Prześladowca

Naprawdę, ciągnęło mnie do tej książki, jednak nie miałam jakiś zabójczych oczekiwań. Nigdy nie czytałam nic od pani Joanny. Prześladowca to książka wpisująca się w obecnie panująca modę na wątek prześladowców, dręczycieli i innych mściwych bohaterów. Ale jak wyszło Pani Joannie w mojej opinii ?

„Byłam na łasce bestii, która kierowała moim życiem, ustalała reguły, manipulowała.”

Serena miała plany, miała punkt po punkcie przygotowaną przyszłość. Koniec szkoły, studia, wyjazd z przyjaciółmi i zostanie lekarzem. Jednak jedna sytuacja zmienia wszystko, bo zostaje zauważona przez Declana.

„Bycie grzecznym nastolatkiem i dziedzicem nie było tym, czego chciałem.”

Declan od początku sieje postrach we wszystkich. Nie boi się niczego, a mała Serena weszła mu w drogę, znieważyła a on postanowił sprawić, że ona będzie jego, ale także że będzie mu posłuszna, oddana i bezwzględna jak on.

Tutaj naprawdę jest dobrze porąbana historia, ale nie wiem, co sobie o mnie pomyślicie, ale naprawdę mi się podobała. Wiem, że są sceny, które nie mają prawa się podobać. Wiem, że jest tu wiele zakazanych, nieodpowiednich rzeczy, ale ja naprawdę tą historię pochłonęłam. Czym bardziej pokręcona ona się stawała tym ja byłam silniej uwikłana w jej fabułę.

Naprawdę, zdziwiłam się, że coś może mnie zaskoczyć i wgnieść w fotel. Pani Joanna to zrobiła. Zmiotła mnie. Jednak musicie wziąć pod uwagę, że nie ma tu kwiatków, serduszek i buziaczków. Jest tu ból, cierpienie i wszystko co złe.

Dla mnie chyba jedna z lepszych pokręconych historii, jakie czytałam ostatnio.

Polecam, ale tylko tym o mocnych nerwach i pragnących mocnych wrażeń płynących z lektury.

Declan i Serena są swoimi całkowitymi przeciwieństwami. On postrach w liceum, ona zaś nie chcąca rzucać się w oczy pilna uczennica dążąca do wyznaczonego sobie celu. Kiedy dziewczyna jest w ostatniej klasie liceum, chłopak znów bierze ją na cel i zrobi wszystko, żeby zamienić jej życie w prawdziwy koszmar. Kim tak naprawdę okaże się Declan? Oprawcą? A może za fasadą prześladowcy kryje się jej wybawiciel?

Po ostrzeżeniach dotyczących książki byłyśmy głęboko zaciekawione co nas czeka. Czy będzie tak mrocznie? Czy historia ta faktycznie będzie aż tak mocna? Musimy przyznać, że co prawda chyba oczekiwałyśmy czegoś nieco innego, cięższego niemniej jednak z tej lektury jesteśmy równie zadowolone 😊

Przede wszystkim musicie wiedzieć, że poruszane tu będą bardzo istotne tematy z którymi styczność możemy mieć nawet w prawdziwym świecie. Autorka w historii tej pokazuje nam ludzką obłudę oraz to jak łatwo wpaść w nieodpowiednie towarzystwo. Udowadnia, że czasami osoby które podają się za naszych przyjaciół utopili by nas w łyżce wody gdyby tylko od tego zależało ich dobro a są też takie osoby, które pomimo szorstkości czy pozornej wredności czy też innych mało pozytywnych emocji w stosunku do nas mogą okazać się tymi prawdziwymi gdyż będą naturalni w swym zachowaniu nie udając nikogo i nie próbując na siłę nas do siebie przekonać.

Kolejną sprawą jest to jak ważna jest dla nastolatków opinia innych ludzi. Rodziny, znajomych a nawet osób teoretycznie nieznajomych, które mogą spotkać codziennie na swojej drodze i co może się stać gdy nie będzie ona należeć do pozytywnych. Jak bardzo te młode osoby mogą się bać, że ktoś o nich źle pomyśli a w skutek tego do czego są zdolne aby pewne rzeczy nie wyszły na jaw... Joanna Chwistek w ten sposób zwróciła naszą uwagę na to jak bardzo ważne jest wsparcie najbliższej rodziny która może pomóc w uniknięciu prawdziwego nieszczęścia gdy zaczną się pojawiać problemy związane ze szkołą czy rówieśnikami. Niestety widzimy także model rodziny dla której liczy się jedynie opinia osób trzecich i wyścig występujący nierzadko pośród ludzi z wyższych sfer o to kto jest lepszy, czyje dziecko lepiej się uczy, kto ma lepszy samochód itp. itd. oraz do czego to prowadzi... W prześladowcy z biegiem historii zauważamy przemianę zarówno Declana jak i Sereny. Zauważymy jak wzajemnie na siebie działają chodź czasami musimy przyznać mocno się zastanawiałyśmy czy będzie tu szansa na ich happy end... i czy był? Tego wam nie powiemy. O tym musicie przekonać się sami 😉

