Przeklęty metal. Egzorcysta. Tom 1

Wcześniej nie miałam możliwości, ani też okazji zetknąć się z twórczością Pawła Kornewa, mawiają, że lepiej późno niż wcale i jestem tego samego zdania. Kornew jest rosyjskim pisarzem, wcześniej kojarzonym z cyklu „Przygranicze”, ja jednak zaczęłam od czegoś odmiennego. Zagłębiłam się w nieco mroczniejszą fantastykę, a mianowicie cykl Egzorcysta. Na samym początku moją uwagę zwróciła okładka „Przeklętego metalu”, a następnie był to opis, który uznałam za interesujący.

Głównym bohaterem powieści „Przeklęty metal” jest Sebastian Mart, to młody chłopa, który jest niezwykle ciekawym osobnikiem. Wykazuje się ogromną inteligencją, która wręcz sprawia, że radzi sobie w każdej, niemal pozornie zwycięsko wyglądającej sytuacji. Jest dobrym logistykiem, dokładnie analizuje każde wydarzenia dopasowując do niej możliwie jak najlepszy dla siebie scenariusz. W świecie wykreowanym przez Kornewa istnieją dwa rodzaje zakonów, które szkolą albo egzekutorów, albo egzorcystów. Sebastian nie należy do żadnego z nich, jednak jego metody sprawiają, że można go określić mianem egzorcysty. Ten mądry chłopak nie został przeszkolony, a mimo wszystko opiera się na wiedzy, którą zdobył w książkach. Zdobył ją i potrafi wykorzystać i jest w tym niezwykle utalentowany. Jego życie może wyglądałoby nieco lepiej, gdyby nie polityka, a wraz z nią szeroko pojęte intrygi. Wiadomo, że nie jest to „czysta” sprawa, a widmo wojny i zaostrzającego konfliktu zbrojnego nie należy do przyjemnych. Co zrobi Sebastian? Jakie decyzje podejmie?

„Przeklęty metal” jest książką wielowątkową. Akcja powieści jest bardzo szybka, niemalże od samego początku potrafi zaintrygować czytelnika ukazując mu to, że spotkał się z naprawdę wartościową i ciekawą literaturą. Można powiedzieć, że poziom książki jest nieco nierówny, od poruszającego początku po nieco spokojniejszy środek do niesamowitego zakończenia, które wręcz krzyczy „ chcesz więcej”. Świat wykreowany przez autora jest nie tylko ciekawy, ale także pochłaniający czytelnika, bowiem jak tu oprzeć się panującemu złu? Siły piekielne są potężne, a czoła może im stawić egzorcysta. „Przeklęty metal” jest powieścią bardzo dobrze i ciekawie napisaną, taką, przy której miło spędza się czas, potrafiła mnie zaciekawić i utrzymać to zainteresowanie.

Nie znałem nigdy wcześniej Pawła Kornewa. Lubię fantastykę, dlatego postanowiłem zawrzeć nową znajomość z tym autorem. Co wyszło mi z tej czytelniczej przyjaźni? Coś, co dobrze rokuje na przyszłość. Książka jest dobrze napisana, fabuła utrzymana jest na odpowiednim poziomie. Jest tu duża ilość wątków, co niekiedy mi przeszkadzało. Nieuważny czytelnik może nie do końca się we wszystkim połapać i będzie musiał powracać do początku, aby wszystko zrozumieć w odpowiednim czasie. W każdym razie mi książka się podoba. Może nie wszystko jest dopięte na ostatni guzik, ale nie zawsze musi być idealnie. Jestem ciekawy kolejnych tomów.

Przeklęty metal, pierwszy tom cyklu Egzorcysta Pawła Kornewa dzieje się w uniwersum, gdzie diabły i opętania są na porządku dziennym. Zjawiska te są na tyle częste, że egzorcyści działają jawnie i zrzeszają się w zakonach, a za konkurencję mają fachowców w postaci egzekutorów, którzy zamiast uleczyć nieszczęśnika od demona, wolą go posłać na stos. Głównym bohaterem książki jest Sebastian Mart. Bystry chłopak jest samozwańczym specem od wypędzania diabłów z ludzi. Nie jest członkiem żadnego ze stowarzyszeń i mało kto wie, że pokonane w rytuałach złe duchy, zamyka w swoim ciele, gdzie służą mu, kiedy zajdzie potrzeba. To właśnie z jego perspektywy poznajemy świat tej znakomitej powieści fantasy, uczestnicząc w jego przygodach, z których uchodzi często mocno pokiereszowany. Ale nie tylko. Narracja bowiem przechodzi tu płynnie z pierwszo do trzecioosobowej, dzięki czemu mamy okazję poznać całą masę innych bohaterów i złożoność wykreowanego przez pisarza świata, na który składają się różne księstwa i królestwa, często ze sobą walczące. W przeddzień jednego z takich konfliktów rzucony jest nasz główny bohater i wielu pobocznych. Ilość wątków i postaci, intryg i zawieruch zapiera dech i bardzo dobrze robi dla wartkości akcji. Można by się w tym wszystkim zagubić, ale w miarę czytania, widzimy, że wszystko się zazębia i staje się jasne. No prawie wszystko, bo cykl składa się z czterech części, więc widać, że autor pomysłów miał co niemiara. Ja już zabieram się za drugi tom, bo jestem bardzo ciekaw dalszych losów Sebastiana, a Wam już polecam pierwszy. Coś mi mówi, że ta tetralogia znajdzie dużo fanów, nie tylko wśród amatorów fantastyki. Jeszcze raz gorąco polecam!!!