Przy stole

Debiutancka powieść Claire Powell opowiada o trudnych relacjach rodzinnych. Na różnych etapach życia, każda z rodzin, przeżywa mniejsze lub większe problemy. I choć dorastamy, zakładamy własne klany, to z rodzicami oraz rodzeństwem zawsze łączy nas jakaś więź. Nieważne ile mamy lat, rozstanie między matką i ojcem będzie dla nas szokujące, a także bolesne. Taką sytuację mamy właśnie w #przystole . 💔

•

Nicole zaprasza swoją familię na spóźniony obiad z okazji Dnia Matki. Postanawia zarezerwować stolik w restauracji i spędzić miło czas z bliskimi. Przez myśl jej nie przeszło, że rodzice zaserwują im taką nowinę. Nicole i jej brat, Jamie, czują się wstrząśnięci, że ich kochający się, szczęśliwi rodzice są w separacji i planują rozwód. Wiadomość ta bardzo wpływa na ich życie osobiste. Oboje po trzydziestce czują presję otoczenia. Jamie szykują się do własnego ślubu, a Nicole wciąż nie potrafi i chyba nie chce się ustatkować. Czują, że coś im umyka. Tracą pewność swoich wyborów i obawiają się rozczarowania. Jamie popada w melancholię, a jego związek zaczyna się psuć. Nicole natomiast poza pracą, która dotąd była jedynym sensem w jej życiu, stawia na imprezy i alkohol. Czy sekrety rodzinne, które wkrótce wyjdą na jaw, pomogą im się pozbierać? Czy przetrwają jako rodzina?

•

Nie jest to może wybitne dzieło psychologii, ale w bardzo ciekawy sposób pokazuje, jak decycje rodziców mogą wpłynąć nawet na dorosłe dzieci. Niby banalna historia, jakich wiele wokół nas, ale przez to jest autentyczna i posiada przemilczaną głębię. Myślę, że jeśli lubicie książki o emocjach, o ludzkich problemach i skomplikowanych relacjach rodzinnych, to z pewnością będziecie zadowoleni z lektury. Ja jestem! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomuza . ❤️

Kiedy zobaczyłam okładkę i przeczytałam opis książki Claire Powell "Przy stole" zapragnęłam zanurzyć się w tej historii. Chociaż w życiu codziennym raczej stronię od rodzinnych dram i daleka jestem od brania w nich udziału, to w książkowe historie rodzinne lubię się zanurzać. Dlatego z ogromną przyjemnością sięgnęłam po tę pozycję.

Gerry i Linda to małżeństwo ze sporym stażem. Są razem już ponad trzydzieści pięć lat. Mieszkają w Londynie. Uważani są za zgodne, dobre małżeństwo. Mają już dorosłe dzieci, które żyją własnym życiem, więc wydawałoby się, że teraz mogą wspólnie cieszyć się z każdego dnia. Dla wszystkich jest więc ogromnym zaskoczeniem ich separacja. Nikt nie zauważył trwającego w ich małżeństwie już od dłuższego czasu kryzysu.

Pewnego razu w londyńskiej restauracji przy wspólnym obiedzie Gerry i Linda oznajmiają dzieciom swoją decyzję. Rodzeństwu trudno zaakceptować decyzję rodziców. Targają nimi sprzeczne emocje, są zaskoczeni i zawiedzeni. Nie kryją swojego rozczarowania. Trochę jakby świat walił im się na głowę. Muszą więc zweryfikować swoje oczekiwania, pragnienia, ale też zmierzyć się ze swoimi lękami.

Nicole to bardzo zapracowana i robiąca karierę singielka, stąpająca twardo po ziemi, która niestety często zagląda do kieliszka, czego zdawać się nie widzi. Jamie zaś to ugodowy nauczyciel, który planuje ślub ze swoją wieloletnią wybranką. Ostatnio jednak sporo w nim wątpliwości, czy dobrze robi.

Skomplikowane relacje i zależności rodzinne wysuwają się tutaj na pierwszy plan. Autorka pokazuje, jak rodzina ma duży wpływ na nasze życie, że w niej siła, ale też jak kruche potrafią być rodzinne relacje. Rodzice zawsze będą rodzicami, a dzieci, bez względu na wiek, dziećmi. Warto o tym pamiętać i w oparciu o to budować wzajemne relacje. I o komunikacji między sobą również warto pamiętać, bo to podstawa dobrych relacji.