Joanna Chwistek historią, którą zawarła w książce “Prześladowca” pokazuje nam swoje mroczniejsze oblicze. Tym razem autorka przygotowała dla nas brutalną i mocną historię opowiadającą losy Sereny Lillard i Declana Bryanta. Ta dwójka uczęszcza do jednej szkoły, jednak zła sława, która wyprzedza chłopaka sprawiła, że dziewczyna robi wszystko, aby ten jej nie zauważał. Jeden mały szczegół, jeden mały błąd sprawił, że odniosła odmienny skutek. Przez jej życie przechodzi małe tornado. Serena, nie wie jeszcze, że najgorsze dopiero przed nią. Dwa lata później chłopak ponownie staje na jej drodze i tym razem nikt go przed nią nie uchroni..

“Prześladowca” to książka przede wszystkim dla pełnoletnich i świadomych czytelników. Autorka porusza bardzo trudne wątki [Adres usunięty]oc fizyczna czy psychiczna, wykorzystywanie seksualne oraz skomplikowane i trudne relacje rodzinne. Książka miała wzbudzać szeroki wachlarz emocji, i taki wzbudzała. Bardzo dobrze znam pióro autorki i wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. Wiedziałam, że mogę liczyć na spójną fabułę, mocne postacie i dynamiczną akcję. Nie pomyliłam się.

Declan, mimo iż był tym złym w tej historii, wzbudził we mnie najwięcej emocji. Nie mogłam się oderwać od tego, aby śledzić jego poczynania i wybuchowy charakter. Został stworzony bardzo autentycznie, ze wszystkimi swoimi wadami. Wzbudzał strach, obrzydzenie i ciekawość. Bardzo ciężko, było przewidzieć jego kolejny ruch, był inteligentną postacią, po której dosłownie można było spodziewać się wszystkiego.

Serena to dziewczyna w której skórze nigdy nie chciałabym się znaleźć. Została brutalna ściągnięta na ziemię przez poczynania i gierki Declana. Przed poznaniem chłopaka była nijaka, bez charakteru. Declan, choć brutalnie odblokował tą część jej, która potrafiła o siebie zawalczyć. Bardzo spodobała mi się jej przemiana i na plus, również zaliczam fakt, że mimo późniejszego pożądania i relacji jaka łączyła ją z Declanem lub mogła ją połączyć, ona zawsze miała głowę na karku.

Fabuła tej historii i wątki, które się przez nią przeplatają nie każdemu mogą przypaść do gustu. Nie jest to łatwa czy prosta historia przy której od razu można przejść do porządku dziennego. Dynamiczną i ciągle bazującą akcją autorka zarazem szokuje jak i intryguje czytelnika. Czekamy na więcej, mimo, że to więcej może nas zniszczyć. Pod wieloma względami jest to bardzo dobra historia. Mamy zarówno ciekawych bohaterów, niespotykaną i mroczną fabułę, wątki, które przykuwają wzrok oraz intrygujący wątek psychologiczny. Nie ukrywając dla mnie, psychologiczna gierka Declana to mój ulubiony wątek tej historii.

Muszę Was jednak uprzedzić, że w tej książce emocji nie brakuje. Niejednokrotnie podczas czytania byłam zdziwiona, zszokowana i zaniepokojenia. Autorka świetnie operuje piórem i potrafi doprowadzić czytelnika o szybsze bicie serca. A to tak naprawdę mały ułamek tego, co dzieje się w tej książce i jakie emocje skrywa!

Jedynym minusem, który ja gdzieś tam odczuwam po drodze jest fakt, że bliżej końca miałam przekonanie, iż nadal kręcimy się w kółko. Więc, gdy pojawił się pewien plot twist ponownie odżyłam. Czy to małe zawieszenie jakoś wpłynęło na moją ocenę? Niekoniecznie, były to tylko moje odczucia podczas czytania. Całość oceniam bardzo pozytywnie.

“Prześladowca” to nie romantyczna historia, nie jest to nawet słodko - gorzka historia. To opowieść, po którą warto sięgnąć jeśli szukamy czegoś mocniejszego i nieszablonowego. Dla takich osób jest ta książka i takim czytelnikom ją polecam!

