Przeklęty posag. Dworek nad Biebrzą. Tom 2

Ta historia ma w sobie wszystko, czego osobiście potrzebuję w książce. Panuje tu klimat rodzinnej sagi z domieszką wątku kryminalnego i śledczego, bo przed czytelnikiem czeka droga do rozwiązania zagadki. Gwarantuję Wam, że w czasie lektury wielokrotnie szybciej zabije Wam serce i nie będziecie mogli doczekać się zakończenia tej powieści.

Tajemnica posagu spędza sen z powiek Henrieccie, która za wszelką cenę chce dojść do sedna problemu przynoszącego pecha jej rodzinie. Jej ojca dręczą te same koszmary. Piękna kobieta chce naprawić błędy dziadka, więc odważnie decyduje się na podróż w nieznane. Nie jest to jednak takie proste, w roku 1824 nie wypadało samotnie podróżować niezamężnym damom. Postanawia więc przebrać się za staruszkę, ale już w czasie rejsu statkiem jej tożsamość odkrywa Anthony Atherton, syn hrabiny. Intruguje go jej misja, ciekawi go też tajemnica Henrietty. Poza tym zaczyna między nimi iskrzyć, choć wydaje się, że mocno walczą z rodzącym się uczucien ze względu na etykietę XIX wieku.

Czy Henrieccie uda się zdjąć klątwę ze swojej rodziny?

Uwielbiam czytać tego typu romans, w który umiejętnie wpleciono fakty historyczne. Wyraźnie widać, że często bywa tak, że ponosi się konsekwencje czynów przodków, co sprawia, że ta historia jest jeszcze bardziej interesująca. Styl autorki ogromnie mi się spodobał, bo nie mogłam się oderwać od czytania.

Zachęcam do zajrzenia do pierwszego tomu serii, choć można czytać obie części indywidualnie. Będę wypatrywać kontynuacji przygód tej nietuzinkowej kobiety.

Polecam z całego serca.

Henrietta ma dość dręczonych ją koszmarów, a także ryzyka, że ojciec zrobi coś, co odbije się na całej jej rodzinie. Z opowieści dziadka wie o kradzieży pewnego posagu i to właśnie z tym wiąże się nie tylko to, co przeżywa nocami, ale również to, co zamierza jej ojciec. Wybór pomiędzy hańbą a wyjściem za mężczyznę, którego nie zna, dla niej nie jest żadnym wyborem, dlatego rozwiązać zagadkę skradzionego posagu. W tym celu namawia babcię aby powiedziała rodzicom, że udają się do pewnego dworku. Jednak ona nie zamierza do niego dotrzeć, w przebraniu staruszki wsiada na statek aby poznać prawdę.

Tym samym statkiem płynie Anthony Atherton. To, że pewna staruszka wcale nią nie jest, wie od samego początku, a kiedy staje się tak, że do kajut musi ktoś zostać przydzielony, postanawia jej pomóc. Chce odkryć o co, tak naprawdę chodzi kobiecie, co robi w tym dziwnym stroju i dlaczego płynie tak daleko sama. Wtedy jeszcze nie wie, jak wiele sam będzie miał z tym wszystkim wspólnego oraz jak mocno ta znajomość na niego wpłynie. Czy plan Henrietty się powiedzie? Czy odkryje tajemnice? Jakie przeciwności spotka po drodze? Co ją połączy z Hrabiem Atherton?

Pierwszy tom bardzo mi się podobał dlatego, co do drugiego miałam niemałe oczekiwania. Czy się zawiodłam? Ani troszeczkę. Powrót do XIX, do czasów zupełnie innych niż te, w których żyję, okazał się naprawdę udany. Podobały mi się intrygi, tajemnice, sekrety, które znalazłam w książce. Akcja według mnie dość sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły mnie zaskoczyć. Historia była niebanalna, zdecydowanie wciągająca i to od pierwszych stron. To historia z zagadką do rozwiązania, klątwą, niechcianym małżeństwem, niebezpieczeństwem, miłością. To jedna z tych książek, z którymi nie potrafię się nudzić, które czytam w całości za jednym podejściem.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani.

