Przeklęty raj

„Przeklęty raj” to historia Charlotte, Petronille i Genevieve, które zostają odesłane do Luizjany z francuskiego przytułku La Salpetriere. Mają stać się żonami dla tamtejszych osadników. Po wielomiesięcznej przeprawie na statku La Baleine wciąż pali się w nich nikła iskierka nadziei, że ich los się poprawi. Jednak rzeczywistość okazuje się zgoła inna, a dziewczętom przyjdzie nie raz walczyć o przetrwanie.

Ta historia napisana jest pięknym, acz niełatwym piórem. Bogate i wnikliwe tło historyczne nieco przytłacza snutą opowieść. To z czym przez lata muszą się zmagać kobiety jest przerażające, lecz mimo to zabrakło mi troszkę przeżywanych przez nie emocji, choć potencjał był bardzo duży. Opisy panującego napięcia politycznego nieco je przyćmiły. Było ich po prostu za dużo, przez co ta historia stała się bardziej historyczno-polityczną rozprawką niż opowieścią o sile kobiet.

Widocznie przedstawienie ówczesnych wydarzeń miało dla autorki wielkie znaczenie i jestem w stanie to docenić, jednak miałam nadzieję na bardziej emocjonalną podróż.

To dobra i pięknie napisana książka, jednak jej odbiór na pewno zależy od stawianych wobec niej oczekiwań.

Z podziwem patrzę na autorów, którzy podejmują się napisania książki przenoszącej czytelnika w odległe czasy, jak w tym przypadku w XVIII wiek. Oddanie dawnych realiów, ukazanie ludzkich niepokojów i trosk, a także zawirowań politycznych i kulturowych to niełatwe zadanie. Julia Malye w podziękowaniach na końcu "Przeklętego raju" zdradza, że napisanie tej historii zajęło jej siedem lat. To długi okres, ale zaowocował imponującym efektem. Autorce udało się nie tylko wiernie przedstawić tamtejsze czasy, ale także stworzyć wyraziste i pełnokrwiste główne bohaterki.

Trudno sobie wyobrazić konieczność całkowitej zmiany dotychczasowego życia - wsiadając na pokład statku i płynąc w stronę zupełnie nieznanego świata. Jednak dla sierot z przytułku La Salpetriere oraz młodej dziewczyny z kryminalną przeszłością może to być szansa na radykalną odmianę losu. Czy w Luizjanie odnajdą wreszcie upragnione szczęście i spokój?

"Przeklęty raj" to refleksyjna opowieść o sile przetrwania, przyjaźni i kobiecej determinacji. Niejednokrotnie sprawia, że czytelnik jest pod wrażeniem siły ducha i charakteru bohaterek. To historia ukazująca, jak kobiety potrafią się jednoczyć i wspierać nawzajem w obliczu przeciwności losu.

Luizjana, francuska kolonia w Ameryce Południowej, niestety nie okazuje się idyllą. Nowa rzeczywistość przynosi kolejne wyzwania i wymaga trudnych decyzji. Obserwujemy fascynującą przemianę głównych bohaterek. Z nieśmiałych i wystraszonych istot stopniowo stają się pewnymi siebie kobietami, których nie sposób złamać. Ta zmiana zachodzi na przestrzeni lat, dając nam możliwość śledzenia losów Charlotte, Pétronille oraz Genevieve przez ponad dekadę ich życia.

Julia Malye w "Przeklętym raju" kreśli obraz kobiecej solidarności i siły, który na długo pozostaje w pamięci czytelnika. To opowieść o tym, jak nawet w najtrudniejszych okolicznościach kobiety potrafią być dla siebie wsparciem i inspiracją, wspólnie dążąc do lepszej przyszłości.

Jaka książka o niezwykłej sile kobiet najbardziej zapadła Ci w pamięci? 💬
Dla mnie na najwyższych miejscach plasują się „Himalaistki” oraz „Kobiety 44” — są to książki, które ukazują prawdziwą siłę kobiet (zarówno psychiczną, jak i fizyczną). Jednak dzisiaj chcę Ci przedstawić inny tytuł — „Przeklęty raj” autorstwa Julii Mayle.