Nicole i Jamie od dawna są już dorośli, a jednak wiadomość o separacji rodziców przyjmują z równie wielkim szokiem i buntem, jaki zwykle przypisywany jest młodszym dzieciom. Para, która w ich oczach uchodziła za idealną, okazała się od dłuższego czasu przeżywać kryzys. To wstrząsa nimi i sprawia, że na nowo muszą zastanowić się nad wartościami w życiu. Zapracowana singielka z trudnym charakterem i ugodowy nauczyciel, który jest w trakcie planowania ślubu, zderzają się z rzeczywistością, a w tym czasie ich rodzice starają się uratować tę namiastkę relacji, jaka im została. Między członkami rodziny czuć wiele intensywnych uczyć, nie zawsze pozytywnych, a dystans nie zapanował wśród nich dopiero teraz. Ludzie, którzy mają ze sobą regularny kontakt, wcale dzięki niemu nie zdają się znać siebie lepiej. Każdy z nich samotnie zmaga się ze swoimi myślami, a ich relacja często przypomina wydmuszkę z pozorów i przywiązania. Innym razem jest czymś bliskim i krzepiącym. Zależności między nimi i ich indywidualny świat emocji są w centrum powieści i budują opowieść o skomplikowanym świecie ludzkich przeżyć oraz relacji rodzinnych.

Dłużyła mi się ta lektura, momentami nudziła, a emocjami nie przekonała. Odbiłam się od niej, choć nie była powieścią złą. W autorce zobaczyłam ogromny potencjał (to jej debiut), a jednocześnie niekoniecznie potrafiłam odpowiednio podejść do jej tekstu. Bo choć doceniam wiele elementów powieści, to jako całość mi się nie podobała, a jednocześnie była na tyle okej, że nie mogę powiedzieć o niej nic złego.

przekł. Ewa Skór­ska

Co byście zrobili, dowiadując się, że wasi rodzice po ponad trzydziestu latach spędzonych razem postanowili żyć w separacji? Z okazji Dnia Matki cała rodzina spotyka się w restauracji. Rodzice przyszli osobno. Nicole i Jamie w związku z zaistniałą sytuacją chcieli wiedzieć, co się dzieje. Rodzicom nie było łatwo przekazać tę informację. Razem powiedzieli, że obecnie żyją w separacji. W tej chwili ich świat się wali. Są w głębokim szoku. Nie wiedzą, co mają ze sobą robić. Muszą się zmierzyć z szarą rzeczywistością i silnymi emocjami.

Nicole i Jamie pod wpływem szoku nie potrafią żyć jak dorośli ludzie. Silne emocje pokazują, gdzie tak naprawdę się znajdują. Nagła separacja rodziców otworzyła wszystkim oczy na fakt, że nie byli idealną rodziną.

Dlaczego musiało dojść do separacji Gerrego i Lindy? Co takie stało się w tym małżeństwie? Czy dobrze wychowali swoje dzieci? Nicole wydaje się twardą kobietą niezdolną do kompromisów, ale to tylko pozory. Jamie jest bardzo uległy, przez to nie potrafi ułożyć sobie życia.

Jesteście ciekawi, jak wyglądał obiad, w którym rodzice ogłosili swoją separację? Czy separacja zawsze prowadzi do rozwodu? Czy rozłąka małżonków sprawi, że ich serca na nowo dla siebie zabiją? Czy to już definitywny koniec? Każdy z członków rodziny jest zabiegany. Nie mają czasu dla siebie.

"Przy stole" jest debiutem literackim Claire Powell. Umieściłabym ją w dziale literatury obyczajowej. Nie powaliła mnie na kolana, co nie oznacza, że jest zła. Jest średnią obyczajówką.

W dobry sposób pokazała wpływ członków rodziny na siebie nawzajem. Rodzice zawsze będą rodzicami, a dzieci zawsze będą dziećmi bez względu na wiek.

Czy istnieją idealni rodzice lub idealne dzieci? Wątpię w to. Wszyscy mają coś za uszami, tylko to dobrze ukrywają.

W tej książce nie znajdziecie idealnych rodziców ani idealnych dzieci. Spotkacie rodzinę z realnymi i współczesnymi problemami. Czy w tej rodzinie widzicie cząstkę siebie? Czy jesteście buntowniczy jak Nicole, czy raczej ulegli jak Jamie? A może aktualnie stoicie nad przepaścią waszego małżeństwa i zastanawiacie się jak to przekazać dzieciom?

Przeczytajcie powieść "Przy stole" i zobaczcie, jak to wygląda z boku. Jak reagują na to dorosłe dzieci. Zastanówcie się dobrze, czy warto żyć w separacji, czy lepiej spróbować od nowa.

Warto przeczytać tę książkę. Nie jest to łatwa lektura. Ciężki temat sprawił, że nie przeczytałam jej tak szybko, jak to sobie zaplanowałam.

Podoba mi się okładka tej książki. Ma coś w sobie takiego, co przyciąga wzrok.

Warto dać szansę debiutantom.