Henrietta to kobieta, która zdecydowanie zdobyła moje serce. Dzielna, odważna, waleczna – zupełnie inna niż kobiety w tamtych czasach. Jak coś postanowi, ma pomysł jak to zrealizować, może nie zawsze trafny, ale nie siedzi z założonymi rękami, czekając na męską pomoc.

Anthony to mężczyzna opanowany, rozsądny, momentami wycofany, a przynajmniej dopóki jego drogi nie przetną się z tymi Henrietty. Jaki był później, musicie już sami odkryć, a uwierzcie warto.

„Przeklęty posag” to świetna książka, która przenosi nas w zupełnie inne czasy, pełna tajemnic, sekretów, z zagadką do rozwiązania. Mnie się bardzo podobała i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

“...zrozumiał, dlaczego ludzie nie potrafili czasem okiełznać tego, co w nich drzemało”.

Przenosimy się w czasie, jest rok 1824. Nad rodziną Henrietty ciąży fatum, dziewczyna postanawia zrobić wszytko, aby rozwikłać tajemnicę skradzionego posagu. Wpada na iście szalony pomysł. Opuszcza dworek nad Biebrzą i w przebraniu staruszki wsiada na statek płynący do Anglii. Tym samy statkiem podróżuje hrabia Anthony Atherton, mężczyzna nie daje się zwieść jej przebraniu. Szybko ją demaskuje i ma zamiar poznać, co takiego ukrywa ta pełna uroku dziewczyna. Niebawem okazuje się, że nie tylko on jeden odkrył maskaradę Henrietty. Czy Henrietta zdoła odkryć prawdę o swoim dziadku? Kto tak naprawdę jest jej sprzymierzeńcem, a kto wrogiem?

Niesamowita, zaskakująca podróż do XIX wieku. Wielowątkowa, a przy tym bardzo spójna opowieść, jej akcja toczy się niespiesznie, wzbudza emocje i intryguje. Autorka włożyła w swą powieść dużo serca, całość jest naturalna i bardzo klimatyczna, ze sporą dawką dobrego humoru. Na duży plus zasługują rewelacyjnie poprowadzone dialogi, cięte riposty – niejeden raz wywołały uśmiech. Wyraźnie czujemy emocje, porywy serca, wewnętrzne rozterki naszych bohaterów. A ci rewelacyjnie ukazani, złożoność i nietuzinkowość charakterów daje nam ogromny przekrój ludzkich osobowości. Do większości z nich poczułam sporą sympatię. Henrietta skradła moje serce od razu, charakterna, zadziorna, odważna, uparta, z sercem na dłoni. Anthony to jej zupełne przeciwieństwo, opanowany, rozsądny, konkretny, do tego przystojny mężczyzna. Tych dwoje o tak zupełnie różnych charakterach coś do siebie mocno przyciąga. Co z tego wyniknie?

Wyraźnie odczuwamy klimat tamtych, dawno minionych czasów. Dzieje się oj, dzieje. Próba rozwikłania zagadki sprzed lat, tajemnice rodzinne, klątwa, przygody, flirty, intrygi. Nie zabraknie też pełnego uniesień romantycznego wątku. Silne więzi rodzinne, budzące się namiętności, porywy serca. Ludzka nikczemność, a obok szlachetność, dobroć.