„Przeklęty raj” to fabularyzowana fikcja z historycznym tłem, która przenosi nas do XVIII wieku i opisuje historię trzech kobiet: Charlotte, Pètronille i Geneviève. Mieszkające w Paryżu kobiety zostają zmuszone do wejścia na statek, aby wyruszyć w rejs do Luizjany. To tam czekają na nie mężczyźni, którzy potrzebują żon i matek dla swoich dzieci. Tak więc około setka kobiet, nie mając wyboru i nie wiedząc, co je czeka, wyrusza statkiem do Ameryki Północnej…

Autorka ma bardzo subtelny styl i z niezwykłą dokładnością oraz szczegółowością opisuje dawne czasy oraz emocje, które targają głównymi bohaterkami. Udało jej się przelać na papier wszystkie uczucia, takie jak obezwładniający strach, złość, zrozumienie, radość, nadzieja i, oczywiście, niezwykła determinacja.

Na przykładzie losów Charlotte, Pètronille i Geneviève zdajemy sobie sprawę, że bez względu na to, co się dzieje, zawsze musimy odnaleźć w sobie odwagę, aby iść naprzód i nigdy się nie poddawać. Może i czasami mamy wiele do stracenia, ale możemy jeszcze więcej zyskać.

Jednak muszę przyznać, że mam mieszane odczucia co do tej książki. Z jednej strony sama historia jest ciekawa i bardzo ważna, ponieważ pokazuje, jak silne potrafią być kobiety i ile mogą osiągnąć dzięki przyjaźni i wzajemnemu wsparciu. Z drugiej jednak strony nie do końca udało mi się wczuć w akcję. Być może było to spowodowane wolniejszym tempem narracji. Może chodziło o dość rozwlekłe i mocno szczegółowe opisy? Nie wiem, ale nie poczułam tego flow, na które liczyłam.

Niemniej jednak uważam, że „Przeklęty raj” to książka zdecydowanie warta uwagi i zasługująca na rozgłos. Uwielbiam powieści o sile kobiet, a ta z całą pewnością ją udowadnia. Jeśli Ty także lubisz tego typu lektury, koniecznie sięgnij po „Przeklęty raj” i podziel się swoimi wrażeniami.

Książka ta jest inspirowana prawdziwą lecz mało znaną historią.

Mamy Paryż, rok 1720, a więc dość odległe czasy. Zabrakło miejsc w przytułku dla sierot. Część pensjonariuszek zostaje wysłana do Luizjany bo tamtejsi mężczyźni potrzebują żon i matek dla swych dzieci. Około setka kobiet nie ma wyjścia i nie wiedząc co je czeka, płynie statkiem do Ameryki Północnej. W tym trzy kobietki: Charlotte, Pétronille oraz Geneviève. Los je połączył a przyjaźń jaka się między nimi wywiązała jest niezwykła. Jak sobie poradzą w nowej rzeczywistości?

✨

Nie wiem jak wy ale ja uwielbiam książki, które są inspirowane prawdziwymi wydarzeniami. Sprawia to, że jeszcze chętniej wczuwam się w historię i bardziej ją przeżywam. Świadomość, że coś podobnego wydarzyło się naprawdę jest bardzo emocjonująca dla mnie.

Trzy bohaterki, które płyną w nieznane. Najpierw boją się rejsu i zachowania marynarzy. XVIII wiek nie był łaskawy dla kobiet więc obawiały się o swoje życie. Nigdy nie było wiadomo, czy ktoś nie zrobi im krzywdy, czy nie wykorzysta ich seksualnie chociażby. Do tego dochodziły ewentualne zarazy i choroby, których wokół nie brakowało. Higiena i medycyna nie wyglądały tak jak dziś więc strach był niesamowity.

Czytając znajdziecie bardzo dużo szczegółów z tamtych lat. Można się niesamowicie wczuć w klimat powieści. Postawić się na miejscu tych kobiet. Wiele emocji towarzyszyło mi podczas czytania. Złość, współczucie, zrozumienie, ale też momentami radość i nadzieja.

Napewno historia ta zwraca uwagę na to, że czasami trudno jest odnaleźć siebie w nowym otoczeniu. Każdy dzień to nowe wyzwanie, które stawia przed nami los. Musimy mieć odwagę by iść naprzód i się nie poddawać. Zdecydowanie książka z przesłaniem.