“ (...) nie wmawiaj, że to mnie nie dotknęło, bo najgorszemu wrogowi nie życzę, żeby musiał patrzeć, jak osoba, którą kocha, idzie na dno razem z jego sercem.”

Z pewnością, jak każdy czytelnik, macie grono swoich ulubionych autorek / autorów. Czy tak ja, dołączyliście do tego grona Joasię Chwistek ?

Ta autorka dotychczas wydawała książki w klimatach mafijnych, jednak co jest ich wielką zaletą - każda jest zupełnie inna. Nie pisze na tzw “jedno kopyto”, przy każdej czymś zaskoczy i zachwyci. I mafia nie jest w nich wątkiem dominującym. Najważniejsi są bohaterowie, których potrafi wykreować rewelacyjnie. Wcześniejsze książki, były łagodne, co z pozoru do mafii nie pasuje ale Asia udowodniła, że tylko z pozoru. Bo nawet członkowie mafii przecież mają uczucia.

Czym “Prześladowca” różni się od poprzednich książek ? Jest to książka w pewnym sensie młodzieżowa, taki dark romance i nie jestem pewna, czy można uznać, że zawiera wątek mafijny. Rodzina naszego tytułowego bohatera, nie jest święta ale też nie sądzę, że można ją tak kategorycznie za tę mafię uznać. Jest… niebezpieczna na swój sposób, z pewnością. Bogata, wpływowa, aż nazbyt dobrze znana. Declan jest wręcz legendą w szkole do której uczęszcza wraz z Sereną. Jednak zarazem taką czarną owcą i wielu nie może się doczekać aż skończy edukację i nastanie spokój. Ale zanim do tego doszło, zauważył ją… I od tego się zaczęło.

Asia już na początku książki ostrzega, że nie jest to historia dla wrażliwych czytelników i to, że opisuje pewne mocniejsze sceny, nie znaczy, że pochwala tego typu zachowania. Ciekawiło mnie jaka jest definicja mocnej książki w jej przekonaniu. Jak dla mnie nie należy ona do wyjątkowo mrocznych, czytałam o wiele mocniejsze, jednak bez wątpienia są osoby, które są ode mnie wrażliwsze ;) Te muszą podejść do niej ostrożnie.

Declan to trudny przypadek, chłopiec, a w sumie już mężczyzna, który siał postrach, któremu nikt nie chciał podpaść. Serena też nie miała zamiaru tego robić ale pojawiła się w złym miejscu o nieodpowiedniej porze i bała się co z tego wyniknie. Czy zacznie ją prześladować ? Gnębić ? Zrobi z jej życia piekło? Na to się zanosiło jednak skończył szkołę i przez dwa lata miała spokój. Nic nie trwa jednak wiecznie…

I to on niby w tej książce ma być czarnym charakterem, tym złym, a jednak nie on tu mi działał na nerwy najbardziej. W sumie nawet wcale mnie nie zdążył zdenerwować. Za to matka Sereny… Co za su… Aż słów brak na ten pomiot szatana. Uosabia wszystkie cechy jakich matka mieć nie powinna.

Serena to taka typowa grzeczna dziewczynka. Córka dwójki lekarzy, świetna uczennica, perfekcjonistka, mająca tylko dwójkę przyjaciół. Nie imprezuje, skupia się tylko na nauce by jak rodzice, zostać lekarzem. Nigdy ich nie rozczarowała, niczym, dopóki on nie wtargnął w jej życie…

I to jest tu ważne. To decyduje o tym jak potoczy się znajomość naszych bohaterów i dlaczego Declan tak zawziął się na Serenę. Upokorzyła go, zaszła mu za skórę, ale czy miała powód ? Czy miała rację określając go jako brudnego śmiecia ?

Są jak ogień i woda. Dodatkowo to ona jest tą “czystą dziewczynką” , a on ? Koszmarem na jawie, który brutalnie otworzy jej oczy na to co naprawdę ją otacza.

“ Widzisz, czysta dziewczynko, czasami brudne śmieci leżą pośród kryształów i nieskazitelnie białych serwet.”

Co to oznacza?

Ona stała się jego obsesją. Jego celem było zniszczenie jej. Zrobienie z jej życia piekło. I uparcie dąży do tego celu.

Ona wierzy, że uda jej się uciec. Albo przeczeka ten koszmar, w końcu mu się znudzi przecież, nie ? A jeśli jednak nie ?

“Latami starałam się być idealna, nieskazitelna i tak było, przynajmniej dopóki w moim życiu nie pojawił się Declan. Zniszczył wszystko, na co tak ciężko pracowałam, zrujnował mnie i moją rodzinę, a także wyobrażenie o niej.”