Wciągająca, napisana z rozmachem, intrygująca, ze sporą dawką dobrego humoru powieść obyczajowo-historyczna z ciekawym wątkiem kryminalnym i romansowym. Całkowicie skradła moje serce, z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Bardzo polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)

Wiosna 1824 roku. Henrietta pragnie rozwikłać tajemnicę skradzionego posagu, by zdjąć klątwę, która ma negatywny wpływ na jej rodzinę. W tym celu opuszcza rodzinny dom i w przebraniu staruszki wsiada na statek, który ma zabrać ją do Anglii. Maskaradę dziewczyny odkrywa hrabia Anthony Atherton. Zaintrygowany postanawia dowiedzieć się, co kombinuje młoda kobieta. Szybko okazuje się, że nie tylko on wpadł na ten sam pomysł…

Nie przepadam z bohaterkami, które podobnie jak Danusia z Krzyżaków zachowują się niczym typowe mimozy. Nie raz zżymałam się nad ich życiową nieudolnością takich kobiecych postaci. Henrietta nie należy do kategorii takich kobiet. Dziewczyna nie załamywała rąk, gdy coś szło nie po jej myśli. Zawsze starała się mieć kolejny plan i z oślim uporem realizować swój cel. Tym zdobyła sympatię Anthonego, który pod jej wpływem przestał udawać kij od miotły. Ta para, z pozoru niedobrana, stała się prawdziwą mieszanką wybuchową, za którą trudno było trafić. Dzięki temu ich nieco szalone pomysły przynosiły niejednokrotnie nieoczekiwane rezultaty. To miało spory na dynamikę fabuły. Czytający raz za razem byli zaskakiwani wydarzeniami, które raptownie zmieniały bieg wydarzeń.

Przeklęty posag charakteryzuje się misternie utkaną fabułą, która powoduje, że czytelnik zostaje współuczestnikiem wspaniałej przygody. Wraz z głównymi bohaterami przemierzy setki kilometrów by odkryć tajemnicę, która jest powodem nieszczęść rodziny Henrietty. Co więcej odkryte karty historii przeklętego posagu są powodem do postawienia sobie kolejnych pytań, na których odpowiedzi, zapewne poznamy w kolejnym tomie. Nie mogę się już tego doczekać!

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌸 "Przeklęty posag" autorstwa Urszuli Gajdowskiej, to romans historyczny, oraz druga część serii pod tytułem "Dworek nad Biebrzą".

🌸 Od pewnego czasu Henriettę dręczą koszmary senne, i dziewczyna czuje, że ma to coś wspólnego ze skradzionym posagiem, o którym kiedyś opowiedział jej dziadek.

Postanawia więc popłynąć do Anglii i w przebraniu staruszki wsiada na statek, którym płynie również Anthony Atherton.

Mężczyzna jest w posiadaniu pierścienia, który może być powiązany ze skradzionym skarbem. Henrietta ma nadzieję przyjrzeć się mu bliżej, i ma zamiar zwrócić posag prawowitej właścicielce.

Czy Anthony zdemaskuje Henriettę?

Czy Henrietta rozwiąże zagadkę tajemniczego posagu?

🌸 Niewiele polskich autorek pisze romanse historyczne, dlatego zawsze oczekuję książek pani Urszuli, które mają w sobie klimat dawnych czasów, oraz wątek kryminalny, co czyni je niezwykle interesującymi.

Książki tej serii można czytać osobno, ale polecam zacząć od pierwszego tomu, ponieważ niektóre wątki łączą się ze sobą, a do tego możecie lepiej poznać bohaterów, którzy pojawiają się w obu tomach.

Akcja powieści rozgrywa się w 1824 roku, a autorka świetnie ukazała realia i życie ludzi w tamtych czasach, a język jakim się posługują bohaterowie dodatkowo wprowadza specyficzny klimat, i mnie osobiście oczarował styl pisania autorki, który jest naprawdę lekki i przyjemny w odbiorze.

Ta seria jest fantastyczna, bardzo miło spędziłam przy niej czas i nie mogę się doczekać kolejnej części.

Jeśli lubicie powieści historyczne z ciekawą fabułą, intrygami i niebanalnymi bohaterami, to gorąco was zachęcam do sięgnięcia po tą serię.

