony, a książkę może przede wszystkim traktować w kategoriach czysto rozrywkowych. I właśnie to mi ten tytuł zapewnił - kilka godzin naprawdę przyjemnego relaksu!