Więźniem celi nr 38 jest Jerzy Pawelski, były śpiewak, obecnie zatrudniony w teatrze jako inspicjent.
Oczekuje na proces w sprawie umyślnego zabójstwa. W ostatnim z przedstawień, przy których pracował, jest scena, w której z ręki dawnej znajomej zostaje zastrzelony jeden z bohaterów. Feralnego wieczoru okazało się, że broń nabito ostrą amunicją i aktor występujący w sztuce zginął naprawdę. Niestety dla Pawelskiego ofiarą był kochanek jego żony, a na dodatek to właśnie ona oddała śmiertelny strzał! Ich małżeńską kłótnię, spowodowaną tym romansem, a także wieloma wcześniejszymi, słychać było ostatnio w całym teatrze.
Któż miał lepszą okazję do zaaranżowania wypadku na scenie, niż inspicjent, odpowiedzialny za wszystkie rekwizyty użyte w przedstawieniu? Do tego dochodzi tak oczywisty motyw zemsty, zarówno na kochanku, jak i żonie.
Pawelski jednak uparcie, wbrew wszelkim dowodom, zeznaniom i poradom, twierdzi, że jest niewinny. Siedząc w celi próbuje odgadnąć, kto odważył się na zaplanowanie morderstwa przed pełną widownią przy podniesionej kurtynie
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii kryminał lub z serii Kryminał
Czy "Przy podniesionej kurtynie" to współczesny thriller psychologiczny?
Książka "Przy podniesionej kurtynie" jest klasycznym kryminałem autorstwa Jerzego Edigeya, reprezentującym tradycyjną polską szkołę tego gatunku. Autor skupia się na logicznej dedukcji i misternie skonstruowanej intrydze, a nie na brutalnych scenach akcji czy nowoczesnych technologiach. Fabuła osadzona w specyficznym środowisku teatralnym nadaje całości unikalny, duszny klimat minionej epoki. Jest to doskonała propozycja dla czytelników ceniących zagadki typu "kto zabił" w staromodnym, eleganckim stylu.
Jaką rolę w fabule odgrywa specyficzne środowisko teatralne?
Teatr stanowi centralną oś wydarzeń, pełniąc rolę miejsca zbrodni oraz źródła specyficznych narzędzi mordu. Czytelnik poznaje kulisy pracy inspicjenta, co pozwala lepiej zrozumieć, jak doszło do tragicznej w skutkach zamiany rekwizytów na ostrą amunicję. Autentyzm opisów zaplecza scenicznego buduje wiarygodność oskarżenia rzuconego na głównego bohatera, Jerzego Pawelskiego. Znajomość hierarchii i skomplikowanych relacji panujących w zespole aktorskim okazuje się kluczowa dla ostatecznego rozwiązania zagadki.
Czy historia jest opowiadana wyłącznie z perspektywy więziennej celi?
Narracja umiejętnie łączy retrospekcje z bieżącymi przemyśleniami głównego bohatera osadzonego w areszcie śledczym. Jerzy Pawelski analizuje minione wydarzenia z feralnego wieczoru, próbując we własnym zakresie wytypować prawdziwego sprawcę morderstwa dokonanego na scenie. Taka struktura pozwala czytelnikowi na jednoczesne śledzenie policyjnego dochodzenia oraz wewnętrznego dramatu niesłusznie oskarżonego człowieka. Dzięki temu zabiegowi napięcie rośnie wraz z odkrywaniem kolejnych faktów z życia ofiary oraz pozostałych podejrzanych.
Jak oceniany jest poziom trudności intrygi w tym kryminale?
Intryga kryminalna jest wielowarstwowa i wymaga od czytelnika dużego skupienia na detalach dotyczących rekwizytów oraz czasu akcji. Jerzy Edigey słynie z tworzenia logicznych łamigłówek, w których każdy najmniejszy element wyposażenia sceny może mieć znaczenie dla finału powieści. Rozwiązanie nie jest oczywiste, ponieważ motyw zemsty wydaje się pasować do wielu osób z bliskiego otoczenia zamordowanego aktora. To lektura angażująca intelektualnie, która nagradza spostrzegawczość podczas śledzenia sprzecznych zeznań świadków.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom poszukującym dynamicznych pościgów, krwawych opisów czy mrocznych thrillerów medycznych. Jako klasyka gatunku, skupia się ona na dialogach, analizie psychologicznej i powolnym odkrywaniu prawdy w zamkniętym kręgu osób. Czytelnicy przyzwyczajeni do tempa nowoczesnej prozy sensacyjnej mogą uznać narrację za zbyt statyczną i opartą na drobiazgowych przesłuchaniach. Jest to pozycja skierowana głównie do koneserów retro-kryminałów, a nie fanów mocnego i brutalnego kina akcji.