"Przeklęty posag" jest drugim tomem sagi Dworek nad Biebrzą. Każdą z części można czytać niezależnie od siebie. Co ciekawe, ta część utrzymana jest w nieco mroczniejszej atmosferze od swojej poprzedniczki. Pojawi się też kilka elementów ezoterycznych. 

Urszula Gajdowska zabiera nas do XIX-wiecznej Anglii, doskonale oddając realia tego okresu. Tym razem zagadka będzie dotyczyła tajemnicy skradzionego posagu. Ale nie tylko ten wątek obfituje w intrygi. Henrietta uwikła się w nieporozumienia, z których nie tak łatwo będzie wybrnąć. 

Fabuła jest zaskakująca, dzieje się naprawdę dużo. Bohaterów nie opuszczają liczne zagadki, tajemnice, niebezpieczne śledztwo, tarapaty, dziwne wydarzenia, koszmary, filtry, romanse, porywy namiętności i komiczne sytuacje wraz z cietymi ripostami. Ich przebieranki wciąż stoją mi przed oczami. Zobaczymy, że nie każda z postaci jest tą, za kogo ją uważaliśmy. Wszak człowiek ma wiele twarzy, prawda? 

Bardzo podobała mi się postać Henrietty, jej bystrość, odwaga w wyrażeniu własnego zdania, na tematy, które w tamtym okresie według mężczyzn nie powinny zajmować głów kobiet. To nie kolejna chichoczaca z byle czego, zachwycająca się flirtami i ploteczkami panna. Charakterek to ona ma. Z kolei Atherton... to dżentelmen w każdym calu.  Początkowo jakby nieco zdystansowany, powściągliwy, wręcz poważny, nudny (jak na stereotypowego Anglika przystało), ale później coraz śmielszy w stosunku do Henrietty, a w pewnym momencie nawet o nią zazdrosny. Zaczął dostrzegać, co może stracić. Ich relacja miała ciekawy przebieg.

"Przeklęty posag" to intrygujący romans historyczny z nutą sensacji i kryminału dostarczający emocji oraz przyprawiający o szybsze bicia serca. Jeśli gustujecie w książkach z motywem tajemnicy rodzinnej - to polecam gorąco ten tytuł! A ja już nie mogę się doczekać, kiedy poznam historię pogromcy niewieścich serc - Maurycego, żywiąc nadzieję, że ten nic nie straci na uroku.

Wyciągając rękę po cudzą własność, nigdy się nie wzbogacisz, a na pewno prędzej, czy później drogo za to zapłacisz. Życie upomni się o sprawiedliwość. To prawda znana od zawsze, która ma w sobie niezwykłą moc sprawczą, o czym przekonała się Henrietta, główna bohaterka powieści obyczajowo – historycznej „Przeklęty posag” autorstwa Urszuli Gajdowskiej będącą drugą częścią cyklu Dworek nad Biebrzą, na której temat teraz wam trochę opowiem.

Abyśmy mogli poznać historię tej pięknej damy i jej rodziny na kartach książki przenosimy się do roku 1824, do wydarzeń mających miejsce chwilę po zakończeniu pierwszej części wspomnianego cyklu „Zaginione klejnoty”, którą również miałam już przyjemność recenzować. Zanim jednak skupimy się na tym, co tym razem autorka przygotowała dla swoich bohaterów, a tym samym dla nas czytelników, nadmienię tylko o czymś ważnym. Choć obie części można czytać niezależnie od siebie, to ja jednak uważam, że warto sięgać po nie w kolejności ich wydania. Chodzi mi tutaj o chronologię rozgrywających się wydarzeń, a także kontynuację wątków, których w „Zaginionych klejnotach” poznaliśmy tylko zarys.