No właśnie. Serena żyła przekonaniem, że wychowuje się w normalnej, wręcz wzorowej rodzinie. Ma przyjaciół, na których może polegać. Jej świat był ułożony. Pozornie. Declan udowodnił jej, że ten jej idealny świat był jak domek z kart. Zburzył wszystko w mgnieniu oka. I została sama. Jej wróg, człowiek, który tak bardzo ją rani - tylko on jej pozostał. I demony przeszłości…

Ta książka jest na swój sposób skomplikowana. Declan niby gra tu rolę oprawcy, krzywdzi Serenę, jak sam tytuł mówi - prześladuje. Rozdrapuje jej rany, o których istnieniu już uważała, że zapomniała. Ale czy naprawdę robi jej krzywdę ?

Musicie się przekonać o co tu chodzi. Nic nie jest takie jakie się wydaje. Idealni bohaterowie są tacy tylko z pozoru, z każdym rozdziałem widać coraz więcej rys. Zaś ci źli, potrafią okazać więcej czułości, troskliwości i zwykłego człowieczeństwa niż można by przypuszczać. Dziewczyna z “dobrego domu” , która nigdy nie została pochwalona, doceniona, nie czuła się naprawdę kochana. I chłopak, będący tym “złym przykładem”, który jest w pełni akceptowany przez rodzinę, otoczony czułością i uczuciami, których ona, wcześniej nie doświadczyła. Co z tego wszystkiego wyniknie? Jak skończy się ta szalona historia ?

Możecie być pewni, że wciągnie Was bez reszty i wielokrotnie zaskoczy. Jest kontrowersyjna, szokująca, poruszająca. Ma w sobie cały wachlarz tych negatywnych emocji ale mimo otaczającego ją mroku, można dostrzec takie światełko w tunelu. Czy bohaterowie podążą w jego kierunku? Warto sprawdzić.

Polecam Wam serdecznie tę historię. Joasia tu pokazuje jaki ma w sobie potencjał, jak wyjątkowo kreatywna jest. A może źle to ujęłam, bo w każdej swojej książce na inny sposób po prostu to pokazuje :) Mam nadzieję, że już znacie jej twórczość i chętnie po nią sięgać ale jeśli nie, to serdecznie polecam, warto nadrobić.

Dziękuję za egzemplarz zarówno autorce jak i Wydawnictwu Niezwykłe.

Serena jest szesnastolatką, która wie, co chce w życiu robić. Pragnie zostać lekarzem, jak jej rodzice. Generalnie skupia się na nauce. Chce skończyć szkołę niezauważona. Jak wszyscy w szkole, dziewczyna boi się Declana. To bad boy, którego rodzice wyciagają z każdych kłopotów. Pewnego razu Serena widzi go z inną uczennicą w dość nietypowej sytuacja. Chłopak nie pozwala jej o tym zapomnieć. Kiedy Serena jest w ostatniej klasie, Declan znów daje o sobie znać.

✨✨✨

Zacznę od tego, że ostrzeżenia są po coś i proszę by każde je czytał.

Ta historia nie jest typowa. Jest trochę zawiła i przedstawia sytuacji dość trudne. Można by pomyśleć, że relacja bohaterów jest toksyczna i może faktycznie. Jednak Serena znała Declana i wiedziała jaki on jest. W jednej chwili się nienawidzą, za chwilę jednak poddają się przyciąganiu. Byłam zdezorientowana momentami. Jednak uważam, że to kawał dobrej książki. Dlatego, że autorka porusza ciekawe tematy. Pokazuje, że to, że coś widzimy w jakiś konkretny sposób, wcale nie oznacza, że jest takie naprawdę. Pozory mogą ogromnie mylić.

Postać Declana jest niezwykle specyficzna. Na początku bardzo go nie lubiłam. Zarozumiały, zbyt pewny siebie, psychopatyczny... Jednak z czasem nieco przywykłam chyba do jego zachowania i inaczej na niego patrzyłam. Czyta się dalej bo człowiek jest zwyczajnie ciekaw co jeszcze jest w stanie zrobić ten chłopak. Szczerze powiem, że nie spodziewałam się, że będzie to tak nieprzewidywalna książka. To ogromny plus biorąc po uwagę to, jak wiele schematów dzisiaj powtarza się w książkach.

Myślę, że nie każdy odnajdzie się jednak w tej historii. Jest ona chwilami brutalna,a wiem, że niektóre osoby są delikatne. Jeśli spodziewacie się romantycznej historii, to od razu mówię wam, że ta taka nie jest. Jest mocna i specyficzna. Przemoc psychiczna i fizyczna... Uważam ogólnie, że autorka podniosła poprzeczkę sama sobie. Jestem pod wrażeniem.

Uważam, że jest to jedna z tych książek, które pozostają na długo w pamięci czytelnika.