A teraz przejdźmy do meritum książki. Henrietta Fleming jest wnuczką człowieka, który wskutek haniebnego czynu stał się właścicielem części cennego posagu, który nigdy nie powinien pozostać w jego posiadaniu. Dręczony wyrzutami sumienia opowiedział o tym, co wydarzyło się przed laty, swojemu synowi, a potem także wnuczce. Od chwili tej rozmowy dziewczynę nawiedzają koszmarne sny, których jak się okazuje, doświadcza również ojciec Panny Fleming. Dziewczyna nie chce dłużej doświadczać tych strasznych przeżyć. Jest zdeterminowana, by zrobić wszystko, co w jej mocy, aby zdjąć fatum ciążące nad jej rodziną. W tym celu podejmuje się bardzo ryzykownego zadania samotnej podróży statkiem do Anglii, wierząc, że tam znajdzie rozwiązanie tajemnicy przeklętego posagu. Jednak nie tylko ta tajemnica jest problemem naszej bohaterki, a już sama decyzja o podróży. Jej jako kobiecie nie wolno udawać się na takie wyjazdy bez towarzystwa opiekunki. Doskonale zdaje sobie sprawę, że gdyby, ktoś się o taj podróży dowiedział, wówczas grozi jej ostracyzm społeczny. No i młoda kobieta naraża się w ten sposób na niebezpieczeństwa ze strony mężczyzn. Dlatego też decyduje się na pewnego rodzaju maskaradę i w przebraniu staruszki wsiada na rzeczony statek. Pasażerem tego statku jest również średni z trzech synów hrabiny Madlińskiej Anthony Atherton, któremu udaje się rozpoznać prawdziwą tożsamość osobliwej starszej Pani i postanawia dowiedzieć się, co też kieruje jej poczynaniami. Jak się przekonacie, nie tylko jemu zależy na poznaniu jej sekretów.

Pozostawmy jednak na moment Henriettę, a skupmy się właśnie na samym Anthonie. Ci z was, którzy mają już za sobą lekturę „Zaginionych klejnotów” wiedzą, że wówczas poznaliśmy przystojnego hrabiego jako flegmatycznego, sztywnego, a wręcz nudnego dżentelmena, który był wzorem przestrzegania norm dworskiej etykiety, bez wahania spieszącym z pomocą młodym damom. Niestety nic dobrego z takiej postawy dla niego nie wynikło. Został mocno pokiereszowany fizycznie i uczuciowo. Czuje się oszukany i wykorzystany. Tak trudne życiowe doświadczenia bardzo go zmieniają. Teraz wręcz na naszych oczach przechodzi stopniową przemianę wewnętrzną. Niczym feniks z popiołów odradza się jako urzekający amant, który postanawia zmienić swoje usłużne dotychczas nastawienie do kobiet. Tylko czy mając tak blisko piękną i bardzo pociągającą kobietę, jaką jest Henrietta, która pokaże mu swoje zupełnie nieznane dotychczas oblicze, mężczyzna będzie w stanie pozostać wierny swoim postanowieniom? O tym koniecznie musicie przekonać się już sami, do czego gorąco wszystkich zachęcam.

„Przeklęty posag” to bardzo wciągająca powieść o charakterze literackiej rozrywki, którą czyta się niezwykle przyjemnie i lekko z rosnącą ciekawością tego, co wydarzy się za chwilę. Śmiało można powiedzieć, że każdy na jej kartach znajdzie coś dla siebie. Autorka w całości opisanej fabuły genialnie wplotła szeroki wachlarz gatunków literackich, które tworzą wyśmienitą książkową ucztę, od której my czytelnicy nie możemy się oderwać. Odnajdziemy tu oczywiście wiele ciekawostek historycznych oraz wręcz kryminalną tajemnicę, w której rozwiązanie będziemy mocno wciągnięci i zaangażowani. Sprawi to, że próbując wspólnie z bohaterami rozwikłać trafiające do ich rąk dość skomplikowane wskazówki poczujemy się, jak detektywi, a nawet znajdzie się coś dla miłośników fantastyki. A pomiędzy tym wszystkim, o czym czytamy, niemalże na naszych oczach rodzi się uczucie, w którego obliczu Henrietta i Anthony toczą wewnętrzną walkę pragnień i namiętności z obowiązującymi zasadami etykiety. Walkę serca z rozumem. A wszystko to okraszone dawką humoru i kuszących flirtów.

Jak widzicie, w tej książce naprawdę dużo się dzieje i możecie mi wierzyć, że nie raz czytając ją zostaniecie zaskoczeni obrotem sytuacji. Na pewno jesteście ciekawi, czy Henriettcie uda się odnaleźć skarb i odkupić winy dziadka, a tym samym odzyskać spokój dla siebie i najbliższych, więc mam nadzieję, że nie muszę was kochani namawiać dłużej do sięgnięcia po książkę. Gdyby jednak ktoś jeszcze się wahał zdradzę, że poza aspektem rozrywkowym Urszula Gajdowska zwraca naszą uwagę również na kwestie bardzo ważne takie jak: sytuacja kobiet i mężczyzn w małżeństwach aranżowanych, czy też uświadamia nam, jak silna sugestia może wpłynąć na nasze zachowanie, a także pokazuje nam, jak doświadczenia życiowe i drugi człowiek może nas zmienić.

Powiedźcie sami, czego więcej trzeba, aby móc powiedzieć, że przeczytało się świetną książkę? Ja w tej książce dostałam wszystko to, co w moim odczuciu taką świetną książkę tworzy i z niecierpliwością czekam na finalną część trylogii - „Testament dziadka”.

Urszula Gajdowska to kobieta, której pisanie książek wychodzi nad wyraz dobrze. Lubuje się w historiach, które się rozgrywają zazwyczaj przeszło dwieście lat temu. Miesza wątki z przeszłości i teraźniejszością, by jak najdokładniej opisać daną historię, choć dla nas widnieje jako zagadka, którą bardzo chcemy poznać. Lubuję się w jej stylu pisarskim, który potrafi dostosować nie tylko do dawnego klimatu, ale i różnorodności postaci. Zawsze znajdziemy drobne wątki, które co jakiś czas poprawiają nam humor. Opowieść znamy z perspektywy postaci, co daje nam obraz danej sceny widzianej jak była przeprowadzana i jak faktycznie wyszło. Pięknie przedstawia postacie. Jeśli jest to przystojny mężczyzna, to wiemy nie tylko jak wygląda, ale i gdzie tkwi jego uroda. Podkreśla drobne detale na tyle, że i nam ta osoba wydaje się być taka, jak widzą ją inni. Jeśli jednak ma to być ktoś, kto kogoś udaje, to po opisie mamy jego zabawne podsumowanie. Uśmiech jest zawsze murowany:-)

Z początkiem książki mamy nadmienioną opowieść z tomu pierwszego, ale tylko delikatnie, by spokojnie można było je czytać osobno. Od razu czytamy o pięknej kobiecie, którą dręczą koszmary senne. Następnie widzimy jak ktoś spostrzega jej zachowanie, które go bardzo dziwi. On doskonale poznaje kobietę, która się pod fasadą przebrania ukrywa. Jest pewien, że ona wie, iż została zdemaskowana, choć ona gra nadal. W wyniku pewnych okoliczności muszą spać w jednym pomieszczeniu, co wygląda komicznie, patrząc w jaki sposób ze sobą rozmawiają. Po pewnym czasie jednak zauważa, że nie tylko jego interesuje zachowanie kobiety. Każdego bardzo ciekawi motyw jej postępowania, nawet mnie, bo długo nie można ocenić w jakim celu to robi, choć pewien osobnik nad tym rozmyśla. Oni w ogóle dużo myślą. Lubię, kiedy ich ponoszą fantazje, gdyż powieść wkracza wtedy na szczeble romansu i robi się bardzo miło. Później natomiast mamy zaserwowane zaskoczenie i sami nie wiemy, kto będzie po jakiej stronie i czy próbuje zaszkodzić, czy pomóc.

Oj jak mi się to wszystko podobało:-) Zresztą sami się przekonajcie, a i wy pokochacie książki autorki:-)